Kadınların Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Deneyimleri: Nitel Bir Çalışma

Nilüfer Uyar; İbrahim Yıldırım

doi:10.18037/ausbd.1136314

Kadınların Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Deneyimleri: Nitel Bir Çalışma

Öz

Bu çalışmada kadınların boşanma sonrası yaşama uyum deneyimlerinin ve öznel algılarının uyum düzeyleriyle ilişkisinin nitel olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmacı, resmi boşanmasının üzerinden en fazla iki yıl geçen ve çocuk velayetini alan 12 kadınla yüz yüze görüşmeler yapmıştır. Bu görüşmelerde yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmış ve görüşmeler yaklaşık bir saat sürmüştür. Araştırma sonucunda boşanma sonrası yaşama uyum ile ilgili altı kapsayıcı tema ortaya çıkmıştır. Bunlar; (a) Boşanma sonrası yaşamda yeni roller ve ilişkiler (b) Boşanma ve boşanma sonrası yaşamla ilgili tutum (c) Eski eşle devam eden ilişkiler (d) Sosyal destek algısı (e) Sosyal işlevsellik (f) Kendilik algısıdır. Araştırmanın sonuçları, boşanmış kadınların yeni bir yaşam kurma sürecinde çocuklarla, eski eşle ve yakın çevreyle ilişkiler-sınırlar-yeni roller, boşanma ve boşanma sonrası yaşama yüklenilen anlam ve romantik ilişkiler gibi alanlarda desteklenmeleri gerektiğinin önemine işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Aktaş, Ö. (2011). Boşanma nedenleri ve boşanma sonrasında karşılaşılan güçlükler (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
Altenhofen, S., Biringen, Z. ve Mergler, R. (2008). Significant family dynamics related to postdivorce adjustment in parents and children. Journal of Divorce & Remarriage, 49(1-2), 25-40. https://doi.org/10.1080/10502550801971280
Amato, P. R. (2010). Research on divorce: Continuing trends and new developments. Journal of marriage and family, 72(3), 650-666. https://doi.org/10.1111/j.1741-3737.2010.00723.x
Apaydın, E. (2018). Ortak Hayata Son Verilmesi Sonrası Ortak Velâyet Hususunda Yasal Düzenleme Gereği. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 9(1), 445-476. https://doi.org/10.21492/inuhfd.425434
Asanjarani, F., Jazayeri, R., Fatehizade, M., Etemadi, O. ve De Mol, J. (2018). The effectiveness of fisher’s rebuilding group intervention on divorce adjustment and general health of Iranian divorced women. Journal of Divorce & Remarriage, 59(2), 108-122. https://doi.org/10.1080/10502556.2017.1375334
Başkaya, Z. ve Ünal, A. (2017). Türkiye'de evlenme ve boşanma oranlarının iller düzeyinde zamansal değişimi (2001-2015). Journal of International Social Research, 10(53), 338-358. http://dx.doi.org/10.17719/jisr.20175334124
Baum, N., Rahav, G. ve Sharon, D. (2005). Changes in the self-concepts of divorced women. Journal of Divorce & Remarriage, 43(1/2), 47–67. https://doi.org/10.1300/J087v43n01_03
Bevvino, D. L. ve Sharkin, B. S. (2003). Divorce adjustment as a function of finding meaning and gender differences. Journal of Divorce & Remarriage, 39(3-4), 81-97. https://doi.org/10.1300/J087v39n03_04

