Suça Karışmış Ergenlerde Tanrı’ya Güven Üzerine Bir Çalışma

Öz

Ergenlik dönemi, eğitim, aile ve akran grubu üçgeninde hayatın kritik bir aşamasıdır ve gençlerin bu dönemde birçok zorluk ve çalkantının üstesinden gelmesi gerekebilir. Bu çalışmada da suça karışmış erkek ergenlerde, Tanrı’ya güven düzeyi ile eğitim düzeyleri, annenin okuryazarlığı, aile birliği, uyuşturucu bağımlılığı, ceza infaz kurumunda yakın arkadaşı olması, tekrarlayan suçlar ve evden kaçma deneyimi gibi değişkenler arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışma ilişkisel modelde hazırlanmış bir araştırmadır ve araştırma evrenini Türkiye’de Ankara Sincan Çocuk Kapalı Ceza İnfaz Kurumu ve Eğitim Evi’nde bulunan 500 erkek ergen oluşturmaktadır. Araştırma evreninden amaçlı örnekleme yoluyla 389 erkek ergen örneklem olarak seçilmiştir. Bu çalışmada, örneklemin tutumları Tanrı İmgesi Ölçeği kullanılarak ölçülmüştür. Sorular, kapalı uçlu olarak sorulmuş ve veriler SPSS yazılımı (sürüm 22) kullanılarak analiz edilmiştir. Ortalamaları karşılaştırmak için t-Testi ve ANOVA kullanılmıştır. Veriler, ergenlerin Tanrı’ya güven puanlarının bağımlılık yapan madde kullanımına, mükerrer suçluluğa, suça karışmış akranları olmasına ve eğitim düzeylerine göre farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. Yakın arkadaşları cezaevinde olan, uyuşturucu kullanmış olan, tekrarlayan suçlara karışan ve eğitim düzeyi düşük olan erkek ergenlerin Tanrı’ya güven düzeyleri diğerlerinden düşük bulunmuştur. Ergenlerin sosyal ortamının dine ilişkin algılarının gelişmesinde etkili olduğu, olumsuz yaşam deneyimlerinin yanı sıra olumsuz sosyal koşulların da Tanrı’ya güven düzeyini etkilediği anlaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Tanrıya Güven
• Ergenlik
• Suç
• Çocuk Suçluluğu
• Madde Bağımlılığı.

A Study on Trust in God in Juvenile Delinquents

Öz

Adolescence is a critical stage of life in the triangle of education, family, and peers for young people. During adolescence, young people might need to overcome many hassles and fluctuations. This study aimed to investigate the relationship between the levels of trust in God and some variables such as education levels, mother’s literacy, family unity, drug addiction, having a close friend at the correctional facility, repetitive crime, and experience of running away from home in male juvenile delinquents. This study is an associational research and the population of the study was 500 male adolescents who were in the Ankara Sincan Youth Closed Prison and Correctional Center, Turkey. 389 male adolescents were selected from the research population through purposeful sampling as the sample. In this study, the attitudes of the sample were measured by the Scale of the Image of God. The questions were asked in a closed-ended way, and the data was analyzed by using the SPSS software (version 22). T-Test and ANOVA were utilized to compare the means. The data revealed that the levels of the trust in God of the adolescents differed depending on using addictive substances, repetitive crime, criminal peers, and education level. The male adolescents whose close friends were in prison, those who used drugs, those who were involved in repetitive crimes, and those who had a low education level had a lower level of trust in God than others. It has been deduced that the social environment of adolescents can be consequential in the development of religious perceptions, and that negative life experiences, as well as adverse social conditions, inhibit the development of trust in God.

