YENİ DÜZENLEMELER AÇISINDAN İNŞAAT İŞVERENİNİN İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ YÜKÜMLÜLÜKLERİ

Öz

Ülkemiz, iş kazası ve meslek hastalıkları açısından değerlendirildiğinde, ne yazık ki dünyada ilk sıralarda gelmektedir. İş kazası ve meslek hastalığının önlenmesi için Devlete, işverenlere, işçilere, sendikalara, üniversitelere ve sivil toplum kuruluşlarına birçok görev düşmektedir. İşyerlerinin dışarıdan denetlenmesi ve iş sağlığı ve güvenliği yükümlülüklerine aykırı davranan işverenlere idari yaptırımların uygulanması Devlete düşen görevlerin başında gelmektedir. Ancak ülkemizdeki iş güvenliği müfettişlerinin sayısının yetersizliği ve sıklıkla denetlenmesi gereken işyerlerinin iyi belirlenmesinde yaşanan güçlükler, dışarıdan denetimin yetersiz kalmasına neden olmuştur. Bu nedenle iş kazası ve meslek hastalıklarının önlenmesinde asıl rol işverenlere düşmektedir. İşverenler, dışarıdan denetlenmeyeceklerini bilmelerine rağmen yükümlülüklerini yerine getirdikleri sürece iş kazası ve meslek hastalıkların oranında düşüş yaşanacaktır. Dış denetimin yetersizliğini telafi edecek işyeri örgütlenmeleri, dolayısıyla iç denetim sisteminin oluşturulması işverenlere düşen en önemli yükümlülüklerden biridir. Bu çalışmada, ülkemizde iş kazası ve meslek hastalığının en yüksek oranda meydana geldiği iki sektörden biri olan inşaat sektörü bakımından, işyeri örgütlenmesi konusunda 2008 yılından itibaren iş sağlığı ve güvenliği mevzuatımızda meydana gelen değişikliklerle birlikte işverenlere bu konuda yüklenen ödevler ele alınacaktır

Anahtar Kelimeler

• İş güvenliği, İnşaat sektörü, İşyeri hekimi, İş güvenliği uzmanı, Sağlık ve güvenlik birimi

Occupational Safety and Health Obligations of Construction Employers in Terms of New Regulations

Öz

Our country takes place unfortunately in first rankings in terms of the rates of occupational accident and disease. In order to prevent them, the state, employers, employees, trade unions, universities and nongovermental organizations have lots of musts. Inspection of workplaces and the implementation of administrative sanctions to the employers who do not fulfill their occupational safety and health obligations are the main tasks of the state. However, due to the insufficiency of the number of inspectors and the complication of determination the workplaces which need to be inspected frequently, inspection of the state became inadequate. Therefore, in order to prevent the occupational accidents and diseases, employers must fulfill their obligations. As long as they fulfill their obligations, the rate of occupational accidents and diseases will lead to decline. The main obliagtion of the employer is to organize the workplace in terms of occupational safety and health, which will be the compensation of the inadequacy of the state inspection. Therefore, in this article, we will try to determine the obligations, including the new regulations since 2008 on workplace organization, of the construction employer in whose field of activity is one of the top rated of occupational accidents and diseases

Anahtar Kelimeler

• Occupational safety, Sector of construction, Occupational safety expert, Doctor of workplace, Bureau of employment security

Kaynakça

1. Akın, Levent. (2001). İş Kazasından Doğan Maddi Tazminat. Ankara : Yetkin Yayınları.
2. Akın, Levent. (2005). İş Sağlığı ve Güvenliği. III. Yılında İş Yasası, 302- 348. İstanbul : Türkiye Toprak Seramik Çimento ve Cam Sanayii İşverenleri Sendikası yayını.
3. Akın, Levent. (2005). İş Sağlığı ve Güvenliğinde İşyerinin Örgütlenmesi, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 54, S.1, 1-60. (2005a).
4. Aydınlı, İbrahim. (2004). İşverenin Sosyal Temas ve İş İlişkisinden Doğan Edimden Bağımsız Koruma Yükümlülükleri ve Sonuçları. Ankara : Seçkin Yayınları.
5. Başbuğ, Aydın. (2003). İşyeri Hekiminin İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Organizasyonundaki Yeri ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliğindeki Rolü, Uluslararası ve Ulusal Hukuk Sisteminde İşyeri Hekimliği Sempozyumu, 65-97. Ankara : Türk Tabipler Birliği yayınları.
6. Baycık, Gaye. (2006). İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku Açısından Maden İşçileri. Ankara : Yetkin Yayınları.
7. Ekmekçi, Ömer. (2005). 4857 Sayılı İş Kanunu’na Göre İş Sağlığı ve Güvenliği Konusunda İşyeri Örgütlenmesi. İstanbul : Legal Yayınları.
8. Ekmekçi, Ömer. (2009). Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisinde İSG Uygulamaları. Çimento Sektöründe İş Sağlığı ve Güvenliği Sempozyumu, Tebliğler ve Tartışmalar. 57-64. Sempozyum Tebliğleri Kitabı, 18-26. Ankara : ÇEİS.

