Bireylerin Ön Ödemeli Konut Satışlarına İlişkin Bilgi ve Bilinç Düzeyleri ile Satın Alma Eğilimlerinin İncelenmesi

Öz

Araştırmada, bireylerin ön ödemeli konut satın alma eğilimlerinin, bu tür satışlara ilişkin bilgi ve bilinç düzeylerinin ölçülmesi, sektöre bakışlarının ortaya konulması, elde edilen bulgular çerçevesinde öneri geliştirilmesi amaçlanmıştır. Anket formu Türkiye’nin farklı illerinde yaşayan ve kartopu örnekleme yöntemi ile seçilen 757 katılımcıya çevrim içi uygulanmıştır. Araştırmada ifadelerin Cronbach's Alpha ile güvenirlik ve Açımlayıcı Faktör Analizi ile geçerlik incelemesi yapılmıştır. Değişkenlerin istatistiksel analizleri kategorik değişkenler için Ki-kare testi ile incelenmiş ve yorumlanmıştır. Bilgi ve bilinç düzeylerinin puanlandığı durumlarda ise farklılıklar bağımsız t testi ya da ikiden fazla grubun bulunduğu durum için tek yönlü ANOVA testiyle incelenmiştir. Sonuçlara göre orta bilgi ve bilinç düzeyine sahip katılımcılar önde gelmektedir. Sektörün işleyişinde sorun olduğunu düşünenlerin oranı %72.8’dir. Katılımcıların yarıdan biraz fazlası (%51.4) fiyat avantajı nedeniyle ön ödemeli konut satın almayı tercih ettiğini belirtmiştir. Ön ödemeli konut satın almayı tercih etmeyenlerin gerekçeleri konutun teslim edilmeyeceğinin düşünülmesi (%20.4), yöntemin riskli bulunması (%20.3) ve müteahhitlere güvenilmemesidir (%20.1). Katılımcıların ön ödemeli konut satın alma eğilimleri yaşları ilerledikçe azalmakta ve çalışma durumuna göre de istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermektedir. Ön ödemeli konut satın alanların bilgi düzeyleri almayanlara göre yüksek bulunmuştur. Bilinç düzeyine ilişkin sınıflandırmada ise ön ödemeli konut alanlarda orta (%36.4), almayanlarda yüksek (%35.3) bilinç düzeyine sahip olanlar önde gelmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Ön ödemeli konut satışı
• ön ödemeli konut satın alma eğilimi
• bilgi ve bilinç düzeyi

Etik Beyan

Bu çalışmadaki bütün bilgi ve belgeleri akademik kurallar çerçevesinde elde ettiğimi, görsel, işitsel ve yazılı tüm bilgi ve sonuçları bilimsel ahlak kurallarına uygun olarak sunduğumu, kullandığım verilerde herhangi bir tahrifat yapmadığımı, yararlandığım kaynaklara bilimsel normlara uygun olarak atıfta bulunduğumu beyan ederim. Bu çalışma “Bireylerin Ön Ödemeli Konut Satın Alma Eğilimleri, Ön Ödemeli Konut Satışlarına İlişkin Bilinç ve Bilgi Düzeyleri ve Karşılaştıkları Sorunlar” başlıklı yüksek lisans tezinden üretilmiştir.

Teşekkür

Verilerin analizi sürecinde verdiği destek için Dr. Öğretim Üyesi Sayın Onur TOKA’ya teşekkür ederiz.

Investigation on the Levels of Knowledge and Awareness of Individuals Regarding Prepaid Housing Sales and Their Purchase Tendencies

Öz

This study aims to measure the individuals’ prepaid housing purchase tendencies, their levels of knowledge and awareness regarding such sales, to reveal their perspectives on the sector, and to develop recommendations based on the findings. The survey form was administered online to 757 participants living in various provinces of Türkiye, selected through the snowball sampling method. In the study, the reliability of the items was examined using Cronbach's Alpha, while their validity was analyzed through Exploratory Factor Analysis. Statistical analyses of the variables were examined and interpreted using the Chi-square test for categorical variables. In cases where knowledge and awareness levels were scored, differences were analyzed using the independent samples t-test or the one-way ANOVA test for cases involving more than two groups. According to the results, participants with medium knowledge and awareness levels were the most prevalent. The proportion of those who believe there is a problem in the functioning of the sector is 72.8%. Slightly more than half of the participants (51.4%) stated that they preferred purchasing prepaid housing due to the price advantage. The reasons provided by those who do not prefer prepaid housing are the belief that the property will not be delivered (20.4%), finding the method risky (20.3%), and a lack of trust in contractors (20.1%). Participants' prepaid housing purchase tendencies decrease as they age and show a statistically significant difference based on employment status. The knowledge levels of prepaid housing buyers were found to be higher than those of non-buyers. In the classification of awareness levels, those with a medium awareness level (36.4%) lead among prepaid housing buyers, whereas those with a high awareness level (35.3%) lead among non-buyers.