Bierman, A., Fazio, E. M. ve Milkie, M. A. (2006). A multifaceted approach to the mental health advantage of the married: Assessing how explanations vary by outcome measure and unmarried group. Journal of Family Issues, 27(4), 554-582. https://doi.org/10.1177/0192513X05284111
Bogolub, E. B. (1991). Women and mid-life divorce: Some practice issues. Social Work, 36(5), 428-433. https://doi.org/10.1093/sw/36.5.428
Bohannon P (1970). The six stations of divorce. P. Bohannon (Ed), Divorce and after (s.33-62) içinde. New York: Garden City.
Booth, A. ve Amato, P. (1991). Divorce and psychological stress. Journal of health and social behavior, 32(4), 396-407. https://doi.org/10.2307/2137106
Botterman, S., Sodermans, A. K. ve Matthijs, K. (2015). The social life of divorced parents. Do custody arrangements make a difference in divorced parents’ social participation and contacts?. Leisure Studies, 34(4), 487-500. https://doi.org/10.1080/02614367.2014.938768
Bursik, K. (1991). Correlates of women's adjustment during the separation and divorce process. Journal of Divorce & Remarriage, 14(3-4), 137-162. https://doi.org/10.1300/J087v14n03_09
Can, Y. ve Aksu, N. B. (2016). Boşanma sürecinde ve sonrasında kadın. Electronic Journal of Social Sciences, 15(58), 888-902. https://doi.org/10.17755/esosder.258824
Chan Lai Cheng, J. ve Pfeifer, J. E. (2015). Postdivorce adjustment in Singapore: Factors, themes, and positive growth. Journal of Divorce & Remarriage, 56(6), 429-450. https://doi.org/10.1080/10502556.2015.1058657
Clarke-Stewart, A. ve Brentano, C. (2006). Divorce: Causes and consequences. Londra: Yale University Press.
Cohen, G. J. ve Weitzman, C. C., (2016). Helping children and families deal with divorce and separation. Pediatrics, 138(6), 1-9. https://doi.org/10.1542/peds.2016-3020
Creswell, J. W. ve Creswell, J. D. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. California: Sage publications.
Dahl, S. Å., Hansen, H. T. ve Vignes, B. (2015). His, her, or their divorce? Marital dissolution and sickness absence in Norway. Journal of Marriage and Family, 77(2), 461-479. https://doi.org/10.1111/jomf.12166
Diedrick, P. (1991). Gender differences in divorce adjustment. In Volgy, S.S. (Ed.), Women and divorce / men and divorce (pp. 33-45). New York: The Haworth Press.
Dreman, S. ve Aldor, R. (1994). Work or Marriage? Competence in Custodial Mother in the Stabilization Phase of the Divorce Process. Journal of Divorce & Remarriage, 22(1-2), 3-22. https://doi.org/10.1300/J087v22n01_02
Dudley, J. R. (1992). The consequences of divorce proceedings for divorced fathers. Journal of Divorce & Remarriage, 16(3-4), 171-194. https://doi.org/10.1300/J087v16n03_02
Emery, R. E. ve Dillon, P. (1994). Conceptualizing the divorce process: Renegotiating boundaries of intimacy and power in the divorced family system. Family Relations, 43(4), 374-379. https://doi.org/10.2307/585367
Erdim, L. ve Ergün, A., (2016). Boşanmanın ebeveyn ve çocuk üzerindeki etkileri. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 3(1), 78-84. https://doi.org/10.17681/hsp.13621
Eşkinat, R. (2013). Türkiye’de Kadına Yönelik Ekonomik Şiddet (Boşanmış kadınlara yönelik araştırma). Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 37, 289-302. https://dergipark.org.tr/tr/pub/dpusbe/issue/4779/65874
Ferraro, A. J., Malespin, T., Oehme, K., Bruker, M. ve Opel, A. (2016). Advancing co-parenting education: Toward a foundation for supporting positive post-divorce adjustment. Child and Adolescent Social Work Journal, 33(5), 407-415. https://doi.org/10.1007/s10560-016-0440-x
Feyzioğlu, S. ve Kuşçuoğlu, C. (2011). Tek ebeveynli aileler. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 26(26), 97-110. https://dergipark.org.tr/tr/pub/spcd/issue/21103/227270
Fisher, B.F. (1976). Identifying and meeting needs of formerly-married people through adivorce adjustment seminar (Unpublished Doctoral Dissertation), University of Northern, Colorado.
