Gregorc Öğrenme Stili Sınıflaması ve Öğrenme-Öğretme Durumlarının Gregorc Öğrenme Stillerine Göre Düzenlenmesi

Eğitimciler ve araştırmacılar uzun yıllardır öğrencilerin nasıl daha iyi öğrenebileceğini araştırmaktadır. Araştırmaların, bireylerin farklı yollardan öğrendiklerini ortaya koymasıyla birlikte kişilik tipleri ve öğrenme stilleri kavramları öne çıkmıştır. Öğrenme stili, bireylerin yeni ve zor bir bilgi ya da problem karşısında onu algılama ve düzenlemede izledikleri nispeten kalıcı davranış örüntüleridir. Öğrenme stili, bir yapı olarak pek çok araştırmacı tarafından farklı boyutlarına odaklanarak incelenmiştir. Anthony F. Gregorc da öğrenme stilinin bilişsel boyutunu araştırmış ve Gregorc Öğrenme Stili Envanterini geliştirmiştir. Gergorc modelinde bilişin algılama ve düzenleme boyutu olarak iki kutuplu bir olgu olduğunu ve bireylerin öğrenme stillerinin algılama ve düzenleme yeteneklerine göre farklılaştığını belirtmektedir. Bireyler, bilgiyi algılama yeteneklerine göre somuttan soyuta; düzenleme yeteneklerine göre ise ardışıktan dağınığa uzanan bir doğrultuda farklılaşmaktadır. Buna göre, öğrenenler, somut-ardışık ve somut-dağınık ile soyut-ardışık ve soyut-dağınık olmak üzere dört grupta toplanmaktadır. Bu çalışmada, Gregorc Öğrenme Stili Envanterinin özellikleri, nasıl hesaplandığı, dört farklı öğrenme stiline sahip bireylerin genel özellikleri, Gregorc modeline göre yapılan bazı çalışma örnekleri, bunların bulguları ile bu stillere sahip öğrenenlerin en iyi nasıl öğrenebilecekleri ve bir uygulama örneği gösterilmiştir.