The Impact of Post-Graduate Education on Employees’ Job Performance: Human Capital Theory Approach

Öz

In the last five years, non-institutional population aged 15 and older with a master‘s or doctoral degree increased by 68 % in Turkey. The ratio of workers having post-graduate degrees has been increasing in the labor market as well. According to human capital theory which rests upon the supply-side economics, knowledge and abilities acquired by individuals are likely to increase job performance and bring about higher earnings in the labor market. In this study, the relationship between individuals’ attainment of post-graduate education and the amount of their performance incentives (bonuses, premiums, and commissions) has been examined. Furthermore, this study investigates whether the attainment of a post-graduate degree influence the performance incentives of women and men differently. Hypotheses have been tested by using the micro dataset of 2003-2010 Household Labor Force Surveys, which have been conducted by Turkish Statistical Institute. In the selected years, the number of observations includes 357.966 individuals where the sample of the study consists of 18.067 participants who are over 20 years old and attained an undergraduate degree. Analyses that are based on least-square estimation method revealed that individuals who attained a master’s or doctorate degree are provided with higher levels of incentives in the labor market. Additionally, the results showed that the return of post-graduate education in terms of performance- based incentives did not significantly differ between women and men.

Anahtar Kelimeler

• Post-Graduate Education
• Human Capital Theory
• Performance
• Incentives

Lisansüstü Eğitimin Çalışanların İş Performansları Üzerindeki Etkisi: Beşeri Sermaye Teorisi Yaklaşımı

Öz

Geçtiğimiz son beş sene içerisinde, Türkiye’de yüksek lisans ya da doktora derecesine sahip olan 15 yaş üstü kurumsal olmayan nüfus % 68 artmıştır. Aynı zamanda, işgücü piyasasında da lisansüstü derecelere sahip olan çalışanların oranı giderek artmaktadır. Temeli arz yanlı iktisada dayanan beşeri sermaye teorisine göre, kişilerin eğitim ve iş deneyimi yoluyla edindikleri yetenek ve bilgiler performanslarını olumlu yönde etkileyerek, işgücü piyasasında daha yüksek ücretler almalarına neden olur. Bu çalışmada, bireylerin lisansüstü eğitim almış olmaları ile performanslarına bağlı olarak aldıkları teşvik tedbiri (ikramiye, prim ve bahşişler) miktarı arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı sorgulanmıştır. Ayrıca, lisansüstü eğitim almış olmanın teşvik tedbirleri üzerindeki etkisinin kadın ve erkekler için farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Öne sürülen hipotezlerin test edilmesinde, Türkiye İstatistik Kurumu tarafından uygulanan Hanehalkı Bütçe Anketleri mikro veri seti, 2003-2010 yılları baz alınarak kullanılmıştır. Bahsi geçen yılların toplam gözlem sayısı 357,966 olup çalışmanın örneklemi en az lisans derecesine sahip 20 yaş üstü 18,067 katılımcıdan oluşmaktadır.En küçük kareler yöntemi ile yapılan analizler sonucunda, yüksek lisans/doktora eğitimi almış olan kişilerin aldıkları teşvik tedbiri miktarının daha yüksek seviyede olduğu bulunmuştur. Çalışmanın bir başka bulgusu da, lisansüstü eğitim almış olmanın performansa dayalı teşvik tedbirleri bakımından getirisinin, kadınlar ve erkekler için farklılaşmadığı yönündedir.

Anahtar Kelimeler

• Lisansüstü Eğitim
• Beşeri Sermaye Teorisi
• Performans
• Teşvik Tedbirleri

Kaynakça

1. Becker, G. (1964). Human Capital: A Theoretical and Empirical Analysis with Special Reference to Educa- tion. New York: Columbia University Press.
2. Bergmann, B. R. (1986). The Economic Emergence of Women. New York: Basic Books.
3. Blundell, R., Dearden, L., Meghir, C., Sianesi, B. (1999). Returns From Education and Training to the Indi- vidual, the Firm, and the Economy. Fiscal Studies, 20(1), 1-23.
4. Bowman, W. R., Mehay, S. L. (1999). Graduate Edu- cation and Employee Performance: Evidence From Military Personnel. Economics of Education Revi- ew, 18, 453-463.
5. Ceci, S. J. (1991). How Much Does Schooling Influen- ce General Intelligence and Its Cognitive Compo- nents? A Reassessment of the Evidence. Develop- mental Psychology, 27, 703-722.
6. Çalışkan, Ş. (2007). Eğitimin Getirisi (Uşak ili örneği). Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bi- limler Fakültesi Dergisi, 12(2), 235-252.
7. Çolak, Ö. F., Ardor, H. N. (2001). İşgücü Piyasasında Ayırımcılık: Türkiye ve Seçilmiş Ülke Örnekleri. Ekonomik Yaklaşım,12(40), 89-112.
8. Engin, Y. (1996). Eğitim Üretim ve Verimlilik. Mercek, 4, 45-46.