Anahtar Kelimeler

• Juvenile Delinquents
• Drug Addiction
• Trust in God
• Adolescent
• Crime

Kaynakça

1. Akduman, Gülümser Gültekin, Barış Akduman ve Gürol Cantürk. “Ergen Suçluluğunda Bazı Kişisel ve Ailesel Özelliklerin İncelenmesi,” Türk Pediatri Arşivi 42:4 (2007), pp.156-161.
2. Alacakaptan, Uğur. Suçun Unsurları. Ankara: Sevinç Matbaası, 1975.
3. Allen, Joseph P. Maryfrances Porter, Christy McFarland, Kathleen Boykin McElhaney and Penny Marsh. “The Relation of Attachment Security to Adolescents.’ Paternal and Peer Relationships, Depression, and Externalizing Behavior,” Child Dev. 78:4 (2007), pp.1222-1239.
4. Allport, W. Gordon. The Individual and His Religion. New York: Macmillan Publisher, 1960.
5. Andrew, June M. “Delinquency: Correlating Variables,” Journal of Clinical Child and Adolescent Psychology 10:2 (1981), pp.136-140.
6. Aslan, M. Yasin. “Çocuk Suçluluğu Hakkında Uluslararası ve Ulusal Hukuk Düzenlemeleri,” Ankara Barosu Dergisi 66:4 (2008), pp.88-96.
7. Bağış, Radiye Canan. “Çocukları Suça Sürükleyen Çevresel Nedenler: Sosyal Bağ ve Sosyal Öğrenme Teorileri Işığında Bir Değerlendirme,” Humanitas 7:14 (2019), pp.203-221.
8. Baier, Colin J. Bradley and R. E. Wright. “If You Love Me, Keep My Commandments: A Meta-Analysis of the Effect of Religion on Crime,” Journal of Research in Crime Delinquency 38:1 (2001), pp.3-21.

