An Essay on Civil and Criminal Liability of Robots

Öz

The Roman Law's attitude toward the slave was; "Servile caput nullum ius habet" which means "the slave has no right." In this law system, slaves were regarded as objects which could be the property of another human being. They were legally just "res". But the fact that they were also human beings, slaves differentiated from other objects of property. With the help of their peculium (given by their master) slave could enter into engagements with a third party. When the situation of slaves is examined in Roman Law, it will be seen the situation of robots -there is a consensus about that they will be a part of our lives soon- resembles slaves. A slave could be defined as self-thinking, decision-making, emotional property. The same applies to robots. So robots can be considered as technological relatives of slaves. All this information leads us that if there will be a legal regulation about robots –which should be considered as a must- one can easily adapt the rules from Roman law. In this paper, there is a comparison between robots and slaves by giving information about them. With the help of that comparison, there will be a revival about why their legal status should be similar. Then, there will be brainstorming about how the robot's civil and criminal liability should be regulated.

Anahtar Kelimeler

• Artificial Intelligence
• Robot
• Roman Law
• Slavery
• Civil Liability
• Criminal Liability

ROBOTLARIN HUKUKİ VE CEZAİ SORUMLULUĞU ÜZERİNE BİR DENEME

Öz

Roma hukuku kölelere hak ehliyeti tanımamıştır (D. 4.5.3.1: “Servile caput nullum ius habet”). Söz konusu hukuk sisteminde köleler özgür insanların malvarlığına dâhil olabilen şeyler (res) olarak değerlendirilmiştir. Ancak aynı zamanda insan oldukları için malvarlığına dâhil olabilen diğer şeylerden ayrı tutulmuşlardır. Roma hukukunda kölelerin durumu ayrıntılı incelendiğinde yakın gelecekte hayatımızın bir parçası olacağına inandığımız robotlar ile durumlarının benzerlik gösterdiği görülebilir. Köle bir çeşit kendi kendine düşünebilen, karar verebilen duygusal bir mal olarak tanımlanabilir. Aynı özellikler geleceğimizin robotlarında da görülecektir. Yani robotları hukuki durumları bakımından kölelerin teknolojik akrabaları olarak değerlendirmek mümkündür. Bütün bu bilgiler bizi, eğer robotlar için bir yasal düzenleme yapılacaksa bu düzenlemenin kolaylıkla Roma hukukundan alınabileceği sonucuna götürür. Bu çalışmada robotların ve kölelerin neden aynı statüde değerlendirilebileceğini aydınlatmak adına köle ve robot kavramları hakkında ayrıntılı bilgi verdik. Robot ve yapay zekâ kavramlarını ayrıntılı olarak tanımlayıp inceledikten sonra, kölelerin durumlarını inceleyerek karşılaştırma yaptık ve robotların hukuki sorumluluğunu tartıştık. Ardından yapay zekâyı cezalandırmak başlığı altında robotların cezai sorumluluğunu değerlendirip bu konudaki fikirlerimizi paylaştık.

Anahtar Kelimeler

• Yapay zekâ
• robot
• Roma hukuku
• kölelik
• hukuki sorumluluk
• cezai sorumluluk

Kaynakça

1. Asaro, P.: “On Banning Autonomous Weapon Systems: Human Rights, Automation, and the Dehumanization of Lethal Decision Making”, International Review Of Red Cross, Volume 94 Number 886, 2012
2. Asaro, P.: “Robots and Responsibility from a Legal Perspetive”, ICRA, 2007
3. Asimov, I. (Çev. Odabaş, E.): Ben, Robot, İstanbul 2016
4. Bakırcı, Ç. M.: Abiyogenez - 1: Kimyasal Evrim, Canlılık ve Cansızlık Tanımları
5. Balkin, J.: “The Path of Robotics Law”, California Law Review, V.6, 2015
6. Berger, A.: Encyclopedic Dictionary of Roman Law, Philadelphia 1953
7. Bozkurt, G.: “Eski Hukuk Sistemlerinde Kölelik”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Ankara 1981
8. Buckland, W.W.: The Roman Law of Slavery, Cambridge 1908

