Exceeding the Security Politics: A Debate on the Relationship between the Exception and Law

Öz

This article focuses on the relationship between security politics and the rule of law, and how these issues developed during the era of September 11. Security politics is defined a violation or instrumentalisation of human rights and freedom, or political rights such as participation in the democratic process by the executive power of the state. From this perspective, it can be said that in recent years two basic approaches come to the fore regarding to security politics. The first of these evaluates security politics as a violation or instrumentalisation of law. This approach moves with the Weberian concept of the state and is based on the tradition of social liberalism or liberal constitutionalism. Accordingly, security politics stems from the concentration and centralization of executive power within the order of law and politics in an unusual way. The second approach, which explains security politics as the suspension of law, moves with the Schmittian concept of the state. In this second case, executive power, as the state's fundamental function, and its main ground, disrupts the normal flow of law in-order to protect the ordinary status of the law. As a third approach, the article signifies that it is possible to reconceptualize law as a technique of political administration, instead of relying on the distinction between ordinary law and the state of exception, and elaborates on its political implications‟ capacity to exceed security politics.

Anahtar Kelimeler

• Security politics
• violence
• law
• state of exception
• the political

Güvenlik Siyasetini Aşmak: İstisna ve Hukuk İlişkisi Üzerine Bir Tartışma

Öz

Bu makale, 11 Eylül ve sonrası süreçte sıklıkla gündeme gelen güvenlik siyaseti ve hukuk devleti arasındaki ilişkiye odaklanmaktadır. Güvenlik siyasetinden genellikle insan hak ve özgürlükleri ile demokratik süreçlere katılım gibi siyasal hakların, devletin yürütme gücü tarafından çiğnenmesi durumunda bahsedilir. Bu açıdan bakıldığında, son yıllarda güvenlik siyaseti ile ilgili olarak iki temel yaklaşımın ön plana çıktığı söylenebilir. Bunlardan ilki güvenlik siyasetini hukukun ihlal edilmesi ya da araçsallaştırılması olarak görür. Bu yaklaşım, Weberci bir devlet kavramıyla hareket eder ve sosyal liberal ya da liberal bir anayasacılık geleneğinden beslenir. Buna göre güvenlik siyaseti, yürütmenin olağan olmayan bir şekilde hukuk ve siyaset düzeni içinde yoğunlaşmasından ve merkezileşmesinden kaynaklanmaktadır. Güvenlik siyasetini hukukun askıya alınması olarak açıklayan ikinci yaklaşım ise Schmittçi bir devlet kavramıyla hareket eder. Bu ikinci durumda ise devletin asli fonksiyonu ve temel dayanağı olarak yürütme, olağan hukuki durumu korumak adına, hukukun normal akışını kesintiye uğratmaktadır. Üçüncü bir yaklaşım biçimi olarak makale, hukukun olağan hali ile olağanüstü hali arasındaki ayrıma bağlı kalmak yerine hukukun bir tür siyasal yönetim tekniği olarak kavramsallaştırılabileceğine dikkat çekmekte ve bunun siyasal içermelerinin güvenlik siyasetini aşma kapasitesi üzerinde durmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Güvenlik siyaseti
• şiddet
• hukuk
• istisna hali
• siyasal

Kaynakça

1. Abensour, Miguel. (2002), Devlete Karşı Demokrasi: Marx ve Makyavel Momenti, (Ankara: Epos Yayınları) (Çev. Zeynep Gambetti, Nami Başer).
2. Agamben, Giorgio. (2001), Kutsal İnsan: Egemen İktidar ve Çıplak Hayat, (İstanbul: Ayrıntı Yayınları) (Çev. İsmail Türkmen).
3. Agamben, Giorgio. (2006), İstisna Hali, (İstanbul: Otonom Yayıncılık) (Çev. K. Atakay).
4. Agamben, Giorgio. ( 2010), “Olağanüstü Hal”, Aykut Çelebi (Der.) Şiddetin Eleştirisi, (İstanbul: Metis Yayınları) (Çev. Ferit Burak Aydar).
5. Arditi, Benjamin. (2010), Liberalizmin Kıyısında Siyaset, (İstanbul: Metis Yayınları) (Çev. Emine Ayhan).
6. Archibugi, Daniela ve Iris Marion Young. “Envisioning a Global Rule of Law”, http://www.eurozine.com/articles/2002-06-14-young-en.html (18.03.2014). Armitage, John. (2002) “State of Emergency: An Introduction”, Theory, Culture & Society, 19 (4): 27-38.
7. Beetham, David. (1999), Democracy and Human Rights, (Cambridge: Polity Press).
8. Benhabip, Seyla. (2002), “Unholy Wars: Reclaiming DemocraticVirtues After September 11”, C. Calhoun, P. Price, A. Timmer (Edt.)Understanding September 11, (New York: The New Press).

