The Mediating Role of Innovation Capability in the Effect of Entrepreneurial Leadership on Organizational Innovation: A Study on Managers and Employees

Öz

The concepts of entrepreneurship, innovation, and innovation, emphasized in contemporary studies, are very effective phenomena for organizations to continue their activities in constantly changing competitive environments and be more successful against their competitors. In this context, the purpose of this study is to determine the mediating role of employees' innovation capability in the effect of entrepreneurial leadership on organizational innovation. For this purpose, a model showing the relationships between variables was developed by reviewing the literature. In order to test the model, data were collected through a questionnaire technique on managers and 250 employees at all levels working in an iron and steel industrial enterprise, which is the largest company in its sector in Samsun. These data were subjected to structural equation modeling (path analysis), and the relationships between variables were analyzed using SPSS and AMOS statistical analysis programs. As a result of the data obtained, all hypotheses were accepted, and according to the results of the research, entrepreneurial leadership positively affects organizational innovation, and employees' innovation capability positively affects organizational innovation. In addition, it has been determined that employees' innovation capability has a partial mediating role in the effect of entrepreneurial leadership on organizational innovation.

Anahtar Kelimeler

• Entrepreneurial leadership
• Innovation capability of employees
• organizational innovation.

Girişimci Liderliğin Örgütsel Yenilik Üzerindeki Etkisinde İnovasyon Yeteneğinin Aracı Rolü: Yöneticiler ve Çalışanlar Üzerine Bir Araştırma

Öz

Güncel çalışmalarda vurgulanan girişimcilik, yenilikçilik ve inovasyon kavramları, örgütlerin sürekli değişen rekabet ortamlarında faaliyetlerini sürdürebilmeleri ve rakiplerine karşı daha başarılı olabilmeleri için oldukça etkili olgulardır. Bu bağlamda bu çalışmanın amacı, girişimci liderliğin örgütsel yenilik üzerindeki etkisinde çalışanların inovasyon yeteneğinin aracılık rolünü belirlemektir. Bu amaçla literatür taraması yapılarak değişkenler arasındaki ilişkileri gösteren bir model geliştirilmiştir. Modeli test etmek için Samsun'da sektörünün en büyük firması olan bir demir çelik sanayi kuruluşunda çalışan her kademeden yönetici ve 250 çalışan üzerinde anket tekniği ile veri toplanmıştır. Bu veriler yapısal eşitlik modellemesine tabi tutulmuş, değişkenler arasındaki ilişkiler SPSS ve AMOS istatistiksel analiz programları kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen veriler sonucunda tüm hipotezler kabul edilmiş ve araştırma sonuçlarına göre girişimci liderlik örgütsel yenilik pozitif yönde, çalışanların inovasyon yeteneği ise örgütsel yenilik pozitif yönde etkilemektedir. Ayrıca girişimci liderliğin örgütsel yenilik üzerindeki etkisinde çalışanların inovasyon yeteneğinin kısmi aracılık rolü olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Girişimci liderlik
• çalışanların inovasyon yeteneği
• örgütsel yenilik

Kaynakça

1. Adams, R., Bessant , J., & Phelps, R. (2006). Innovation management measurement: a review. International Journal of Management Reviews, 8(1), 21-47. https://doi.org/10.1111/j.1468-2370.2006.00119.x
2. Akgül, A., & Çevik, O. (2005). İstatiksel Analiz Teknikleri. Bursa: Emek Ofset.
3. Akpınar, T., & Küçükgöksel, N. Ç. (2015). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin girişimcilik algısı ve girişimciliği engelleyen sebepler. Balkan ve Yakın Doğu Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 13-19.
4. Altan, S., & Özpehlivan, M. (2019). Bilişim sektöründe entelektüel sermaye, iş tatmini ve inovasyon yönlülük arasındaki ilişkinin incelenmesi: istanbul ilinde bir uygulama. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 10(1), 154-167.
5. Arpacı, İ. (2011). Kamu kurumlarında teknolojik inovasyon ve inovasyon politikası. ODTÜ Gelişme Dergisi, (38), 111-123. http://dx.doi.org/10.60165/metusd.v38i2.364
6. Arslan, E. T. (2012). İnovasyon ile İç Girişimcilk Etkilişimi: Bilişim 500 Şirketlerinde Bir Araştırma. (Doktora Tezi, Süleyman Demiral Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta), Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=BGkpDeE4AB2FuL_vZFEP4w&no=uoHIIOHyejaoJVP7_RfeBw
7. Bagheri, A., & Akbari, M. (2017). The Impact of entrepreneurial leadership on nurses’ ınnovation behavior. Journal of Nursing Scholarship, 50(1), 28-35. https://doi.org/10.1111/jnu.12354
8. Baron, R. M., & Kenny, D. A. (1986). The Moderator-mediator variable distinction in social psychological research: conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173-1182.