Anahtar Kelimeler

• Prepaid housing sale
• tendency to purchase prepaid housing
• level of knowledge and awareness

Kaynakça

1. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun. (2013). T.C. Resmî Gazete, 28835, 28.11.2013. Erişim: 16 Mart 2024, https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=6502&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5
2. Aaronson, D. (1999). A note on the benefits of homeownership. Journal of Urban Economics, Working paper series, Research Department WP 99-23, 1-24.
3. Akalın, M. (2016). Sosyal konutların Türkiye’nin konut politikaları içerisindeki yeri ve TOKİ’nin sosyal konut uygulamaları. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26(1), 107-123.
4. Akdemir Ersoy, Z. (2002). Konut ve ev kavramlarının karşılaştırmalı analizi. (Doktora tezi), Dokuz Eylül Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
5. Akipek Öcal, Ş., & Öcal, L. (2019). Ön ödemeli konut satış sözleşmesinin hukuki niteliği ve ön ödemeli konutların değerlemesi. TBB Dergisi, (144), 277-298.
6. Akkaya, Y., & Tepeli, H. (2018). Bağlı kredilerde konut finansmanı kuruluşunun sorumluluğu. Bankacılar Dergisi, 104, 55-67.
7. Albayrak, H. (2017). Taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ve taşınmaz satış vaadi sözleşmesinde görev ve yetkiye ilişkin sorunlar. Uyuşmazlık Mahkemesi Dergisi, 1(10) 43-95.
8. Alkan, L. (2013). Farklı gelir gruplarının konut sahibi olabilme olasılıklarının Ankara örneği kapsamında incelenmesi. İdealkent, 9, 170-197.

