Religious Counseling and Guidance Competencies of the Teachers of Religious Culture and Ethics -Research, Development, and Education Project-

Öz

Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerinin Dinî Danışmanlık ve Rehberlik Yeterlikleri -Araştırma, Geliştirme ve Eğitim Projesi-

Öz

Din Eğitimi, dini danışmanlık uygulama beceri ve yöntemlerini de içerisinde barındıran bir eğitim alanıdır. Dini danışmanlık bireyin hayata dair anlam arayışına katkı sunmayı amaçlamaktadır. Din eğitimi açısından insanın bu anlam arayışı sürecine yapılacak katkı çok önemlidir. Çeşitli araştırmalar, DKAB öğretmenlerinin öğretim sırasında öğrencilerin dini soru ve problemlerine danışmanlık ve rehberlik yapmak durumunda kaldıklarını ortaya koymaktadır. Bunun yanında öğrenciler dinin inanç boyutuna dair pek çok soruyu da gündeme getirmektedir. Dolayısıyla günümüz din eğitimcileri öğrencilerin dini inanç ve dini yaşayış konularında pek çok sorusuyla karşılaşmaktadırlar. Bu sorulara verilecek geleneksel cevapların kimi zaman yeterli olmadığı da yine tecrübe edilmektedir. Öğretmenlerin karşılaştıkları bu durumları doğru analiz edebilmeleri, öğrencilerin sorularının arka planında neler olabileceğine dair farkındalık oluşturmaları, doğru tavır ve iletişim kodlarını bilmeleri ve uygulamaları, öğretmenlerin dini danışmanlık ve rehberlik yeterlikleri açısından geliştirilmesi gerekliliğini ortaya koymaktadır. Bu yazı, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi ve MEB Din Öğretimi Genel Müdürlüğü 'nün desteği ile gerçekleştirilen “Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerinin Dini Danışmanlık ve Rehberlik Yeterlikleri –Araştırma, Geliştirme ve Eğitim Projesi-” ni tanıtmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Dinî Rehberlik
• Dinî Danışmanlık
• Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretim Programı

Kaynakça

1. Akdemir, Ayşe Betül. “Öğrencilerde İnanç Problemine Neden Olan Faktörlerin Belirlenmesi,” Dergiabant (AİBÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi) 8:1 (2020), ss.318-342.
2. Bayrakdar, Nazım. “Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerinin Mesleki Tükenmişlik Algıları,” Yayımlanmamış Doktora Tezi, Erciyes Üniversitesi, Kayseri, 2014.
3. Bilge, Emine Zehra ve Mustafa Naci Kula, “Liseli Gençlerin Dindarlık Eğilimi ve İyilik Algısı Arasındaki İlişki,” Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 21:1 (Haziran 2020), ss.215-240.
4. Bulut, Aytekin. Din Eğitiminde Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 2011.
5. Demirel, Özcan. Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Pegem Akademi Yayınları, 2007.
6. Erten, Pınar. “Öğretmen Adaylarının 21. Yüzyıl Becerileri Yeterlilik Algıları ve Bu Becerilerin Kazandırılmasına Yönelik Görüşleri,” Millî Eğitim 49: 227 (2019), ss.33-64.
7. Gökmenoğlu, Tuba. “Geniş Açı: Modeller ve Yaklaşımlar Açısından Türkiye'de Program Değerlendirme Çalışmaları,” Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi 4:7 (2014), ss.55-70.
8. MEB, "2023 Eğitim Vizyonu," http://2023vizyonu.meb.gov.tr/doc/2023_EGITIM_VIZYONU.pdf (10.04.2021).

9. MEB, "Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi (9-12. Sınıflar Öğretim Programı)," https://mufredat.meb.gov.tr/ProgramDetay.aspx?PID=319 (10.04.2021).
10. Demirel, Özcan. Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Pegem A Yayınları, 2007.
11. Tosun, Aybiçe. “İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin XXI. Yüzyıl Öğrenen ve Öğreten Becerilerini Kullanım Düzeyleri,” Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 24:42 (2019), ss.287-309.
12. Uğurlu, Havva Sinem. “Dinî Danışmanlık Eğitimi: Amerika Örneği ve Türkiye Gereksinim Çözümlemesi Üzerine Nitel Bir Araştırma,” Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara 2017.