Uluslararası Petrol Kirliliği Tazmin Fonlarınca Gemi Tanımının Yorumuna İlişkin Yürütülen Çalışmalar

Öz

Bu makalenin amacı, Uluslararası Petrol Kirliliği Tazmin Fonlarınca (Tazmin Fonları) 1992 Hukuki Sorumluluk Sözleşmesi (1992 HSS) m. 1(1)’de yer alan gemi tanımının yorumuna dair sorunların çözümüne ilişkin olarak kabul edilen Rehber Kuralların kapsamlı şekilde incelenerek önemini, sağlayacağı etki ve katkıları ortaya koymaktır. Rehber Kurallar, bağlayıcı nitelikte bir hukuki belge değildir. Fakat gemi tanımının yorumunda ortaya çıkan sorunların çözümü hususunda hükümetler, Tazmin Fonları, donatanlar ve ilgili diğer denizcilik çevrelerine katkı sağlayacak önemli bir metindir. Rehber Kurallar, gemi tanımının yorumlanmasında karma (hybrid) yaklaşım metodunu benimsemiştir. Bu metot, açıkça gemi tanımı içinde kalan veya açıkça gemi tanımı içinde kalmayan deniz araçları listelerinin yetersiz olması durumunda deniz ulaştırma zinciri kavramının (maritime transport chain) tamamlayıcı bir yorum kuralı olarak devreye girmesini öngörmektedir. Pragmatik ve etkili bir yorumu kuralı olarak deniz ulaştırma zinciri kavramı, 1992 HSS’nin sağlıklı ve yeknesak biçimde uygulanması amacına katkı sağlayabilir. Rehber Kurallar, Viyana Sözleşmeler Hukuku Sözleşmesi’nin 31(3) maddesine uygun olarak 1992 HSS ve 1992 Fon Sözleşmesi’nin (1992 FC) uygulanması ve yorumlanmasında sonraki bir anlaşma veya sonraki bir uygulama olarak kabul edilebilir. Bu yaklaşım, özellikle millî mahkemelerin Rehber Kuralları dikkate almalarını kolaylaştırabilir

Anahtar Kelimeler

• Rehber Kurallar, 1992 Hukuki Sorumluluk Sözleşmesi, 1992 Fon Sözleşmesi, gemi tanımının yorumu, deniz ulaştırma zinciri, karma yaklaşım, uluslararası petrol kirliliği tazmin fonları

Effects By International Oil Pollution Compensation Funds Towards the Interpretation of the Definition of Ship

Öz

This article’s purpose is to identify its significance, impact and contributions by means of scrutinizing “Guidance Document” with regard to solve the matters on interpretation of the definition of ship in Article 1(1) of 1992 Civil Liability Convention (1992 CLC) adopted by International Oil Pollution Compensation Funds (Compensation Funds). Guidance Document is not a binding legal instrument. But it is a significant text which would contribute to governments, Compensation Funds, ship-owners and other related maritime communities in respect of solving the matters arising on interpretation of the definition of ship. Guidance Document has adopted the method of hybrid approach on the interpretation of the definition of ship. This method provides for the application of the concept of maritime transport chain as a supplementary interpretation tool in case the lists of vessels which fall clearly within or outside the definition of ship are insufficient. As a pragmatic and efficient interpretation principle, the concept of maritime transport chain could contribute to object that 1992 CLC should be applied uniformly and soundly. Guidance Document, pursuant to article 31(3) of 1969 Vienna Convention on the Law of Treaties, could be considered as a subsequent agreement or a subsequent practice regarding interpretation and application of 1992 CLC and 1992 FC. This approach may especially facilitate that national courts would take into account Guidance Document

Anahtar Kelimeler

• Guidance Document, 1992 Civil Liability Convention, 1992 Fund Convention, interpretation of the definition of ship, maritime transport chain, hybrid approach, international oil pollution compensation funds.

Kaynakça

1. Abdullayev, Cavit. (2005). Uluslararası Hukuk Açısından Gemilerden Kaynaklanan Petrol Kirliliği. Ankara: Yetkin Yayınları.
2. Aust, Anthony. (2007). Modern Treaty Law and Practice. (2nd ed.). Cambridge: Cambridge University Press.
3. Chau, Who. (1996). Pollution from the Carriage of Oil by Sea: Liability and Compensation. London – The Hague – Boston: Kluwer Law International.
4. De La RUE, Colin / Anderson, Charles B. (1998). Shipping and The Environment, Law and Practice. London – Hong Kong: Taylor & Francis Group.
5. Demir, İsmail. (2014). Milletlerarası Deniz Kirliliği Sorumluluk ve Tazminat Rejimi İçinde Türkiye’nin Yeri. Ankara Barosu Dergisi, Y. 72, S. 2014/4, s. 119 – 152.
6. Demir, İsmail. (2015). Kıyı Ötesi (Offshore) Tesislerin Sebep Olduğu Kirlenme Zararları Dolayısıyla Hukuki Sorumluluk ve Tazminat Meselesi Üzerine Değerlendirmeler. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 6, S. 1, s. 33 - 86.
7. Faurea, Micheal / Hui, Wang. (2008). Financial Caps for Oil Pollution Damage: A Historical Mistake? Marine Policy, Vol. 32, s. 592 - 606.
8. Ganten, Reinhard. (1984). The International Oil Pollution Compensation Fund. Environmental Policy and Law, Vol. 12. No. 1/2, s. 1 – 12.