9. Alkan, L., & Uğurlar, A. (2015). Türkiye’de konut sorunu ve konut politikaları. Kent Araştırmaları Enstitüsü.
10. Allen T. (2006). Improving housing, improving health: The need for collaborative working. British Journal of Community Nursing, 11(4) 157-161.
11. Altıner Yolcu, F. Z. (2018). 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun çerçevesinde konut satışlarında satıcının ayıptan sorumluluğu. (Doktora tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
12. Altun, D. (2017). Konut satın alma kararını belirleyen faktörler; Karaman iline yönelik bir araştırma. (Yüksek lisans tezi), Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
13. Anbarcı, M., Giran, Ö., Türkan Y. S., & Manisalı, E. (2011, Kasım). Ürün olarak konut kavramı ve Türkiye’deki konut satışlarının ürün hayat eğrisi yaklaşımıyla değerlendirilmesi. 6. İnşaat Yönetimi Kongresi, Bursa, TMMOB İnşaat Mühendisleri Odası, 291-303.
14. Arpacı, F. (2011). Tüketicilerin konut kalitesine ilişkin görüşlerinin incelenmesi. e-Journal of New World Sciences Academy, 6(3), 109-119.
15. Arslan, S. (2019). Tüketici hukuku açısından taksitle satış sözleşmesi. (Yüksek lisans tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. Aslan, İ. Y. (2016). Bankacılar için tüketici hukuku. İstanbul: BKM.
17. Ayan, S. (2019). Ön ödemeli konut satış sözleşmesinde alıcının sözleşmeden cayma hakkı. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 23(3), 53-96.
18. Aydın, Ş. (2006). Housing finance in Turkey: the role of housing loans extended by commercial banks. (Ms. Thesis, unpublished), Middle East Technical University.
19. Aydın, Z. (2023). Tüketici hukukunda ön ödemeli konut satışı. (Yüksek lisans tezi), İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
20. Aydıner Boylu A. (2013). Yaşlılıkta yaşam kalitesi ve konut ilişkisi. Toplum ve Sosyal Hizmet Dergisi, 24(1), 145-156.
21. Aydoğdu, M. (2013). 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un getirdiği yeniliklere genel bakış, sözleşmeye aykırılık, ayıplı ifa kavramlarına getirdiği farklı yaklaşım ve bu konudaki önerilerimiz. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 15(2), 1-62.
22. Barakova, I., Bostic, R. W., Calem, P. S., & Watcher S. M. (2003). Does credit quality matter for homeownership? Journal of Housing Economics, 12, 318-336.
23. Baran, H. (2007). Ailelerin konut satın alma tutum ve davranışları üzerinde bir araştırma. (Yüksek lisans tezi), Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ev Ekonomisi (Aile ve Tüketici Bilimleri) Anabilim Dalı.
24. Baş Aras, H. K., & Tantekin Çelik, G. (2021). Tüketicinin demografik özelliklerinin konut satın alma davranışı üzerindeki etkileri. Çukurova Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi, 36(2), 557-569.
25. Baytan, N. (2019). Konut satın alma kararını etkileyen faktörler: Çanakkale örneği. (Yüksek lisans tezi), Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
26. Bilik, M., & Aydın, Ü. (2019). Konut sahibi olma kararlarını etkileyen faktörler: lojistik regresyon ve destek vektör makinelerinin karşılaştırılması. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 62, 184-199.
27. Blaauboer, M. (2010). Family background, individual resources and the homeownership of couples and singles. Housing Studies, 25(4) 441-461.
28. Coşkun, Y. (2016). Türkiye konut piyasasında talep eğilimleri ve bilgi bakışımsızlığına yönelik politika önerileri. Bankacılar Dergisi, 27(96), 122-143.
29. Çabri, S. (2015). 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun uyarınca ön ödemeli konut satışı sözleşmesi. H. Tokbaş, F. Üçışık (Ed.). Sektörel bazda tüketici hukuku ve uygulamaları (205-240). Ankara: Bilge Yayınevi.
30. Çelikel, A. Y. (2022). Ön ödemeli konut satış sözleşmesi. (Doktora tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
31. Çoban, A. N. (2012). Cumhuriyetin ilanından günümüze konut politikası. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 67(3), 75-108.
32. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LİSREL uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
33. Çolak, Ö. F., & Öztürkler, H. (2012). Tasarrufun belirleyicileri: Küresel tasarruf eğiliminde değişim ve Türkiye’de hanehalkı tasarruf eğiliminin analizi. Bankacılar Dergisi, 23(82), 3-44.
34. Dalkılıç Demir, M. (2019). Bağlı kredi ile ön ödemeli konut satışı. (Yüksek lisans tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
35. Damgacı, T. (2020). Kentsel dönüşüm projeleri ve kamu yararı: Meram Belediyesi kentsel dönüşüm projeleri. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 55(4), 2478-2498.
