In the Context of the USA and Russia the Balance of Power System That Delays the Nagorno Karabakh Conflict Resolution Process

Öz

After the collapse of the Soviet Union, Nagorno-Karabakh has been a conflict area waiting for a solution in the international arena for many years. With the signing of the ceasefire agreement between the parties in 1994, steps were taken towards ending the conflicts to a large extent. However, the balance of power established by the USA and Russia on the (disputed territory) delayed the signing of a peace agreement that would enable compromise for 28 years. The main research question of the study is to what extent Russia and the USA have an effect on the conflict resolution regarding the Nagorno-Karabakh issue in the context of the balance of power. In this context, it has been attempted to discuss the dual roles of Russia and the USA as a mediator as a part of the solution, and on the other hand, trying to create a balance of power over the country in such a way as to disrupt these roles. In addition, the importance of the mediator as a frequently used method in conflict resolution was shown in the study. In this respect, the study is expected to contribute to the literature due to the fact that it shows the effect of the balance of power on conflict resolution as well as evaluating this situation with the recent changes.

Anahtar Kelimeler

• Balance of Power
• Mediation
• Nagorno-Karabakh
• Conflict Resolution

ABD ve Rusya Ekseninde Dağlık-Karabağ’da Çatışma Çözümünü Geciktiren Güç Dengesi Sistemi

Öz

Dağlık-Karabağ, Sovyetler Birliği’nin dağılmasının ardından uzun yıllar uluslararası alanda çözüm bekleyen bir çatışma bölgesi olarak yer almıştır.1994 yılında taraflar arasında meseleye yönelik ateşkes anlaşmasının imzalanması ile çatışmaların büyük ölçüde sona ermesine yönelik adım atılmıştır. Ancak ABD ve Rusya tarafından bölge üzerinde oluşturulan güç dengesi uzlaşıyı mümkün kılacak bir barış anlaşmasının imzalanmasını 28 yıl geciktirmiştir. Çalışmanın temel araştırma sorusu, güç dengesi bağlamında Rusya ve ABD’nin Dağlık-Karabağ meselesine yönelik çatışma çözümüne ne derece etki ettiğidir. Bu bağlamda Rusya ve ABD’nin bir taraftan çözümün bir parçası olarak arabulucu, diğer taraftan da bu rollerini sekteye uğratacak şekilde ülke üzerinde güç dengesi oluşturmaya çalışan ikili rolleri tartışmaya çalışılmıştır. Ayrıca çalışmada, çatışma çözümünde sıklıkla başvurulan bir yöntem olarak arabuluculuğun önemi gösterilmiştir. Bu bakımdan çalışmanın, güç dengesinin çatışma çözümü üzerindeki etkisini göstermesinin yanı sıra bu durumu son dönemde meydana gelen değişimlerle birlikte değerlendirmesi nedenleriyle literatüre katkı sunması beklenmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Güç Dengesi
• Arabuluculuk
• Dağlık-Karabağ
• Çatışma Çözümü

Kaynakça

1. Aydın, M. (2012). Kafkasya’nın Değişen Dinamikleri: 1989-2012. Kafkasya’da Değişim Dönüşüm: Avrasya Üçlemesi III.M. Aydın (drl.). Nobel Yayınları, Ankara, 1-3.
2. Aydın, M. (2012). Kafkasya’nın Değişen Dinamikleri: 1989-2012. Kafkasya’da Değişim Dönüşüm: Avrasya Üçlemesi III.M. Aydın (drl.). Nobel Yayınları, Ankara, 1-3.
3. Bercovitch, J. & Jackson, R. (2020).Yirmi Birinci Yüzyılda Çatışma Çözümü: İlkeler, Yöntemler ve Yaklaşımlar.(Çev. H. Özer), Adres Yayınları, Ankara.
4. Bercovitch, J. & Jackson, R. (2020).Yirmi Birinci Yüzyılda Çatışma Çözümü: İlkeler, Yöntemler ve Yaklaşımlar.(Çev. H. Özer), Adres Yayınları, Ankara.
5. Broers, L. (2015). From “Frozen Conflict” to Enduring Rivalry: Reassessing the Nagorny Karabakh Conflict, Nationalities Papers. The Journal of Nationalism and Ethnicity, 43(4), 556-576. Doi: 10.1080/00905992.2015.1042852.
6. Cavanaugh, C. (2017). Renewed Conflict Over Nagorno-Karabakh. Council on Foreign Relations, New York.
7. Center for Security Studies (CSS) Analysis in Security Policy(2013). Nagorno-Karabakh: Obstacles to a Negotiated Settlement (No: 131). CSS. Zurich.
8. Center for Security Studies (CSS) Analysis in Security Policy(2013). Nagorno-Karabakh: Obstacles to a Negotiated Settlement (No: 131). CSS. Zurich.

