Suç Uydurma Suçu

Öz

Suç uydurma suçu, 5237 sayılı TCK’nın 271. maddesinde düzenlenmiş olup, failin işlenmediğini bildiği bir suçu, yetkili makamlara işlenmiş gibi ihbar etmesi ya da işlenmeyen bir suçun delil veya emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uydurması şeklindeki fiilleri yaptırıma bağlamaktadır. Uygulamada sıkça karşımıza çıkan bu suç tipi, suç teorisi bakımından da çok sayıda tartışmayı beraberinde getirmektedir. Korunan hukuki değer bakımından öğretide söz konusu suçla adliyenin işleyiş düzeninin korunduğu ifade edilmiş ise de adil yargılanma hakkı vb. başka bireysel hak ve özgürlüklerin suçun hukuki konusunu oluşturup oluşturmayacağı değerlendirilmelidir. Yine suç tipindeki hareketin konusunun belirlenmesi, maddi unsur bakımından yetkili makam ve ihbar kavramlarının nasıl anlamlandırılacağı, kendini suçlamama hakkının suç uydurma suçu açısından bir hukuka uygunluk nedeni olarak nasıl değerlendirileceği, iftira ile arasındaki içtima ilişkisi gibi pek çok mesele suç teorisi çerçevesinde bir incelemeyi elzem hale getirmektedir. Bu nedenle, suç tipinin Alman ve Türk ceza hukuku doktrinleri ile güncel yargı kararları ışığında incelenmesi yararlı görülmüştür. Çalışma, suç uydurma suçunu, yeni TCK’nın benimsediği suç teorisi inceleme yöntemini esas alarak analitik biçimde ele almaktadır.

Anahtar Kelimeler

• ihbar
• delil ve emare uydurma
• adliye
• soyut-somut tehlike suçu
• yetkili makam.

Fabricating an Offence

Öz

The offence of fabricating an offence is codified in Article 271 of the Turkish Penal Code (TPC). It penalises two forms of conduct: (i) knowingly reporting to the competent authorities that an offence has been committed although it has not, and (ii) forging evidence or traces of an uncommitted offence in such a way that an investigation is triggered. The offence frequently arises in practice and gives rise to numerous doctrinal debates. While most scholars agree that its primary legal interest is the orderly functioning of the administration of justice, it remains contested whether further individual rights—such as the right to a fair trial—also fall within its protective scope. Determining the object of the proscribed act, clarifying what constitutes a “competent authority” and a “report” for the material element, assessing whether the privilege against self-incrimination can operate as a justification, and delineating the concurrence (concursus) between fabrication and defamation are among the issues that require a systematic analysis. Accordingly, this study examines the offence in the light of both German and Turkish doctrine as well as recent case-law. It applies the analytical methodology of the offence theory adopted by the new TPC to provide a comprehensive assessment.

Anahtar Kelimeler

• report
• fabricating an offence
• administration of justice
• abstract endangerment offence
• competent authority

Kaynakça

1. Adar Özdemir, Çiğdem. Nemo Tenetur İlkesi Bağlamında Beden Muayenesi ve Vücuttan Örnek Alınması. Seçkin Yayıncılık, 2020.
2. Arzt, Gunther, Weber Ulrich und Heinrich, Bernd. Strafrecht Besonderer Teil. Ernst und Werner, 2009.
3. Bekar, Elif. Objektif Cezalandırılabilme Koşulları ve Bu Koşullar Bağlamında Türk Ceza Kanunu’nda Yer Alan Suçlar. Onikilevha, 2017.
4. Centel, Nur ve Zafer, Hamide. Ceza Muhakemesi Hukuku. Beta Yayıncılık, 2024.
5. Erem, Faruk. Ümanist Doktrin Açısından Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler Cilt III. Seçkin Yayıncılık, 1985.
6. Gökcan, Hasan Tahsin ve Artuç, Mustafa. Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu Şerhi, 6. Cilt. Adalet Yayınevi, 2021.
7. Gropp, Walter. Strafrecht Allgemeiner Teil. Springer, 2005.
8. Jakobs, Günther. Strafrecht Allgemeiner Teil. Walter de Gruyter, 1999.

9. Jäger, Christian. Examens-Repetitorium Strafrecht Besonderer Teil. C.F. Müller Verlag, 2013.
10. Jähnke, Burkhard, Laufhütte, Heinrich Wilhelm und Odersky, Walter. Strafgesetzbuch Leipziger Kommentar Vierter Band. De Gruyter Recht, 2008.
11. Kangal, Zeynel. “Suç Uydurma.” Özel Ceza Hukuku, Cilt X, Adliyeye Karşı Suçlar, editör: Köksal Bayraktar. Onikilevha Yayıncılık 2021.
12. Kindhäuser, Urs. Strafrecht Allgemeiner Teil. Nomos, 2013.
13. Kindhäuser, Urs. Strafrecht Besonderer Teil I. Nomos, 2007.
14. Kindhäuser, Urs, Neumann Ulfrid und Paeffegen, Hans-Ulrich. Strafgesetzbuch Band 1 (Nomos Kommentar). Nomos, 2005.
15. Koca, Mahmut ve Üzülmez, İlhan. Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler. Seçkin Yayıncılık, 2021.
16. Koca, Mahmut ve Üzülmez, İlhan. Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler. Seçkin Yayıncılık, 2025.
17. Malkoç, İsmail. Açıklamalı Türk Ceza Kanunu, 4. Cilt. Yazarın Kendi Yayını 2013.
18. Maurach, Reinhart, Schroeder, Friedrich-Christian, Maiwald, Manfred. Strafrecht Besonderer Teil Teilband 2. C.F. Müller Juristischer Verlag, 2007.
19. Miebach, Klaus (Bandredakteur). Münchener Kommentar zum Strafgesetzbuch Band 3. C.H. Beck, 2017.
20. Önder, Ayhan. Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler. Filiz Kitapevi, 1994.