36. Demir, G. (2018). Tüketicilerin konut satın alımını etkileyen faktörler üzerine bir araştırma. (Yüksek lisans tezi), Toros Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
37. Dietz, R. D., & Haurin, D. R. (2003). The social and private micro-level consequences of homeownership. Journal of Urban Economics, 57, 401-450.
38. Dikbaş, U. (2019). Ön ödemeli konut satış sözleşmesi. (Yüksek lisans tezi), Çankaya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
39. Dinçer, B. (2014). Kentsel dönüşüm ve sosyal adalet. (Yüksek lisans tezi). Galatasaray Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Hukuku Anabilim Dalı, İstanbul.
40. Doğar, M. (2017). Ön ödemeli konut satışı. (Doktora tezi), Kadir Has Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
41. Doğar, M. (2021). Karma kullanım amaçlı bir konut satışı açısından TKHK hükümlerinin uygulanması sorunu. Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi, (1), 305-326.
42. Doğar, M. (2022a). Bina tamamlama sigortası yaptırılmamasının ön ödemeli konut satış sözleşmesine etkisi. Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, Özel Sayı, 382-414.
43. Doğar, M. (2022b). 7392 sayılı Kanun’un ön ödemeli konut satışı ve mesafeli sözleşmeler bakımından getirdiği değişiklikler. NEÜHFD, 5(2), 413-441.
44. Dönmez, Ü., & Şahin, H. (2021). Ön ödemeli konut satış sözleşmesinde banka lehine ipotek tescilinin tüketiciye etkisi. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. XXV, Y. (4), 3-26.
45. Elsinga, M., & Hoekstra, J. (2005). Homeownership and housing satisfaction. Journal of Housing and the Built Environment, 20, 401-424.
46. Erdem, E. (2008). Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisi kuramına göre konutların swot analizi ile değerlendirilmesi. (Yüksek Lisans tezi), Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ev Ekonomisi (Aile ve Tüketici Bilimleri) Anabilim Dalı.
47. Ergöz Karahan, E. (2009). Konut talebinin modellenmesi ve konut kariyeri kavramı. İstanbul Ticaret Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 8(15), 79-105.
48. Ertem C., & Yılmaz M. L. (2014). Türkiye konut sektörü gelişmeler-beklentiler. Stratejik Düşünce Enstitüsü.
49. Fennell, L. A. (2008). Homeownership 2.0. Northwestern University Law Review, 102(3), 1047-1118.
50. Göktepe, E. (2019). Ön ödemeli konut satış sözleşmelerinde bina tamamlama sigortası. (Yüksek lisans tezi), Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
51. Gül, S. (2015). Tüketicilerin kentsel dönüşüm hakkındaki bilgileri ve konut tercihleri. (Yüksek lisans tezi), Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
52. Gürbüz Erel, İ. (2019). Ön ödemeli konut satışı sözleşmelerinde dönme ve sonuçları. Maltepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 1, 135-176.
53. Güzel, C., & Şengün, H. İ. (2022). Konut pazarlaması ve Diyarbakır halkının konut tercihinde etkili olan unsurlar. PressAcademia Procedia, 15(1), 21-25.
54. Gyourko, J., & Linneman, P. (1997). The chancing influences of education, income, family structure, and race on homeownership by age over time. Journal of Housing Research, 8(1), 1-25.
55. Horoz, S. H. (2015). 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun uyarınca ön ödemeli konut satış sözleşmesi. (Yüksek lisans tezi), Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
56. Kalender, A. (2015). 6502 sayılı TKHK hükümlerine göre konut finansmanı sözleşmelerinin karşılaştırılması. Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 23(2), 203-239.
57. Kalkınma Bakanlığı. (2018). Konut Politikaları Özel İhtisas Komisyonu Raporu (Yayın No: KB:3016–ÖİK:797). Erişim: https://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2020/04/KonutPolitikalariOzelIhtisasKomisyonuRaporu.pdf
58. Kara Kılıçarslan, S. (2015). Tüketici sözleşmelerinde bilgilendirme yükümlülüğü. Hacettepe HFD, 5(2), 183-222.
59. Kara, H. E. (2019). 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında ön ödemeli konut satış sözleşmesi. (Yüksek lisans tezi), İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
60. Kaynak S., & Akan Y. (2011). Tüketicinin korunmasında tüketici bilinç düzeyinin önemi: Hane halkları üzerine bir uygulama. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1), 41-61.
61. Kılıç, S. (2016). Cronbach’ın alfa güvenirlik katsayısı. Journal of Mood Disorders, 6(1), 47-48.
62. Kızıltepe, M. (2011). Türkiye’de konut politikalarının belirlenmesinde kredilerin etkisi ve değişen rolü. (Yüksek lisans tezi), Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
63. Koca, V. C. (2016). Konut sektöründe kurumsal sosyal sorumluluğun tüketici temelli marka algısına etkisi. (Yüksek lisans tezi), Hasan Kalyoncu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
