Türk Bankacılık Sektöründe Sermaye Yeterlilik Oranının Belirleyicileri

Öz

Sermaye yeterliliği, bankaların maruz kaldıkları riskler nedeniyle oluşabilecek zararlara karşı yeterli özkaynak bulundurmalarıdır. Yasal sermaye düzenlemelerine ilişkin yükümlülükler, finansal sistemin büyük kısmını oluşturan bankalar için sermaye yapısını belirleyen en önemli faktörlerin başında gelmektedir. Bankaların finansal tabloları incelendiğinde, sermaye yeterlilik oranının belirlenmesinde Basel kriterlerinin tek faktör olmadığı görülmüştür. Bu çalışmada Türk bankacılık sektöründe sermaye yeterlilik oranının belirleyicileri 2002:4-2017:1 dönemleri için panel veri yöntemiyle test edilmiştir. Çalışmanın sonucunda sermaye yeterlilik oranını; kredi oranı, mevduat ve aktif büyüklük değişkenlerinin negatif yönde, aktif getirinin pozitif yönde etkilediği bulunmuştur. 

Anahtar Kelimeler

• Bankacılık Sektörü,Sermaye Yeterlilik Oranı

Kaynakça

1. Apak, S. Erol, M. ve Aslan, M. (2016). Basel III Uzlaşısı ve Kredi Kullanımına Etkileri. Journal of Emerging Economies and Policy,1, 19-29.
2. Arslan, İ. (2007). Basel Kriterleri ve Türk Bankacılık Sektörüne Etkileri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,18, 49-66.
3. Asarkaya Y. ve Özcan S. (2007). Determinants of Capital Structures in Financial Industries: The Case of Turkey. BDDK Finansal Piyasalar Dergisi, 1, 91-109.
4. BDDK, 2005. 10 Soruda Yeni Basel Uzlaşısı (Basel II), Ocak 2005. BDDK, 2010. Sorularla Basel III, Aralık 2010. BDDK Çalışma Tebliği. Sayı: 1 / Ocak 2008, CRD/Basel -2 Ülke Uygulamaları.
5. Berger, A. N., Herring, R. J. ve Szegö, G. P. (1995). The Role of Capital in Financial Institutions. Wharton Working Paper, No: 95-01.
6. Büyükşalvarcı, A. ve Abdioğlu, H. (2011). Determinants of Capital Adequacy Ratio in Turkish Banks: A Panel Data Analysis. African Journal of Business Management, 5(27), 11199-11209.
7. Danielsson, J., Emberechts, P., Goodhart, C. ve Keating, C. (2001). An Academic Response to Basel II. LSE Financial Market Group an ESRC Research Centres, Special Report, Paper No 130, May.
8. Demirkol, Ö.F. ve Aba, E. (2012). Basel II Sermaye Yeterliliği Uzlaşısı Süreci İçinde Gelen Ek Düzenlemeler Seti: Basel III Kriterleri. Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, 2012, 5(2), 253-265.

9. Dinçer, A. (2006). Bankacılık Sektöründe Konsolidasyon, Ülke Deneyimleri ve Türkiye için Öneriler. DPT Yayınları, Ankara, Yayın No:2697.
10. Erol M. (2007). BASEL- I ve BASEL- II Uzlaşısının Bankalar Tarafından İşletmelere Verilen Kredilerde Risk Yönetimi Aracı Olarak Kullanılması. Muhasebe ve Finansman Dergisi, 36, 155-160.
11. Gürel, E., Gürel Bulgurcu, E.B. ve Demir, N. (2015). Basel III Kriterleri. Bankacılık ve Sigortacılık Araştırmaları Dergisi, 1(4), 16-28.
12. Haubrich, J. G., and Wachtel, P. (1993). Capital Requirements And Shifts In Commercial Bank Portfolios.Federal Reserve Bank Of Cleveland Economic Review, 29(3), 2-15.
13. Jacquest K. T. (2007). Capital Shocks, Bank Asset Allocation, and The Revised Basel Accord. Review of Financial Economics, 17, 79–91.
14. Karabıyık, L. ve Anbar, A. (2006). Basel II’nin Gelişmekte Olan Ülkelere Olası Etkileri. Muhasebe ve Finansman Dergisi, 32, 1-12.
15. Kleff, V. ve Weber, M. (2003). How Do Banks Determine Capital? Empirical Evidence From Germany. ZEW Discussion Paper, No:0366.
16. Koç, Y. D. ve Karahan, F. (2017). Türk Bankacılık Sektöründe Finansal Sağlamlığın Belirleyicileri. International Journal Of Academic Value Studies.3(15), 148-153.
17. Marques O. M. ve Santos C. M. (2003). Capital Structure Policy and Determinants: Evidence from the Portuguese Banking Industry. Unpublished Working Paper.
18. Modigliani, F. ve Miller, H.M. (1958). The Cost of Capital, Corporation Finance and The Theory of Investment. American Economic Review, 48(3), 261-297.
19. Mpuga, P. (2002). The 1998-99 Banking Crisis İn Uganda: What Was The Role of The New Capital Requirements?. Journal of Financial Regulation and Compliance, 10(3), 224-242.
20. Okuyan, H. A. (2013). Türk Bankacılık Sektöründe Sermaye Yapısı, Ege Akademik Bakış, 13(3), 296-302.
21. Osterberg, P. W. and Thomson B. J. (1990). Optimal Financial Structure and Bank Capital Requirements: An Empirical Investigation. Federal Reserve Bank of Clevel and Working Paper, No: 9007.
22. Prasad, E. S. (2011). Role Reversal in Global Finance. Economic Policy Symposium, Federal Reserve Bank of Kansas City, 339-390.
23. Reis, G. ve Kötüoğlu, R. Türk Bankacılık Sektörünce Sermaye Yeterliliği Davranışı, Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi,14(3), 101-110.
24. Şendoğdu, A. (2010). Basel II Kriterlerinin Dünü Bugünü ve Gelecek İçin Bir Üst Sürümüne Olan İhtiyacın Kaçınılmazlığı. Bankacılık ve Sigortacılık Araştırmaları Dergisi, 1(2), 4-13.
25. Taşpınar, G. (2013). Basel III Kriterleri ve Türk Bankacılık Sistemine Etkileri. Dünya Gazetesi, http://gokhantaspinar.com/index.php/tr/makalelerim/113-basel-iii-kriterleri-ve-turkbankaciliksistemineetkileri
26. TBB (2008). Bankacılıkta Etkin Gözetim ve Denetime İlişkin Prensipler. Basel Bankacılık ve Denetim Komitesi.
27. Us, V. (2015). Banking Sector Performance in Turkey Before and After the Globak Crisis, İktisat İşletme ve Finans, 30(353), 45-74.
28. Vallascas, F. ve Hagendorff, J. (2013). The Risk Sensitivity of Capital Requirements: Evidence from an International Sample of Large Banks. Review of Finance, 17(6), 1947-1988.
29. Yardımcıoğlu M. ve Demirel H.G. (2010). Risk Yönetiminde Kriz Sonrası Yeni Finansal Mimariye Yönelik Bir Adım: Basel III, Mali Çözüm Dergisi, 61-81.
30. Yıldırım, O. (2015). Türk Bankacılık Sisteminde Basel Kriterleri. Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar, 53(609), 9-21.
31. https://www.kap.org.tr/tr/Sektorler https://www.tbb.org.tr/tr