Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Uluslararası İlişkilerde Amerikan Merkezliliği: Kurumsal Hâkimiyet, Yayıncılık Yoğunlaşması ve Teorik Alanın Yapısı

Yıl 2026, Sayı: Advanced Online Publication , 113 - 132 , 23.03.2026

İbrahim Kurnaz

https://doi.org/10.25294/auiibfd.1747244
https://izlik.org/JA44ZN89XH

Öz

Uluslararası İlişkiler disiplininin ABD sosyal bilimi olduğu ile ilgili varsayımlar Stanley Hoffmann’ın iddiasından bugüne Uluslararası İlişkiler uzmanları arasında tartışılan bir konu olmuştur. Öyle ki, ABD merkezliliğine yönelik eleştirilerle başlayan bu tartışmalar, Uluslararası İlişkilerin daha kapsayıcı bir şekilde anlaşılması çağrılarını teşvik etmiş ve “çevre”nin disipline daha fazla dâhil edilmesi ve “Küresel Uİ” çağrısına dönüşmüştür. Bu yolda bu çalışmanın amacı da ABD’nin Uİ disiplinine nasıl ve ne şekilde hâkim olduğunu sistematik olarak araştırarak tartışmayı yeniden alevlendirmektir. Genel ve belirsiz bir hâkimiyet biçimlerinden bahsetmek yerine, çalışma ABD’nin Uİ’deki hâkimiyet unsurlarını parçalara ayırarak ve potansiyel olarak Uİ’de hâkimiyet kurabileceği yolları ve bunun nasıl ölçülebileceğini belirterek başlar. Çalışmanın yöntemi ilk olarak disiplinin ABD merkezli yapısını tarihsel, teorik ve kurumsal düzeylerde sorgulayan mevcut literatürden ve ikincil olarak TRIP anketlerinden elde edilen ikincil ampirik verilerine dayanmaktadır. Çalışma, Uluslararası İlişkiler disiplininin entelektüel, kuramsal ve kurumsal yapısını karşılaştırmalı ve uzunlamasına biçimde incelemeye olanak tanıyan kapsamlı ve sistematik uluslararası veri setlerini sunması nedeniyle TRIP anketlerinden faydalanmıştır. Elde edilen bulgular, Uluslararası İlişkiler disiplininin mevcut yapısal eşitsizlikler çerçevesinde hâlâ ABD’nin akademik ve entelektüel hâkimiyeti altında sürekliliğini koruduğunu ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

