Yaratıcı Endüstrilerin Yükselişi: Geçmiş, Bugün ve Gelecek

Dr. Gonca Aslan

doi:10.18037/ausbd.417385

Yaratıcı Endüstrilerin Yükselişi: Geçmiş, Bugün ve Gelecek

Öz

Yaratıcı endüstriler, kısa bir süredir yönetim yazınında yer almakla birlikte, sanatçılar, ekonomistler, politika yapıcılar, akademisyenler gibi farklı paydaşlar tarafından önem atfedilen bir kavram olarak öne çıkmaktadır. Kavramın kültürel, yönetsel ve ekonomik unsurları içermesi nedeniyle, oldukça sofistike bir yapı ve “keşfedilmemiş topraklar” gibi bakir bir alan oluşturduğu anlaşılmaktadır. Yönetim ve organizasyon alanında yaratıcı endüstrilerin yeni yaklaşımlara, teori geliştirilmesine ve uygulamalara ihtiyaç duyduğu anlaşılmaktadır. Bu çalışmanın iki önemli amacı bulunmaktadır. Öncelikle, yaratıcı endüstriler kavramına ilişkin literatür incelenerek, Türk yönetim yazınında kavramla ilgili farkındalık yaratılmak istenmektedir. Bu bağlamda, yaratıcı endüstrilerin ne olduğu, yaratıcı endüstrilerin bilgi endüstrilerinden ne anlamda farklılaştığı, kavramın sınıflandırılmasına ilişkin farklı yaklaşımlar ele alınmaktadır. Diğer bir amaç ise, gelecekte bu bakir alana araştırmacıların hangi alan ve bağlamda katkı sağlayabilecekleri konularında bir öngörü oluşturmaktır.

Anahtar Kelimeler

Yaratıcı Endüstriler,Kültür Endüstrileri,Yaratıcı Ekonomi

Kaynakça

Allen, J. (2002). Symbolic Economies: the “culturalization of economic knowledge”. Paul du Gay ve Michael Pryke (Ed.), Cultural Economy içinde (s. 39-58). London: Sage.
Banks, M., Hesmondhalgh, D. (2009). Looking for work in creative industries policy. International Journal of Cultural Policy, 15(4), 415-430.
Banks, M., O’Connor, J. (2009). Introduction: After the creative industries. International Journal of Cultural Studies, 14(4), 365-374.
Bilton, C. (2007). Management and Creativity: From Creative Industries to Creative Management. Oxford: Blackwell.
Brouillette, S. (2008). Contemporary Literature, Post-Industrial Capital, and the UK Creative Industries. Literature Compass, (5/1), 122-133.
Castells, M. (1994). European Cities, the Informational Society, and the Global Economy. New Left Review (1/204), 18-32.
Caves, R. E. (2000). Creative Industries: Contracts between Art and Commerce. Cambridge: Harvard University Press, MA.
Chaston, I. (2008). Small creative industry firms: a development dilemma?. Management Decision, 46(6), 819-831.

