Gaip borçlunun iflası

Öz

Gaiplik, ölüme benzer sonuçlar doğuran ve Medenî Kanunda düzenlenmiş hukuki bir olaydır. Gaipliğin hüküm ve sonuçları, Medenî Kanunda düzenlenmiş olmakla birlikte, diğer hukuk dalları, örneğin icra ve iflâs hukuku bakımından da bir takım özellik ve sonuçları vardır. Ancak bu kanunda gaiplik ile ilgili düzenlemeler mevcut değildir. Bu çalışmada gaiplik hakkında temel bilgiler verildikten sonra, gaipliğin iflâs prosedürü ile olan ilişkisi ve bu ilişkinin hüküm ve sonuçları, gaiplik kararı verilmesi için öngörülen sürelerin niteliği, gaipliğin bir iflâs sebebi olup olamayacağı, gaibin sonradan çıkıp gelmesi halinde hangi yollara başvurma hakkına sahip olduğu gibi konular üzerinde durulmuştur

Anahtar Kelimeler

• Gaip, iflâs, gaiplik, gaibin iflâsı, iflâs prosedürü

Bankruptcy of The Disappeared Debtor

Öz

Disappearance is a jural subject ordered in Civil Code that has properties like death. Although arbitrament and results of disappearance is ordered in Civil Code, in the aspect of other law departments such as execution and bankruptcy law, it also has properties and results. In this study first of all basic knowledge about disappearance will be given and then relationship with bankruptcy procedure, effect and results of this relationship, property of the proposed duration in desicion of disappearance, is it a bankruptcy reason or not? and which procedure will be applied in case of re- appearance of this person is discussed

Anahtar Kelimeler

• Dissappeared person, bankruptcy, disappearance, bankruptcy of the disappeared person, bankruptcy process

Kaynakça

1. Abik, Yıldız. (2005). Gaipliğin Nişanlılık Üzerindeki Etkisi. AÜHFD, S. 2, 153-181.
2. Akipek, Jale G./Akıntürk, Turgut (2007). Türk Medenî Hukuku (Yeni Medenî Kanuna Uyarlanmış Başlangıç Hükümleri, Kişiler Hukuku), C. I, İstanbul.
3. Antalya, Gökhan. (2009). Miras Hukuku, İstanbul.
4. Arslan, Ramazan. (1984). İcra ve İflâs Hukukunda İhale ve İhalenin Feshi, Ankara.
5. Atalay, Oğuz. (1996). Anonim Şirketlerin İflâsı, İzmir.
6. Başözen, Ahmet. (2005). Müflisin Tasarruf Yetkisi, Ankara.
7. Belgesay, M. Reşit. (1954). İcra ve İflâs Kanunu Şerhi, C.I, İstanbul.
8. Berki, Şakir. (1964). Eski Hale Getirme. Sabri Şakir Ansay’ın Hatırasına Armağan, Ankara, s. 149-168.