Uluslararası İlişkiler Disiplini ABD Hâkimiyeti Stanley Hoffmann

Kaynakça

  • Abbott, A. (2001). Chaos of Disciplines. Chicago: University of Chicago Press.
  • Accounting Insights Team. (2025). SSCI Journal Rankings: Impact on Academic Success and Careers. https://accountinginsights.org/ssci-journal-rankings-impact-on-academic-success-and-careers/
  • Acharya, A. ve Buzan, B. (2017). Why is There No Non-Western International Relations Theory? Ten Years on. International Relations of the Asia-Pacific, 17(3), 341-370. https://doi.org/10.1093/irap/lcx006
  • Acharya, A. (2016). Introduction: Advancing Global IR: Challenges, Contentions, and Contributions. International Studies Review, 18(1), 4-15. https://doi.org/10.1093/isr/viv016
  • Alker, H. ve Biersteker, T. (1984). The Dialectics of World Order: Notes for a Future Archeologist of International Savoir Faire. International Studies Quarterly, 28(2), 121-142. https://doi.org/10.2307/2600692.
  • Ake, C. (1982). Social science as imperialism: A theory of political development. Ibadan University Press.
  • Arlene, T. (2003). Seeing IR Differently: Notes from the Third World. Millennium, 32(2), 295-324. https://doi.org/10.1177/03058298030320020301
  • Ashley, R. K. (1987). The Geopolitics of Geopolitical Space: Toward a Critical Social Theory of International Politics. Alternatives, 12(4), 403-34. https://doi.org/10.1177/030437548701200401
  • Avcı, Y. ve Arslantaş, E. (2025). Pozitivizm ve Post-Pozitivizm Kıskacında Uluslararası İlişkiler. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(38), 156-183. https://doi.org/10.54600/igdirsosbilder.1494865
  • Aydın, M. ve Dizdaroğlu, C. (2019). Türkiye’de Uluslararası İlişkiler: TRIP 2018 Sonuçları Üzerine Bir Değerlendirme. Uluslararası İlişkiler/International Relations, 16(64), 3-28. DOI: 10.33458/uidergisi.652877
  • Aydınlı, E. ve Gültekin, G. (2018). Widening the World of IR: A Typology of Homegrown Theorizing. All Azimuth, 7(1), 45-68. https://doi.org/10.20991/allazimuth.328427
  • Aydınlı, E. ve Mathews, J. (2000). Are the Core and Periphery Irreconcilable? The CuriousWorld of Publication in Contemporary International Relations. International Studies Perspectives, 1(3), 289-303. https://www.jstor.org/stable/44218134
  • Aydınlı, E. ve Mathews, J. (2008). Periphery Theorising for a Truly Internationalised Discipline: Spinning IR Theory Out of Anatolia. Review of International Studies, 34(4), 693-712. doi:10.1017/S0260210508008231
  • Aydınlı, E. (2023). Theory importation and the death of homegrown disciplinary potential: an autopsy of Turkish IR. Third World Quarterly, 45(3), 513-530. https://doi.org/10.1080/01436597.2023.2257141
  • Behera, N. C. (2007). Re-Imaging in India. International Relations of the Asia Pacific, 7(3), 341-368. https://www.jstor.org/stable/26159494
  • Biersteker, T. (2009). The Parochialism of Hegemony: Challenges for ‘American’ International Relations. A. B. Tickner ve O. Wæver (Ed.) IR Scholarship Around the World: Worlding Beyond the West içinde (ss. 308-327). Oxon: Routledge.
  • Bilgin, P. (2007). Thinking past ‘Western’ IR? Third World Quarterly, 29(1), 5-23. https://doi.org/10.1080/01436590701726392
  • Bilgin, P. (2021). How not to Globalise IR: ‘Centre’ and ‘Periphery’ as Constitutive of the International. Uluslararası İlişkiler, 18(70), 13-27. DOI: 10.33458/uidergisi.960548
  • Bleiker, R. (2001). Forget IR Theory. S. Chan, P. Mandaville ve R. Bleiker (Ed.) The Zen of International Relations: IR Theory from East to West içinde (ss. 37-67). New York: Palgrave.
  • Bostanoğu, B. (1999). Türkiye ABD İlişkilerinin Politikası. İstanbul: Metis Yayınları.
  • Bourdieu, P. (1988). Homo Academicus. Stanford University Press.
  • Breuning, M., Bredehoft, J. ve Walton, E. (2005). Promise and Performance: An Evaluation of Journals in International Relations. International Studies Perspectives, 6(4), 447-461. https://www.jstor.org/stable/44218428
  • Brown, C. (2001). Fog in the Channel: Continental International Relations Theory Isolated. R. M. A. Crawford ve D. S. L. Jarvis (Ed.) International Relations-Still an American Social Science? Toward Diversity InInternational Thought içinde (ss. 203-261). Albany: State University of New York Press.
  • Cambridge University Press Annual Report. (2023). https://www.cambridge.org/about-us/annual-report
  • Canagarajah, A. (2002). A Geopolitics of Academic Writing. Pittsburgh: University of Pittsburgh Press.
  • Clauset, A., Arbesman, S. ve Larremore, D. B. (2015). Systematic inequality and hierarchy in faculty hiring networks. Science Advances, 1(1), e1400005. https://doi.org/10.1126/sciadv.1400005
  • Cox, R. (1981). Social Forces, States and World Orders: Beyond International Relations Theory. Millennium, 10(2), 126-155. https://doi.org/10.1177/03058298810100020501
  • Crawford, R. M. A. (2001). International Relations as an Academic Discipline: If It’s Good for America, Is It Good for the World?. R. M. A. Crawford ve D. S. L. Jarvis (Ed.) International Relations-Still an American Social Science? Toward Diversity in International Thought içinde (ss. 1-21). Albany: State University of New York Press.
  • Crysler, C. G. (2003). Writing Spaces: Discourses of Architecture, Urbanism and the Built Environment, 1960–2000. London: Routledge.
  • Çalış, H. Ş. (2024). Küresel İlişkiler ve Anarşizm, Teorik Bir Makale. Konya: Çizgi Yayınları.
  • Çapan, Z. G. (2017). Decolonising International Relations? Third World Quarterly, 38(1), 1-15. http://www.jstor.org/stable/26156094
  • Çapan, Z. G. (2016). Re-writing International Relations: History and Theory Beyond Eurocentrism ın Turkey. London: Rowman & Little field International.
  • D’Aoust, A. (2015). IR as a Social Science/IR as an American Social Science, R. Denemark (Ed.) The International Studies Compendium Project içinde (ss. 1-34). Oxford: Wiley-Blackwell.
  • Dağı, İ. (1996). Les Liasons Dangereuses: Akademya, Devlet ve Uluslararası İlişkiler. Liberal Düşünce, 2, 76-82.
  • Dyer, H. L. ve Mangasarian, L. (1989). The Study of International Relations: The State of the Art. Hampshire: The Macmillan Press Ltd.
  • Entringer, I., Blanes, G., Peterson, S. ve Tierney, J. M. (2024). 30 Mart 2025 tarihindehttps://foreignpolicy.com/2024/07/30/international-relations-school-rankings-university-undergraduate-masters-phd-programs/ adresinden erişildi.
  • Erdoğan, E. (2023). Akademide Eşitsizlik Nasıl Kurumsallaşıyor Sıralama Ölçme ve Etki Reflektif Youtube Yayını. Reflektif Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1), 127-156.
  • Friedrichs, J. ve Wæver, O. (2009). Western Europe: Structure And Strategy At The National And Regional Levels. A. Tickner ve O. Wæver (Ed.) IR Scholarship Around the World: Worlding Beyond the West içinde (ss. 261-286). Oxon: Routledge.
  • Friedrichs, J. (2004). European Approaches to International Relations Theory; A House With Many Mansions. London: Routledge.
  • Goldmann, K. (1995). Im Westen Nichts Neues: Seven International Relations Journals in 1972 and 1992. European Journal of International Relations, 1(2), 245-258. https://doi.org/10.1177/1354066195001002005.
  • Grovogui, S. N. (2006). Beyond Eurocentrism and Anarchy: Memories of International Order and Institutions. Palgrave Macmillan.
  • Hagmann, J. ve Biersteker, T. (2012). Beyond the published discipline: Toward a Critical Pedagogy of International Studies. European Journal of International Relations, 20(2), 291-315. DOI:10.1177/1354066112449879
  • Halliday, F. (1990). The Pertinence of International Relations. Political Studies, 38(3), 502-516. https://doi.org/10.1111/j.1467-9248.1990.tb01084.x
  • Hoffmann, S. (1977). An American Social Science: International Relations. Daedalus, 106(3), 41-60. http://www.jstor.org/stable/20024493.
  • Holsti, K. (1985). The Dividing Discipline: Hegemony and Diversity in International Theory. London: Allen & Unwin.
  • Inoguchi, T. ve Bacon, P. (2001). The study of international relations in Japan: towards a more international discipline. International Relations of the Asia-Pacific, 1(1), 1–20. http://www.jstor.org/stable/26156640
  • Jorgensen, K. E. (2003). Towards a Six-Continents Social Science: International Relations. Journal of International Relations and Development, 6(4), 330-343.
  • Krippendorf, E. (1987). The Dominance of American Approaches in International Relations. Millennium, 16(2), 207-214. https://doi.org/10.1177/03058298870160022601
  • Kristensen, M. P. (2015). Revisiting the “American Social Science”-Mapping the Geography of International Relations. International Studies Perspectives, 16(3), 246–269. https://doi.org/10.1111/insp.12061
  • Kristensen, P. M. (2012). Dividing Discipline: Structures of Communication in International Relations. International Studies Review, 14(1), 32-50. DOI:10.2307/41428881
  • Lapid, Y. (1989). The Third Debate: On the Prospects of International Theory in a Post-Positivist Era. International Studies Quarterly, 33(3), 235-254. https://doi.org/10.2307/2600457
  • Lebedeva, M. M. (2004). International Relations Studies in the USSR/Russia: Is there a Russian National School of IR Studies? Global Society 18(3), 263-278. https://doi.org/10.1080/1360082042000221478
  • Lohaus, M. ve Wemheuer-Vogelaar, W. (2021). Who Publishes Where? Exploring the Geographic Diversity of Global IR Journals. International Studies Review, 23(3), 645-669. https://doi.org/10.1093/isr/viaa062
  • Maliniak, D., Peterson, S. ve Tierney, M. J. (2012). TRIP Around the World: Teaching, Research, and Policy Views of International Relations Faculty in 20 Countries. Williamsburg, VA: Institute for the Theory and Practice of International Relations. 16 Mart 2025 tarihinde https://trip.wm.edu/ adresinden erişildi.
  • Maliniak, D., Peterson, S., Powers, R. ve Tierney, M. J. (2014). TRIP 2014 Faculty Survey. Williamsburg, VA: Institute for the Theory and Practice of International Relations. https://trip.wm.edu/data/dashboard adresinden erişildi.
  • Maliniak, D., Peterson, S., Powers, R. ve Tierney, J. M. (2017). TRIP 2017 Faculty Survey. Teaching, Research, and International Policy Project, Williamsburg, VA: Global Research Institute. 18 Mart 2025 tarihinde https://trip.wm.edu/ adresinden erişildi.
  • Mignolo, W. D. (2011). The Darker Side of Western Modernity: Global Futures, Decolonial Options. Duke University Press.
  • Mohrman, K. (2008). The Emerging Global Model with Chinese Characteristics. Higher Education Policy, 21(1), 29-48. DOI:10.1057/palgrave.hep.8300174
  • Mushelenga, P. (2018). The Role of the Academia in Foreign Policymaking: International Practices and Perspectives as Lessons for Namibia. India Quarterly A Journal of International Affairs, 74(2), 215-233. https://doi.org/10.1177/0974928418766734
  • Neal, F. W. ve Bruce D. Hamlett. 1969. “The Never-Never Land of International Relations.” International Studies Quarterly 13(3): 281–305. https://doi.org/10.2307/3013532.
  • Ndlovu-Gatsheni, S. J. (2013). Coloniality of power in postcolonial Africa: Myths of decolonization. CODESRIA
  • Newsom, D. (1995). Foreign Policy and Academia. Foreign Policy, 101, 52-67. https://doi.org/10.2307/1149406.
  • Norman D. P. (1980). The Study of International Relations in the United States: Perspectives of Half Century Author(s) Source. International Studies Quarterly, 24(3), 343-363. https://doi.org/10.2307/2600251
  • Nossal, K. (2001). Tales That Textbooks Tell: Ethnocentricity and Diversity in American Introductions to International Relations. R. M. A. Crawford ve D. S. L. Jarvis (Ed.) International Relations-Still an American Social Science? Toward Diversity in International Thought içinde (ss. 167-186). Albany: State University of New York Press.
  • Olson, W. (1972). The Growth of a Discipline. B. Porter (Ed.) The Aberystwyth Papers: International Politics 1919-1969 içinde (ss. 1-19). London: Oxford University.
  • Parmar, I. (2011). American Hegemony, the Rockefeller Foundation and the Rise of Academic International Relations in the US. N. Guilhot (Ed.) The Invention of International Relations Theory içinde (ss. 182-209). New York: Columbia University Press.
  • Pasha, M. K. ve Craig N. M. (2002). Knowledge/Power/Inequality. M. K. Pasha, ve N. M. Murphy (Ed.) International Relations and the New Inequality içinde (ss. 1-6). Oxford: Blackwell Publishing Ltd.
  • Ping, H. (2010). The Status of the Social Sciences in China. World Social Science Report. Paris: UNESCO Publishing. 73-76.
  • Princeton University Press Annual Report (2022). https://press.princeton.edu/about/annual-report
  • Walker, R. B. J. (1993). Inside/Outside: International Relations as Political Theory. Cambridge: Cambridge University Press.
  • Richardson, N. R. (1989). The Study of International Relations in the United States. H. C. Dyer ve L. Mangasarian (Ed.) The Study of International Relations: The State of the Art içinde (ss.281-295). Hampshire: The Macmillan Press Ltd.
  • REF2029. (2024). 22 Nisan 2025 tarihinde https://2029.ref.ac.uk/ adresinden erişildi.
  • Robles, A. (1993). How ‘International’ are International Relations Syllabi?. Political Science and Politics, 26(3), 526-528. https://doi.org/10.2307/419996
  • Rumelili, B. (2009). Uluslararası İlişkiler Teorisinde Yerel-Görüşlülük ve Doğu’nun Özneselliği. Uluslararası İlişkiler/International Relations, 6(23), 45–71. https://www.jstor.org/stable/43926452
  • Schmidt, B. (2013). On the History And Historiography Of International Relations. W. Carlsnaes., T. Risse ve B. A. Simmons (Ed.) On The History and Historiography of International Relations içinde (ss. 3-28). SAGE Publications Ltd.
  • Schoeman, M. (2009). South Africa: Between History and a Hard Place. A. Tickner ve O. Wæver (Ed.) IR Scholarship Around the World: Worlding Beyond the West içinde (ss.53-70). Oxon: Routledge.
  • Shih, C. (2021). Sinicizing International Relations: Self, Civilization, And Intellectual Politics In Subaltern East Asia. Routledge.
  • Smith, S. (1987). Paradigm Dominance in International Relations: The Development of International Relations as a Social Science. Millennium, 16(2), 189-206. https://doi.org/10.1177/030582988701600225
  • Smith, S. (2000). The Discipline of International Relations: Still an American Social Science?. The British Journal of Politics and International Relations, 2(3), 374-402. https://doi.org/10.1111/1467-856X.00042
  • Smith, S. (2002). The United States and the Discipline of International Relations: Hegemonic Country, Hegemonic Discipline. International Studies Review, 4(2), 67-85. https://doi.org/10.1111/1521-9488.00255
  • Tickner, A. B. (2009). Latin America: Still Policy Dependent After All These Years? A. B. Tickner ve O. Wæver (Ed.) IR Scholarship Around the World: Worlding Beyond the West içinde (ss. 32-52). Oxon: Routledge.
  • Tickner, A. B. (2013). Core, Periphery and (Neo)Imperialist International Relations. European Journal of International Relations, 19(3), 627-646. https://doi.org/10.1177/1354066113494323
  • Tickner, A. B. ve Wæver, O. (2009). IR Scholarship Around the World: Worlding Beyond the West. Oxon: Routledge.
  • Turton, H. (2015). International Relations and American Dominance: A Diverse Discipline. London: Routledge.
  • Quijano, A. (2000). Coloniality of Power and Eurocentrism in Latin America. International Sociology, 15(2), 215-232. https://doi.org/10.1177/0268580900015002005.
  • Qin, Y. (2018). A relational theory of world politics. Cambridge University Press.
  • Volten, M. E. P. (2004). Theory of International Relations in Europe: A Social Science Stillborn or Still Born and Raised in America? SGIR Conference Paper. The Hague.
  • Vüllers, J. (2014). Geographical patterns of analysis in IR research: Representative cross-regional comparison as a way forward. GIGA Working Papers. https://dx.doi.org/10.2139/ssrn.2554336
  • Wæver, O. (1996). Figures in International Thought: Introducing Persons Instead of Paradigms. I. B. Neumann ve O. Wæver (Ed.) The Future of International Relations: Masters in the Making? içinde (ss.1-38). London: Routledge.
  • Wæver, O. (1998). The Sociology of a Not So International Discipline: American and European Developments in International Relations. International Organization, 52(4), 687-727. http://www.jstor.org/stable/2601355.
  • Wæver, O. (2007). Still a discipline After All These Debates? T. Dunne, M. Kukri ve S. Smith, (Ed.) International Relations Theories: Discipline and Diversity içinde (ss. 288-308). Oxford: Oxford University Press.
  • Wallace, W. (1996). Truth and Power, Monks and Technocrats: Theory and Practice in International Relations. Review of International Studies, 22(3), 301-321. doi:10.1017/S026021050011856X
  • WOS. (2024). 12 Nisan 2025 tarihinde https://mjl.clarivate.com/search-results adresinden erişildi.