Csikszentmihalyi, M. (1988). Society, culture, and person: A systems view of creativity. Robert Sternberg (Ed.), The nature of creativity içinde (s. 325-339). Cambridge: Cambridge University Press.
Christopherson, S. (2008). Beyond the self-expressive creative worker: An industry perspective on entertainment media. Theory Culture Society, 25 (7/8), 73-95.
Cunningham, S. (2001). From cultural to creative industries, theory, industry and policy implications. Culturelink, Special Issue, 19-32.
Cunningham, S. (2004). The creative industries after cultural policy. International Journal of Cultural Studies, 7 (1), 105-115.
DCMS, (2001). Creative Industries Mapping Document. Department for Culture, Media and Sport, London.
Florida, R. (2002). The Rise of The Creative Class. Basic Books, New York, NY.
Florida, R. (2003). Cities and creative class. City & Community, 2 (1), 3-19.
Galloway, S., Dunlop, S. (2007). A critique of definitions of the cultural and creative industries in public policy. International Journal of Cultural Policy, 13(1), 17-31.
Garnham, N. (2005). From cultural to creative industries. International Journal of Cultural Policy, 11(1), 15-29.
Hartley, J. (2005). Creative industries. John Hartley (Ed.), Creative Industries içinde (s. 1-41). London: Blackwell Publishing.
Hartley, J. (2014). Urban semiosis: Creative industries and the clash of systems. International Journal of Cultural Studies, 18(1), 79-101.
Hirsch, P. M. (1972). Processing fads and fashions: an organization-set analysis of cultural industry systems. The American Journal of Sociology, 77(4), 639-659.
Howkins, J. (2001). The Creative Economy: How People Make Money from Ideas, London: Penguin Books.
Heelas, P. (2002). Work Ethics, Soft Capitalism and the “Turn to Life”. Paul du Gay ve Michael Pryke (Ed.), Cultural Economy içinde (s. 78-96). London: Sage.
Hesmondhalgh, D., Baker, S. (2008). Creative work and emotional labour in the television industry. Theory, Culture & Society, (25/7-8), 97-118.
KEA European Affairs (2006). Economy of Culture in Europe. Brussels: Directorate-General for Education and Culture, European Commission.
Kimpeler, S. Georgieff, P. (2009). The roles of creative industries in regional innovation and knowledge transfer: The Case of Austria. Ernesto Villalba (Ed.), Measuring Creativity: The Book. içinde (s. 207-219). European Commission.
Leadbeater, C., Oakley, K. (1999). The Independents: Britain’s New Cultural Entrepreneurs. London: Deamos.
Malem, W. (2008). Fashion designers as business: London. Journal of Fashion Marketing and Management, 12(3), 398-414.
Matheson, B. (2006). A culture of creativity: design education and the creative industries. Journal of Management Development, 25(1), 55-64.
McRobbie, A. (2005). Clubs to Companies. John Hartley (Ed.), Creative Industries içinde (s. 375-390) Malden, MA: Wiley-Blackwell.
Melchior, M. R., Skov, L., Csaba, F. F. (2011). Translating fashion into Danish. Culture Unbound, (3), 209-228.
Mellander, C. (2009). Creative and Knowledge Industries: An Occupational Distribution Approach. Economic Development Quarterly, 23(4), 294-305.
Mercer, C. (2009). Convergence, creative industries and civil society: Towards a new agenda for cultural policy and cultural studies. Culture Unbound, (1), 179-204.
Newsinger, J. (2015). A cultural shock doctrine? Austerity, the neoliberal state and the creative industries discourse. Media, Culture & Society, 37(2), 302-313.
NOIE (2003). Creative Industries Cluster Study. National Office for the Information Economy, Department of Communications,IT and the Arts, Canberra; http:// www.govonline.gov.au/publications/NOIE/DCITA/ cluster_study_report_28may.pdf.
Oakley, K. (2004). Not So Cool Britannia: The Role of the Creative Industries in Economic Development. International Journal of Cultural Studies, 7(1), 67-77.
O’Brien, D. (2014). Cultural Policy: Management, value and modernity in the creative industries. New York: Routlege.
O’Connor, J. (1999). The Definition of “Cultural Industries”. [online], available at: http:// www.mipc.mmu.ac.uk/iciss/reports/defin.pdf (erişim tarihi: 15.01.2016).
Ooi, C. (2011). Subjugated in the creative industries: The Fine Arts in Singapore. Culture Unbound, (3), 119-137.
Peltoniemi, M. (2015). Cultural Industries: Product–Market Characteristics, Management Challenges and Industry Dynamics. International Journal of Management Reviews, 17(1), 41-68.
Peterson, R. A., Anand, N. (2004). The production of culture perspective. Annual Review of Sociology, 30, 311-334.
Potts, J. (2009). Why creative industries matter to economic evolution. Economics of Innovation and New Technology, 18 (7/8), 663-673.
Pratt, A. C. (2005). Cultural Industries and Public Policy: An Oxymoron?. International Journal of Cultural Policy, 11(1), 31-44.
Santagata, W, Bertacchini, E., Borrione, P. (2009). Culture, creativity and industry: An italian model. Walter Santagata (Ed.), White Paper on Creativity: Towards an Italian Model of Development içinde (s. 14-41). Milano: Università Bocconi Editore.
Simonton, D. K. (2000). Creativity: Cognitive, personal, developmental, and social aspects. American Psychologist, 55(1), 151-158.
Sternberg, R. J., Lubart, T. I. (1999). The Concept of Creativity: Prospects and Paradigm. Robert Sternberg (Ed.). Hanbook of Creativity içinde (s. 3-15). NY: Cambridge University Press.
Teipen, C. (2008). Work and employment in creative industries: the video games industry in Germany, Sweden and Poland. Economic and Industrial Democracy, 29(3), 309-335.
Thompson, P., Jones, M., Warhurst, C. (2009). From conception to consumption: creativity and the managerial missing link. Alan McKinlay, Chris Smith (Ed.), Creative Labour: Working in the Creative Industries içinde (s. 51-71). London: Palgrave.
Throsby, D. (2010). The Economics of Cultural Policy. Cambridge: Cambridge University Press.
Titan, E., Voineagu, V., Todose, M. (2008). The impact of cultural-creative industries on the economic growth-a quantitative approach. The Journal of the Faculty of Economics University of Oradea, 2(1), 930-935.
Townley, B., Beech, N., McKinlay, A. (2009). Managing in the creative industries: Managing the motley crew. Human Relations, 62(7), 939-962.
Turok, I. (2003). Cities, Clusters and Creative Industries: The Case of Film and Television in Scotland. European Planning Studies, 11(5), 549-565.
UNCTAD (2010). Creative Economy Report. Retrieved from http://www.unctad.org/Templates/webflyer.asp?docid=14229&intItemID=5763&lang=1&mode =downloads.
Von Osten, M. (2007). Unpredictable outcomes: A reflection after some years of debates on creativity and creative industries. Geer Lovink ve Ned Rossiter (Ed.). My Creativity Reader: A Critique of Creative Industries içinde (s. 49-59). Amsterdam: Institute of Network Cultures.
Wai, M. K. (2006). In search of the market in China: The regional dimension of Hong Kong’s creative industries. International Journal of Cultural Studies, 9(3), 333-345.
Warhurst, C. (2010). The missing middle: management in the creative industries. Barbara Townley ve Nic Beech (Ed.), Managing Creativity: Exploring the Paradox içinde (s. 217-236). Cambridge: Cambridge University Press.
Win, T. S. (2014). Marketing the Entrepreneurial Artist in the Innovation Age: Aesthetic Labor, Artistic Subjectivity, and the Creative Industries. Antropology of Work Review, 35(1), 2-13.
Yúdice, G. (2003). The Expediency of Culture: Uses of Culture in the Global Era. Durham, NC, USA: Duke University Press