Frisby, B. N., Booth-Butterfield, M., Dillow, M. R., Martin, M. M. ve Weber, K. D. (2012). Face and resilience in divorce: The impact on emotions, stress, and post-divorce relationships. Journal of Social and Personal Relationships, 29(6), 715-735. https://doi.org/10.1177/0265407512443452
Gaffal, M. (2010). Psychosocial and legal perspectives of marital breakdown: with special emphasis on Spain. Heidelberg: Springer Science ve Business Media.
Gardner, J. ve Oswald, A. J. (2006). Do divorcing couples become happier by breaking up? Journal of the Royal Statistical Society: Series A (Statistics in Society), 169(2), 319-336. https://doi.org/10.1111/j.1467-985X.2006.00403.x
Garvin, V., Kalter, N. ve Hansell, J. (1993). Divorced women: individual differences in stressors, mediating factors, and adjustment outcome. American Journal of Orthopsychiatry, 63(2), 232-240. https://doi.org/10.1037/h0079416
Gladding, T.S. (2011). Aile Terapisi, Tarihi, Kuram ve Uygulamalar. (Çeviri Editörleri: İbrahim Keklik, İbrahim Yıldırım). (5. Baskı). Ankara: Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Derneği Yayınları.
Hardesty, J. L., Khaw, L., Chung, G. H. ve Martin, J. M. (2008). Coparenting relationships after divorce: Variations by type of marital violence and fathers’ role differentiation. Family Relations, 57(4), 479-491. https://doi.org/10.1111/j.1741-3729.2008.00516.x
Hilton, J. M. ve Kopera-Frye, K. (2003). Patterns of psychological adjustment among divorced custodial parents. Journal of Divorce & Remarriage, 41(3-4), 1-30. https://doi.org/10.1300/J087v41n03_01
Holloway, S. D. ve Machida, S. (1991). Child-rearing effectiveness of divorced mothers: Relationship to coping strategies and social support. Journal of Divorce & Remarriage, 14(3-4), 179-202. https://doi.org/10.1300/J087v14n03_11
İlhan, Ü. D. (2020). 21. yüzyılda çalışma hayatında bir damgalama ve sosyal dışlanma unsuru olmaya devam eden boşanma olgusu: Kadın çalışanlar üzerine nitel bir analiz. İzmir İktisat Dergisi, 35(3), 511-530. https://doi.org/10.24988/ije.202035306
Jewell, J., Schmittel, M., McCobin, A., Hupp, S. ve Pomerantz, A., (2016). The children first program: The effectiveness of a parent education program for divorcing parents. Journal of Divorce & Remarriage, 58(1), 16-28. https://doi.org/10.1080/10502556.2016.1257903
Kağıtçıbaşı, Ç. (2005). Yeni İnsan ve İnsanlar, Sosyal Psikoloji Dizisi 1. (10. Basım). İstanbul: Evrim Yayınevi.
Karahan, A. S. ve Yıldırım, İ. (2021). Aile mahkemelerinde boşanan bireylerin boşanma sonrası yaşama uyumlarına ilişkin bir inceleme. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, (46), 55-74. Erişim Adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/taad/issue/61178/909755
Kitson, G.C. ve Holmes, W.M. (1992). Portrait of divorce: Adjustment to marital breakdown. New York: Guilford Press.
Kołodziej-Zaleska, A. ve Przybyła-Basista, H. (2016). Psychological well-being of individuals after divorce: The role of social support. Current Issues in Personality Psychology, 4(4), 206-216. https://doi.org/10.5114/cipp.2016.62940
Konstam, V., Karwin, S., Curran, T., Lyons, M. ve Celen-Demirtaş, S. (2016). Stigma and Divorce: A Relevant Lens for Emerging and Young Adult Women? Journal of Divorce & Remarriage, 57(3), 173-194. https://doi.org/10.1080/10502556.2016.1150149
Krumrei, E., Coit, C., Martin, S., Fogo, W. ve Mahoney, A. (2007). Post-divorce adjustment and social relationships: A meta-analytic review. Journal of Divorce & Remarriage, 46(3-4), 145-166. https://doi.org/10.1300/J087v46n03_09
Kulik, L. ve Heine-Cohen, E. (2011). Coping resources, perceived stress and adjustment to divorce among Israeli women: Assessing effects. The Journal of Social Psychology, 151(1), 5-30. doi: 10.1080/00224540903366453
Kung, W. W., Hung, S. L. ve Chan, C. L. (2004). How the Socio-Cultural Context Shapes Women’s Divorce Experience in Hong Kong. Journal of Family Social Work, 35(1), 33-50. Erişim Adresi: https://www.jstor.org/stable/41603915
Kurdek, L. A. ve Siesky Jr, A. E. (1978). Divorced single parents' perceptions of child-related problems. Journal of Divorce, 1(4), 361-370. https://doi.org/10.1300/J279v01n04_06