9. Gardiner, Richard. (2008). Treaty Interpretation. (2nd ed.). Oxford: Oxford University Press.
10. Gauci, Gothard. (1997). Oil Pollution at Sea – Civil Liability and Compensation for Damage. New York: John Wiley & Sons Publication.
11. Jacobsen, Douglas A. / Yellen, James D. (1984). Oil Pollution: The 1984 London Protocols and the AMOCO CADIZ. Journal of Maritime Law and Commerce, Vol. 15. No. 4, s. 467 – 488.
12. Jacobsson, Måns. (2007). The International Liability and Compensation Regime for Oil Pollution from Ships – International Solutions for a Global Problem. Tulane Maritime Law Journal, Vol. 32, No. 1, s. 1 – 667.
13. Kara, Hacı. (2005). Uluslararası Sözleşmeler ve Türk Hukuku’na Göre Gemilerin Sebep Olduğu Deniz Kirliliği Zararlarından Hukuki Sorumluluk. İstanbul: Yamaner Marka Patent Müşavirlik Yayıncılık Ticaret A.Ş.
14. Mason, Micheal. (2003). Civil Liability for Oil Pollution Damage: Examining the Evolving Scope for Environmental Compensation in the International Regime. Marine Policy, Vol. 27, s.1 – 12
15. Özçayır, Oya. (2000). Limitation of Liability Problems in Cases of Oil Pollution. Maritime Studies, No: 110, s. 1 – 9.
16. Süzel, Cüneyt. (2010). Türk Mevzuatında Gemi Tanımı. Rona Serozan’a Armağan, C. 2, İstanbul: On iki Levha Yayıncılık, s. 1615 – 1644.
17. Ilgın, Canan Özlem. (2003). Bunker Konvansiyonu ve Konvansiyon’un Türkiye Açısından Değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
18. Ünan, Samim. (1986). Gemilerden Sızan veya Bırakılan Hidrokarbonların Yol Açtığı Zararlardan Hukuki Sorumluluk. Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
19. FUND/WGR.7/1O, March 11, 1994.
20. FUND/EXC.57/15, February 8, 1998.
21. FUND/A/ES.3/17, April 16, 1998.
22. FUND/WGR.2/2/2, April 9, 1999.
23. FUND/A.4/32, October 22, 1999.
24. FUND/AC.1/A/ES.7/7, May 9, 2003.
25. FUND/A.11/35, October 27, 2006.
26. IOPC/OCT 10/4/3/1, September 24, 2010.
27. IOPC/OCT 10/4/3, October 5, 2010.
28. IOPC/OCT 10/11/1, October 22, 2010.
29. IOPC/OCT 11/4/4, September 14, 2011.
30. IOPC/OCT 11/11/1, October 28, 2011.
31. IOPC/APR 12/11/1, March 21, 2012.
32. IOPC/APR 13/7/2, March 28, 2013.
33. IOPC/OCT 13/4/3/2, August 30, 2013.
34. IOPC/MAY 14/8/1, February 27, 2014.
35. IOPC/MAY 14/8/2, April 3, 2014.
36. IOPC/OCT 14/4/2/Rev.1, September 11, 2014.
37. IOPC/OCT 14/11/1, October 24, 2014.
38. IOPC/APR 15/8/1, March 16, 2015.
39. IOPC/APR 15/8/1/1, April 8, 2015.
40. IOPC/OCT 15/4/2, September 11, 2015.
41. IOPC/APR 15/8/2, September 11, 2015.
42. IOPC/OCT 15/11/1, October 23, 2015.
43. IOPC/APR 16/4/1, March 24, 2016.
44. IOPC/APR 16/9/1, April 27, 2016.
45. IOPCF. Annual Report 1990.
46. IOPCF. Annual Report 1991.
47. IOPCF. Annual Report 1998.
48. (Erişim: 17.07.2017).
49. (29.08.2017).
50. (erişim tarihi: 31 Ağustos 2017).
51. (erişim tarihi: 17.07.2017).
52. (erişim tarihi: 10.07.2017).
53. (erişim tarihi: 10.07.2017).
54. (Erişim 13.07.2017).