American Centricity in International Relations: Institutional Dominance, Publishing Concentration and the Structure of the Theoretical Field

Yıl 2026, Sayı: Advanced Online Publication , 113 - 132 , 23.03.2026

İbrahim Kurnaz

https://doi.org/10.25294/auiibfd.1747244
https://izlik.org/JA44ZN89XH

Öz

The assumption that the discipline of International Relations is a US centric social science has been a subject of debate among International Relations scholars since Stanley Hoffmann's claim. In fact, these debates, which began with criticisms of US centrism, have encouraged calls for a more inclusive understanding of IR and have evolved into calls for greater inclusion of the ‘periphery’ in the discipline and for ‘Global IR’. In this vein, the aim of this study is to rekindle the debate by systematically investigating how and in what way the US dominates the discipline of IR. Instead of discussing general and vague forms of dominance, the study begins by dissecting the elements of US dominance and indicating the ways in which an actor can potentially dominate and how this can be measured. This study utilized TRIP questionnaires because they provide comprehensive and systematic international datasets that allow for a comparative and longitudinal examination of the intellectual, theoretical, and institutional structure of the discipline of International Relations. The findings show that the IR discipline still maintains its American-centeredness through existing structural inequalities.

Anahtar Kelimeler

International Relations US Dominance Stanley Hoffmann

Kaynakça

  • Abbott, A. (2001). Chaos of Disciplines. Chicago: University of Chicago Press.
  • Accounting Insights Team. (2025). SSCI Journal Rankings: Impact on Academic Success and Careers. https://accountinginsights.org/ssci-journal-rankings-impact-on-academic-success-and-careers/
  • Acharya, A. ve Buzan, B. (2017). Why is There No Non-Western International Relations Theory? Ten Years on. International Relations of the Asia-Pacific, 17(3), 341-370. https://doi.org/10.1093/irap/lcx006
  • Acharya, A. (2016). Introduction: Advancing Global IR: Challenges, Contentions, and Contributions. International Studies Review, 18(1), 4-15. https://doi.org/10.1093/isr/viv016
  • Alker, H. ve Biersteker, T. (1984). The Dialectics of World Order: Notes for a Future Archeologist of International Savoir Faire. International Studies Quarterly, 28(2), 121-142. https://doi.org/10.2307/2600692.
  • Ake, C. (1982). Social science as imperialism: A theory of political development. Ibadan University Press.
  • Arlene, T. (2003). Seeing IR Differently: Notes from the Third World. Millennium, 32(2), 295-324. https://doi.org/10.1177/03058298030320020301
  • Ashley, R. K. (1987). The Geopolitics of Geopolitical Space: Toward a Critical Social Theory of International Politics. Alternatives, 12(4), 403-34. https://doi.org/10.1177/030437548701200401
  • Avcı, Y. ve Arslantaş, E. (2025). Pozitivizm ve Post-Pozitivizm Kıskacında Uluslararası İlişkiler. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(38), 156-183. https://doi.org/10.54600/igdirsosbilder.1494865
  • Aydın, M. ve Dizdaroğlu, C. (2019). Türkiye’de Uluslararası İlişkiler: TRIP 2018 Sonuçları Üzerine Bir Değerlendirme. Uluslararası İlişkiler/International Relations, 16(64), 3-28. DOI: 10.33458/uidergisi.652877
  • Aydınlı, E. ve Gültekin, G. (2018). Widening the World of IR: A Typology of Homegrown Theorizing. All Azimuth, 7(1), 45-68. https://doi.org/10.20991/allazimuth.328427
  • Aydınlı, E. ve Mathews, J. (2000). Are the Core and Periphery Irreconcilable? The CuriousWorld of Publication in Contemporary International Relations. International Studies Perspectives, 1(3), 289-303. https://www.jstor.org/stable/44218134
  • Aydınlı, E. ve Mathews, J. (2008). Periphery Theorising for a Truly Internationalised Discipline: Spinning IR Theory Out of Anatolia. Review of International Studies, 34(4), 693-712. doi:10.1017/S0260210508008231
  • Aydınlı, E. (2023). Theory importation and the death of homegrown disciplinary potential: an autopsy of Turkish IR. Third World Quarterly, 45(3), 513-530. https://doi.org/10.1080/01436597.2023.2257141
  • Behera, N. C. (2007). Re-Imaging in India. International Relations of the Asia Pacific, 7(3), 341-368. https://www.jstor.org/stable/26159494
  • Biersteker, T. (2009). The Parochialism of Hegemony: Challenges for ‘American’ International Relations. A. B. Tickner ve O. Wæver (Ed.) IR Scholarship Around the World: Worlding Beyond the West içinde (ss. 308-327). Oxon: Routledge.
  • Bilgin, P. (2007). Thinking past ‘Western’ IR? Third World Quarterly, 29(1), 5-23. https://doi.org/10.1080/01436590701726392
  • Bilgin, P. (2021). How not to Globalise IR: ‘Centre’ and ‘Periphery’ as Constitutive of the International. Uluslararası İlişkiler, 18(70), 13-27. DOI: 10.33458/uidergisi.960548
  • Bleiker, R. (2001). Forget IR Theory. S. Chan, P. Mandaville ve R. Bleiker (Ed.) The Zen of International Relations: IR Theory from East to West içinde (ss. 37-67). New York: Palgrave.
  • Bostanoğu, B. (1999). Türkiye ABD İlişkilerinin Politikası. İstanbul: Metis Yayınları.
  • Bourdieu, P. (1988). Homo Academicus. Stanford University Press.
  • Breuning, M., Bredehoft, J. ve Walton, E. (2005). Promise and Performance: An Evaluation of Journals in International Relations. International Studies Perspectives, 6(4), 447-461. https://www.jstor.org/stable/44218428
  • Brown, C. (2001). Fog in the Channel: Continental International Relations Theory Isolated. R. M. A. Crawford ve D. S. L. Jarvis (Ed.) International Relations-Still an American Social Science? Toward Diversity InInternational Thought içinde (ss. 203-261). Albany: State University of New York Press.
  • Cambridge University Press Annual Report. (2023). https://www.cambridge.org/about-us/annual-report
  • Canagarajah, A. (2002). A Geopolitics of Academic Writing. Pittsburgh: University of Pittsburgh Press.
  • Clauset, A., Arbesman, S. ve Larremore, D. B. (2015). Systematic inequality and hierarchy in faculty hiring networks. Science Advances, 1(1), e1400005. https://doi.org/10.1126/sciadv.1400005
  • Cox, R. (1981). Social Forces, States and World Orders: Beyond International Relations Theory. Millennium, 10(2), 126-155. https://doi.org/10.1177/03058298810100020501
  • Crawford, R. M. A. (2001). International Relations as an Academic Discipline: If It’s Good for America, Is It Good for the World?. R. M. A. Crawford ve D. S. L. Jarvis (Ed.) International Relations-Still an American Social Science? Toward Diversity in International Thought içinde (ss. 1-21). Albany: State University of New York Press.
  • Crysler, C. G. (2003). Writing Spaces: Discourses of Architecture, Urbanism and the Built Environment, 1960–2000. London: Routledge.
  • Çalış, H. Ş. (2024). Küresel İlişkiler ve Anarşizm, Teorik Bir Makale. Konya: Çizgi Yayınları.
  • Çapan, Z. G. (2017). Decolonising International Relations? Third World Quarterly, 38(1), 1-15. http://www.jstor.org/stable/26156094
  • Çapan, Z. G. (2016). Re-writing International Relations: History and Theory Beyond Eurocentrism ın Turkey. London: Rowman & Little field International.
  • D’Aoust, A. (2015). IR as a Social Science/IR as an American Social Science, R. Denemark (Ed.) The International Studies Compendium Project içinde (ss. 1-34). Oxford: Wiley-Blackwell.
  • Dağı, İ. (1996). Les Liasons Dangereuses: Akademya, Devlet ve Uluslararası İlişkiler. Liberal Düşünce, 2, 76-82.
  • Dyer, H. L. ve Mangasarian, L. (1989). The Study of International Relations: The State of the Art. Hampshire: The Macmillan Press Ltd.
  • Entringer, I., Blanes, G., Peterson, S. ve Tierney, J. M. (2024). 30 Mart 2025 tarihindehttps://foreignpolicy.com/2024/07/30/international-relations-school-rankings-university-undergraduate-masters-phd-programs/ adresinden erişildi.
  • Erdoğan, E. (2023). Akademide Eşitsizlik Nasıl Kurumsallaşıyor Sıralama Ölçme ve Etki Reflektif Youtube Yayını. Reflektif Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1), 127-156.
  • Friedrichs, J. ve Wæver, O. (2009). Western Europe: Structure And Strategy At The National And Regional Levels. A. Tickner ve O. Wæver (Ed.) IR Scholarship Around the World: Worlding Beyond the West içinde (ss. 261-286). Oxon: Routledge.
  • Friedrichs, J. (2004). European Approaches to International Relations Theory; A House With Many Mansions. London: Routledge.
  • Goldmann, K. (1995). Im Westen Nichts Neues: Seven International Relations Journals in 1972 and 1992. European Journal of International Relations, 1(2), 245-258. https://doi.org/10.1177/1354066195001002005.
  • Grovogui, S. N. (2006). Beyond Eurocentrism and Anarchy: Memories of International Order and Institutions. Palgrave Macmillan.
  • Hagmann, J. ve Biersteker, T. (2012). Beyond the published discipline: Toward a Critical Pedagogy of International Studies. European Journal of International Relations, 20(2), 291-315. DOI:10.1177/1354066112449879
  • Halliday, F. (1990). The Pertinence of International Relations. Political Studies, 38(3), 502-516. https://doi.org/10.1111/j.1467-9248.1990.tb01084.x
  • Hoffmann, S. (1977). An American Social Science: International Relations. Daedalus, 106(3), 41-60. http://www.jstor.org/stable/20024493.