Kutlar, A., Koç, P. ve Turgut Işık, T. (2018). Makroekonomik değişkenler ile bölgesel boşanma oranları arasındaki ilişkilerin analizi. A. Acaravcı (Ed.) Muhasebe, Finans ve İktisat Araştırma Örnekleri (s. 381-398) içinde. Ankara: Nobel Yayınları
Lamela, D. ve Figueiredo, B. (2016). Coparenting after marital dissolution and children's mental health: a systematic review. Jornal de Pediatria, 92, 331-342. https://doi.org/10.1016/j.jped.2015.09.011
Langlais, M. R., Anderson, E. R. ve Greene, S. M. (2016). Consequences of dating for post‐divorce maternal well‐being. Journal of Marriage and Family, 78(4), 1032-1046. https://doi.org/10.1111/jomf.12319
Langlais, M. R., Anderson, E. R. ve Greene, S. M. (2017). Divorced young adult mothers’ experiences of breakup: Benefits and drawbacks. Emerging Adulthood, 5(4), 280-292. https://doi.org/10.1177/2167696817696429
Lawson, E. J. ve Satti, F. (2016). The aftermath of divorce: Postdivorce adjustment strategies of South Asian, black, and white women in the United States. Journal of Divorce & Remarriage, 57(6), 411-431. https://doi.org/10.1080/10502556.2016.1196849
Lee, J. M. ve Hett, G. G. (1990). Post-divorce adjustment: An assessment of a group intervention. Canadian Journal of Counselling and Psychotherapy, 24(3), 199-209. Erişim adresi: https://cjc-rcc.ucalgary.ca/article/view/59513
Leopold, T. (2016). Gender Differences in the Consequences of Divorce: A Multiple-Outcome Comparison of Former Spouses. Demography, 55(3), 769-797. https://doi.org/10.1007/s13524-018-0667-6
Lincoln, Y. S. ve Guba, E. G. (1986). But is it rigorous? Trustworthiness and authenticity in naturalistic evaluation. New Directions For Evaluation, (30), 73-84. https://doi.org/10.1002/ev.1427
Lloyd, G. M., Sailor, J. L. ve Carney, W. (2014). A phenomenological study of postdivorce adjustment in midlife. Journal of Divorce & Remarriage, 55(6), 441-450. https://doi.org/10.1080/10502556.2014.931757
Lorenz, F. O., Simons, R. L., Conger, R. D., Elder Jr, G. H., Johnson, C. ve Chao, W. (1997). Married and recently divorced mothers' stressful events and distress: Tracing change across time. Journal of Marriage and the Family, 59 (1), 219-232. https://doi.org/10.2307/353674
Madden-Derdich, D. A. ve Arditti, J. A. (1999). The ties that bind: Attachment between former spouses. Family Relations, 48(3), 243-249. https://doi.org/10.2307/585633
Madden-Derdich, D. A., Leonard, S. A. ve Christopher, F. S. (1999). Boundary ambiguity and coparental conflict after divorce: An empirical test of a family systems model of the divorce process. Journal of Marriage and the Family, 61(3), 588-598. https://doi.org/10.2307/353562
Masheter, C. (1997). Healthy and unhealthy friendship and hostility between ex-spouses. Journal of Marriage and the Family, 59(2), 463-475. https://doi.org/10.2307/353483
Masheter, C., (1990). Postdivorce relationships between exspouses: A literature review. Journal of divorce & remarriage, 14(1), 97-122. https://doi.org/10.1300/J087v14n01_08
Mastekaasa, A. (1997). Marital dissolution as a stressor: Some evidence on psychological, physical, and behavioral changes in the pre-separation period. Journal of Divorce & Remarriage, 26(3- 4), 155-183. https://doi.org/10.1300/J087v26n03_13
Molina, O. ve Abel, E. M. (2010). Abused Latina women's perceptions of their postdivorce adjustment. Journal of Divorce & Remarriage, 51(2), 124-140. https://doi.org/10.1080/10502550903455190
Parker, L., Riyani, I. ve Nolan, B. (2016). The Stigmatisation of Widows and Divorcees in Indonesia, and the Possibilities for Agency. Indonesia and the Malay World, 44(128), 27-46. https://doi.org/10.1080/13639811.2016.1111677
Pearlin, L. I., Schieman, S., Fazio, E. M. ve Meersman, S. C. (2005). Stress, health, and the life course: Some conceptual perspectives. Journal of Health and Social Behavior, 46(2), 205-219.4), 155-183. https://doi.org/10.1177/002214650504600206
Plummer, L. P. ve Koch-Hattem, A. (1986). Family stress and adjustment to divorce. Family Relations, 35(4), 523-529. https://doi.org/10.2307/584513