9. Cornell, S. E. (2001).Small Nations and Great Powers: A Study of Ethnopolitical Conflict in the Caucasus. Routledge Curzon, London.
10. Cornell, S. E. (2001).Small Nations and Great Powers: A Study of Ethnopolitical Conflict in the Caucasus. Routledge Curzon, London.
11. Croissant, M. P. (2007). U.S. Interests in the Caspian Sea Basin.Comparative Strategy, 16(4), 353-367. https://doi.org/10.1080/01495939708403121.
12. Croissant, M. P. (2007). U.S. Interests in the Caspian Sea Basin.Comparative Strategy, 16(4), 353-367. https://doi.org/10.1080/01495939708403121.
13. Doğan, G. (2020). Dağlık Karabağ Meselesi: Bölgesel Güvenlik Dinamikleri Üzerine Bir Değerlendirme. Güvenlik Çalışmaları Dergisi, 22(2), 167-181.
14. Erkan, A. Ç. & Eminoğlu, A. (2019). Dış Politikada Enerjinin Materyalleştirilmesi ve Rusya Federasyonu, Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 17(4), 316-333. http://dx.doi.org/10.11611/yead.641097.
15. Erkan, A. Ç. & Eminoğlu, A. (2019). Dış Politikada Enerjinin Materyalleştirilmesi ve Rusya Federasyonu, Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 17(4), 316-333. http://dx.doi.org/10.11611/yead.641097.
16. Freizer, S. (2014). Twenty Years After the Nagorny Karabakh Ceasefire: An Opportunity to Move Towards More Inclusive Conflict Resolution.Caucasus Survey, 1(2), 109-122.doi: 10.1080/23761199.2014.11417295.
17. Freizer, S. (2014). Twenty Years After the Nagorny Karabakh Ceasefire: An Opportunity to Move Towards More Inclusive Conflict Resolution.Caucasus Survey, 1(2), 109-122.doi: 10.1080/23761199.2014.11417295.
18. Gamaghelyan, P. (2010). Rethinking the Nagorno-Karabakh Conflict: Identity, Politics, Scholarship.International Negotiation, 15, 33-56. doi: 10.1163/157180610X488173.
19. Gamaghelyan, P. (2010). Rethinking the Nagorno-Karabakh Conflict: Identity, Politics, Scholarship.International Negotiation, 15, 33-56. doi: 10.1163/157180610X488173.
20. Gasparyan, A. (2019).Understanding the Nagorno-Karabakh Conflict: Domestic Politics and Twenty-five Years of Fruitless Negotiations: 1994-2018.Caucasus Survey, 7(3), 235-250. https://doi.org/10.1080/23761199.2019.1674114.
21. Gasparyan, A. (2019).Understanding the Nagorno-Karabakh Conflict: Domestic Politics and Twenty-five Years of Fruitless Negotiations: 1994-2018.Caucasus Survey, 7(3), 235-250. https://doi.org/10.1080/23761199.2019.1674114.
22. Geukjian, O. (2012). Ethnicity, Nationalism and Conflict in the South Caucasus, South Caucasus: Nagorno-Karabakh and the Legacy of Soviet Nationalities Policy.Ashgate, USA.
23. Geukjian, O. (2012). Ethnicity, Nationalism and Conflict in the South Caucasus, South Caucasus: Nagorno-Karabakh and the Legacy of Soviet Nationalities Policy.Ashgate, USA.
24. Hakala, T. (1998). The OSCE Minsk Process: A Balance After Five Years. Helsinki Monitor, 9(1), 5-14. https://doi.org/10.1163/157181498X00015.
25. Hakala, T. (1998). The OSCE Minsk Process: A Balance After Five Years. Helsinki Monitor, 9(1), 5-14. https://doi.org/10.1163/157181498X00015.
