Ortaokul 5. Sınıf Öğrencilerinin Hazırladıkları Videolarda Su Konusuna Yönelik Algıları

Öz

Araştırmada öğrencilerin hazırladıkları videolardan hareketle su konusundaki bakış açılarının ve sürece yönelik görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden biri olan durum çalışması temelinde yürütülmüştür. Köy, ilçe ve il merkezinde 5. sınıfta öğrenim görmekte olan 53 öğrenci çalışmaya dâhil edilmiştir. Veriler, öğrencilerin hazırlamış oldukları videolar ve görüşme formuna verdikleri yanıtlar aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin analizinde betimsel ve içerik analizi birlikte kullanılmıştır. Öğrenciler hazırlamış oldukları videolarda su tasarrufu, suyun önemi, su kaynaklarının temizliği, su kirliliği ve suda yaşam konularına yer vermişlerdir. Öğrencilerin bir kısmı ele aldığı konuya ilişkin doğrudan bilgilendirmeler yaparken bir kısmı ise belirli senaryolar oluşturarak ilgili konuyu hikâyeleştirerek izleyicisine sunmuştur. Video içeriklerini zenginleştirmek için öğrencilerin görsel araçlardan faydalandıkları tespit edilmiştir. Öğrencilerin görüşleri gerekçe, mesaj ve yönlendirme başlıkları altında değerlendirilmiştir. Su konusunda verilecek olan eğitimlerde ilgili konunun günlük yaşamla daha fazla ilişkilendirilerek tüm boyutlarıyla ele alınması ve okul dışı öğrenme ortamlarından faydalanılması önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Su
• çevre eğitimi
• sürdürülebilir kalkınma
• video içerikler

Secondary School 5th Grade Students' Perceptions of Water Subject in the Videos They Prepared

Abstract

In the research, it was aimed to determine the perspectives on water and their views on the process based on the videos prepared by the students. Case study, one of the qualitative research methods, was used in the study. 53 students studying in the 5th grade in the village, district and city center were included in the study. The data were collected through the videos prepared by the students and their responses to the interview form. Descriptive and content analysis were used together in the analysis of the data. In the videos they prepared, the students included the subjects of water saving, the importance of water, the cleanliness of water resources, water pollution and life in water. While some of the students gave direct information about the subject they discussed, some of them created certain scenarios and presented the relevant subject to the audience by making a story. It has been determined that students use visual tools to enrich their video content. Students' opinions were evaluated under the titles of justification, message and guidance. In the trainings to be given on the subject of water, it is recommended to deal with all aspects of the subject by relating it more to daily life and to benefit from out-of-school learning environments.

Keywords

• Water
• environmental education
• sustainable development
• video content

References

1. Alkayış, A. (2020). Çevre ve etik ilişkisinin eğitim felsefesi bakımından sorunsallaştırılması. Bingöl Araştırmaları Dergisi, 7(1), 75–98.
2. Bahk, C. M. (2010). Environmental education through narrative films: impact of medicine man on attitudes toward forest preservation. The Journal of Environmental Education, 42(1), 1-13.
3. Bozdemir, H. ve Faiz, M. (2018). Öğretmen adaylarının çevreye yönelik ekosentrik, antroposentrik ve antipatik tutumları. Sakarya University Journal of Education, 8(1), 61-75.
4. Bozdemir Yüzbaşıoğlu, H. (2020). Environmental issues and critical perspectives mentioned at public service announcements which are prepared by primary school pre-service teachers. International Journal of Psychology and Educational Studies, 7(4), 143-159.
5. Bruntland, G. (1987). Our common future: the world commission on environment and development. Oxford, Oxford University Press.
6. Çelikyay, H. H. (2021). Türkiye’de çevre politikaları: kalkınma planları üzerinden bir inceleme. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 6(15), 185-205.
7. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (2020). Türkiye çevre sorunları ve öncelikleri değerlendirme raporu. Bee Content & Communication. 01.08.2022 tarihinde https://webdosya.csb.gov.tr/db/ced/icerikler/tu-rk-yecevresorunlariveoncel-kler-_2020-20210401124420.pdf adresinden erişilmiştir.
8. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı (2022). Dünyada su. 01.08.2022 tarihinde https://mgm.gov.tr/genel/hidrometeoroloji.aspx?s=3#:~:text=D%C3%BCnyam%C4%B1z%C4%B1n%202%2F3%20%C3%BC%20su,tabakalarda%20yeralt%C4%B1%20suyu%20olarak%20bulunur. adresinden erişilmiştir.