9. Günay, D., Günay, A. (2011). 1933’den Günümüze Türk Yükseköğretiminde Niceliksel Gelişmeler. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(1), 1-22.
10. Hunter, J. E., Hunter, R.F. (1984). Validity and Utility Alternative Predictors of Job Performance. Psycho- logical Bulletin, 96, 72-98.
11. Judge, T. A., Cable, D.M., Boudreau, J.W., Bretz, R. D. (1995). An Empirical Investigation of the Predic- tors of Executive Career Success. Personnel Psycho- logy, 48, 485–519.
12. Kanfer, R., Ackerman, P. L. (2004). Aging, Adult Deve- lopment, and Work Motivation. Academy of Mana- gement Review, 29(3), 440-458.
13. Kasnakoğlu, Z., Dayıoğlu, M. (1997). Kentsel Kesimde Kadın ve Erkeklerin İşgücüne Katılımları ve Ka- zanç Farklılıkları (Women’s Labor Force Participa- tion and Earnings Differentials Between Genders İn Turkey). METU Studies, 24(3), 329-361.
14. Koçak, S. (1999). Gender Discrimination in the Tur- kish Labour Market, PhD Thesis in Social Sciences, De Montfort University, England.
15. Lawler, E. E., III. (1990). Strategic Pay. San Francisco: Jossey Bass.
16. Lawler, E. E., III. (1992). The Ultimate Advantage: Creating the High-Involvement Organization. San Francisco: Jossey Bass.
17. Lyness, K. S., Thompson, D. E. (1997). Above the glass ceiling? A comparison of matched samples of female and male executives. Journal of Applied Psychology, 82, 359–375.
18. Mincer, J. (1993). Studies in Human Capital. Cambrid- ge: Edward Elgar.
19. Neisser, U., Boodoo, G. Bouchard, T.J., Boykin, A.W., Brody, N., Ceci, S.J., Halpern, D.F., Loehlin, J.C., Perloff, R., Sternberg, R.J., Urbina, S. (1996). In- telligence: Knowns and Unknowns. American Psychologist, 51, 77-101.
20. Ng, T.H.W., Feldman, D.C. (2009). How Broadly Does Education Contribute to Job Performance? Person- nel Psychology, 62, 89-134.
21. Özcan, Y. Z., Özcan, M. K., Ücdoğruk, S. (2003). Wage Differences by Gender, Wage and Self-Employment in Urban Turkey. Journal of Economic Corporation, 24, 1-24.
22. Özpolat, A., Yıldırım, M. (2009). In Developing Co- untries, Relationships Between Women’s Educa- tion and Growth. EconAnadolu 2009: Anadolu International Conference in Economics, Eskişehir, Türkiye. Haziran 17-19.
23. Öztürk, N. (2005). İktisadi Kalkınmada Eğitimin Rolü. Sosyoekonomi, 1, 27-44.
24. Palaz, S. (2002). Türkiye’de Cinsiyet Ayırımcılığı Ana- lizinde Neoklasik Yaklaşıma Karşı Kurumcu Yakla- şım: Eşitliği Sağlayıcı Politika Önerileri. http://sbe. balikesir.edu.tr/dergi/edergi/c6s9/makale/c6s9m5. pdf
25. Psacharopoulos, G., Patrinos, H. (2002). Returns to Investment in Education: A Further Update.The World Bank Policy Research Working Paper Series 2881.
26. Ree, M. J., Earles, J. A., Teachout, M. S. (1994). Pre- dicting Job Performance: Not Much More Than g. Journal of Applied Psychology, 79(4), 518-524.
27. Rosenbaum, J. E. (1984). Career Mobility in A Corpora- te Hierarchy. Orlando, FL: Academic Press.
28. Sarı, R. (2002). Kazançlar ve Eğitim İlişkisi: İl Bazında Yeni Veri Tabanı ile Kanıt. ODTÜ Gelişme Dergisi, 29(3-4), 367-380.
29. Schultz, T. W. (1971). Investment in Human Capital: The Role of Education and of Research. New York: Free Press.
30. Spilerman, S., Lunde, T. (1991). Features of Educati- onal Attainment and Job Promotion Prospects. American Journal of Sociology, 97, 689-720.
31. Stark, E. (2008). Facing The Potential of an Aged Workforce and Reconciling Business Images of Peak Performance, Speed, and Innovation.Sixte- enth annual meeting of the Institute of Behavioral and Applied Management, Orlando, FL. Ekim 2-4.
32. Stark, E., Poppler, P. P., Murnane, J. A. (2011). Looking for Evidence of Human Capital (Or the Lack The- reof) in College/University Degrees Held by Mana- gerial Level Employees. Institute of Behavioral and Applied Management, 60-80.
33. Tansel, A. (1994). Wage Employment, Earnings and Returns to Schooling for Men and Women in Tur- key. Economics of Education Review,13(4), 305-320.
34. Tansel, A. (2002). Self-Employment, Wage-Employ- ment, and Returns to Schooling by Gender in Tur- key. D. Salehi-Isafhani, (Der.) Labor and Human Capital içinde, Reading, UK: Ithaca Press.
35. TÜİK (2012). Eğitim İstatistikleri.http://tuik.gov.tr/ PreTablo.do?alt_id=1018
36. Unay, C. (1982). Eğitimin İktisadi Kalkınma Üzerindeki Etkileri. İstanbul: AR BasımYayınDağıtım.
37. Üçdoğruk, S., Özcan, Y. Z., Özcan, M. K. (2003). Türkiye’de Gelişmişlik İndeksine Göre Seçilmiş İl- lerde Gelir Farklılıklarını Belirleyen Etmenler. Eko- nomik Yaklaşım, 1, 29-57.
38. Ünal, L. I. (1993). Eğitimin Ekonomideki Rolü ve Tür- kiye ile İlgili Bulgular. III. İzmir İktisat Kongresi, 4-7 Haziran 1992, Sosyal Değişim ve Sosyal Geliş- me Stratejileri, Ankara: DPT Yayını, 225-234.
39. Weatherly, L. (2003). Human Capital-The Elusive As- set. HRMagazine, 48(3), 1-9.
40. YÖK (2013). YÖK Üniversite Listesi. https://faaliyet. yok.gov.tr/KATALOG/raporlar/tumUnversitelere- AitIletisimBilgileri.zul?raporTipi=xls