  • Holsti, K. (1985). The Dividing Discipline: Hegemony and Diversity in International Theory. London: Allen & Unwin.
  • Inoguchi, T. ve Bacon, P. (2001). The study of international relations in Japan: towards a more international discipline. International Relations of the Asia-Pacific, 1(1), 1–20. http://www.jstor.org/stable/26156640
  • Jorgensen, K. E. (2003). Towards a Six-Continents Social Science: International Relations. Journal of International Relations and Development, 6(4), 330-343.
  • Krippendorf, E. (1987). The Dominance of American Approaches in International Relations. Millennium, 16(2), 207-214. https://doi.org/10.1177/03058298870160022601
  • Kristensen, M. P. (2015). Revisiting the “American Social Science”-Mapping the Geography of International Relations. International Studies Perspectives, 16(3), 246–269. https://doi.org/10.1111/insp.12061
  • Kristensen, P. M. (2012). Dividing Discipline: Structures of Communication in International Relations. International Studies Review, 14(1), 32-50. DOI:10.2307/41428881
  • Lapid, Y. (1989). The Third Debate: On the Prospects of International Theory in a Post-Positivist Era. International Studies Quarterly, 33(3), 235-254. https://doi.org/10.2307/2600457
  • Lebedeva, M. M. (2004). International Relations Studies in the USSR/Russia: Is there a Russian National School of IR Studies? Global Society 18(3), 263-278. https://doi.org/10.1080/1360082042000221478
  • Lohaus, M. ve Wemheuer-Vogelaar, W. (2021). Who Publishes Where? Exploring the Geographic Diversity of Global IR Journals. International Studies Review, 23(3), 645-669. https://doi.org/10.1093/isr/viaa062
  • Maliniak, D., Peterson, S. ve Tierney, M. J. (2012). TRIP Around the World: Teaching, Research, and Policy Views of International Relations Faculty in 20 Countries. Williamsburg, VA: Institute for the Theory and Practice of International Relations. 16 Mart 2025 tarihinde https://trip.wm.edu/ adresinden erişildi.
  • Maliniak, D., Peterson, S., Powers, R. ve Tierney, M. J. (2014). TRIP 2014 Faculty Survey. Williamsburg, VA: Institute for the Theory and Practice of International Relations. https://trip.wm.edu/data/dashboard adresinden erişildi.
  • Maliniak, D., Peterson, S., Powers, R. ve Tierney, J. M. (2017). TRIP 2017 Faculty Survey. Teaching, Research, and International Policy Project, Williamsburg, VA: Global Research Institute. 18 Mart 2025 tarihinde https://trip.wm.edu/ adresinden erişildi.
  • Mignolo, W. D. (2011). The Darker Side of Western Modernity: Global Futures, Decolonial Options. Duke University Press.
  • Mohrman, K. (2008). The Emerging Global Model with Chinese Characteristics. Higher Education Policy, 21(1), 29-48. DOI:10.1057/palgrave.hep.8300174
  • Mushelenga, P. (2018). The Role of the Academia in Foreign Policymaking: International Practices and Perspectives as Lessons for Namibia. India Quarterly A Journal of International Affairs, 74(2), 215-233. https://doi.org/10.1177/0974928418766734
  • Neal, F. W. ve Bruce D. Hamlett. 1969. “The Never-Never Land of International Relations.” International Studies Quarterly 13(3): 281–305. https://doi.org/10.2307/3013532.
  • Ndlovu-Gatsheni, S. J. (2013). Coloniality of power in postcolonial Africa: Myths of decolonization. CODESRIA
  • Newsom, D. (1995). Foreign Policy and Academia. Foreign Policy, 101, 52-67. https://doi.org/10.2307/1149406.
  • Norman D. P. (1980). The Study of International Relations in the United States: Perspectives of Half Century Author(s) Source. International Studies Quarterly, 24(3), 343-363. https://doi.org/10.2307/2600251
  • Nossal, K. (2001). Tales That Textbooks Tell: Ethnocentricity and Diversity in American Introductions to International Relations. R. M. A. Crawford ve D. S. L. Jarvis (Ed.) International Relations-Still an American Social Science? Toward Diversity in International Thought içinde (ss. 167-186). Albany: State University of New York Press.
  • Olson, W. (1972). The Growth of a Discipline. B. Porter (Ed.) The Aberystwyth Papers: International Politics 1919-1969 içinde (ss. 1-19). London: Oxford University.
  • Parmar, I. (2011). American Hegemony, the Rockefeller Foundation and the Rise of Academic International Relations in the US. N. Guilhot (Ed.) The Invention of International Relations Theory içinde (ss. 182-209). New York: Columbia University Press.
  • Pasha, M. K. ve Craig N. M. (2002). Knowledge/Power/Inequality. M. K. Pasha, ve N. M. Murphy (Ed.) International Relations and the New Inequality içinde (ss. 1-6). Oxford: Blackwell Publishing Ltd.
  • Ping, H. (2010). The Status of the Social Sciences in China. World Social Science Report. Paris: UNESCO Publishing. 73-76.
  • Princeton University Press Annual Report (2022). https://press.princeton.edu/about/annual-report
  • Walker, R. B. J. (1993). Inside/Outside: International Relations as Political Theory. Cambridge: Cambridge University Press.
  • Richardson, N. R. (1989). The Study of International Relations in the United States. H. C. Dyer ve L. Mangasarian (Ed.) The Study of International Relations: The State of the Art içinde (ss.281-295). Hampshire: The Macmillan Press Ltd.
  • REF2029. (2024). 22 Nisan 2025 tarihinde https://2029.ref.ac.uk/ adresinden erişildi.
  • Robles, A. (1993). How ‘International’ are International Relations Syllabi?. Political Science and Politics, 26(3), 526-528. https://doi.org/10.2307/419996
  • Rumelili, B. (2009). Uluslararası İlişkiler Teorisinde Yerel-Görüşlülük ve Doğu’nun Özneselliği. Uluslararası İlişkiler/International Relations, 6(23), 45–71. https://www.jstor.org/stable/43926452
  • Schmidt, B. (2013). On the History And Historiography Of International Relations. W. Carlsnaes., T. Risse ve B. A. Simmons (Ed.) On The History and Historiography of International Relations içinde (ss. 3-28). SAGE Publications Ltd.
  • Schoeman, M. (2009). South Africa: Between History and a Hard Place. A. Tickner ve O. Wæver (Ed.) IR Scholarship Around the World: Worlding Beyond the West içinde (ss.53-70). Oxon: Routledge.
  • Shih, C. (2021). Sinicizing International Relations: Self, Civilization, And Intellectual Politics In Subaltern East Asia. Routledge.
  • Smith, S. (1987). Paradigm Dominance in International Relations: The Development of International Relations as a Social Science. Millennium, 16(2), 189-206. https://doi.org/10.1177/030582988701600225
  • Smith, S. (2000). The Discipline of International Relations: Still an American Social Science?. The British Journal of Politics and International Relations, 2(3), 374-402. https://doi.org/10.1111/1467-856X.00042
  • Smith, S. (2002). The United States and the Discipline of International Relations: Hegemonic Country, Hegemonic Discipline. International Studies Review, 4(2), 67-85. https://doi.org/10.1111/1521-9488.00255
  • Tickner, A. B. (2009). Latin America: Still Policy Dependent After All These Years? A. B. Tickner ve O. Wæver (Ed.) IR Scholarship Around the World: Worlding Beyond the West içinde (ss. 32-52). Oxon: Routledge.
  • Tickner, A. B. (2013). Core, Periphery and (Neo)Imperialist International Relations. European Journal of International Relations, 19(3), 627-646. https://doi.org/10.1177/1354066113494323
  • Tickner, A. B. ve Wæver, O. (2009). IR Scholarship Around the World: Worlding Beyond the West. Oxon: Routledge.
  • Turton, H. (2015). International Relations and American Dominance: A Diverse Discipline. London: Routledge.
  • Quijano, A. (2000). Coloniality of Power and Eurocentrism in Latin America. International Sociology, 15(2), 215-232. https://doi.org/10.1177/0268580900015002005.
  • Qin, Y. (2018). A relational theory of world politics. Cambridge University Press.
  • Volten, M. E. P. (2004). Theory of International Relations in Europe: A Social Science Stillborn or Still Born and Raised in America? SGIR Conference Paper. The Hague.
  • Vüllers, J. (2014). Geographical patterns of analysis in IR research: Representative cross-regional comparison as a way forward. GIGA Working Papers. https://dx.doi.org/10.2139/ssrn.2554336
  • Wæver, O. (1996). Figures in International Thought: Introducing Persons Instead of Paradigms. I. B. Neumann ve O. Wæver (Ed.) The Future of International Relations: Masters in the Making? içinde (ss.1-38). London: Routledge.
  • Wæver, O. (1998). The Sociology of a Not So International Discipline: American and European Developments in International Relations. International Organization, 52(4), 687-727. http://www.jstor.org/stable/2601355.
  • Wæver, O. (2007). Still a discipline After All These Debates? T. Dunne, M. Kukri ve S. Smith, (Ed.) International Relations Theories: Discipline and Diversity içinde (ss. 288-308). Oxford: Oxford University Press.
  • Wallace, W. (1996). Truth and Power, Monks and Technocrats: Theory and Practice in International Relations. Review of International Studies, 22(3), 301-321. doi:10.1017/S026021050011856X
  • WOS. (2024). 12 Nisan 2025 tarihinde https://mjl.clarivate.com/search-results adresinden erişildi.
Toplam 93 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Uluslararası İlişkiler Kuramları
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