9. Ekmekçi, Ömer. (2006). İş Güvenliği Uzmanlığı ve İşyeri Hekimliği Faaliyetlerinin İşyeri Dışından Hizmet Alınması Suretiyle Yerine Getirilmesi. MESS Sicil Dergisi, Aralık 2006, S. 4, 106-113. (2006a).
10. Ekmekçi, Ömer. (2006). İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitiminin Usul ve Esasları. MESS Mercek Dergisi, Ocak 2006, 100-107.
11. Ekonomi, Münir. (1987). İş Hukuku - C. 1- Ferdi İş Hukuku. 3. Baskı. İstanbul : İstanbul Teknik Üniversitesi Vakfı Yayınları.
12. Engin, Murat. (2008). İş Sağlığı ve Güvenliği Yasa Tasarısı Taslağına Göre İstihdamında Zorunluluk Bulunan Personelin Hukuki Durumu. İş Sağlığı ve İş Güvenliği Yasa Tasarısı Taslağı Sempozyumu, 87-98. İstanbul Barosu Yayınları.
13. Eren, Fikret. (1974). Borçlar Hukuku ve İş Hukuku Açısından İşverenin İşkazası ve Meslek Hastalığından Doğan Sormululuğu. Ankara : Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi yayınları.
14. Güzel, Ali. (2003). Dünya’da ve Ülkemizde İşyeri Hekimliğine Yaklaşım, Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Uluslararası ve Ulusal Hukuk Sisteminde İşyeri Hekimliği Sempozyumu, 9-64. Ankara : Türk Tabipler Birliği yayınları.
15. Narmanlıoğlu, Ünal. (1998). İş Hukuku I – Ferdi İş İlişkileri. 3. Baskı. İzmir : Dokuz Eylül Üniversitesi yayını.
16. Odaman, Serkan. (2006). İş Sağlığı ve Güvenliği Açısından Tarafların Önemli Hak ve Yükümlülükleri ile Uluslararası Standart, Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, Y. 2006, S.11, 879-897.
17. Seratlı, Gaye Burcu. (2004). 4857 Sayılı İş Kanununa Göre İş Sağlığı ve Güvenliği. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 53, S. 2, 197-245.
18. Seratlı, Gaye Burcu. (2003). İş Kazasından Doğan Destekten Yoksun Kalma Tazminatı. Ankara. Yetkin Yayınları.
19. Soyer, Polat. (2003). 4857 Sayılı Yeni İş Kanununun Ücret, İşin Düzenlenmesi, İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin Bazı Hükümleri Üzerine Düşünceler. 4857 Sayılı Yeni İş Kanunu Değerlendirme Konferans Notları, 12-36. Ankara : Türk-İş yayınları.
20. Süzek, Sarper. (2008). İş Hukuku. Yenilenmiş 4. Baskı. İstanbul : Beta Yayınları.
21. Süzek, Sarper. (1985). İş Güvenliği Hukuku. Ankara : Savaş Yayınları.
22. Süzek, Sarper. (2005). İşçilerin İş Sağlığı ve Güvenliği Konusunda Hakları ve Yükümlülükleri. Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, Nisan-Haziran 2005, S.6, 610-622.
23. Yıldız, Gaye Burcu. (2005). İşverenin İş Sağlığı ve Güvenliği Konusunda Eğitim Verme Yükümlülüğü. İşveren Dergisi, Haziran 2005, 52-56.