9. Charney R.: “Can Androids Plead Automotism? A Review of When Robots Kill: Artificial Intelligence Under the Criminal Law bye Gabriel Hallevy”, University of Toronto Faculty of Law Review, V.75, N.1
10. Chinen M.: “The Co-Evolution of Autonomous Machines and Legal Responsibility”, Virginia Journal of Law & Technology, V.20, N.2, 2016
11. Clarke, A.C.: Profiles of the Future: an Inquiry Into the Limits of the Possible, New York 1962
12. Coeckelbergh M.: “Responsibility and the Moral Phenomenology of Using Self-Driving Cars”, Applied Artificial Intelligence, V.30:8, 2016
13. Demirbaş, T.: Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara 2009
14. Dülger, M.: “Bir Hukuk-Kurgu Denemesi: Yapay Zekalı Varlığın Hukuki Sorumluluğu (Olabilir Mi?)”, Hukuk ve Ötesi Dergisi, 2017
15. Eagleman, D.: Incognito, İstanbul 2017
16. Eduardovich, R.: “Criminal Liability of the Artificial Intelligence”, Problems of legality, 2017
17. Emiroğlu, H.: Ius Gentium – Kavimler Hukuku, İstanbul 2007
18. Ersoy Ç.: Robotlar, Yapay Zekâ ve Hukuk, İstanbul 2018
19. Finkelman, P.: Slavery and the Law, Maryland-USA, 2002
20. Fisher M.: “A Note On Free Will and Artificial Inttelligence”, Philosophia 1983
21. Gless, S./Silverman E./Weigend T.: “If Robots Cause Harm, Who Is To Blame? Self-Driving Cars And Criminal Liabiity”, New Criminal Law Review, V.19, N.3, 2016
22. Goodman, M.: Geleceğin Suçları, Timaş Y., İstanbul, 2016
23. Guiffrida, I./Lederer, F./Vermeys, N.: “The Legal Perspective on the Trials and Tribulations of AI: How Artificial Intelligence, The Internet of Things, Smart Contracts, and Other Technologies Will Affect the Law”, Case Western Reserve Law Review, V.68
24. Hafızoğulları, Z./Özen, M.: Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara, 2014
25. Hallevy, G.: The Criminal Liability of Artificial Intelligence Entities - From Science Fiction to Legal Social Control”, Akron Intellectual Property Journal, 2010
26. İçel, K.: Ceza Hukuku Genel Hükümler, İstanbul 2017
27. Johnsson D.: “Technology with No Human Responsibility?”, J Bus Ethics, V.127, 2015
28. Jones, P. (Çeviren: Sezer, F.): Geldim Gördüm Yendim – Romalılar Hakkında Bilmek İsteyeceğiniz Her Şey, İstanbul 2016
29. Kangal, Z.: Tüzel Kişilerin Ceza Sorumluluğu, Ankara 2003
30. Karadeniz Çelebican, Ö.; Roma Hukuku, Ankara 2016
31. Karnow C.: Liability for Distributed Artificial Intelligences”, Berkeley Technology Law Journal, V.11, I.1, 1996
32. Kaser, M. (Çev. Dannenbring, R.): Roman Private Law, Durban Butterworths, 1965
33. King, T.C./Aggarwal, N./Mariaosaria, T./Floridi L.:, “Artificial Intelligence Crime: An Interdiciplinary Analysis of Foreseeable Threats and Solutions”, Science and Engineering Ethics, Springer, 2019
34. Koschaker, P./Ayiter K.: Roma Özel Hukuku’nun Ana Hatları, İzmir 1993
35. Krausova, A./Hazan H.: “Creating Free Will in Artificial Intelligence”, Conference Paper, Beyon AI: Artificial Golem Intelligence International Conference, Pilsen, November 2013
36. Kurzweil, R.: İnsanlık 2.0, İstanbul 2018
37. Küçük, E.: “XII. Yüzyıl Rönesansı ve ‘Yeniden Doğan’ Roma’yı Günümüze Bağlayan Son Halka. Pandekt Hukuku” Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2007
38. Küçüktaşdemir, Ö.: “Nörohukuk ve Kusur (İsnat Yeteneğine) İlişkin Yeni Yaklaşımlar”, IV. Uluslararası Sağlık Hukuk Kongresi, Özyeğin Üniversitesi Hukuk Fakültesi, Adli Bilimciler Derneği, Ankara 2018
39. Marijan B.: “On Killer Robots and Human Control, Debating the spohistication of artificial intelligence in lethal autonomous wepons systems”, The Ploughares Monitor, 2016
40. Di Marzo, S.: Roma Hukuku, İstanbul 1959
41. McCarty L.T.: Reflections on Taxman: An Experiment in Artificial Intelligence and Legal Reasoning, Harvard Law Review, 1977
42. Oleksiewicz I./Civelek M. E.: “From Artificial Intelligence to Artificial Consciousness: Possible Legal Bases For The Human-Robot Relationships in the Future”, International Jorunal Of Advanced Research, V.7(3), 2019.
43. Önok M.: Müşterek Suç Girişimi (Joint Criminal Enterprise) ve Örgütsel Hakimiyete Dayalı Dolaylı Faillik Teorileri, Seçkin, Ankara 2009
44. Pagallo, U.: The Laws Of Robotics, Crimes, Contracts and Torts, Dordrecht 2013
45. Rado, T.: Roma Hukuku Dersleri – Borçlar Hukuku, İstanbul 2014
46. Richards, N.M./Smart D.W.: “How should the law think about robots?”, We Robot 2012, Inagural Conference on Legal and Policy Issues Relating to Robotics, April 21-22, 2012
47. Rubin, C.T: “Machine Morality and Human Responsibility”, The New Atlantis: A Journal of Technology & Society, Summer 2011
48. Say C.: “50 Soruda Yapay Zekâ”, Bilim ve Gelecek Kitaplığı, İstanbul 2019
49. Solum, L.B.: “Legal Personhood of Artificial Intelligence”, North Carolina Law Review, V.70, 1992
50. Sparrow, R.: “Killer Robots”, Journal of Applied Philosophy, Vol. 24, No. 1, 2007
51. Tahiroğlu, B.: “Roma Hukukunda Kölelik ve Serbest Meslekler”, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası
52. Tahiroğlu, B./Erdoğmuş, B.: Roma Hukuku Dersleri, İstanbul 2014
53. Toroslu N./Toroslu H.: Ceza Hukuku Genel Kısım, Ankara 2017
54. Türkoğlu-Özdemir G.: “Roma Hukuku’nda Actio De Peculio”, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt : 7, Sayı : 2, 2005
55. Umur, Z.: Roma Hukuku Ders Notları, İstanbul 1999
56. Umur, Z.: Roma Hukuku Lügatı, İstanbul 1975
57. Villarona E. F./Golia A.: “Robots, Standards and the Law”, Computer Law & Security Review, V.35, I.2, 2019
58. Villey, M. (Çev: Tahiroğlu, B.): İstanbul 2010
59. Visky, K. (Çev. Tahiroğlu, B.): “Roma Hukuku’nda Kölelik ve Serbest Meslekler”, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 1974
60. Westermenn, W. L.: The Slave Systems of Greek and Roman Antiquity, Philedelphia 1955
61. Bozkurt-Yüksel, A.E.: “Robot Hukuku”, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Yıl:7, sayı. 29