İbrahim Kurnaz 0000-0001-7228-6536

Gönderilme Tarihi 21 Temmuz 2025
Kabul Tarihi 19 Ocak 2026
Erken Görünüm Tarihi 23 Mart 2026
Yayımlanma Tarihi 23 Mart 2026
DOI https://doi.org/10.25294/auiibfd.1747244
IZ https://izlik.org/JA44ZN89XH
Yayımlandığı Sayı Yıl 2026 Sayı: Advanced Online Publication

Kaynak Göster

APA Kurnaz, İ. (2026). Uluslararası İlişkilerde Amerikan Merkezliliği: Kurumsal Hâkimiyet, Yayıncılık Yoğunlaşması ve Teorik Alanın Yapısı. Akdeniz İİBF Dergisi, Advanced Online Publication, 113-132. https://doi.org/10.25294/auiibfd.1747244
AMA 1.Kurnaz İ. Uluslararası İlişkilerde Amerikan Merkezliliği: Kurumsal Hâkimiyet, Yayıncılık Yoğunlaşması ve Teorik Alanın Yapısı. Akdeniz İİBF Dergisi. 2026;(Advanced Online Publication):113-132. doi:10.25294/auiibfd.1747244
Chicago Kurnaz, İbrahim. 2026. “Uluslararası İlişkilerde Amerikan Merkezliliği: Kurumsal Hâkimiyet, Yayıncılık Yoğunlaşması ve Teorik Alanın Yapısı”. Akdeniz İİBF Dergisi, sy Advanced Online Publication: 113-32. https://doi.org/10.25294/auiibfd.1747244.
EndNote Kurnaz İ (01 Mart 2026) Uluslararası İlişkilerde Amerikan Merkezliliği: Kurumsal Hâkimiyet, Yayıncılık Yoğunlaşması ve Teorik Alanın Yapısı. Akdeniz İİBF Dergisi Advanced Online Publication 113–132.
IEEE [1]İ. Kurnaz, “Uluslararası İlişkilerde Amerikan Merkezliliği: Kurumsal Hâkimiyet, Yayıncılık Yoğunlaşması ve Teorik Alanın Yapısı”, Akdeniz İİBF Dergisi, sy Advanced Online Publication, ss. 113–132, Mar. 2026, doi: 10.25294/auiibfd.1747244.
ISNAD Kurnaz, İbrahim. “Uluslararası İlişkilerde Amerikan Merkezliliği: Kurumsal Hâkimiyet, Yayıncılık Yoğunlaşması ve Teorik Alanın Yapısı”. Akdeniz İİBF Dergisi. Advanced Online Publication (01 Mart 2026): 113-132. https://doi.org/10.25294/auiibfd.1747244.
JAMA 1.Kurnaz İ. Uluslararası İlişkilerde Amerikan Merkezliliği: Kurumsal Hâkimiyet, Yayıncılık Yoğunlaşması ve Teorik Alanın Yapısı. Akdeniz İİBF Dergisi. 2026;:113–132.
MLA Kurnaz, İbrahim. “Uluslararası İlişkilerde Amerikan Merkezliliği: Kurumsal Hâkimiyet, Yayıncılık Yoğunlaşması ve Teorik Alanın Yapısı”. Akdeniz İİBF Dergisi, sy Advanced Online Publication, Mart 2026, ss. 113-32, doi:10.25294/auiibfd.1747244.
Vancouver 1.İbrahim Kurnaz. Uluslararası İlişkilerde Amerikan Merkezliliği: Kurumsal Hâkimiyet, Yayıncılık Yoğunlaşması ve Teorik Alanın Yapısı. Akdeniz İİBF Dergisi. 01 Mart 2026;(Advanced Online Publication):113-32. doi:10.25294/auiibfd.1747244

Amaç ve Kapsam

Akdeniz İİBF Dergisi’nin sahibi Akdeniz Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesidir.

Akdeniz İİBF Dergisi Mayıs ve Kasım aylarında olmak üzere yılda iki kez yayınlanan hakemli bir dergidir. Genel anlamda sosyal bilimlere, daha spesifik olarak iktisat, işletme, kamu yönetimi, siyaset bilimi, uluslararası ilişkiler, maliye, çalışma ekonomisi ve endüstri ilişkileri ve ekonometri bilim alanlarından yazılara açıktır. Yazarlar, Akdeniz İİBF Dergisi yazım kurallarına uygun hazırlanmış Türkçe ve İngilizce dillerinde özgün çalışmalarıyla başvuru yapabilirler. Dergide yayınlanan eserlerin her türlü sorumluluğu yazar(lar)a aittir.

Akdeniz İİBF Dergisi’ne gönderilen makaleler yalnızca Dergipark sistemi üzerinden kabul edilmektedir. Aşağıdaki kurallara uyulmadığı durumda, makale başvuruları hakemlik sürecine geçilmeden reddedilecektir. Bir yazarın, çalışma çok yazarlı olsa dahi, aynı sayıda birden fazla ya da ardışık iki sayıda başka bir çalışması yayınlanmaz.

1. Çalışma dil bilgisi ve yazım kurallarına uygun olmalı; noktalama işaretlerinin kullanımında, kelime ve kısaltmaların yazımında en son çıkan TDK Yazım Kılavuzu esas alınmalıdır.

2. TR Dizin kuralları gereği tüm yazarların ORCID bilgisi olmalıdır.

3. Gönderilen makale orijinal olmalı; daha önce başka bir yerde yayınlanmamış ve başka bir yerde ve/veya dilde yayınlanmak üzere değerlendirmeye sunulmamış olmalıdır.