9. Benjamin, Walter. (2010), “Şiddetin Eleştirisi Üzerine”, Şiddetin Eleştirisi Üzerine, Aykut Çelebi (Der.) (İstanbul: Metis Yayınları).
10. Borradori, Giovanna. (2008), “Terörizmin Yeniden İnşası”, Giovanni Borradori (Der.) Terör Günlerinde Felsefe: J. Habermas ve J Derrida ile Diyaloglar (İstanbul: YKY) (Çev. E. Barca).
11. Bovard, James. (2003), Terrorism and Tyranny: Trampling Freedom, Justice and Peace to Rid the World of Evil, (New York: Palgrave Macmillan).
12. Bradol, Jean-Herve. (2004), “The Sacrificial International Order and Humanitarian Action”, F. Weissman (Der.) In the Shadow of “Just Wars”: Violence, Politics and Humanitarian Action, (New York: Cornell University Press) (Çev. V. Homolka, R. Leverdier ve F. Terry).
13. Brogan, J. V. (1991) “Ethical Interpretations and /or Legalistic Definitions of Justice”, Cardoza Law Review, 13: 1195-1205.
14. Brown, Wendy. (2005), “Neoliberalizm and The End of Liberal Democracy”, Edgework: Critical Essays on Knowledge and Politics (Princeton: Princeton University Press).
15. Brown, Wendy.(2011), Yükselen Duvarlar, Zayıflayan Egemenlik, (İstanbul: Metis Yayınları) (Çev. E. Ayhan).
16. Butler, Judith.(2005), “Süresiz Alıkoyma”, Kırılgan Hayat: Yasın ve Şiddetin Gücü, (İstanbul: Metis Yayınları) (Çev. B. Erdür).
17. Butler, Judith. (2007), “Reply From Judith Butler to Mills and Jenkins”, Differences, 18: (2):180-195.
18. Butler, Judith. (2005b), “Şiddet, Yas, Siyaset”, Kırılgan Hayat: Yasın ve Şiddetin Gücü (Çev. (İstanbul: Metis Yayınları) (Çev. B. Ertür).
19. Calhoun, Craig, Paul Price ve Ashley Timmer. (2002) “Introduction”, C. Calhoun, P. Price, A. Timmer (Der.) Understanding September 11 ( New York: The New Press)
20. Cox, Damian, Michael Levine, Saul Newmann. (2009), Politics Most Unusual: Violence, Sovereignty and Democracy in the “War on Terror”, (New York: Palgrave Macmillan).
21. Crouch, Colin. (2004), Post-Democracy, (Cambridge: Polity Press). Foucault, Michael. (2000), “Yönetimsellik”, Entelektüelin Siyasi İşlevi: Seçme Yapıtlar I, (İstanbul: Ayrıntı Yayınları).
22. Foucault, Michael. (2003), Toplumu Savunmak Gerekir: 1976-1977 Ders Notları, (İstanbul: Yapı Kredi Yayınları) (Çev. Ş. Aktaş).
23. Foucault, Michael. (2010), Cinselliğin Tarihi, (İstanbul: Ayrıntı Yayınları) (Çev. H. U. Tanrıöver).
24. Gambetti, Zeynep.(2009), “İktidarın Dönüşen Çehresi: Neoliberalizm, Şiddet ve Kurumsal Siyasetin Tasfiyesi”, İ. Ü Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi içinde, 40: 2009.
25. Güllüpınar, Fatih. (2013), “Avrupa Birliği ve Türkiyeli Göçmenlerin Trajedisi Olarak Tabakalı Yurttaşlık: Almanya‟da Emek Piyasası, Eğitim ve Aile Birleşmelerindeki Haklar ve Eşitsizlik Üzerine”, Muammer Tuna (Editör), VII. Ulusal Sosyoloji Kongresi Bildiri Kitabı I, (Muğla: Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi): 13-25.
26. Habermas, Jürgen. (2007a), “Uluslararası Hukukun Anayasallaştırılması İçin Bir Şans Daha Var mı?”, Bölünmüş Batı, (İstanbul: YKY) (Çev. D. Muradoğlu).
27. Habermas, Jürgen. (2007b), “Önsöz”, Bölünmüş Batı içinde, (İstanbul: YKY) (Çev. D. Muradoğlu). Habermas, Jürgen. (2007c), “Heykelin Yıkılışı Ne İfade Ediyor?”, Bölünmüş Batı, (İstanbul: YKY) (Çev. D. Muradoğlu).
28. Habermas, Jürgen. (2007d). “Köktencilik ve Terör”, Bölünmüş Batı, (İstanbul: YKY) (Çev. D. Muradoğlu).
29. Hardt, Michel ve Antonio Negri. (2006), “Küreselleşme ve Demokrasi”, Conatus (Çev. S. Gödelez) 6 (Kasım 2006/Şubat 2007).