26. Huseynov, T. (2010). Mountainous Karabakh: New Paradigms for Peace and Development in the 21st Century.International Negotiation, 15(1),7-31.doi: 10.1163/157180610X488164
27. Huseynov, T. (2010). Mountainous Karabakh: New Paradigms for Peace and Development in the 21st Century.International Negotiation, 15(1),7-31.doi: 10.1163/157180610X488164
28. Kakachia, K. K. (2011). Challenges to the South Caucasus Regional Security Aftermath of Russian-Georgian Conflict: Hegemonic Stability or New Partnership?Journal of Eurasian Studies, 2(1), 15-20. doi:10.1016/j.euras.2010.10.005.
29. Kakachia, K. K. (2011). Challenges to the South Caucasus Regional Security Aftermath of Russian-Georgian Conflict: Hegemonic Stability or New Partnership?Journal of Eurasian Studies, 2(1), 15-20. doi:10.1016/j.euras.2010.10.005.
30. Kasım, K. (2012). American Policy Toward the Nagorno-Karabakh Conflict and Implications for its Resolution. Journal of Muslim Minority Affairs, 32(2), 230-244. https://doi.org/10.1080/13602004.2012.694667.
31. Kasım, K. (2012). American Policy Toward the Nagorno-Karabakh Conflict and Implications for its Resolution. Journal of Muslim Minority Affairs, 32(2), 230-244. https://doi.org/10.1080/13602004.2012.694667.
32. Kazimirov, V. (2014).Peace to Karabakh: Russia’s Mediation in the Settlement of the Nagorno-Karabakh Conflict. Ves Mir Publishers, Moscow.
33. Kazimirov, V. (2014).Peace to Karabakh: Russia’s Mediation in the Settlement of the Nagorno-Karabakh Conflict. Ves Mir Publishers, Moscow.
34. Krüger, H. (2010).The Nagorno-Karabakh Conflict A Legal Analysis. Springer, New York.
35. Krüger, H. (2010).The Nagorno-Karabakh Conflict A Legal Analysis. Springer, New York.
36. Kuduban, A. & Kaya, M. (2018). Karabağ Sorununa Uluslararası Güçlerin Yaklaşımları Üzerine Tarihsel Bir Değerlendirme.Yüzyılda Eğitim Ve Toplum Eğitim Bilimleri ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(21), 923-949.
37. Kuduban, A. & Kaya, M. (2018). Karabağ Sorununa Uluslararası Güçlerin Yaklaşımları Üzerine Tarihsel Bir Değerlendirme.Yüzyılda Eğitim Ve Toplum Eğitim Bilimleri ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(21), 923-949.
38. Kurt, S. “2020 Karabağ Savaşı Bağlamında Donmuş Çatışma Alanlarını Yeniden Okumak”, 28.01.2021, https://ankasam.org/2020-karabag-savasi-baglaminda-donmus-catisma-alanlarini-yeniden-okumak/(erişim tarihi: 28.01.2021).
39. Kurt, S. “2020 Karabağ Savaşı Bağlamında Donmuş Çatışma Alanlarını Yeniden Okumak”, 28.01.2021, https://ankasam.org/2020-karabag-savasi-baglaminda-donmus-catisma-alanlarini-yeniden-okumak/(erişim tarihi: 28.01.2021).
40. Markedonov, S. M. & Suchkov, M. (2020). Russia and The United States in the Caucasus: Cooperation and Competition.Caucasus Survey, 8(2), 179-195. https://doi.org/10.1080/23761199.2020.1732101.
41. Markedonov, S. M. & Suchkov, M. (2020). Russia and The United States in the Caucasus: Cooperation and Competition.Caucasus Survey, 8(2), 179-195. https://doi.org/10.1080/23761199.2020.1732101.