4. Başvuru yapmadan önce çalışmanın Turnitin raporu kontrol edilmelidir (kontrol yapılırken çalışma Turnitin deposuna kaydedilmemelidir). Benzerlik oranı %15'in üzerinde olan başvurular, lisansüstü tezlerden üretilmiş olsalar dahi değerlendirmeye alınmadan reddedilir.

5. Herhangi bir süreçte yazarlar tarafından geri çekilen makalelerin başvuru ücretleri iade edilmeyecektir.

6. Başvuru için sisteme yüklenmesi gereken dosyalar şunlardır:

• Başlık Sayfası: Sıralı yazar isimleri, yazarların ORCID numaraları, e-posta adresleri ve kurum bilgileri verilmelidir. Sorumlu yazar belirtilmeli ve sorumlu yazarın telefon bilgileri de eklenmelidir. Varsa teşekkür, araştırma için alına fon ve çalışmanın tezden üretilip üretilmediği vb. hakemlik sürecini etkileyecek her türlü bilgiye de bu bölümde yer verilmelidir.

• Telif hakkı devir formu: Her yazar ayrı ayrı doldurup imzalamalıdır. Telif Hakkı Devir Formu

• Etik beyan formu: Her yazar ayrı ayrı doldurup imzalamalıdır. Ek dosya seçeneği ile yükleyiniz. Etik Beyan Formu

• Etik Kurul Onayı: Etik Kurul izni gerektiren çalışmalarda "Etik Kurul Onayı" da sisteme ek dosya seçeneği ile yüklenmelidir.

• Tam metin dosyası: Ad, soyad, kurum, iletişim bilgisi vb. yazarların kimliklerini açığa çıkaracak hiçbir bilgi olmamalıdır.

• Banka dekontu: Başvuru ücreti olan 1500 TL İş Bankası “İİBF Dergisi” IBAN: TR390006400000162020432141 hesabına yatırılmalı; banka dekontu ek dosya seçeneği ile sisteme yüklenmelidir. Reddedilen makalelerin başvuru ücreti geri ödenmez. Herhangi bir şekilde reddedilen makalelerin yeniden başvurularının kabul edilmesi için tekrar başvuru ücreti ödenmelidir.

7. Çalışmanın ilk sayfası: Çalışmanın ilk sayfasında yazının başlığı, anahtar kelimeler ve öz/abstract bölümü (200 kelimeyi aşmamalıdır) hem Türkçe hem de İngilizce yazılmalıdır. Makale ana başlığı Times New Roman 13 punto, hepsi koyu, ilk harfleri büyük olacak şekilde yazılmalıdır. Özetler ise Times New Roman 9 punto ile; anahtar kelimeler yine Times New Roman 9 punto, italik karakter ile yazılmalıdır.

8. Extended Summary (Genişletilmiş İngilizce Özet): Extended Summary, makalenin öz/abstract bölümlerinden hemen sonra ‘Giriş’ bölümünden hemen önce en az 750, en çok 1500 kelime olacak şekilde yazılmalıdır. İngilizce dil hataları editör kurulunun ya da hakemlerin makaleyi reddetmesine neden olabilir. Extended summary çalışmanın uygunluğu oranında aşağıda belirtilen bilgileri içermelidir. Yazar(lar) gerekli gördüğü durumda farklı başlıklar kullanabilir. Başlıklara numara verilmemelidir.

• Research problem/research questions: Kısa bir girişten sonra çalışmanın amacı detaylıca belirtilmelidir. Temel araştırma soruları, varsa hipotezler, çalışmanın katkı ve özgünlüğü açıklanmalıdır.

• Literature review: Yapılacak literatür değerlendirmesinin ardından, çalışmanın literatürdeki yeri açıklanmalıdır.

• Method: Çalışmada izlenen yöntem tüm aşamalarıyla anlatılmalıdır.

• Results and Conclusions: Çalışmanın bulguları belirtilmeli, ilgili alanlara katkısını ortaya koyacak şekilde sonuçlar tartışılmalıdır.

9. Ana metin: Makale MS Word programında A4 formatında, tek satır aralığı ve sayfa numarası verilerek düzenlenmelidir. Kenar boşlukları Üst 2, alt 1, sol 1,5 ve sağ 1,5 şeklinde ayarlanmalıdır. Metin içinde Times New Roman 10 punto kullanılmalı; paragraflar arasında üstten ve alttan 6nk boşluk bırakılmalı, tüm paragraflar iki yana yaslanmalıdır. Dipnotlar Times New Roman 8 punto ile yazılmalıdır. Tüm sayfalar dikey olarak kullanılmalıdır ve metin tek sütun formatında olmalıdır. Makale tüm bölümleriyle birlikte 30 sayfayı geçmemelidir.

10. Başlıklar ve numaralandırma: Makalenin ana başlığı dışındaki tüm başlıklar Times New Roman 10 punto ile, hepsi koyu, ilk harfleri büyük olacak şekilde yazılmalıdır. ‘Giriş’ ve ‘Sonuç’ bölümleri dahil numaralandırma 1., 1.1., 1.1.a. … 2. şeklinde olmalıdır.

11. Atıflar: Metin içi atıf sistemi kullanılmalı, dipnotlar atıf verme amacıyla kullanılmamalıdır. Atıf için APA kuralları temel alınmalıdır. https://apastyle.apa.org/

12. Kaynakça: Kaynakça yeni bir sayfadan başlamalı ve yalnızca metin içinde atıf yapılan kaynakları içermelidir. Kaynak göstermede ve kaynakça hazırlamada American Psychological Association (APA)’nın kurallarının en güncel versiyonu kullanılmalıdır. Akdeniz İİBF Dergisi kaynak gösterilen makalelerin DOI bilgisinin kaynakçaya eklenmesini önermektedir.

13. Tablo ve şekiller: Tablolar resim olarak değil, düzenlenebilir metin olarak hazırlanmalıdır. Başlık tablonun hemen üstüne yerleştirilmeli, tablolar art arda numaralandırılmalı; varsa açıklamalar ve atıf tablonun altına yerleştirilmelidir. Tablo boyutu sayfa boyutuna göre ayarlanmalıdır. Tablolar dikey veya yatay olarak yerleştirilebilir, ancak sayfa dikey formatta olmalıdır. Her şeklin bir başlığı olmalıdır. Başlık ayrı olarak verilmeli, şeklin etrafına veya içine iliştirilmiş olmamalıdır. Şekiller art arda numaralandırılmalı; varsa açıklamalar ve atıf şekil gövdesinin altına yerleştirilmelidir. Tablo ve şekillerde renk önemliyse editöre bildirilmelidir.

14. Ekler: Birden fazla ek varsa, A, B vb. şeklinde tanımlanmalıdır. Metin içindeki formül ve denklem ekleri için sonraki ayrı bölüme de ek halinde numaralandırma verilmelidir: Denkl. (A.1), Denkl. (A.2), vb .; Denkl. (B.1) vb. Benzer şekilde tablolar ve şekiller için de: Tablo A.1; Şekil A.1, vb. Lütfen matematik denklemlerini görüntü olarak değil, düzenlenebilir metin (kelime işlemcisinin denklem düzenleyicisini kullanarak) şeklinde gönderin. Art arda, metinden ayrı olarak gösterilmesi gereken denklemleri (metinde açıkça belirtilmişse) numaralandırın.

15. Resimler: Resimler (TIFF veya JPEG), (EPS veya PDF) veya (MS Office dosyaları) formatlarından birinde ve uygun çözünürlükte olmalıdır.

Genel İlkeler:

Akdeniz İİBF Dergisi, Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından belirlenen yayın etiği konusundaki yüksek standartları benimser. Editörlerin, yazarların ve hakemlerin söz konusu standartlara titizlikle uymaları beklenir.

Her makalenin editör gerek görürse en az iki hakem tarafından değerlendirildiği kör hakemlik süreci izlenir. İntihal, duplikasyon, sahte yazarlık, inkâr edilen yazarlık, araştırma/veri fabrikasyonu, makale dilimleme, dilimleyerek yayın, telif hakları ihlali, çıkar çatışmasının gizlenmesi vb. durumların tümü etik dışı davranışlar olarak kabul edilir. Etik standartlara uygun olmayan tüm makaleler yayından çıkarılır. Buna etik dışı olduğu yayınlandıktan sonra tespit edilen makaleler de dahildir. Etik ihlal durumlarında COPE Ethics Flowcharts dikkate alınır.

Akdeniz İİBF Dergisi’nin tüm içeriği okura açık erişim ile sunulur. Okurlar, ticari amaç haricinde, yayıncı ya da yazardan izin almadan makalelerin tam metinlerini okuyabilir, indirebilir, kopyalayabilir, arayabilir veya bağlantı sağlayabilir. Açık erişim için mahsup edilen herhangi bir yayın ücreti söz konusu değildir.


