“NO HOME WITHOUT TABLET ANYMORE’’ FİELD RESEARCH PERSPECTIVE ON EDUCATION IN THE PANDEMİC PROCESS THROUGH PRIVATE SCHOOL-STATE SCHOOL SEPERATION

Öz

The coronavirus, which was detected in 2019, has become a global pandemic. One of the pandemic coverage measures is the transition to distance education activities. Suspending face-to-face education and switching to distance education is a phenomenon that deeply affects the young population. Especially the students at the primary education level, who have just started the education period, had difficulty in adapting to this change. With the face-to-face education system turning to the distance education system, the school environment, where students socialize, receive education and gain different social values, has been moved to a virtual environment. Education system applications, which are developed online only with tools with internet access, have increased the deep range of class distinctions and the concept of justice in education. However, not only the possession of the necessary tools and equipment for distance education, but also the existence and absence of family support mechanisms for the education of the child has widened the gap. Similarly, the differences in distance education practices between private schools and public schools are among the facts that need to be examined in order to realize this gap. In this study, the problems and situations faced by primary school students who continue their education in private and public schools during the pandemic process were examined in the light of participant interviews.

Anahtar Kelimeler

• Coronavirus
• Distance Education
• Social Justice
• Disadvantaged Groups
• Risk Society

“Artık Tabletsiz Ev Kalmadı” Pandemi Sürecinde Eğitime Özel Okul-Devlet Okulu Ayrımı Üzerinden Alan Araştırması Bakışı

Öz

2019 yılında ortaya çıkan Koronavirüs, küresel bir pandemi haline gelmiştir. Pandemi kapsamı önlemlerinden biri de uzaktan eğitime geçiştir. Özellikle de eğitim öğretim dönemine yeni başlamış olan ilköğretim öğrencileri bu değişime adapte olmakta zorlanmışlardır. Uzaktan eğitim sistemi ile öğrencilerin sosyalleştikleri, farklı toplumsal değerleri kazandıkları okul ortamı, sanal bir ortama taşınmıştır. Sadece internet erişimine sahip araçlar ile çevrimiçi bir biçimde ilerletilen süreç; sınıfsal ayrımları derinleştirmiş ve toplumsal adaleti olumsuz etkilemiştir. Ancak uzaktan eğitim için gerekli araç ve gereçlere sahipliğin yanı sıra çocuğun eğitimine aile içi destek mekanizmaların varlığı ve yokluğu da uçurumu derinleştirmiştir. Bu sebeple özel ve devlet okulları arasındaki uygulamalarının farkları da bu uçurumun fark edilebilmesi için incelenmesi gereken olgular arasındadır. Bu çalışmada pandemi sürecinde eğitimlerine özel ve devlet okuluna devam eden ilköğretim öğrencilerinin karşılaştıkları problemler katılımcı görüşmeleri ışığında incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Koronavirüs
• Uzaktan eğitim
• Toplumsal adalet
• Dezavantajlı gruplar

Kaynakça

1. Açıkalın, Neriman ve Burak Şahin (2016), "Burada Her Şey Kendiliğinden": Mersin'de Yaşayan Romanlar Üzerine Alan Araştırması. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi , 36 (1): 71-97.
2. Akgül, Mahmut ve Efe Numan Can (2021), Risk Toplumu Bağlamında Covid-19 Haberlerine Yönelik Bir İnceleme, OPUS International Journal of Society Researches, 17 (33) , 535-564 .
3. Arun, Özgür (2014), İnce Zevkler-Olağan Beğeniler: Çağdaş Türkiye’de Kültürel Eşitsizliğin Yansımaları, Cogito: Yapı Kredi Yayınları-Üç Aylık Düşünce Dergisi (76): 167-191.
4. Balcı, Ali (2020), Covid- 19 Özelinde Salgınların Eğitime Etkileri, Uluslararası Liderlik Çalışmaları Dergisi: Kuram ve Uygulama, 3 (3): 75-85.
5. Beck, Ulrich (2014), Risk Toplumu: Başka Bir Modernliğe Doğru (İstanbul: İthaki Yayınları) (Çev. Bülent Doğan).
6. Bourdieu, Pierre, Luc Boltanski, Robert Castel, Jean-Claude Chamboredon ve Dominique Schnapper (1990), Photography: A Middle-Brow Art (California: Stanford University Press) (Çev. Shaun Whiteside).
7. Calhoun, Craig (2007), “Bourdieu Sosyolojisinin Ana Hatları” (Çev: Güney Çeğin) (içinde) Ocak ve Zanaat: Pierre Bourdieu Derlemesi (Der: Güney Çeğin, Emrah Göker, Alim Arlı, Ümit Tatlıcan) (İstanbul: İletişim Yayınları): 77-131.
8. Çelik, Halil (2014), Ulrich Beck: Küresel Risk ve Kozmopolitan Politika Marmara Sosyal Araştırmalar Dergisi, (5): 82-100.

