BİYOLOJİK ÇESİTLİLİĞİN HUKUKEN KORUNMASI VE KAMU YARARI

Öz

Genel olarak biyolojik çeşitlilik (biyoçeşitlilik) bir bölgedeki tür çeşitliliğini ifade etmektedir. Bir bölgedeki hayvan ve bitki türü sayısının fazla olması, biyolojik çeşitliliğin zengin olması anlamına gelmektedir. Biyolojik çeşitliliğin korunması insanoğlu için son derece önemli bir husustur. Doğal dengeler, besin kaynaklarımız, sanayi ve ekonomi gibi konular biyolojik çeşitlilikle doğrudan ilgilidir. Bu nedenle, türlerin yok olması, gelecekte insanoğlunun da yok olması anlamına gelmektedir. Biyolojik çeşitliliği tehdit eden pek çok faktör vardır. Koruma alanları, istilacı türlerle mücadele, biyogüvenlik çalışmaları ve genlerin korunması gibi çeşitli koruma yöntemleri ile biyolojik çeşitlilik korunmaya çalışılmaktadır. Korumanın toplumu ilgilendirmesi, kamu yararı kavramını gündeme getirmektedir. Biyolojik çeşitliliğin korunmasında var olan kamu yararının belirgin ve bağımsız bir şekilde anlaşılması gerekmektedir

Anahtar Kelimeler

• Biyolojik çeşitlilik, biyoçeşitlilik, kamu yararı, sürdürülebilir kalkınma, çevre

Conservation of Biological Diversity by Law and Public Interest

Öz

Generally, biological diversity (biodiversity) means the diversity of species in an area. Greater numbers of animal and plant species mean the richness of biological diversity on a particular plot of land. Conservation of biological diversity is very important for mankind. Subjects like natural balance, food resources, industry and economy are directly related to biological diversity. As a result, extinction of species means extinction of mankind in the future. There are many factors which threaten biological diversity. Biological diversity is conserved by some conservation methods like protection areas, figthing with invasive species, biosecurity works and protection of genes. Since conservation is related to public, this points to the term public interest. The public interest, which is in the conservation of biological diversity, shall be clear and shall be understood independently

Anahtar Kelimeler

• Biological diversity, biodiversity, public interest, sustainable development, environment

Kaynakça

1. Akalın, Melih, “Enerji, Yeni Kaynaklar ve Sürdürülebilirlik”, Sürdürülebilir Kalkınma El Kitabı, Ocak 1991, Türkiye Çevre Sorunları Vakfı Yayını, ss. 49-55.
2. Akçalı, Rıza, “Sürdürülebilir Kalkınma”, Yeni Türkiye, Temmuz-Ağustos 1995, Yıl 1 Sayı 5, Çevre Özel Sayısı, ss. 39-44.
3. Aruoba, Çelik, “Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi’nin 11. Maddesi: Ekonomik Teşvikler”, Biyogüvenlik Protokolü ve Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi’nde Teşvikler, Tartışma Toplantısı 17-18 Şubat 2005, Mayıs 2005, Türkiye Çevre Vakfı Yayını, ss. 31-40.
4. Biyolojik Çeşitliliğin Korunması, Çevre ve Orman Bakanlığı, E-kitap, http://www.cevreorman.gov.tr/ekitap/01.pdf
5. Christ Costas et. al., Tourism And Biodiversity Mapping Tourism’s Global Footprint, UNEP, s. 4. http://www.unep.fr/pc/tourism/library/ mapping_tourism.htm
6. Clare Shine, Nattley Williams and Lothar Gündling (2000), A Guide to Designing Legal and Institutional Frameworks on Alien Invasive Species. IUCN, Gland, Switzerland Cambridge and Bonn. xvi + 138 pp. (www.iucn.org)
7. Çağlar, Yücel, “ “Sürdürülebilirlik” ve Türkiye Ormancılığı”, Sürdürülebilir Kalkınmanın Uygulanması, Tartışma Toplantısı 11-12 Aralık 1997, Mart 1998, Türkiye Çevre Vakfı Yayını, ss. 61-75. (Çağlar) Çağlar, Yücel,
8. “Sürdürülebilir Kalkınma İçin Ormanlar ve