Qamar, A. H. ve Faizan, H. F. (2021). Reasons, Impact, and Post-divorce Adjustment: Lived Experience of Divorced Women in Pakistan. Journal of Divorce & Remarriage, 62(5), 1-26. https://doi.org/10.1080/10502556.2021.1871840
Rahbari, M. M., Najmabadi, K. M. ve Shariati, M. (2014). Challenges of divorced women: A qualitative study. Nursing Practice Today, 1(1), 31-39. Erişim Adresi: https://npt.tums.ac.ir/index.php/npt/article/view/6
Sansom, D. ve Farnill, D. (1997). Stress following marriage breakdown: Does social support play a role? Journal of Divorce & Remarriage, 26(3-4), 39-49. https://doi.org/10.1300/J087v26n03_03
Sarpkaya, O. A. (2013). Boşanmış Kadınlarda Toplumsal Baskıya Direnme Stratejileri: Van Örneği. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(26), 29-50. Erişim Adresi: https://www.sosyalarastirmalar.com/articles/boanmi-kadinlarda-toplumsal-baskiya-direnme-stratejileri-van-rnei.pdf
Sezer, F. ve Gürgan, U. (2018). Boşanmış bireylerin baş etme stratejilerinin ve yaşam kalitelerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(40), 209-222. https://doi.org/10.31795/baunsobed.492450
Shapiro, A. D. (1996). Explaining psychological distress in a sample of remarried and divorced persons: The influence of economic distress. Journal of Family Issues, 17(2), 186-203. https://doi.org/10.1177/019251396017002003
Sheperis, C. J., Young, S. ve Daniels, D. D. (2010). Counseling research: Quantitative, qualitative, and mixed methods. New Jersey: Pearson Education
Simon, R. W., ve Marcussen, K. (1999). Marital transitions, marital beliefs, and mental health. Journal of Health and Social Behavior, 40(2), 111-125. https://doi.org/10.2307/2676367
Strizzi, J. M., Ciprić, A., Sander, S. ve Hald, G. M. (2021). Divorce is stressful, but how stressful? Perceived stress among recently divorced Danes. Journal of Divorce & Remarriage, 62(4), 295-311. https://doi.org/10.1080/10502556.2021.1871838
Symoens, S., Bastaits, K., Mortelmans, D. ve Bracke, P. (2013). Breaking up, breaking hearts? Characteristics of the divorce process and well-being after divorce. Journal of Divorce & Remarriage, 54(3), 177-196. https://doi.org/10.1080/10502556.2013.773792
Thabes, V. (1997). A survey analysis of women's long-term, postdivorce adjustment. Journal of Divorce & Remarriage, 27(3-4), 163-175. https://doi.org/10.1300/J087v27n03_11
Tschann, J. M., Johnston, J. R. ve Wallerstein, J. S. (1989). Resources, stressors, and attachment as predictors of adult adjustment after divorce: A longitudinal study. Journal of Marriage and the Family, 51(4), 1033-1046. https://doi.org/10.2307/353214
TÜİK, (2021). Evlenme ve Boşanma İstatistikleri. Erişim adresi: https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Evlenme-ve-Bosanma-Istatistikleri-2021-45568
Uğur, S. B. (2014). Günümüzde kadının boşanma deneyimleri: akademisyen kadınlar üzerine bir araştırma. Mediterranean Journal of Humanities, 4(2), 293-326. doi: 10.13114/MJH.201428447
Wang, H. ve Amato, P.R. (2000). Predictors of divorce adjustment: Stressors, resources, and definitions. Journal of Marriage and the Family, 62(3), 665-678. https://doi.org/10.1111/j.1741-3737.2000.00655.x
Williams, K. ve Dunne‐Bryant, A. (2006). Divorce and adult psychological well‐being: Clarifying the role of gender and child age. Journal of Marriage and Family, 68(5), 1178-1196. https://doi.org/10.1111/j.1741-3737.2006.00322.x
Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2018). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (11. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
Yılmaz, A. E. ve Fişiloglu, H. (2005). Turkish Parents' Post-Divorce Adjustment: Perceived Power/Control Over Child-Related Concerns, Perceived Social Support, and Demographic Characteristics. Journal of Divorce & Remarriage, 42(3-4), 83-107. https://doi.org/10.1300/J087v42n03_06
Young, J. E. (2009). Şema Terapi. (Çeviri: Tuğrul Veli Soylu) (2. Baskı). İstanbul: Litera Yayıncılık.
Zare, S., Aguilar-Vafaie, M. E. ve Ahmadi, F. (2017). Perception of identity threat as the main disturbance of Iranian divorced women: A qualitative study. Journal of Divorce &Remarriage, 58(1), 1-15. https://doi.org/10.1080/10502556.2016.1257902