30. Hardt, Michael ve Antonio Negri. (2007), Dionysos’un Emeği: Devlet Biçiminin Bir Eleştirisi, (İstanbul: İletişim Yayınları) (Çev. Başer).
31. Hardt Michel ve Antonio Negri. (2008), İmparatorluk, (İstanbul: Ayrıntı Yayınları) (Çev. A.Yılmaz).
32. Held, David. “Violence, Law and Justice in a Global Age”, (2002). Understanding Sempetember 11, C. Calhoun, P. Price, A. Timmer Der. (Der.) (New York: The New Press).
33. Horkheimer, Max ve Theodor. W. Adorno. (1996), Aydınlanmanın Diyalektiği (C.1 (İstanbul: Kabalcı Yayınları) (Çev. O. Özügül).
34. Karatani, Kojin. (2012), Tarih ve Tekerrür, (İstanbul: Metis Yayınları) (Çev. E. Ünal) Koçak, Orhan. (2009), “Linç Rutinimiz”, Virgül 12 (128).
35. Köker, Levent. (2005), “Yeni Savaşlar Çağında Hukukun Üstünlüğü ve Uluslararası Politika”, A.Ü Hukuk Fakültesi Dergisi, 54(4): 53-54.
36. Lemke, Thomas. Biyopolitika. (2013), (İstanbul: İletişim Yayınları) (Çev. U. Özmakas). Neocleous, Mark. (2003), Imagining the Sate, (Maidenhead, Philadelphia: Open University Press).
37. Neocleous, Mark. (2006a), “Norm-aliteyle İlgili Sorun ya da Kalıcı Olağanüstü Hale İtiraz Etmek”, Conatus, 6 (Kasım 2006/Şubat 2006).
38. Neocleous, Mark. (2006b), Toplumsal Düzenin İnşası: Polis Teorisinin Eleştirel Teorisi, (İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları) (Çev. A. Bekmen).
39. Neocleous, Mark. (2013), Sivil Toplumu Yönetmek: Devlet İktidarı Kuramına Doğru, (Ankara: Nota Bene Yayınları) (Çev. B. Ahıska)
40. Newmann, Saul. (2005), “On the Politics of Violence: Terror, Sovereignty, and Law”, Power and Politics in Poststructuralist Thought: New Theories of Political, (New York: Routledge).
41. Özkazanç, Alev. (2007), “Biyopolitik Çağda Suç ve Cezalandırma Denetim Toplumunda Neoliberal Yönetimsellik”, Toplum ve Bilim, 108.
42. Pandey, Gyanendra. (2006), Routine Violence: Nations, Fragments, Histories, Stanford-(California: Stanford University Press).
43. Paye, Jean. C. (2007), Global War on Liberty: Anti-terrorism, Dictatorship, Permanent State of Exception, (Trans. J. H. Membrez) (Telos Press Publishing).
44. Paye, Jean-Claude. (2009), Hukuk Devletinin Sonu: Olağanüstü Halden Diktatörlüğe Terörle Mücadele, (Ankara: İmge Yayınları) (Çev. G. D. Lüküslü).
45. Rawls, John. (2006), Halkların Yasası ve “Kamusal Akıl Düşüncesinin Yeniden Ele Alınması, (İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları) (Çev. G. Evrin).
46. Reid, Julian. (2007), The Biopolitics of the War on Terror: Life Struggles, Liberal Modernity and the Defence of Logistical Societies, (Manchester: Manchester University Press).
47. Sabuktay, Ayşegül. (2009), “Locating Extra-Legal Activities of the Modern State in Legal-Political Theory: Weber, Habermas, Kelsen, Schmitt and Turk”, Crime, Law, Social Change 51: 511-530.
48. Sabuktay, Ayşegül. (2010), Devletin Yasal Olmayan Faaliyetleri, (İstanbul: Metis Yayınları). Sancar, Mithat. (2000-2001), “Şiddet, Şiddet Tekeli ve Demokratik Hukuk Devleti”, Doğu Batı, 13: 4.
49. Schmitt, Carl. (2002), Siyasal İlahiyat, (Ankara: Dost Yayınları) (Çev. E. Zeybekoğlu).
50. Sheith, Falguni A. (2009), Toward a Political Philosophy of Race, (New York: State University of New York Press).
51. Wood, Ellen Meikens. (2008), “Demos‟a Karşı „Biz Halk Olarak‟: Antikten Moderne Yurttaşlık Anlayışı”, Kapitalizm Demokrasiye Karşı: Tarihsel Maddeciliğin Yeniden Tanımlanması, (İstanbul: Yordam Yayınları), (Çev. Şahin Artan).
52. Zizek, Slovaj. (2010), “Demokrasiden Tanrısal Şiddete”, Demokrasi Ne Alemde?, Eric Hazan (Der.), (Çev. Savaş Kılıç), (İstanbul: Metis Yayınları).