64. Koçaker, B. (2015). Ön ödemeli konut satış sözleşmeleri. (Yüksek lisans tezi), Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
65. Kumbasar, M. (2016). Ev sahibi olmak ve Eminevim örneği. Kafkas Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 5, 155-166.
66. Kunduz E. T. (2018). Ön ödemeli konut satış sözleşmesinin sona ermesi. (Yüksek lisans tezi), İstanbul Bilgi Üniversitesi Lisansüstü Programlar Enstitüsü.
67. Kurtal, B. (2023). Ön ödemeli konut satış sözleşmesi. (Yüksek lisans tezi), Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
68. Kutlu Doğar, N. (2022). 7392 sayılı Kanun ile ön ödemeli konut satış sözleşmesine ilişkin yapılan değişiklik hakkında düşünceler. İMFHD, 7(13), 521-540.
69. Meral, Ö. O. (2019). Finansal kiralama yoluyla yapılan konut finansmanı sözleşmelerinde tüketicinin temerrüdüne bağlanan sonuçlar. (Yüksek lisans tezi), Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
70. McKee, K. (2012). Young people, homeownership and future welfare. Housing Studies, 27(6), 853-862.
71. Mulder, C. H., & Wagner, M. (1998). First-time home-ownership in the family life course: A West German-Dutch comparison. Urban Studies, 35(4), 687-713.
72. Lebe, F., & Akbaş, Y. E. (2014). Türkiye’nin konut talebinin analizi: 1970-2011. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 28(1), 57-83.
73. Nart, S. (2008). Tüketici haklarının pazar ortamındaki fonksiyonelliği: Hak arama davranışı ve bilgi, bilinç, tutum ilişkisi. Journal of Management and Economics Research, 6(10), 2-30.
74. Ön Ödemeli Konut Satışları Hakkında Yönetmelik. (2014). T.C. Resmî Gazete, 29188, 27.11.2014. Erişim: 16 Mart 2024, https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=20238&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5
75. Öner Kaya, E., Kaya, B., & Yalçıner, K. (2016). Bina tamamlama sigortası maketten konut alımlarını güvence altına alabilecek mi? Finans Politik&Ekonomik Yorumlar, 56(614), 95-105.
76. Özçelik, Ş. B. (2015). 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’a göre taşınmazda ayıptan sorumluluk. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 64(4), 1161-1188.
77. Özlük, S. (2014). Türkiye’de konut sektöründe talep ve arzı belirleyen faktörler. (Doktora tezi), Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
78. Özmen, E. S., & Vardar Hamamcıoğlu, G. (2016). Ön ödemeli konut satış sözleşmesi. İstanbul:On İki Levha Yayıncılık.
79. Sarıboğa, H. İ. (2019). 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında ön ödemeli konut satış sözleşmesi. (Yüksek Lisans tezi), Doğuş Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
80. Saunders, M., Lewis, P. & Thornhill, A. (2009). Research methods for business students. Pearson Education Limited.
81. Smits, A., & Mulder, C. H. (2008). Family dynamics and first-time homeownership. Housing studies, 23(6), 917-933.
82. Solak, N. (2020). Ön ödemeli konut satış sözleşmesi. (Yüksek lisans tezi), Bahçeşehir Üniversitesi.
83. Suna, İ. D. (2021). Ön ödemeli konut satış sözleşmesinde satıcının teminat sağlama yükümlülüğü. (Yüksek lisans tezi), KTO Karatay Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
84. Şekeroğlu, M. B. (2016). Ailelerin konut ve çevresel kalite memnuniyetine etki eden faktörlerin incelenmesi. (Yüksek lisans tezi), Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aile ve Tüketici Bilimleri Anabilim Dalı.
85. Şen, M. S., & Şen, M. K. (2019). 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’da faiz hükümleri ve sınırları, tüketici işlemlerinde faiz. TAAD, 1(38), 201-237.
86. Tamer, Ş. (2021). Bina tamamlama sigortası. İMHFD, C. VI (11), 155-199.
87. Tatlı, H. (2013). Konut sahipliğinin belirleyicileri: Hanehalkı reisleri üzerine bir uygulama. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 4(2), 40-63.
88. Tekeli, İ. (1991). Kent planlaması konuşmaları. Ankara: TMMOB Mimarlar Odası Yayınları.
89. Tekeli, İ. (1996). Konut tarihi yazıcılığı üzerine düşünceler. Tarihten günümüze Anadolu'da konut ve yerleşme. Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı, İstanbul, 6-14.
90. Tekeli, İ. (1998). Türkiye’de cumhuriyet döneminde kentsel gelişme ve kent planlaması. 75 yılda değişen kent ve mimarlık, Tarih Vakfı Yayınları, İstanbul, 1-24.
91. Tekelioğlu, N. (2018). Ön ödemeli konut satış sözleşmesinde satıcının teminat sağlama zorunluluğu. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 67(1), 81-104.
92. Ticaret Bakanlığı (2020). Tüketici Profili ve Bilinç Düzeyi Araştırma Raporu. Ankara.
93. Ticaret Bakanlığı (2024). Türkiye Tüketici Profili ve Bilinç Düzeyi Araştırma Raporu. Ankara.
94. Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM). (2020, 6 Şubat) Dilekçe Komisyonu, Ön Ödemeli Gayrimenkul Satışlarında Yaşanan Sorunların Araştırılması ve Alınabilecek Önlemlerin Belirlenmesi Alt Komisyonu tutanakları. Erişim: https://www.tbmm.gov.tr/develop/owa/komisyon_tutanaklari.goruntule?pTutanakId=2501.
95. Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM). (2021, 14 Temmuz) Dilekçe Komisyonu, Ön Ödemeli Gayrimenkul Satışlarında Yaşanan Sorunların Araştırılması ve Alınabilecek Önlemlerin Belirlenmesi, 15 Sayılı Genel Kurul Kararı. Erişim: https://www.tbmm.gov.tr/Files/komisyonlar/dilekce/belge/kararlar/d27/gkcetvel15.pdf
96. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB). (2024). 2024-3-29 Günü Belirlenen Merkez Bankası Döviz Kurları ve Altın Fiyatları. Erişim: https://www.tcmb.gov.tr/wps/wcm/connect/tr/tcmb+tr/main+menu/istatistikler/doviz+kurlari/saat+basi+belirlenen+doviz+kurlari+ve+altin+fiyatlari
97. Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı (SBB). (2024). Tablo: V.25-Aylık ortalama döviz kurları. Erişim: https://www.sbb.gov.tr/temel-ekonomik-gostergeler/
98. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2024a). Konut satış istatistikleri, Ocak 2024. Yayım tarihi: 16 Şubat 2024 Erişim: https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Konut-Satis-Istatistikleri-Ocak-2024-53766
99. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2024b). Yapı izin istatistikleri, IV. çeyrek: Ekim-Aralık 2023. Yayım tarihi: 23 Şubat 2024 Erişim: https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Yapi-Izin-Istatistikleri-IV.-Ceyrek:-Ekim-Aralik,-2023-49531
100. Türkmen, A. (2014). Tüketici işlemlerinde ayıplı mal ve hizmetten doğan seçimlik hakların tabi olduğu zamanaşımı ve bunun garanti taahhütleriyle ilişkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 3389-3448.
101. Uğur, L. O., & Balcı, B. (2014). 2002-2012 yılları arasında T.C. hükümetlerinin konut edindirme politikalarının irdelenmesi. Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, (2), 333-351.
102. Uslugil, T. (2010). Kentsel dönüşüm projeleri ve kamu yararı: Meram Belediyesi kentsel dönüşüm projeleri. (Yüksek lisans tezi), Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
103. Uzuner, G. (2022). Ön ödemeli konut satışlarında ayıptan doğan sorumluluk. (Yüksek lisans tezi), Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
104. Ünaldı, R. (2017). Ön ödemeli konut satış sözleşmesinde cayma hakkının kullanılması. (Yüksek lisans tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
105. Ünlütepe, M. (2014). 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’a göre taksitle satış sözleşmesi. Ankara Barosu Dergisi, (2), 293-358.
106. Velioğlu Yılmaz, G. (2020). 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında tüketici uyuşmazlıkları ve çözüm yolları. (Yüksek lisans tezi), Hasan Kalyoncu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
107. Wan, J. (2011). Bubbly saving. Fukuoka University, Center For Advanced Economic Study Fukuoka University (CAES) Working Paper Series, WP-2011-010.
108. Wu, W., Stephens, M, Du, M.,& Wang, B. (2019). Homeownership, family composition and subjective wellbeing. Cities, 84, 46-55.
109. Yalçın, A. (2023). Genel konut özelliklerinin ve fiyat duyarlılığının konut satın alma davranışına etkisi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2), 525-550.
110. Yalçın, E., & Aslan, S. (2017). Konut hakkı ve konut sektörüne 2013-2016 dönemi Konya özelinde bakış. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (38), 95-111.
111. Yıldırım, K. (2021). 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun uyarınca ön ödemeli konut satış sözleşmesinin tüketici açısından düzenlemeleri. (Yüksek lisans tezi), İstanbul Aydın Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
112. Yılmaz, A. (2019). 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun uyarınca ön ödemeli konut satış sözleşmelerinde dönme hakkı ve sonuçları. (Yüksek lisans tezi), Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
113. Yılmaz, Ç. M. (2018). Housing sales contract with prepayment in the form of a contract with the mortgage housing finance contract. Dorczak, R., Arslan, H., Musialik R. Editör (Yay. haz.), Recent researches on social sciences (s.17-22). Krakow: Jagiellonian University Institute of Public Affairs.
114. Yiğit, A. (2000). Ailelerin ev satın almaya ilişkin tutum ve davranışları. (Yüksek lisans tezi), Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
115. Zevkliler, A., & Özel Ç. (2016) Tüketicinin korunması hukuku. Ankara: Seçkin Yayıncılık.