Derrida ve Dworkin arasındaki ilişki: Yapıbozum ve Yargıç Herkül

Öz

Makalenin amacı Derrida’nın yapıbozumsal stratejisinin, transformasyona uğramış bir Herkül aracılığıyla deneyimlendiğini ve bir Herkül metaforunu önvarsaydığını göstermektir. Yapıbozumsal strateji çifte/ikili bir yükümlülük/buyruk olarak okunabilir; Batı metafizik düşünce mirasını yapıbozuma tâbi tutarken zorunlu olarak bu mirasla ve bu mirasın anlam ışığıyla kaynaşır. Bir bakıma, yapıbozumsal strateji, bir yanıyla Batı metafiziğini temsil eden metinlere eleştirel bir şekilde yaklaşan ve bu metinlerdeki dile getirilmemiş açmazları ifşa eden, diğer yandan da eleştirdiği Batı logosentrizminin/metafiziğinin dilini kullanan ikili bir hareketle gerçekleşir. Bu çifte yükümlülük, Herkül metaforunun, belirli bir açıdan, Dworkin’in Hukuk İmparatorluğu’nda da aynı yapıbozumsal stratejiyi yerine getirdiğine ilişkin geçerli bir argüman sağlar. Dworkin, hukukun Herkül yargıç tarafından hukuksal bütünlük dikkate alınarak yorumlanması gerektiğini belirtir. Şayet dava, uygulanacak yerleşik hiçbir kuralın olmadığı zor dava ise o zaman Herkül, ahlâkî ilke ya da politika üreterek karar vermelidir. Hukuku yorumlamadaki bu strateji, bir boyutuyla Herkül’ün, Batı logosentrizminde ‘öteki’nin mutlak tekilliğine yer açan bir yapıbozumcu gibi davranmasına olanak sağlar. Sonuç olarak, yapıbozum için Derrida’nın dönüşüme uğramış bir Herkül metaforuna ihtiyaç duyduğunu söylemek yerinde olacaktır. Ayrıca Dworkin için yorumun, Hukuk İmparatorluğu’nda bir yarı-yapıbozumcu Herkül eliyle yapıldığı söylenebilir

Anahtar Kelimeler

• Yapıbozum, Herkül, hukuksal yorum, çifte yükümlülük/buyruk, Derrida, Dworkin

The Relation Between Derrida and Dworkin: Deconstruction and Judge Hercul

Öz

The main purpose of this article is to demonstrate that Derrida’s deconstructive strategy is experienced through a transformed Herculs and presupposes a metaphor of Herculs for its acts. Deconstructive strategy can be interpreted as a double bind which is necessarily combined with the legacy of Western metaphysics/logocentrism and its light of meaning while deconstructing this legacy. Somehow, deconstructive strategy is practiced in a double activity, which on the one hand, critically approaches to the sample texts of the Western metaphysics and reveals the unspokenaporias in these texts, but on the other hand, it uses the language of the Western logocentrism/metaphysics. This double bind provides a valid argument to claim that metaphor of Herculs, in some respects, performs the same deconstructive strategy in Dworkin’s Law’s Empire. Dworkin tells us law must be interpreted by judge Herculs according to integrity in law. If the case is a hard case that there are not settled rules to apply, then Herculs should decide by generating either policy or moral principles. This strategy in interpreting law, to some extent, provides an opportunity to Herculs as if he acts as a deconstructivist, which makes room for the absolute singularity of the ‘Other’ in Western logocentrism. Consequently, it would perhaps be more appropriate to say that Derrida needs a kind of transformative metaphor of Herculs for deconstruction and for Dworkin, it might be said that interpretation is made by a quasi- deconstructive Herculs in Law’s Empire

Anahtar Kelimeler

• Deconstruction, Herculs, legal interpretation, double bind, Derrida, Dworkin

Kaynakça

1. Akay, Ali. (1999). Yapıbozma ve Plastik Sanatlar, Toplumbilim, Sayı: 10.
2. Akbaş, Kasım (2004 ). Ronald Dworkin: Pozitivizmin ve Doğal Hukukun Eleştirisinden Bir Yargılama Kuramına, Çağdaş Hukuk Felsefesine Giriş, Ed. Ahmet Haluk Atalay, İstanbul: Teknik.
3. Allan, T.R.S. (1993). Justice and Fairness in Law’s Empire, Cambridge Law Journal, Vol. 52.
4. Balkin, J. M. (1994). Transcendental. Deconstruction, Transcendent Justice, Michigan Law Review, Vol. 92, No. 5.
5. Borradori, Giovanna. (2008). Otoimmünite: Gerçek ve Simgesel İntiharlar, Jacques Derrida’yla Söyleşi, çev. Emre Barca, Terör Günlerinde Felsefe, İstanbul: Yapı Kredi.
6. Buonamano, Roberto. (1998). The Economy of Violence: Derrida on Law and Justice. Ratio Juris, Vol. 11.
7. Cazeaux, Clive. (2007). Metaphor and Continental Philosophy From Kant to Derrida. New York: Routledge.
8. Şahin Ceylan, Şule (2004). H.L.A. Hart: Hukuk Kavramı ve Ayrım Tezi, Çağdaş Hukuk Felsefesine Giriş, Ed. Ahmet Haluk Atalay, İstanbul: Teknik.