Yazarlar için etik kurallar:

  • Makalelerin bilimsel ve etik kurallara uygunluğu tümüyle yazarların sorumluluğundadır.
  • Yazarlar, gönderilen makalenin orijinal olduğu, daha önce başka bir yerde yayınlanmadığı ve başka bir yerde ve/veya dilde yayınlanmak üzere değerlendirmede olmadığı konusunda teminat vermiş sayılırlar.
  • Gönderilen makalede tüm yazarların akademik ve bilimsel olarak (kavramsallaştırma, araştırma tasarımı, verilerin elde edilmesi, analiz, yorumlama ya da çalışmayı planlama, yürütme, revize etme gibi süreçlere) doğrudan katkısı olmalıdır. Bu kriteri karşılamayan ancak çalışmaya teknik destek, finansal destek, materyal desteği ya da yalnızca yazıma yardımcı olma gibi katkılar sunan kişi/kurumlara ‘teşekkür’ kısmında yer verilebilir.
  • Makale dergiye gönderildikten sonra yazarların hiçbirinin ismi, tüm yazarların yazılı izni olmadan silinemez; yeni bir isim yazar olarak eklenemez ve yazar sırası değiştirilemez.
  • Yazarlar, araştırmanın sonuçlarını ya da bilimsel değerlendirmeyi etkileyebilme potansiyeli taşıyan finansal ilişkiler, çıkar çatışması ve çıkar rekabetini (istihdam ilişkisi, danışmanlıklar, hisse senedi sahipliği, hizmet karşılığı ödenen ücretler, ücretli bilirkişi tanıklığı, patent başvuru ve kayıtları, hibe ya da diğer fon kaynakları gibi) beyan etmelidirler.
  • Araştırma bir tezden üretilmiş ise bu durum makalenin ilk sayfasında dipnot olarak belirtilmelidir.
  • Varsa araştırmanın yürütülmesi ve tamamlanması süreçleri için alınan fonun kaynağı açıkça belirtilmelidir.
  • Fikri mülkiyet ihlali olmaması için gereken tüm durumlarda tüm izinlerin alınmış olması gereklidir.
  •  Bir makalenin herhangi bir bölümünün özet veya literatür taraması dahil olmak üzere üretken bir yapay zeka aracı/büyük dil modeli kullanılarak üretilmesi, Akdeniz İİBF dergisinin yazarlık kriterlerine göre kabul edilemez. Çünkü yazar(lar), çalışmanın doğruluğundan, bütünlüğünden ve geçerliliğinden sorumludur(lar).
  • Bir makalenin üretken bir yapay zeka aracı/büyük dil modeli kullanarak sonuçlarının üretilmesi veya raporlanması kabul edilemez, çünkü Akdeniz İİBF dergisinin yazarlık kriterlerine göre yazar(lar), kendi çalışmalarını oluşturmalı ve yorumlamalıdır. Yazar(lar) çalışmanın doğruluğundan, bütünlüğünden ve geçerliliğinden sorumludur(lar).
  • Üretken bir yapay zeka aracı/büyük dil modeli kullanarak istatistiklerin metin içinde raporlanması, üretilen verinin doğruluğu, bütünlüğü ve geçerliliği konusundaki endişeler nedeniyle kabul edilemez, ancak bu tür bir aracın çalışmanın analizine yardımcı olmak amacıyla kullanılması kabul edilebilir.
  • Bir makalenin dilini ve okunabilirliğini iyileştirmek için üretken bir yapay zeka aracı/büyük dil modeli kullanılması kabul edilebilir, çünkü bu, zaten imla ve dilbilgisini düzeltmek için kullanılan standart araçları yansıtır ve yeni içerik üretmez. Yazar(lar) çalışmanın orijinalliğinden sorumludur(lar).
  • Yapay zeka araçları veya büyük ölçekli üretken modeller tarafından oluşturulan resimlerin dergiye gönderimine ve yayınlanmasına izin verilmez.


Editörler için etik kurallar:

  • Editörler, araştırmacılar/okurlar açısından önemine ve hakemlerden gelen yorumlara dayanarak, dergiye gönderilen makalelerden hangilerinin yayınlanacağına karar vermekten sorumludurlar.
  • Dergiye gönderilen çalışmaların derginin amacı, kapsamı ve yayın ilkelerine uygun olmaması, etik ihlal tespit edilmesi veya akademik özgünlüğün yeterli olmaması durumlarında editörler çalışmayı hakemlere göndermeden reddedebilirler.
  • Editörler yazarları ve makalelerini, cinsiyet kimliği ve cinsel yönelim, ırk, etnik köken, uyruk, inanç, politik görüş vb. konulardaki görüşlerinden bağımsız olarak ele almalıdır.
  • Makalelerin düzeltilmesi veya yayınlanması kararına dergi editör kurulu dışında hiçbir kurul ve kurum etki edemez.
  • Editörler, gönderilen çalışmalarla ilgili bilgileri sorumlu yazar, hakemler ve editörler kurulu dışında kimseyle paylaşamazlar. Gönderilen makalelere ilişkin tüm bilginin, makale yayınlanana kadar gizli kalacağını garanti ederler.
  • Editörler, yazarların açık yazılı izni olmaksızın, kendi araştırma amaçları için dergiye sunulan çalışmalardaki yayınlanmamış bilgileri kullanamazlar.
  • Editör Kurulu üyelerinin çalışmalarını yayınlatmak üzere dergiye başvuru yapamaz.


Hakemler için etik kurallar:

  • Hakemler makaleleri, cinsiyet kimliği ve cinsel yönelim, ırk, etnik köken, uyruk, inanç, politik görüş vb. konulardaki görüşlerinden bağımsız olarak değerlendirmelidirler.
  • Araştırmaya destek sağlayan kişi veya kurumlarla çıkar çatışmaları varsa değerlendirmeye başlamadan önce bu durumu editöre bildirmelidirler.
  • Gönderilen çalışmalara ilişkin tüm bilginin gizli tutulmasını sağlamalı; yazar tarafında herhangi bir telif hakkı ihlali ya da etik ihlal fark ederlerse editöre bildirmelidirler.
  • Hakemler, kendi araştırma amaçları için değerlendirmelerine sunulan çalışmalardaki yayınlanmamış bilgileri kullanamazlar.
  • Değerlendirmelerini, derginin değerlendirme sürecini sekteye uğratmayacak bir zamanlama dahilinde ve titizlikle tamamlamalıdırlar.



Akdeniz İİBF Dergisine makale gönderi ücreti 1500 TL'dir.

Hesap bilgisi:
İş Bankası "I.I.B.F. Dergisi" IBAN: TR390006400000162020432141

Reddedilen makalelerin başvuru ücreti geri ödenmemektedir.

Akdeniz İİBF Dergisi hakemlere tamamladıkları değerlendirmeler için 500 TL ödemektedir.

Atıf Dizinleri

EconLit
ProQuest
EBSCO
TR Dizin
Acarindex

Diğer Dizinler

EBSCO
EconLit
ProQuest

Editör

Mehmet Mert
Mehmet MERT
Ekonometrik ve İstatistiksel Yöntemler, Panel Veri Analizi , Zaman Serileri Analizi

Editör Yardımcıları

Default avatar
İlyas ÖZKÖK
Maliye Politikası, Osmanlı İktisat Tarihi, İktisadi Düşünce Tarihi, Maliye Çalışmaları, Maliye Kuramı
Default avatar
Yağmur ÖZ
Pazarlama, Dijital Pazarlama, Fiyatlandırma , Pazarlama Araştırma Metodolojisi, Pazarlama İletişimi

Editör Kurulu

Default avatar
Can Tansel TUĞCU
Makro İktisat, Büyüme, Gelişme Ekonomisi
Default avatar
Alpaslan ÖZERDEM
Barış Çalışmaları
Default avatar
Serkan DORU
E-Devlet, Kamu Yönetimi, Kentsel Alan Yönetimi
Default avatar
Ayten YAĞMUR
İstihdam
Default avatar
Serkan AKINCI
Pazarlama Araştırma Metodolojisi
Default avatar
Zafer Barış GÜL
Mikroekonomik Teori, Mikro İktisat, Bölgesel Ekonomi, Çevre Ekonomisi, Sanayi Ekonomisi
Default avatar
M. Koray ÇETİN
Uluslararası Finans, Finans ve Yatırım, Finansal Piyasalar ve Kurumlar, Finansal Risk Yönetimi, Yatırımlar ve Portföy Yönetimi
Default avatar
Janset ÖZEN-AYTEMUR
Sosyolojide Niteliksel Yöntemler, Yönetim Sosyolojisi, Organizasyon ve Yönetim Teorisi
Senem Atvur
Senem ATVUR
Uluslararası İlişkiler, Uluslararası İlişkilerde Siyaset, Güvenlik Çalışmaları
Default avatar
Gülden BÖLÜK
Sanayi Ekonomisi
Default avatar
Şerife DURMAZ
Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri
Nuray Atsan
Nuray ATSAN
Strateji, Yönetim ve Örgütsel Davranış, Girişimcilik, Örgütsel Davranış
Default avatar
Emre İPEKÇİ ÇETİN
Nicel Karar Yöntemleri, Çok Ölçütlü Karar Verme
Pınar Kaya Samut
Pınar KAYA SAMUT

Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. İşletme Bölümü’nden 2003 yılında mezun olmuştur. Marmara Üniversitesi “Sayısal Yöntemler” yüksek lisansını 2006 yılında tamamlayan Doç.Dr.Samut, 2004-2006 yılları arasında Beykent Üniversitesi’nde Öğretim Görevlisi olarak çalışmıştır. Akdeniz Üniversitesi’nde Sayısal Yöntemler alanında yaptığı doktorasını 2012 yılında tamamlayan Doç.Dr.Samut, bu esnada aynı üniversitenin Sayısal Yöntemler Anabilim Dalında Araştırma Görevlisi olarak çalışmıştır. 2010 yılında doktora tez çalışmasını European Viadrina University (Almanya)’da sürdürmüştür. 2013 yılında Çankırı Karatekin Üniversitesi’nde Yrd.Doç.Dr. olarak 6 ay çalıştıktan sonra, Atılım Üniversitesinde Yrd.Doç.Dr. olarak göreve başlamıştır. 2017 yılında doçentlik sözlüsünde başarılı olarak Doçentlik ünvanını alan Doç.Dr.Samut, 2019 Eylül ayında Atılım Üniversitesi’nden ayrılarak Akdeniz Üniversitesi Ekonometri bölümünde doçent olarak görev yapmaya başlamıştır. Doç.Dr.Samut, şimdiye kadar İstatistik, Yöneylem Araştırması ve Ekonometri alanlarında lisans, yüksek lisans ve doktora düzeyinde pek çok ders vermiş ve tez yazdırmıştır. İlgi alanları, performans değerlendirme, çok kriterli karar verme, fuzzy matematiği, belirsizlik ve olasılık, matematiksel programlamadır. 
Nicel Karar Yöntemleri
Default avatar
Fulya ÖZKAN
Ortadoğu Çalışmaları, Türk Dış Politikası, Uluslararası İlişkiler Kuramları, Siyasi Tarih
Default avatar
Uğur Korkut PATA
Büyüme, Sürdürülebilir Kalkınma, Ekoloji, Sürdürülebilirlik ve Enerji
Default avatar
Ceren KALFA
Siyaset Felsefesi, Siyasi Düşünce Tarihi
João Carlos Correia Leitão
João Carlos Correia LEİTãO

João Leitão is an economist and associate professor (with habilitation/ Agregação) of economics at the UBI – University of Beira Interior, Covilhã, Portugal and a researcher at the NECE – Research Centre for Business Sciences. He is an external researcher at the CEGIST – Centre for Management Studies of the Instituto Superior Técnico (IST), and associate researcher of the ICS – Instituto de Ciências Sociais, University of Lisbon. He is a visiting professor at the Università degli Studi di Bergamo, Italy. He was a visiting scholar at the Friedrich-Schiller-Universität, Jena, Germany. He was an external research fellow at the Max Planck Institute of Economics, Jena, Germany.

He is the President of the APDR - Associação Portuguesa para o Desenvolvimento Regional. He is a member of the ERSAC and the RIS Policy Council, EIT Food. He was the European Council for Small Business and Entrepreneurship director for the Policy area.

He is a member of the Council of the College of Economics and Business Management of the Portuguese Order of Economists (2025-2028).

He is the Director of the UBIExecutive Business School. He was the UBI's Head of University Management & Administration (2009-2012). He also served as the Polytechnic Institute of Portalegre (2000) administrator.

He coordinates the ESG – MBA (UBI) and the Acceleration Programme in Entrepreneurship and Innovation (UBI). He coordinated the Master in Economics (UBI), the Master in Business Administration (UBI), the Executive Master on Entrepreneurship and Innovation in the Bio-Sector (UBI, Universidad de Granada, and Università Politecnica delle Marche), the Master in Entrepreneurship and Management of SMEs (IPPortalegre), and the Master in Engineering and Industrial Management (IST, University of Lisbon).

He was a manager of the LIDL&Ca (1997). He is the CFO of a knowledge-based startup devoted to neuroscience and degenerative diseases. He joined the council of the ‘Observatório: Serviços, Competitividade Urbana e Coesão Territorial’, of the Confederação do Comércio e Serviços de Portugal. He is a member of the Strategic Council of the Ordem dos Economistas. He is an external expert evaluator of the European Commission (Horizon, H2020-MSCA-COFUND and COST), the United Nations Economic Commission for Europe, the Ministero dell'Istruzione e del Merito, the Fundação para a Ciência e Tecnologia, the Asociación Colombiana para el Avance de la Ciencia, the Agência Nacional de Inovação, and the Tribunal Administrativo de Castelo Branco.

He participated in drafting the Local Development Strategy (LDS) for RUDE - Associação de Desenvolvimento Rural (2001), the National Sports Charter (2012), and the Serra da Estrela Revitalization Plan (2023-2024). Evaluated the Strategy of ADERES - Associação de Desenvolvimento Rural Estrela-Sul (2019). He coordinated the preparation of the Strategic Plan of Comurbeiras - Intermunicipal Community (2008-2009), the Strategic Plan of the Intermunicipal Community of Beiras and Serra da Estrela (2021-2022), and the Strategy of ADERES - Estrela-Sul Rural Development Association (2024).
Sürdürülebilir Kalkınma, Yeşil Ekonomi
Mehmet Uluğ
Mehmet ULUĞ

I have a Ph.D. in Economics focused on international finance, macroeconomics, and banking, with six years of econometrics background. I am an Assistant Professor in Green Finance at Roskilde University.

My research interests include post-Keynesian economics, critical macro-finance, political economy, energy-environment economics, climate and environmental risks, (macro)money, monetary policy, green finance, and shadow banking.

Skills:

Econometric techniques and quantitative methods, coupled with my experience in building and operating models in STATA, MATLAB and R, computational modellings such as Stock-Flow Consistent and Agent-Based Modelling. 
Makro İktisat, Enflasyon, Para Politikası, Uluslararası Finans, İstatistiksel Analiz
Default avatar
Hale BALSEVEN
Maliye Çalışmaları
Default avatar
Erol TAYMAZ
Gelişme Ekonomisi, Kalkınma Ekonomisi - Mikro, Sanayi Ekonomisi
Alpaslan Akay
Alpaslan AKAY

Alpaslan, doktorasını 2008 yılında Göteborg Üniversitesi'nde tamamladi. Göteborg Üniversitesi'ndeki doktora çalışmasından önce, üç yıl boyunca İstanbul Üniversitesi'nde başka bir doktora pozisyonunda bulunmuştur. Alpaslan, lisans (Ekonomi) ve yüksek lisans (Matematiksel İstatistik) eğitimini İstanbul Üniversitesi'nde tamamlamıştır. Doktorası göçmen asimilasyonu ve uygulamalı mikroekonometri üzerinedir. Araştırma alanları çok çeşitlidir ve davranışsal ve deneysel ekonomi, mutluluk ekonomisi, göç ekonomisi ve uygulamalı mikroekonomi gibi çeşitli alanlarda yer almaktadır. Son yıllarda özellikle mutluluk araştırmaları ve statu endisesi üzerine yoğunlaşmıştır. Ayrıca pedagoji ile ilgilenmekte ve alternatif öğretim stilleri ve pedagojik stratejiler uygulamayı amaçlamaktadır. Ekonomi biliminin diğer disiplinlerindeki araştırmacılarla da aktif olarak işbirliği yapmaktadır.

Alpaslan, birçok çalıştay ve konferansta hem katılımcı hem de düzenleyici olarak yer almıştır. Birçok büyük ölçekli konferans düzenlemiş ve bilimsel komite üyesi olarak görev yapmıştır. Halen yüksek dereceli bilimsel dergilerde hakem ve editor olarak görev yapmaktadır.
Panel Veri Analizi , Davranışsal İktisat
İlhan Öztürk
İlhan ÖZTÜRK
Uluslararası İktisat, Ekoloji, Sürdürülebilirlik ve Enerji
Ferda Yerdelen Tatoğlu
Ferda YERDELEN TATOĞLU
Panel Veri Analizi , Uygulamalı Makro Ekonometri, Yatay Kesit Analizi
Default avatar
Tahir ALBAYRAK
Turizm Pazarlaması
Cem Kadılar
Cem KADILAR
Ekonometrik ve İstatistiksel Yöntemler, Ekonomik Modeller ve Öngörü, Zaman Serileri Analizi, Örnekleme Teorisi
Alanur Çavlin
Alanur ÇAVLİN
Sosyal Coğrafya, Doğurganlık, Göç, Demografi (Diğer), Sosyoloji
Default avatar
Şaban NAZLIOĞLU

Şaban Nazlıoğlu lisans, yüksek lisans ve doktora eğitimini Erciyes Üniversitesi’nde tamamlamıştır. Makro İktisat alanlarında çalışan Nazlıoğlu akademik görevine Pamukkale Üniversitesi’nde devam etmektedir
Ekonometri, Panel Veri Analizi , Zaman Serileri Analizi

Yabancı Dil Editörü

Sibel Mehter Aykın
Sibel MEHTER AYKIN
Avrupa Birliği Ekonomisi, Turizm Politikası
Dizinler

143751437114372      14373