9. Blandul, V. (2014). Inovation in Education – Fundamental Request of Knowledge Society. The 6th International Conference Edu World 2014 “Education Facing Contemporary World Issues”, 7th - 9th November 2014 (s. 484-488). Oradea: Procedia - Social and Behavioral Sciences.
10. Bogers, M., Afuah, A., & Bastian, B. (2010). Users as Innovators: A Review, Critique and Future Research Directions. Journal of Management, 36(4), 857-875.
11. Chandra, J. C., Setyohadi, M. A., & Hidayat, D. (2019). The Mediating role of employee ınnovation on the relationship between entrepreneurial leadership and organizational performance (a conceptual paper). Journal of Business and Entrepreneurship, 7(2), 34-39. https://doi.org/10.46273/job&e.v7i2.67
12. Çavuş, M. F. (2006). İşletmelerde personel güçlendirme uygulamalarının örgütsel yaratıcılık ve yenilikçiliğe etkileri üzerine imalat sanayiinde bir uygulama. (Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya), Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp
13. Damanpour, F., Walker, R., & Avellaneda, C. (2009). Combinative effects of ınnovation types and organizational performance: a longitudinal study of service organizations. Journal of Management Studies, 46(4), 650-675. https://doi.org/10.1111/j.1467-6486.2008.00814.x
14. Drucker, P. (2002). The Discipline of Innovation. Harvard Business Review, 80(8), 95-100.
15. Elenkov, D., Judge, W., & Wright, P. (2005). Strategic leadership and executive ınnovation ınfluence: an ınternational multi-cluster comparative study. Strategic Management Journal, 26(7), 665-682. https://doi.org/10.1002/smj.469
16. Ertekin, İ. (2017). Klasik Örgüt Kuramları. Journal of Emerging Economies and Policy , 2(2), 64-73.
17. Esmer, Y., & Dayı , F. (2017). Entrepreneurial leadership: a theoretical framework. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(2), 113-124. https://doi.org/10.30798/makuiibf.332570
18. Fernald, L., Solomon, G., & Tarabishy, A. (2005). A New paradigm: entrepreneurial leadership. Southern Business Review, 30(2), 1-11.
19. Fu, N., Flood, P., Bosak, J., Morris, T., & O. Regan, P. (2015). "How Do High Performance Work Systems Influence Organizational Innovation in Professional Service Firms. Employee Relations: The International Journal, 37(2), 210-231.
20. Gemici, E. Ç. (2019). Çevresel çalkantı ve örgütsel yenilikçilik ilişkisi: örgütsel öğrenme ve yüksek performanslı iş uygulamalarının etkileri. (Doktora Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul), Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp
21. Genç, N. (2012). Yönetim ve organizasyon. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
22. Hamidi, S., & Benabdeljlil, N. (2015). Managerial and technological ınnovations: any relationship? Social and Behavioral Sciences of Jornal, 181, 286-292. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2015.04.890
23. Hero, L. M., Lindfors, E., & Taatila, V. (2017). Individual Innovation Competence: A Systematic Review and Future Research Agenda. International Journal of Higher Education, 6(5), 103-121.
24. Holman, D., Totterdell, P., Axtell, C., Stride, C., Port, R., Svensson, R., & Zibarras, L. (2012). Job design and the employee ınnovation process: the mediating role of learning strategies. Springer Science+Business Media, 27(2), 177-191. https://doi.org/10.1007/s10869-011-9242-5
25. İlhan, M., & Çetin, B. (2014). LISREL ve AMOS programları kullanılarak gerçekleştirilen yapısal eşitlik modeli (yem) analizlerine ilişkin sonuçların karşılaştırılması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 5(2), 26-42. https://doi.org/10.21031/epod.31126
26. İşcan, Ö. F., & Karabey, C. N. (2007). Örgüt iklimi ile yeniliğe destek algısı arasındaki ilişki . Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi , 6(2), 180-193.
27. Janssen, O. (2000). Job demands, perceptions of evort–reward fairness and innovative work behaviour. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 73, 287-302. https://doi.org/10.1348/096317900167038
28. Lam, A. (2004). Organizational ınnovation. Brunel University Brunel Research in Enterprise Innovation, Sustainability, and Ethics, 1, 1-46.
29. Laursen, K., & Salter, A. (2020). Who captures value from open ınnovation — the firm or ıts employees? Strategic Management Review, 1(2), 255-276. https://doi.org/10.1561/111.00000009