9. Di Francesco, D. A. ve Young, N. (2011). Seeing climate change: The visual construction of global warming in Canadian national print media. Cultural Geographies, 18(4), 517-536.
10. Dörnyei, Z. (2007). Research methods in applied linguistics. Oxford University Press.
11. Efe, H. A., Yücel, S. ve Efe, R. (2020). Belgesel çekme etkinliğinin fen bilgisi öğretmen adaylarının sürdürülebilir kalkınma için çevreye yönelik tutumları üzerindeki etkisi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 436-454.
12. Ergin, Ö. (2008). Su farkındalığı üzerine bir eğitim projesi. TMOOB 2. Su Politikaları Kongresi Bildiriler Kitabı, 2, 531-540.
13. Ertemel, A. V. ve Aydın, G. (2018). Dijital ekonomide teknoloji bağımlılığı ve çözüm önerileri. Addicta: The Turkish Journal on Addictions, 5, 665-690.
14. Ewert, A., Place, G. ve Sibthorp, J. (2005). Early-life outdoor experiences and an individual's environmental attitudes. Leisure Sciences, 27(3), 225-239.
15. Gezer, A. ve Erdem, A. (2018). Su stresi, su kıtlığı ve su tasarrufu hakkında halkın farkındalığının belirlenmesi: Akdeniz Üniversitesi örnek çalışması. Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, 4(2), 113-122.
16. Gleick, P. H. (2019). Water as a weapon and casualty of conflict: Freshwater and international humanitarian law, water resources management. Springer Nature, 33, 1737-1751.
17. Godmilow, J. ve Shapiro, A. L. (1997). How real is the reality in documentary film? History and Theory, 36(4), 80-101. https://doi.org/10.1111/0018-2656.00032
18. Grodziéska-Jurczak, M., Stepska, A., Nieszporek, K. ve Bryda, G. (2006). Perception of environmental problems among pre-school children in Poland. International Research in Geographical & Environmental Education, 15(1), 62-76.
19. Hamalosmanoğlu, M. (2019). Farklı yaklaşım, yöntem ve teknikler ışığında etkinliklerle çevre eğitimi. Ankara: Eğiten Kitap Yayıncılık.
20. Hoban, G., Loughran, J. ve Nielsen, W. (2011). Slowmation: Preservice elementary teachers representing science knowledge through creating multimodal digital animations. Journal of Research in Science Teaching, 48(9), 985-1009.
21. Ilgar, R. (2020). Su okuryazarlığı ve su ayak izi üzerine yaklaşımlar. Journal of International Social Research, 13(73), 294-308.
22. Karadağ, A. A. (2008). Türkiye’deki su kaynakları yönetimine ilişkin sorunlar ve çözüm önerileri. TMMOB 2. Su Politikaları Kongresi, 389-400.
23. Karasar, N. (2007). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel Yayıncılık.
24. Karataş, A. ve Karataş, E. (2016). Environmental education as a solution tool for the prevention of water pollution. Journal of Survey in Fisheries Sciences, 3(1), 61–70.
25. Kariper, İ. A. (2014). Çevre eğitiminde su ve su kirliliğinin önemi. Journal of European Education, 4(1), 19-22.
26. Kocaman Karoğlu, A. (2015). Öğretim sürecinde hikaye anlatmanın teknolojiyle değişen doğası: Dijital hikaye anlatımı. Eğitim Teknolojisinde Kuram ve Uygulama, 5(2).
27. Kurnaz, M. A. ve Yüzbaşıoğlu, M. K. (2013). Ortaöğretim kurumlarına giriş sınav sorularının bazı gösterim türleri arasındaki geçişler açısından incelenmesi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2), 267-279.
28. MEB (2018). Fen bilimleri dersi öğretim programı (İlkokul ve Ortaokul 3, 4, 5, 6, 7 ve 8.Sınıflar). Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Temel Eğitim Genel Müdürlüğü.
29. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Sage.
30. Middlestadt S., Grieser M., Hernandez O., Tubaishat K., Sanchack J., Southwell D. ve Schwartz R., (2001), Turning minds on faucets off: water conservation education in Jordanian schools. The Journal of Environmental Education, 32(2), 37-45.