9. Bainbridge, William Sims. “The Religious Ecology of Deviance,” American Sociological Review 54:2 (1989), pp.288-295.
10. Başar, Figen. “Ankara Kalaba Islahevinde Kalan 15-18 Yaş Grubu Ergenlerin Suça Yönelmelerinde Ailenin Etkisi Üzerine Karşılaştırmalı Bir Araştırma,” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara, 1992.
11. Baysan Arabacı, Leyla and Gülsenay Taş. “Çocuklarda Suça Sürükleyen Faktörler, Ruhsal Problemler ve Hemşirelik Bakımı,” Psikiyatri Hemşireliği Dergisi 8:2 (2017), pp.110-117.
12. Baysan Arabacı, Leyla, Gülsenay Taş and Gül Dikeç. “Çocuk ve Ergenlerde Madde Kullanımı, Suça Yönelme, Ruhsal Bozukluklar ve Hemşirelik Bakımı,” Bağımlılık Dergisi 18:4 (2017), pp.135-144.
13. Beck, Richard. “God as a Secure Base: Attachment to God and Theological Exploration,” Journal of Psychology and Theology 34:2 (2006), pp.125-132.
14. Bedir, Fatma Nur. “Yetişkinlerin Çocukluk Anılarındaki Tanrı İmgesinin Analizi,” Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 16:32 (2017), pp.717-740.
15. Bowlby, John. A Secure Base: Parent-Child Attachment and Healthy Human Development. London: Routledge, 1988.
16. Budak, Selçuk. Psikoloji Terimleri Sözlüğü. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları, 2000.
17. Büyüköztürk, Şener, Ebru Kılıç Çakmak, Özcan Erkan Akgün, Şirin Karadeniz ve Funda Demirel. Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Yayıncılık, 2009.
18. Chadwick, Bruce A. and Brent L. Top. “Religiosity and Delinquency Among LDS Adolescents,” Journal For Scientific The Study of Religion 32:1 (1993), pp.51-67.
19. Chamratrithirong, Aphichat. Brenda A. Miller, Hilary F. Byrnes, Orratai Rhucharoenpornpanich, Pamela K. Cupp, Michael J Rosati, Warunee Fongkaew, Katharine A. Atwood, and Michael Todd. “Intergenerational Transmission of Religious Beliefs and Atwood Practices and the Reduction of Adolescent Delinquency in Urban Thailand,” Journal of Adolescence 36 (2013), pp.79-89.
20. Cochran, John K. and Ronald L. Akers. “Beyond Hellfire: An Exploration of the Variable Effects of Religiosity on Adolescent Marijuana and Alcohol Use,” Journal of Research in Crime and Delinquency 26:3 (1989), pp.198-225.
21. Çeliköz, Nadir, Zarife Seçer and Tuğba Durak. “Suç İşleyen ve İşlemeyen Çocukların Düşünme Becerileri ve Ahlaki Yargılarının İncelenmesi,” Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi 25 (2008), pp.335-350.
22. Çevik, Muhammet. “Dindarlık Suç İlişkisi: Adıyaman Açık ve Kapalı Ceza İnfaz Kurumları Örneği,” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Harran Üniversitesi, Şanlıurfa, 2010.
23. Dickie, Jane R. Lindsey V. Ajega, Joy R. Kobylak, and Kathryn M. Nixon. “Mother, Father, and Self: Sources of Young Adults God Concepts,” Journal for the Scientific Study of Religion 45:1 (2006), pp.57-71.
24. Dominic, Maria. “Religion and the Juvenile Delinquent,” The American Catholic Sociological Review 15:3 (1954), pp.256-264.
25. Ekici, Sıddık. Evden Kaçan Çocuklar Aile Dinamikleri ve Suç. Bursa: Sentez, 2015.
26. Emery, Robert, Mary Waldron, Katherina M. Kitzmann, and Jeffrey Aaron. “Delinquent Behavior, Future Divorce, or Nonmarital Childbearing and Externalizing Behavior Among Offspring: A 14-Year Prospective Study,” Journal of Family Psychology 13:4 (1999), pp.568-579.
27. Erikson, Erik H. İnsanın Sekiz Çağı. İstanbul: Birey ve Toplum Yayınları, 1984.
28. Ferah, Nimet. “Suça Sürüklenen 12-18 Yaşlar Arası Ergenlerde Şiddetin Din Psikolojik Tahlili (Sakarya Örneği),” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi, Sakarya, 2013.
29. Farrington, David P. “Age and Crime,” Crime and Justice 7 (1986), pp.189-250.
30. Fowler, James M. Stages of Faith. San Francisco: Harper Collins Publisher, 1995.
