Job and Employment Intermediation in Agriculture in Terms of Labor Law

Öz

İş Hukuku Boyutuyla Tarımda İş ve İşçi Bulma Aracılığı

Öz

Tarım aracısı, tarımda iş ve işçi bulma aracılığı faaliyetini yürütmek üzere Türkiye İş Kurumu tarafından izin verilen gerçek veya tüzel kişidir. Tarımda İş Aracılığı Yönetmeliği ile tarım aracılarına; işverenle sözleşme yapmak, işçilere iş, ücret ve ilgili konularda bilgi vermek, ücretlerin zamanında ödenmesini ve asgari ücretin altında olmamasını sağlamak, ulaşımın güvenli seyri için önlem alınmasını takip etmek, işçilerin konaklama yerlerinin sağlığa uygun olmasını temin etmek gibi birtakım görevler yüklenmiştir. Anılan yükümlülüklerden bazılarının gerçekçi ve makul nitelikte olmadığı söylenebilir. Ayrıca aracıların önemli bir bölümünün yasal koşulları sağlamaksızın kayıt dışı faaliyet yürüttüğü bilinmektedir. Bu yönüyle, tarımda iş ve işçi bulma aracılığı faaliyeti hukuken istenilen düzeyde değildir. Tarım aracılığında işçi, işveren ve aracı ilişkilerinin henüz hiçbir yönden esaslı bir şekilde düzenlenmemiş olması, yapılan bazı düzenlemelerin ise denetiminin olmaması, mevsimlik tarım işçileri için emniyetsiz bir çalışma hayatına sebebiyet vermektedir. Bu çalışma, tarımda iş ve işçi bulma aracılığının mevcut durumunu, yasal çerçevesini ve aracı yükümlülüklerinin mevsimlik tarım işçilerinin çalışma koşullarına etkisini iş hukuku boyutuyla açıklığa kavuşturmayı amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Tarım Aracısı
• Mevsimlik Tarım İşçisi
• Tarım İşi
• İş Aracılığı
• Türkiye İş Kurumu

Kaynakça

1. Akı, Erol. “Mevsimlik İşlerde Çalışma Sorunları.” Prof. Dr. Turhan Esener’e Armağan içinde, 249-267. Ankara: İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi Yayınları, 2000.
2. Akın, Levent. İş Kazasından Doğan Maddi Tazminat. Ankara: Yetkin Yayınları, 2001.
3. Aksoy, Suat. Tarımda İş Hukuku. Ankara: Türk Zirai Ekonomi Derneği Yayınları, 1969.
4. Akyiğit, Ercan. Bireysel İş Hukuku. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2021.
5. Akyiğit, Ercan. İş Kanunu Şerhi. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2008.
6. Arıcı, Kadir. Türk İş Hukuku I Ferdi İş İlişkileri Hukuku. Ankara: Gazi Kitabevi, 2022.
7. Arslanlı, Halil. Kara Ticareti Hukuku Dersleri Umumi Hükümler. İstanbul: Fakülteler Matbaası, 1960.
8. Artar, Müge. Mevsimlik Tarımda Çocuk Olmak. Ankara: Ankara Üniversitesi Çocuk Kültürü Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayınları, 2014.

9. Baskan, S. Esra. “Türk İş Hukukunda Meslek Edinilmiş Geçici İş İlişkisi.” Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 21, sy. 2 (Nisan 2017): 3-46.
10. Başterzi̇, Süleyman. Çalışmanın Kesintiye Uğramasının Sosyal Sigorta İlişkisine Etkisi. Ankara: Tasarım Basımevi, 2007.
11. Baykal, Meftun. İş Hukuku Sözlüğü. Ankara: Başnur Matbaası, 1969.
12. Benli, Abdurrahman ve Yusuf Yiğit. “4857 Sayılı İş Kanunu’na Göre Geçici İş İlişkisi ve Bu İlişkinin Hukuki Sonuçları.” Kamu-İş 8, sy. 4 (Aralık 2006): 1-40.
13. Bozkurt, Tamer. Türk Hukukunda ve Uygulamada Tellâllık. Ankara: Yetkin Yayınları, 2007.
14. Bülbül, Mehmet. “Tarım İşçileri, Sorunları ve Çözüm Önerileri.” Tarım ve Orman İşçilerinin Sorunlarına İlişkin Çözüm Önerileri Semineri içinde, 13-25. Ankara: MPM Yayınları, 1982.
15. Büyüktarakçı, Sevil. İş Hukukunda Mevsimlik İşler ve Kampanya İşleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2010.
16. Civan, Orhan Ersun. “Meslek Edinilmiş Ödünç (Geçici) İş İlişkisi.” Yüksek Lisans tezi, Ankara Üniversitesi, 2008.
17. Çağlar, Yücel. “Tarım ve Ormancılık Kesimlerinde İş Yaşamıyla İlgili Tarımsal Sorunlar ve Çözümlenmesine Yönelik Öneriler.” Tarım ve Orman İşçilerinin Sorunlarına İlişkin Çözüm Önerileri Semineri içinde, 56-68. Ankara: MPM Yayınları, 1982.
18. Çalgüner, Cemil. Türkiye’de Ziraat İşçileri. Ankara: T.C. Ziraat Vekaleti Ankara Yüksek Ziraat Enstitüsü Yayınları, 1943.