31. Olgun, E. ve Çobanoğlu, N. (2012). Türkiye su politikalarının biyoetik değerlendirilmesi: Ergene Nehri örneği. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(2).
32. Oreta, A. W., Tanhueco, R. M. ve Garciano L. E. (2014). Framework for civil engineering research: Addressing safety and sustainability through disaster risk education. 7th Asean Environmental Engg Conference, At Puerto Princes, Palawan, Philippines.
33. Özdemir, O. (2010). Doğa deneyimine dayalı çevre eğitiminin ilköğretim öğrencilerinin çevrelerine yönelik algı ve davranışlarına etkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 125- 138.
34. Özdilek, Z. ve Çalış, S. (2022). Topluma hizmet uygulamaları dersinde yürütülen “su ve eğitim hayattır” projesinin etkililiğine yönelik fen bilgisi öğretmen adaylarının görüşlerinin değerlendirilmesi. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, 5(1), 236-257.
35. Palmer, J. A. (1995). Environmental thinking in the early years: Understanding and misunderstanding of concepts related to waste management. Environmental Education Research, 1(1), 35-45.
36. Palmer, M. ve Lee, P. (2009). StoriesWorth telling: A guide to creating student-led documentaries, Apple Inc. 04.05.2022 tarihinde http://images.apple.com/education/docs/Documentary_Guide_10-09.pdf adresinden erişilmiştir.
37. Peker, E. A. ve Taş, E. (2020). 5. sınıf öğrencilerinin “Canlılar dünyasını gezelim ve tanıyalım” ünitesi ile ilgili kavram yanılgıları. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 643-670.
38. Robin, B. R. (2008). Digital storytelling: A powerful technology tool for the 21st century classroom. Theory Into Practice, 47, 220-228.
39. Sancar-Tokmak, H., Sürmeli, H. ve Özgelen, S. (2014). Preservice science teachers’ perceptions of their TPACK development after creating digital stories. International Journal of Environmental and Science Education, 9,247-264.
40. Safari, Z., Naderi, S. ve Ghasemi, Z. (2014). Examine the role of education in reducin environmental pollution. Indian Journal of Fundamental and Applied Life Sciences, 4(S1), 1178-1183.
41. Sönmez, G. ve Işık, M. (2020). Kömür yanma atıklarının çevresel etkileri̇ ve kullanım alanları. Ömer Halisdemir Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 9(1), 72–83.
42. Stevenson, R. B. (2007). Schooling and environmental education: Contradictions in purpose and practice. Environmental Education Research, 13(2), 139-153.
43. Taff, A., Aziz, A., Haron, S.R., Rashid, N.M. ve Yasim, M.M. (2010). Residential outdoor education and environmental attitudes: An examination in a Malaysian University. Journal of Outdoor Recreation, Education, and Leadership, 2(3), 198-216.
44. Tıraş, H. H. (2012). Sürdürülebilir kalkınma ve çevre: Teorik bir inceleme. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(2), 57-73.
45. Ulum, E. ve Yalman, F. E. (2018). Fen bilimleri dersinde dijital hikaye hazırlamanın ders başarısı düşük ve bilgisayarla fazla vakit geçiren öğrenciler üzerindeki etkisinin incelenmesi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 12(2), 306-335.
46. Wilson, R. A. (1996). Environmental education programs for preschool children. Journal of Environmental Education, 27(4), 28-33.
47. Yılmaz, A., ve Yanarateş, E. (2020). Öğretmen adaylarının “su kirliliği” kavramına yönelik metaforik algılarının veri çeşitlemesi yoluyla belirlenmesi. Kastamonu Education Journal, 28(3), 1500-1528. doi: 10.24106/kefdergi.722554
48. Yüzbaşıoğlu, M. K. ve Kurnaz, M. A. (2021). Pre-service teachers’ caring about sustainable development goals for Turkey and for the World and their competence in associating the goals with the learning outcomes in the curriculum. Research in Pedagogy, 11(2), 451-467.