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Nilüfer Uyar
Türkiye

İbrahim Yıldırım Bu kişi benim
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

27 Haziran 2022

Gönderilme Tarihi

8 Ekim 2021

Kabul Tarihi

22 Mart 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 22 Sayı: 2

DOI

https://doi.org/10.18037/ausbd.1136314

IZ

https://izlik.org/JA63UZ23AU

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Uyar, N., & Yıldırım, İ. (2022). Kadınların Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Deneyimleri: Nitel Bir Çalışma. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(2), 405-434. https://doi.org/10.18037/ausbd.1136314

AMA

1.Uyar N, Yıldırım İ. Kadınların Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Deneyimleri: Nitel Bir Çalışma. AÜSBD. 2022;22(2):405-434. doi:10.18037/ausbd.1136314

Chicago

Uyar, Nilüfer, ve İbrahim Yıldırım. 2022. “Kadınların Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Deneyimleri: Nitel Bir Çalışma”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 22 (2): 405-34. https://doi.org/10.18037/ausbd.1136314.

EndNote

Uyar N, Yıldırım İ (01 Haziran 2022) Kadınların Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Deneyimleri: Nitel Bir Çalışma. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 22 2 405–434.

IEEE

[1]N. Uyar ve İ. Yıldırım, “Kadınların Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Deneyimleri: Nitel Bir Çalışma”, AÜSBD, c. 22, sy 2, ss. 405–434, Haz. 2022, doi: 10.18037/ausbd.1136314.

ISNAD

Uyar, Nilüfer - Yıldırım, İbrahim. “Kadınların Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Deneyimleri: Nitel Bir Çalışma”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 22/2 (01 Haziran 2022): 405-434. https://doi.org/10.18037/ausbd.1136314.

JAMA

1.Uyar N, Yıldırım İ. Kadınların Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Deneyimleri: Nitel Bir Çalışma. AÜSBD. 2022;22:405–434.

MLA

Uyar, Nilüfer, ve İbrahim Yıldırım. “Kadınların Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Deneyimleri: Nitel Bir Çalışma”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 22, sy 2, Haziran 2022, ss. 405-34, doi:10.18037/ausbd.1136314.

Vancouver

1.Nilüfer Uyar, İbrahim Yıldırım. Kadınların Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Deneyimleri: Nitel Bir Çalışma. AÜSBD. 01 Haziran 2022;22(2):405-34. doi:10.18037/ausbd.1136314

Cited By

Türkiye'de Boşanma Olgusunun Bekâr Danışmanlığı Teorisi Açısından Değerlendirilmesi

Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi

https://doi.org/10.53444/deubefd.1294471

Post-Divorce Emotion/Social Adjustment of Women: Effectiveness of a Psycho-Education Program Based on Cognitive Behavioral Theory

Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi

https://doi.org/10.17066/tpdrd.1265738.5

Tek Ebeveynlere Yönelik Çevrim İçi Kabul ve Kararlılık Terapisi Temelli Psiko-Eğitim Programının Psikolojik Esneklik ve Ebeveynlik Stresi Üzerindeki Etkililiği*

Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi

https://doi.org/10.32709/akusosbil.1758314

Qualitative And Quantitative Evaluation of Women's Adaptation to Divorce: A Follow-Up Study

Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi

https://doi.org/10.17066/tpdrd.1570513

Kadınların Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Deneyimleri: Nitel Bir Çalışma

Kadınların Boşanma Sonrası Yaşama Uyum Deneyimleri: Nitel Bir Çalışma

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

Türkiye'de Boşanma Olgusunun Bekâr Danışmanlığı Teorisi Açısından Değerlendirilmesi

Post-Divorce Emotion/Social Adjustment of Women: Effectiveness of a Psycho-Education Program Based on Cognitive Behavioral Theory

Evli Ve Boşanmış Babaların Çocuklarıyla İlişkilerine Yönelik Görüşlerinin Karşılaştırılması

Türk Toplumunda Boşanma Olgusu: Sosyoloji ve Sosyal Hizmet Perspektifinden Bir Değerlendirme

Feminist bakışla bir güçlenme deneyimi olarak boşanma: Yorumlayıcı fenomonolojik analiz

Tek Ebeveynlere Yönelik Çevrim İçi Kabul ve Kararlılık Terapisi Temelli Psiko-Eğitim Programının Psikolojik Esneklik ve Ebeveynlik Stresi Üzerindeki Etkililiği*

Qualitative And Quantitative Evaluation of Women's Adaptation to Divorce: A Follow-Up Study