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Dr. Gonca Aslan Bu kişi benim
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

15 Aralık 2017

Gönderilme Tarihi

2 Şubat 2016

Kabul Tarihi

10 Ocak 2017

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2017 Cilt: 17 Sayı: 4

DOI

https://doi.org/10.18037/ausbd.417385

IZ

https://izlik.org/JA27TN28SS

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Aslan, D. G. (2017). Yaratıcı Endüstrilerin Yükselişi: Geçmiş, Bugün ve Gelecek. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(4), 109-122. https://doi.org/10.18037/ausbd.417385

AMA

1.Aslan DG. Yaratıcı Endüstrilerin Yükselişi: Geçmiş, Bugün ve Gelecek. AÜSBD. 2017;17(4):109-122. doi:10.18037/ausbd.417385

Chicago

Aslan, Dr. Gonca. 2017. “Yaratıcı Endüstrilerin Yükselişi: Geçmiş, Bugün ve Gelecek”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 17 (4): 109-22. https://doi.org/10.18037/ausbd.417385.

EndNote

Aslan DG (01 Aralık 2017) Yaratıcı Endüstrilerin Yükselişi: Geçmiş, Bugün ve Gelecek. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 17 4 109–122.

IEEE

[1]D. G. Aslan, “Yaratıcı Endüstrilerin Yükselişi: Geçmiş, Bugün ve Gelecek”, AÜSBD, c. 17, sy 4, ss. 109–122, Ara. 2017, doi: 10.18037/ausbd.417385.

ISNAD

Aslan, Dr. Gonca. “Yaratıcı Endüstrilerin Yükselişi: Geçmiş, Bugün ve Gelecek”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 17/4 (01 Aralık 2017): 109-122. https://doi.org/10.18037/ausbd.417385.

JAMA

1.Aslan DG. Yaratıcı Endüstrilerin Yükselişi: Geçmiş, Bugün ve Gelecek. AÜSBD. 2017;17:109–122.

MLA

Aslan, Dr. Gonca. “Yaratıcı Endüstrilerin Yükselişi: Geçmiş, Bugün ve Gelecek”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 17, sy 4, Aralık 2017, ss. 109-22, doi:10.18037/ausbd.417385.

Vancouver

1.Dr. Gonca Aslan. Yaratıcı Endüstrilerin Yükselişi: Geçmiş, Bugün ve Gelecek. AÜSBD. 01 Aralık 2017;17(4):109-22. doi:10.18037/ausbd.417385