30. Leitch, C., & Volery , T. (2016). Entrepreneurial leadership ınsights and directions. International Small Business Journal, 35(2), 147-156. https://doi.org/10.1177/0266242616681397
31. Meydan, C. H., & Şeşen, H. (2015). Yapısal eşitlik modellemesi AMOS uygulamaları. Bursa: Detay Yayıncılık.
32. Miao, Q., Newman, A., Schwarz, G., & Cooper , B. (2018). How Leadership and Public Service Motivation Enhance Innovative Behavior . Public Administration Review, 78(1), 71-81.
33. Mokhber, M., Tan, G., Vakilbashi, A., Zamil, N., & Basiruddin, R. (2016). İmpact of Entrepreneurial Leadership on Organization Demand for Innovation: Moderating Role of Employees Innovative Self- Efficacy. International Review of Management and Marketing, 6(3), 415-421.
34. Naktiyok, A. (2007). Yenilik yönelimi ve örgütsel faktörler. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 21(2), 211-230.
35. Normann, R. (1971). Organizational ınnovativeness: product variation and reorientation. Administrative Science Quarterly, 16(2), 203-215. https://doi.org/10.2307/2391830
36. Northouse, P. G. (2016). Leadershop : theory and practice. London: SAGE Publication.
37. Onağ, O., & Tepeci, M. (2016). Örgütsel öğrenme kabiliyetinin örgütsel yenilikçilik aracılığıyla yeni ürün ve işletme performansına etkisi. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü Yönetim Dergisi, 27(80), 50-79.
38. Önhon, Ö. (2016). Türkiye'de telekomünikasyon sektöründe işyerlerindeki yenilikçilik iklimi ile çalışanların yenilik yapma davranışları arasındaki ilişki ve bu ilişkiye liderlik algılarının etkileri. (Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Üniversitesi, İstanbul), Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp
39. Poplete, C. (2018). Growth Expectations Through Innovative Entrepreneurship. International Journal of Entrepreneurial Behavior & Research, 24(1), 191-213.
40. Reıchsteın, T., & Salter, A. (2006). Investigating the sources of process ınnovation among uk manufacturing firms. Industrial and Corporate Change, 15(4), 653-682. https://doi.org/10.1093/icc/dtl014
41. Renko, M., Tarabishy, A. E., Carsrud, A., & Brannback, M. (2015). Understanding and measuring entrepreneurial leadership style. Journal of Small Business Management, 53(1), 54-74. https://doi.org/10.1111/jsbm.12086
42. Sawaean, F. A., & Ali, K. A. (2020). The Impact Of Entrepreneurial Leadership And Learning Orientation On Organizational Performance of SMEs: The Mediating Role of Innovation Capacity. Management Science Letters , 10, 369-380.
43. Scott, S. G., & Bruce, R. A. (1994). Determinants of innovative behavior: A path model of individual innovation in the workplace. Academy of management journal, 37(3), 580-607.
44. Sönmez, A., & Toksoy, A. (2014). Türkiye’de girişimcilik ve türk girişimci profili üzerine bir analiz. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 21(2), 41-58. https://doi.org/10.18657/yecbu.26416
45. Stock, R., & Grob, M. (2016). How Does Knowledge Workers’ Social Technology Readiness Affect Their Innovative Work Behavior? 49th Hawaii International Conference on System Sciences, (s. 2167-2175). Hawaii.
46. Sushil, A. K. (2002). Sustainable Competitive Advantage with Core Competence : A Review. Global Journal of Flexible Systems Management, 23-38.
47. Tang, H. (1999). An İnventory of organizational innovativeness. Technovation of Journal, 19(1), 41-51. https://doi.org/10.1016/S0166-4972(98)00077-7
48. TDK (2005), Türkçe sözlük: ilköğretim okulları için, Türk Dil Kurumu.
49. Tiddy, J. (2001). Innovation management in context: environment, organization and performance. International Journal of Management Reviews, 3(3), 169-183. https://doi.org/10.1111/1468-2370.00062
50. Wallace, J., Butts, M., Johnson, P., Stevens, F., & Smith, M. (2016). A Multilevel model of employee ınnovation: understanding the effects of regulatory focus, thriving, and employee Involvement Climate. Journal of Management, 42(4), 982-1004. https://doi.org/10.1177/0149206313506462
51. Yıldız, B., Aslan, H., & Çiğdem, Ş. (2017). Örgütsel Yenilikçiliğin Çalışan Performans Üzerindeki Etkisinde Bireysel Yenilikçiğin Aracılık Rolü. Social Science Studies, 5(4), 129-145.
52. Zorlu, K., & Tetik, F. (2018). Girişimci liderlik davranışının çalışan yaratıcılığına etkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 39, 297-307.