31. Guerrero, Anthony P. S., Stephanie T. Nishimura, Janice Y. Chang, Celia Ona, Vanessa L. Cunanan, and Earl S. Hishinuma. “Low Cultural Identification, Low Parental Involvement and Adverse Peer Influences as Risk Factors for Delinquent Behavior Among Filipino Youth In Hawai’I,” International Journal of Social Psychiatry 56:4 (2009), pp.371-388.
32. Güler, Özlem. “Tanrı’ya Yönelik Atıflar, Benlik Algısı ve Günahkârlık Duygusu (Yetişkin Örneklem),” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara, 2007.
33. Gürler, Âdem. “Din ve Suç, Uygulamalı Bir Araştırma,” Yayımlanmamış Doktora Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, 2010.
34. Gürses, İbrahim and M. Akif Kılavuz. “Erikson’un Psiko-Sosyal Gelişim Dönemleri Teorisi Açısından Kuşaklararası Din Eğitimi ve İletişiminin Önemi,” Uludağ Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi 20:2 (2011), pp.153-166.
35. Hirschi, Travis and Rodney Stark. “Hellfire and Delinquency,” Social Problems 17:2 (1969), pp.202-213.
36. Hirschi, Travis. Causes of Delinquency. New Brunswick: Transaction Publishers, 2002.
37. Hoşrik, Muhammed Evren. “Çocuk Evlerindeki Ergenlerde Gevşeme Tekniği ve EFT’nin Tanrı İmgesi Affetme Eğilimi Öfke ve Kaygı Kontrolü Üzerindeki Rolü,” Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara, 2017.
38. Johnson, Byron R., Spencer D. Li, David B. Larson, and Michael McCullough. “A Systematic Review of Religiosity and Delinquency Literature,” Journal of Contemporary Criminal Justice 16:1 (2000), pp.32-52.
39. Johnson, Byron R. “Suç ve Suçluluğa Çözüm Üretmede Dini Kurumların Rolü,” trans. into Turkish by Halide Aslan in: Peter B. Clarke (ed.), Din Sosyolojisi Çağdaş Gelişmeler (Ankara: İmge Yayıncılık, 2012), pp.401-424.
40. Kantarcı, Didar and Telat Gül Şendil. “Bağlanma ve Aldatma,” in: Tarık Solmuş (ed.), Bağlanma, Evlilik ve Aile Psikolojisi (İstanbul: Sistem Yayıncılık, 2010), pp.284-295.
41. Karaca, Faruk. Dini Gelişim Teorileri. İstanbul: Dem Yayıncılık, 2007.
42. Kazak Ekinci, Neriman. “Suça Sürüklenmiş Çocukların Annelerinin Çocuklarına İlişkin Algısı: Siirt Örneği,” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Başkent Üniversitesi, Ankara, 2016.
43. Kenevir, Fatma. “Kadın Mahkûmlarda Suç ve Din Anlayışı,” Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara, 2015.
44. Kızmaz, Zahir. “Din ve Suçluluk: Suç Teorileri Açısından Kuramsal Bir Yaklaşım,” Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 15:1 (2005), pp.189-215.
45. Kızmaz, Zahir. “Mükerrer Suçlulukla İlintili Değişkenler,” Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 17:2 (2007), pp.227-249.
46. Kızmaz, Zahir. “Din ve Suç: Cezaevindeki Hükümlü Bulunan Bazı Suçluların Dindarlık Durumları,” Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi 10 (2010), pp.27-58.
47. Kirkpatrick, Lee A. “An Attachment-Theory Approach to The Psychology of Religion,” International Journal for The Psychology of Religion 2:1 (1992), pp.3-28.
48. Kocadaş, Bekir. “Düşük Sosyo-Ekonomik Yapı Suç İlişkisi: Malatya’da Çocuk Suçluluğu,” Sosyoloji Araştırmaları Dergisi 10:1 (2007), pp.157-186.
49. Korkmaz, Melike and N. Gülsen Erden. “Çocukları Suç Davranışına Yönelten Olası Risk Faktörleri,” Türk Psikoloji Yazıları 13:25 (2010), pp.76-87.
50. Madon, Natash. “Social Control and Self-Control Theories.” in: Scot Wortley (ed.), The Review of the Roots of Youth Violence: Literature Reviews, vol.5, chapter 12 (Toronto: Queen’s Printer for Ontario, 2008) http://www.children.gov.on.ca/htdocs/English/professionals/oyap/roots/volume5/chapter12_social_control.aspx#foot11 (15.01.2021).
51. Moffit, Terrie E. “Adolescence-Limited and Life-Course-Persistent Antisocial Behavior: A Developmental Taxonomy,” Psychological Review 100:4 (1993), pp.674-701.