9. Berkin, Necmeddin (tarihsiz). Tatbikatçılara İflâs Hukuku Rehberi, İstanbul.
10. Berkin, Necmettin. (1980). Tatbikatçılara İcra Hukuku Rehberi, İstanbul.
11. Bilge, Necip/Önen, Ergun. (1978). Medenî Yargılama Hukuku Dersleri, Ankara.
12. Budak, Ali Cem (2005). Türk Hukukunda Çekişmesiz Yargı. Medenî Usul ve İcra-İflâs Hukukçuları Toplantısı-IV, Ankara.
13. Çelik, Cemil. (2004). Türk Medenî Kanunu'na Göre Gaiplik. Prof. Dr. Aydın Aybay'a Armağan, İstanbul, s. 97-126.
14. Dural, Mustafa/Öğüz, Tufan. (2010). Türk Özel Hukuku, C. II, Kişiler Hukuku, İstanbul.
15. Egger, August. (1930). Kommentar zum schweizerischen Zivilgesetzbuch, Einleitung und Personenrecht, Art. 11- 89, Zürich.
16. Eriş, Gönen. (1991). Uygulamalı İflâs ve Konkordato Hukuku-Açıklamalar ve İçtihatlar, Ankara.
17. Grossen, Jacques-M. (1967). Das Recht der Einzelpersonen, Schweizerisches Privatrecht, Band II, Basel.
18. Hatemi, Hüseyin. (1992). Kişiler Hukuku Dersleri, İstanbul.
19. İmre, Zahit/Erman, Hasan. (2003). Miras Hukuku, İstanbul.
20. Karslı, Abdurrahim. (2011). Medenî Muhakeme Hukuku Ders Kitabı, İstanbul.
21. Kılıçoğlu, Ahmet. (2007). Miras Hukuku, Ankara.
22. Kocayusufpaşaoğlu, N. (1987). Miras Hukuku, İstanbul.
23. Kuru, Baki/Arslan, Ramazan/Yılmaz, Ejder. (2011a). İcra ve İflâs Hukuku, Ankara.
24. Kuru, Baki/Arslan, Ramazan/Yılmaz, Ejder. (2011b). Medenî Usul Hukuku, Ankara.
25. Kuru, Baki. (2001). Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. V, İstanbul.
26. Kuru, Baki. (1993). İcra ve İflâs Hukuku, C. III, İstanbul
27. Kuru, Baki. (2003). Menfi Tespit ve İstirdat Davası, Ankara.
28. Kuru, Baki. (1961). Nizasız Kaza, Ankara.
29. Kuru, Baki. (1971). İflâs ve Konkordato Hukuku, Ankara.
30. Oğuzman Kemal. (1995). Miras Hukuku, İstanbul.
31. Oğuzman, Kemal/Seliçi, Özer/Oktay, Saibe. (2002). Kişiler Hukuku (Gerçek ve Tüzel Kişiler), İstanbul.
32. Özsunay, Ergun. (1982). Gerçek Kişilerin Hukuki Durumu, İstanbul.
33. Öztan, Bilge. (2001). Şahsın Hukuku, Hakiki Şahıslar, Ankara
34. Öztan, Bilge. (2007). Miras Hukuku, Ankara.
35. Pedrazzini, Mario M./Oberholzer, Niklaus. (1993). Grundriss der Personenrecht, Bern.
36. Pekcanıtez, Hakan/Atalay, Oğuz/ Özekes, Muhammet. (2011a). Medenî Usul Hukuku, Ankara.
37. Pekcanıtez, Hakan/Atalay, Oğuz/Sungurtekin Özkan, Meral/Özekes, Muhammet. (2011b). İcra ve İflâs Hukuku, Ankara.
38. Pekcanıtez, Hakan. (1986). İcra ve İflâs Hukukunda Şikayet, Ankara.
39. Pekcanıtez, Hakan. (1991). Anonim Ortaklıkların İflâsı, Ankara.
40. Postacıoğlu, İlhan E. (1982). İcra Hukuku Esasları, İstanbul.
41. Postacıoğlu, İlhan E. (1950). Türk Hukukunda İflâs Davasının Hususiyetleri. İHD, (61), s. 981-986, 995.
42. Rüzgaresen, Cumhur. (2011). İflâs Sebepleri, Ankara.
43. Saymen, Ferit. (1948). Türk Medenî Hukuku-Şahsın Hukuku, C.II, İstanbul.
44. Tercan, Erdal. (2006). Medenî Usul Hukukunda (Kesin Sürelerin Kaçırılması Halinde) Eski Hale Getirme, Ankara.
45. Umar, Bilge. (2011). Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, Ankara.
46. Umar, Bilge. (1973). İcra ve İflâs Hukukunun Tarihi Gelişmesi ve Genel Teorisi, İzmir.
47. Yılmaz, Ejder. (1985). Borçlunun İhtiyarı İle Kendi İflâsını İstemesi Durumunda Mahkemenin İnceleme Yetkisi. ABD, (1), s. 22-34.
48. Zevkliler, Aydın/Acabey, Beşir/Gökyayla, Emre. (2000). Medenî Hukuk (Giriş, Başlangıç Hükümleri, Kişiler Hukuku, Aile Hukuku), Ankara.