9. Conklin, William E. (1996). The Trace of Legal Idealism in Derrida’s Grammatology. Philosophy&Social Criticism, Vol. 22.
10. Costas, Douzinas and Gearey, Adam. (2005). Critical Jurisprudence, The Political Philosophy of Justice. Oxford: Hart Publishing.
11. Cover, Robert. (2010). Şiddet ve Söz, çev. Ferit Burak Aydar, Şiddetin Eleştirisi Üzerine, Hazılayan ve Sunan: Aykut Çelebi, İstanbul: Metis.
12. Critchley, Simon. (2005). Derrida/America: The Present State of America’s Europe Philosophy. Cardozo Law Review, Vol. 27, No. 553.
13. Dallmayr, Fred. (1991-1992). Justice and Violence: A Response to Jacques Derrida. Cardozo Law Review, Vol. 13.
14. Demir, Yavuz Gökhan. (2010). Edebi Bir Tür Olarak Hukuk. Hukuk Felsefesi ve Sosyolojisi Arkivi, İstanbul Barosu Yay. Sayı: 19.
15. Derrida, Jacques. (2010). Yasanın Gücü: Otoritenin Mistik Temeli çev. Zeynep Direk, Şiddetin Eleştirisi Üzerine, Hazırlayan ve Sunan: Aykut Çelebi, İstanbul: Metis.
16. Derrida, Jacques. (2003). Öteki Hedef (Başka Baş), çev. Melik Başaran, İstanbul: Bağlam.
17. Derrida, Jacques. (1999). Japon Bir Dosta Mektup, çev. Medar Atıcı-Mehveş Omay, Toplumbilim, Sayı: 10.
18. Derrida, Jacques. (1997). The Villanova Roundtable, A Conversation with Jacques Derrida. Deconstruction in a Nutshell, ed. John D. Caputo, New York: Fordham University Press.
19. Derrida, Jacques. (1997). Of Grammatology, Baltimore: John Hopkins University Press.
20. Derrida, Jacques. (2005). The Politics of Friendship, Verso.
21. Derrida, Jacques (2009). “Force and Signification”, translated: Alan Bass, Writing and Difference. London: Routledge.
22. Derrida, Jacques. (2008). İsim Hariç, çev. Didem Eryar, İstanbul: Kabalcı.
23. Derrida, Jacques. (2006). Şiddet ve Metafizik, çev. Zeynep Direk, Cogito, Sayı: 47-48.
24. Derrida, Jacques. (2006). Gün Doğmadan: Jacques Derrida Elisabeth Roudinesco ile Konuşma. çev. Kenan Sarıalioğlu, İstanbul: Dharma.
25. Derrida, Jacques. (2010). Yasanın Önünde, Edebiyat Edimleri, çev. Mukadder Erkan-Ali Utku, İstanbul: Otonom.
26. Derrida, Jacques. (2000). Fransız Düşünürleriyle Söyleşiler, Raoul Mortley, çev. Baki Güçlü,Ankara: İmge.
27. Derrida, Jacques. (2009). Structure, Sign and Play in the Discourse of the Human Scienceü translated: Alan Bass, Writing and Difference, London: Routledge.
28. Derrida, Jacques. (1999). “PSYCHE Ötekinin İcadı”, çev. Melih Başaran, Toplumbilim, Sayı: 10.
29. Derrida, Jacques. (1982). Différance, translated: Alan Bass, Margins of Philosophy, The University of Chicago Press.
30. Derrida, Jacques. (1986). Declarations of Independence, New Political Science.
31. Derrida, Jacques. (1982). White Mythology: Metaphor in the Text of Philosophy, translated: Alan Bass, Margins of Philosophy, The University of Chicago Press.
32. Derrida, Jacques. (2005). Not Utopia, the Im-possible, translated: Rachel Bowlby, Paper Machine, Stanford University Press.
33. Direk, Zeynep. (2005). Yasanın Kaynağı Üstüne, Başkalık Deneyimi, Kıta Avrupası Felsefesi Üzerine Denemeler, İstanbul: Yapı Kredi.
34. Dworkin, Ronald. (1985). Law as Interpretation, Lloyd’s Introduction to Jurisprudence, ed. Lord Llyod of Hampstead and M.D.A. Freeman, London: Stevens.
35. Dworkin, Ronald. (2007). Hakları Ciddiye Almak, çev. Ahmet Ulvi Türkbağ, Ankara: Dost.
36. Dworkin, Ronald. (1986). Law’s Empire, Harvard University Press.
37. Dworkin, Ronald. (2008). Şüphe Ölümcül Olursa, çev. Altan Heper, Hukuk Felsefesi ve Sosyolojisi Arkivi, İstanbul Barosu Yay., Sayı: 18.
38. Dworkin, Ronald. (1989). Legal Theory and The Problem of Sense Issues in Contemporary Legal Philosophy, ed. Ruth Gavison, Oxford: Clarendon Press.
39. Dworkin, Ronald. (2000). Sovereign Virtue: The Theory and Practice of Equality, Cambridge: Harvard University.
40. Dworkin, Ronald. (1985). A Matter of Principle, Harvard University Press.