42. Maynes, C. “Rus Barış Gücü Dağlık Karabağ’da Yeni Statükoyu Oluşturdu”, 31.12.2020, https://www.amerikaninsesi.com/a/rusyanin-baris-gucu-daglik-karabagda-yeni-statukoyu-olusturdu/5720262.html(erişim tarihi: 02.02.2021).
43. Maynes, C. “Rus Barış Gücü Dağlık Karabağ’da Yeni Statükoyu Oluşturdu”, 31.12.2020, https://www.amerikaninsesi.com/a/rusyanin-baris-gucu-daglik-karabagda-yeni-statukoyu-olusturdu/5720262.html(erişim tarihi: 02.02.2021).
44. Mitchell, C. R. (1981). The Structure of International Conflict. Mac-Millan, London.
45. Moore, C. W. (2014). The Mediation Process: Practical Strategies for Resolving Conflict. Jossey Bass, San Francisco.
46. Oskanian, K. (2013). Fear, Weakness and Power in the Post-Soviet South Caucasus A Theoretical and Empirical Analysis. Palgrave Macmillan, London.
47. Öcal, M. (2017). Türkiye’nin Kafkasya Dış Politikası. S. Demir, P. Gürson ve A. Eminoğlu (ed.), Türk Dış Politikası: Aktörler, Krizler, Tercihler, Çözümler. Barış Kitap, Ankara, 593-629.
48. Öcal, M. (2017). Türkiye’nin Kafkasya Dış Politikası. S. Demir, P. Gürson ve A. Eminoğlu (ed.), Türk Dış Politikası: Aktörler, Krizler, Tercihler, Çözümler. Barış Kitap, Ankara, 593-629.
49. Özerdem, A. (2013).Barış İnşası Kuram ve Uygulaması. Nobel Kitap, İstanbul.
50. Özerdem, A. (2013).Barış İnşası Kuram ve Uygulaması. Nobel Kitap, İstanbul.
51. Özerdem, F. (2019).Çatışma ve Barış Üzerine Temel Kavramlar: İçsel, Kişilerarası, Toplumsal ve Küresel Çatışma ve Barış Terminolojisi. Kriter Yayınları, İstanbul.
52. Özerdem, F. (2019).Çatışma ve Barış Üzerine Temel Kavramlar: İçsel, Kişilerarası, Toplumsal ve Küresel Çatışma ve Barış Terminolojisi. Kriter Yayınları, İstanbul.
53. Öztarsu, M. F. (2012). Dağlık Karabağ Sorunu: Çözüm Arayışlarında Minsk Grubu ve Bölgesel Aktörlerin Rolü. N. Akyeşilmen (ed.), Barışı Konuşmak: Teori ve Pratikte Çatışma Yönetimi. ODTÜ Yayıncılık, Ankara, 239-260.
54. Öztarsu, M. F. (2012). Dağlık Karabağ Sorunu: Çözüm Arayışlarında Minsk Grubu ve Bölgesel Aktörlerin Rolü. N. Akyeşilmen (ed.), Barışı Konuşmak: Teori ve Pratikte Çatışma Yönetimi. ODTÜ Yayıncılık, Ankara, 239-260.
55. Pashayeva, G. & Göksel, N. (2011). The Interplay of the Approaches of Turkey, Russia and the United States to the Conflict Over Nagorno-Karabakh. Center for Strategic Studies, Baku.
56. Pokalova, E. (2015). Conflict Resolution in Frozen Conflicts: Timing in Nagorno-Karabakh.Journal of Balkan and Near Eastern Studies, 17(1), 68-85.https://doi.org/10.1080/19448953.2014.986378.
57. Pokalova, E. (2015). Conflict Resolution in Frozen Conflicts: Timing in Nagorno-Karabakh.Journal of Balkan and Near Eastern Studies, 17(1), 68-85.https://doi.org/10.1080/19448953.2014.986378.
58. Sapmaz, A. & Sarı, G. (2012). Dağlık Karabağ Sorununda Azerbaycan Tarafından Kuvvet Kullanım Olasılığının Analizi. Security Strategies Journal, (15), 1-31.
59. Sapmaz, A. & Sarı, G. (2012). Dağlık Karabağ Sorununda Azerbaycan Tarafından Kuvvet Kullanım Olasılığının Analizi. Security Strategies Journal, (15), 1-31.