9. Ormancılığımız”, Sürdürülebilir Kalkınma El Kitabı, Ocak 1991,
10. Türkiye Çevre Sorunları Vakfı Yayını, ss. 39-48. (Çağlar 1991).
11. Ekim, Tuna, “Türkiye Florası ve Endemikleri”, Yeni Türkiye, Temmuz- Ağustos 1995, Yıl 1 Sayı 5, Çevre Özel Sayısı, ss. 417-432. Fisunoğlu, H. Mahir,
12. “Sürdürülebilir Kalkınma ve Ekonomi”, Sürdürülebilir Kalkınma El Kitabı, Ocak 1991, Türkiye Çevre Sorunları Vakfı Yayını, ss. 11-18. (Fisunoğlu 1991)
13. Fisunoğlu, Mahir, “Sürdürülebilir Kalkınma ve Ekonomi”, Sürdürülebilir Kalkınmanın Uygulanması, Tartışma Toplantısı 11-12 Aralık 1997, Mart 1998, Türkiye Çevre Vakfı Yayını, ss. 13-21. (Fisunoğlu)
14. Gürpınar, Tansu, “Türkiye’nin Doğal Çevresine Genel Bir Bakış”, Yeni Türkiye, Temmuz-Ağustos 1995, Yıl 1 Sayı 5, Çevre Özel Sayısı, ss. 410-413.
15. IUCN. (2001). IUCN Red List Categories and Criteria: Version 3.1. IUCN Species Survival Commission. IUCN, Gland, Switzerland and Cambridge, UK. ii + 30 pp.
16. Karaca, Hayrettin, “Sürdürülebilir Bir Yaşam İçin İnsan Verimliliği”, Yeni Türkiye, Temmuz-Ağustos 1995, Yıl 1 Sayı 5, Çevre Özel Sayısı, ss. 64-69.
17. Kence, Aykut, “Biyolojik Çeşitlilik ve Kalkınma”, Sürdürülebilir Kalkınma El Kitabı, Ocak 1991, Türkiye Çevre Sorunları Vakfı Yayını, ss. 57- 66.
18. Keten, Mustafa, “Çevre Korumada Hedef ve Politikalar”, Yeni Türkiye, Temmuz-Ağustos 1995, Yıl 1 Sayı 5, Çevre Özel Sayısı, ss. 156- 161.
19. Lowe S., Browne M., Boudjelas S., De Poorter M. (2000) 100 of the World’s Worst Invasive Alien Species A selection from the Global Invasive Species Database. Published by The Invasive Species Specialist Group (ISSG) a specialist group of the Species Survival Commission (SSC) of the World Conservation Union (IUCN), 12pp. First published as special lift-out in Aliens 12, December 2000. Updated and reprinted version: November 2004. Elektronik format (pdf): www.issg.org/booklet.pdf.
20. OECD: Handbook of Incentive Measures for Biodiversity, Design and Implementation, OECD 1999.
21. Saltık, Ahmet, “Doğal Kaynakların Sürdürülebilir Yönetimi: Kavramsal Bir Yaklaşım”, Sürdürülebilir Kalkınmanın Uygulanması, Tartışma Toplantısı 11-12 Aralık 1997, Mart 1998, Türkiye Çevre Vakfı Yayını, ss. 27-33.
22. Swanson, Timothy, Global Action For Biodiversity, An International Framework For Implementing The Convention On Biological Diversity, 1997, IUCN.
23. Şahinoğlu, Erdoğan, “Türkiye’nin Biyolojik Zenginlikleri”, Yeni Türkiye, Temmuz-Ağustos 1995, Yıl 1 Sayı 5, Çevre Özel Sayısı, ss. 414- 416.
24. Talu, Nuran, “Biyogüvenlik (Cartagena) Protokolü ve Türkiye’de Durum”, Biyogüvenlik Protokolü ve Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi’nde Teşvikler, Tartışma Toplantısı 17-18 Şubat 2005, Mayıs 2005, Türkiye Çevre Vakfı Yayını, ss. 11-29.
25. TEMA Vakfı, “Türkiye’nin Sessiz Krizi: Erozyon”, Yeni Türkiye, Temmuz-Ağustos 1995, Yıl 1 Sayı 5, Çevre Özel Sayısı, ss. 449- 460.
26. Turgut, Nükhet, Çevre Hukuku, Yenilenmiş İkinci Bası, Ankara Kasım- 2001.
27. Türkiye’nin Çevre Sorunları 2003, Türkiye Çevre Vakfı Yayını, Aralık 2003.
28. Ulusoy, Ahmet/Tekin Akdemir, Mahalli İdareler, Genişletilmiş 4. Baskı, Ankara 2006.
29. UNEP: State of the Marine and Coastal Environment in the Mediterranean Region. MAP Technical Reports Series No.100, UNEP, Athens, 1996.
30. Uslu, Orhan, “Ekonomik ve Ekolojik Uygulamalarda Sürdürülebilir Kalkınmanın Yeri”, Sürdürülebilir Kalkınmanın Uygulanması, Tartışma Toplantısı 11-12 Aralık 1997, Mart 1998, Türkiye Çevre Vakfı Yayını, ss. 43-55.
31. Yıldırım, Turan, “Kamu Yararı ve Disiplin Cezalarının Affı”, Anayasa Yargısı Dergisi, C. 18, 2001, ss. 438-449.
32. Yıldız, Kazım/Şengün Sipahioğlu/Mehmet Yılmaz, Çevre Bilimi, Genişletilmiş 2.Baskı, Ankara 2005.
33. http://internt.nhm.ac.uk/eb/biodbenefit.shtml (02.08.2007)
34. www.ockkb.gov.tr (04.09.2007)
35. www.kultur.gov.tr (04.09.2007)
36. http://biodiversity-chm.eea.europa.eu/convention/other_conv (06.11.2007)
37. www.milliparklar.gov.tr www.iucn.org
38. http://www.cevreorman.gov.tr/ekitap/01.pdf www.cbd.gov.tr
39. www.issg.org/booklet.pdf
40. http://www.cevreorman.gov.tr/ekitap/01.pdf
41. http://www.unep.fr/pc/tourism/library/mapping_tourism.htm