41. Fish, Stanley- Jameson, Fredric. (1989). Doing What Comes Naturally, London: Duke University Press.
42. Fish, Stanley. (1983). Working on the Chain Gang: Interpretation in the Law and in Literary Criticism. Politics of Interpretation, ed. W.J.T. Mitchell, University of Chicago Press.
43. Fitzpatrick, Peter. (1992). The Mythology of Modern Law, London: Routledge.
44. Gasché, Radolphe. (2006). Views and Interviews: On Deconstruction in America, USA: The Davies Group.
45. Habib, M.A.R. (2005). Modern Literary Criticism and Theory a History, Blackwell Publishing.
46. Hart, H.LA. (1988). The Concept of Law. Oxford: Clarendon Law.
47. Hoy, David Couzens. (1987). Dworkin’s Constructive Optimism Versus Deconstructive Legal Nihilism, Law and Philosophy, Vol. 6.
48. Hoy, David Couzens. (1985). Interpreting the Law: Hermeneutical and Poststructuralist Perspectives, Southern California Law Review, Vol. 53, No. 135.
49. Fagelson, David. (2002). Justice as Integrity: Objectivity and Social Meaning in Legal Theory. Social&Legal Studies, Vol. 11.
50. Furtun, Ayşe (1999). Hukuk Kavramı, Ankara: Seçkin.
51. Jameson, Fredric. (2008). Marx’s Purloined Letter, Ghostly Demarcations, ed. Michael Sprinker, Verso.
52. Kafka, Franz. (2004). Dava, çev. Funda Reşit, İstanbul: Varlık.
53. Kearney, Richard. (2008). Zihnin Halleri, Çağdaş Düşünürlerle Söyleşiler, çev. İsmail Yılmaz, Ankara: Bilgesu.
54. Küçükalp, Kasım. (2008). Batı Metafiziğinin Dekonstrüksiyonu: Heidegger ve Derrida, Bursa: Sentez.
55. Lucy, Niall. (2004). A Derrida Dictionary. Blackwell Publishing.
56. Marmor, Andrei. (1992). Interpretation and Legal Theory. Oxford: Clarendon Press.
57. Metin, Sevtap. (2003). Ronald Dworkin’in Hukuk Teorisinde Yorum Yaklaşımı. İstanbul Üniversitesi Hukuk Mecmuası, Cilt: LXI, Sayı: 1-2.
58. Miller, J. Hiller. (1989-1990). Laying Down the Law in Literature: The Example of Kleist, Cardozo Law Review, Vol. 11.
59. Moran, Dermot. (2000). Introduction to Phenomenology, London: Routledge.
60. Paterson, Dennis. (2006). Dworkin on the Semantics of Legal and Political Concepts. Oxford Journal of Legal Studies, Vol. 26, No. 3.
61. Plasencia, Madeleine. (1997). Who’s Afraid of Humpty Dumpty: Deconstruction Refences in Judicial Opinions. Seattle Univeversity Law Review, Vol. 21, No. 215.
62. Powell, Jason. (2006). Jacques Derrida: A Biography. London: Continuum International Publishing.
63. Rosenfeld, Michel. (1989-1990). Deconstruction and Legal Interpretation: Conflict, Indeterminacy and the Temptations of the New Legal Formalism. Cardozo Law Review, Vol. 11.
64. Royle, Nicholas. (2003). Before The Law, Jacques Derrida Routledge Critical Thinkers, London: Routledge.
65. Sarup, Madan. (1993). Post-Structuralism and Postmodernism, New York: Harvester Wheatsheaf.
66. Sim, Stuart. (2000). Derrida ve Tarihin Sonu, çev. Kaan H. Ökten, İstanbul: Everest.
67. Spivak, Gayatri C. (1996). İşe Koyulmak, Ulusalötesi Kültürel Çalışmalar, Eleştirel Bakış, ed. Peter Osbourne, Ankara: Dost.
68. Spivak, Gayatri Chakravorty. (1997). Translator’s Preface, Derrida, Jacques, Of Grammatology, Baltimore: John Hopkins University Press.
69. Türkbağ, Ahmet Ulvi. (2010). Kanıtlanamayanı Kanıtlamak: Ronald Dworkin’in Hukuk Kuramı, İstanbul: Derin.
70. Uygur, Gülriz (2003). Hukuki Pozitivizmin Değişen Yüzü mü? Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 52, Sayı: 3.
71. Warnke, Georgia. (1992). Legal Interpretation and Constraint. Justice and Interpretation, Cambridge: Polity Press.
72. Weber, Samuel. (2000). Deconstruction as Analytic Philosophy, USA: Stanford University Press.
73. http://yunanmitolojisi.blogspot.com/2009/07/takmyldzlarn-mitolojik- oykuleri-herkul.html. 20.12.2010.
74. http://www.archives.gov/exhibits/charters/declaration.html, 26.12.2010.