9. Çelikdemir, Kübra (2020), Öğrenme yoksulluğu (Ankara: Türk Eğitim Derneği): 2-9.
10. Dağabakan Öztürk, Fatma (2012), Toplumdilbilimsel Bir Kavram Olarak Kadın-Erkek Dil ayrımına Türkçe ve Almanca Açısından Bir Yaklaşım, Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi,0 (47): 87-106
11. Edgel, Stephen (1998), Sınıf, (Ankara: Dost Kitapevi).
12. Eken, Özcan, Nilgün Tosun ve Derya Tuzcu Eken (2020), Covid-19 Salgını ile Acil ve Zorunlu Uzaktan Eğitime Geçiş: Genel Bir Değerlendirme, Milli Eğitim Dergisi: Salgın Sürecinde Türkiye'de ve Dünyada Eğitim, 113-128.
13. Elmas, Abdullah (2018), 1923-2016 Yılları Arası Hükümet Programlarında Dezavantajlı Gruplar, Socıal Scıences Studıes Journal, 15 (4): 945-953.
14. Giddens, Anthony (2012), Sosyoloji (İstanbul: Kırmızı Yayınları).
15. Gorski, Philip (2015), Bourdieu ve Tarihsel Analiz (İstanbul: Heretik Yayıncılık).
16. Kaplan, Merve ve Mahmut Yardımcıoğlu (2020), Alan, Habitus ve Sermaye Kavramlarıyla Pierre Bourdieu, Habitus Toplumbilim Dergisi. (1): 23 – 37.
17. Karademir Hazır, Irmak (2014), Bourdieu Sonrası Yeni Eşitsizlik Gündemleri: Kültürel Sınıf Analizi, Beğeni ve Kimlik, Cogito: Yapı Kredi Yayınları-Üç Aylık Düşünce Dergisi, (76): 230-264.
18. Kemerlioğlu, Eyüp (1996), Toplumsal Tabakalaşma (İzmir: Saray kitabevleri).
19. Lancker Van Wim ve Zachary Parolin (2020), COVID-19, School Closures, and Child Poverty: A Social Crisis in the Making, Lancet Public Health, 5 (5): 243-244.
20. Palabıyık, Adem (2020), Pierre Bourdieu Sosyolojisinde Habitus, Sermaye ve Alan Üzerine. Habitus Toplumbilim Dergisi. 1 (1): 1- 22
21. Slattery, Martin (2015), Sosyolojide Temel Fikirler (Bursa: Sentez Yayıncılık).
22. Soydemir, Suat (2011), Modernizmin Karanlık Yüzü: Risk Toplumu, Sosyal ve Beşerî Bilimler Dergisi, 3 (2): 169-178.
23. Timur, Taner (2006), Marksizm, İnsan ve Toplum Balibar, Seve, Althusser, Bourdieu (İstanbul: Yordam Kitap)
24. UNESCO, (2020), https://en.unesco.org/covid19/educationresponse (18.11.2021).
25. UNESCO, (2020), https://en.unesco.org/covid19/educationresponse/nationalresponses (20.11.2021).
26. Ünal, Ahmet Zeki (2017), Bourdieu’nun Tabakalaşma Teorisi Bağlamında Üst Sınıftan Alt Sınıfa Doğru Hayat Tarzı Tahakkümü, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10 (49): 380-388.
27. Weber, Max (2012), Ekonomi ve Toplum, I.ve II. Cilt, (Çev.: Latif Boyacı) (İstanbul: Yarın Yayınları).
28. Yanıklar, Cengiz (2010), Kültürel Sermaye, Eğitim ve Toplumsal Tabakalaşma: Pıerre Bourdıeu’nün Yeniden Üretim Kuramına Eleştirel Bir Bakış, Sosyoloji Dergisi. (22): 121-138.
29. Yel, Ali Murat (2007), “Bourdieu ve Din Alanı: Sermaye, İktidar, Modernlik” (içinde) Ocak ve Zanaat: Pierre Bourdieu Derlemesi (Der: Güney Çeğin, Emrah Göker, Alim Arlı, Ümit Tatlıcan) (İstanbul: İletişim Yayınları)