52. Ok, Aylin. “Kurumlar ve Suçlu Çocuklar,” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi, İzmir, 1989.
53. Oyserman, Daphna and Eli Saltz. “Competence, Delinquency, and Attempts to Attain Possible Selves,” Journal of Personality and Social Psychology 65:2 (1993), pp.360-374.
54. Oyserman, Daphna and Hazel Rose Marcus. “Possible Selves in Balance: Implications for Delinquency,” Journal of Social Issues 46:2 (1990), pp.141-157.
55. Oyserman, Daphna and Hazel Rose Marcus. “Possible Selves and Delinquency,” Journal of Personality and Social Psychology 59:1 (1990), pp.112-125.
56. Öter, Adem. “Çocuk Suçluluğunun Toplumsal Nedenlerine Sosyolojik Bir Bakış (Antalya Örneği),” 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum Eğitim Bilimleri ve Sosyal Araştırmalar Dergisi 7:21 (2018), pp.739-769.
57. Özdemir, Şuayip. Cezaevlerinde Din Eğitimi. İstanbul: Arı Sanat Yayınevi, 2006, pp.204.
58. Pearce, Lisa D. and Dana L. Haynie. “Intergenerational Religious Dynamics and Adolescent Delinquency,” Social Forces 82:4 (2004), pp.1553-1572.
59. Peker, Hüseyin. Din Psikolojisi. İstanbul: Çamlıca Yayınları, 2008.
60. Petterson, Thorleif. “Religion and Criminality: Structural Relationships Between Church Involvement and Crime Rates in Contemporary Sweden,” Journal for the Scientific Study of Religion 30:3 (1991), pp.279-291.
61. Rizzuto, Ana Marie. Birth of Living God A Psychoanalytic Study. Chicago: Chicago University of Chicago Press, 1979.
62. Santrock, John. Adolescence. Boston: McGraw-Hill, 2007.
63. Selçuk, Mualla. “Gençlik Çağı ve İnanç Olgusu (İnanç ve Davranış Bütünlüğü Açısından Bir Deneme),” in: Mustafa Köylü (ed.), Gençlik Dönemi ve Din Eğitimi (İstanbul: İSAV Yayınları, 2000), pp.333-358.
64. Shoemaker, Donald J. Theories of Delinquency: An Examination of Explanations of Delinquent Behavior. Oxford: Oxford University Publisher, 2010.
65. Siennick, Sonja E. and Jeremy Staff. “Explaining the Educational Deficits of Delinquent Youths,” Criminology 46 (2008), pp.609-635.
66. Snyder, Howard N. and Melissa Sickmund. “Juvenile Offenders and Victims National Report,” Washington, DC: Office of Juvenile Justice and Delinquency Prevention, 1999.
67. Stark, Rodney, Kent Lori and Doyle Daniel P. “Religion and Delinquency: The Ecology of a Lost Relationship,” Journal of Research in Crime and Delinquency 19 (1982), pp.4-24.
68. T.C.K. Kanun No: 5237 Kabul Tarihi: 26.09.2004, Madde 6, b Fıkrası https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5237-20040926.pdf (26.02.2021).
69. Teplin, Linda A., Karen M. Abram, Gary M. McClelland, Mina K. Dulcan, and A. Amy Mericle. “Psychiatric Disorders in Youth in Juvenile Detention,” Archives of General Psychiatry 59:12 (2002), pp.1133-1143.
70. Tilim, Emrah and Mehmet Murat. “Ergenlerde Madde Bağımlılığından Korunmaya İlişkin Özyeterlik ile Akran Baskısı, Kendini İfade Edebilme Becerisi ve Psikolojik Sağlamlık Arasındaki İlişki,” OPUS 4:20 (2019), pp.929-955.
71. TUIK, “Güvenlik Birimine Gelen veya Getirilen Çocuk İstatistikleri, 2015-2019.” https://tuikweb.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=33632 (01.12.2020).
72. UN, “Convention on the Rights of the Child.” https://www.ohchr.org/Documents/ProfessionalInterest/crc.pdf (02.12.2020).
73. Warr, Mark and Mark Stafford, “The Influence of Delinquent Peers: What They Think or What They Do?,” Criminology 29 (1991), pp.851-866.
74. White, Helene Raskin and Dennis M. Gorman. “Dynamics of the Drug-Crime Relationship,” The Nature of Crime: Continuity and Change, vol. 1: The Nature of Crime: Continuity and Change. Washington: U.S. Department of Justice, 2000, pp.151-218.
75. Yıldız, Mualla and Recep Serkan Arık. “Measuring Image of God in Children,” Toplum Bilimleri Dergisi 8:15 (2014), pp.349-364.