60. Söker, Ç. (2017). Dağlık-Karabağ Sorunun Çatışmayı Çözme Perspektifinden İncelenmesi.Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(16), 555-574. doi:10.9775/kauiibfd.2017.027.
61. Söker, Ç. (2017). Dağlık-Karabağ Sorunun Çatışmayı Çözme Perspektifinden İncelenmesi.Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(16), 555-574. doi:10.9775/kauiibfd.2017.027.
62. Sushentsov, A. & Neklyudov, N. (2020). The Caucasus in Russian Foreign Policy Strategy. Caucasus Survey,8(2), 127-141. https://doi.org/10.1080/23761199.2020.1759888.
63. Şıhaliyv, E.& Yılmaz, R. (2015). Ermenistan-Azerbaycan Çatışması: Çözüm Yolundaki Temel Sorunlar ve Gelecek Senaryoları. Bilgi Strateji, 7(13), 31-54.
64. Şıhaliyv, E.& Yılmaz, R. (2015). Ermenistan-Azerbaycan Çatışması: Çözüm Yolundaki Temel Sorunlar ve Gelecek Senaryoları. Bilgi Strateji, 7(13), 31-54.
65. Tanrısever, O. F. (2019). Güç. Devlet ve Ötesi: Uluslararası İlişkilerde Temel Kavramlar. A. Eralp (drl.). İletişim Yayınları, İstanbul, 53-105.
66. Taşkıran, H. (2018). SSCB Sonrası Türkiye Siyasasının Karabağ Mesaisi 1991-1994. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 1065-1071.
67. Touval, S. (1992). The Superpowers as Mediators.J. Bercovitch & J. Z. Rubin (Ed.), Mediation in International Relations. St. Martin’s Press, New York, 232-248.
68. Touval, S. (1992). The Superpowers as Mediators.J. Bercovitch & J. Z. Rubin (Ed.), Mediation in International Relations. St. Martin’s Press, New York, 232-248.
69. TRT Haber, “Azerbaycan-Ermenistan Geriliminde Sonuçsuz Kalan Diplomatik Çabalar”, 30.09.2020, https://www.trthaber.com/haber/dunya/azerbaycan-ermenistan-geriliminde-sonucsuz-kalan-diplomatik-cabalar-519659.html (erişim tarihi: 28.01.2021).
70. Üren, M. (2016). Çıkar ve Güç Dengesi Kıskacındaki Ahıska Türkleri Sorunu.Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), 1-39.
71. Üren, M. (2016). Çıkar ve Güç Dengesi Kıskacındaki Ahıska Türkleri Sorunu.Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), 1-39.
72. Waal, T. de (2010). Remaking the Nagorno-Karabakh Peace Process. Survival, 52(4), 159-176. doi: 10.1080/00396338.2010.506830.
73. Waal, T. de (2010). Remaking the Nagorno-Karabakh Peace Process. Survival, 52(4), 159-176. doi: 10.1080/00396338.2010.506830.
74. Wallensteen, P. (2002).Understanding Conflict Resolution: War, Peace and the Global System.Sage Publications, London.
75. Wallensteen, P. (2002).Understanding Conflict Resolution: War, Peace and the Global System.Sage Publications, London.
76. Yıldırım, Z. (2012). US Foreign Policy Towards Azerbaijan: From Alliance to Strategic Partnership. Alternatives: Turkish Journal of International Relations, 11(4), 1-15.
77. Yılmaz, R. & İsmayilov, E. (2011). Etnik Çatışma Teorileri Işığında Karabağ Sorunu (Rapor No: 37).Bilgesam. İstanbul.
78. Yılmaz, R. & İsmayilov, E. (2011). Etnik Çatışma Teorileri Işığında Karabağ Sorunu (Rapor No: 37).Bilgesam. İstanbul.