Barış Gücü Operasyonlarında Kullanılan Kültürlerarası Bütünleştirme Yöntemlerinin Kültürel Boyutlar Bağlamında İncelenmesi: Unıfıl Örneği

Öz

Bu çalışmanın amacı, Barış Gücü Operasyonlarının kültürel yönlerinin ve etkilerinin Birleşmiş Milletler Lübnan Geçici Kuvveti (United Nations Interim Force in Lebanon-UNIFIL) kapsamındaki Türk unsurları bağlamında incelenmesidir. Çalışmada, UNIFIL Çok Uluslu Barış Gücü Operasyonuna katılım sağlayan Türk askerinin kültürel farklılıklardan kaynaklanan anlaşmazlıkların çözümünde kullandığı bütünleştirme yöntemleri kültürel boyutlar bağlamında ele alınmıştır. Araştırmada Türkiye’de ve Lübnan’da uygulanan anketler ile mülakatlardan elde edilen veriler birlikte değerlendirilmiştir. Türk milli kültürünün Hoftsede’nin kültürel boyutları bağlamında toplulukçu, dişil, güç mesafesi fazla ve belirsizlikten kaçınma eğilimi yüksek olduğu yönündeki önceki tespitler, bu çalışmadaki kültürel bütünleştirme mekanizmalarının algılanması ve tercih edilmesi kapsamındaki sonuçlarla da genel olarak uyumluluk göstermiştir. Kültürel bütünleştirme mekanizmaları kapsamında; yoğun uluslararası işbirliği gerektiren görevlerde etkin ve ortak yönetim kültürü oluşturabilmenin en önemli adımı olarak “kültürel farklılıkların bilincine varmak” ve “kendi kültürünün yanında, diğer kültürleri de anlamak” konusu ön plana çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Barış gücü operasyonu (BGO)
• UNIFIL
• kültür
• kültürel farklılık
• kültürlerarası bütünleştirme yöntemleri
• yönetim
• Türkiye

A Study on Cross-Cultural Integration Mechanisms Employed in Peacekeeping Operations within the Context of Cultural Dimensions: The UNIFIL Case

Öz

The purpose of the study is to examine cultural dimensions and interactions of peacekeeping operations within the context of Turkish contingent conributing to United Nations Interim Force in Lebanon (UNIFIL). In this study, integration mechanisms employed by Turkish contingent contributing to UNIFIL multinational peacekeeping operation in order to solve cross-cultural problems are discussed conceptually within the context of cultural dimensions. The research is based on quantitative data collected by questionnaires and qualitative data gatheret via interviews conducted both in Lebanon and Turkey. The results of the perceptions of the participants on the cultural integrating mechanisms generally supported the previous studies of determining Turkish culture with high power distance, strong uncertainity avaoidance, slightly feminine and collective with regard to Hofstede’s cultural dimensions Within the context of cultural integrations mechanisms, “awareness of the cultural diversities” by means of “trying to understand other cultures besides one’s own culture” is emphasized in the study as the best way of creating an effective joint management culture in multi-cultural environments that require intensive international cooperation.

Anahtar Kelimeler

• Peacekeeping operation (PKO)
• UNIFIL
• culture
• cultural diversity
• intercultural integration mechanisms
• management
• Turkey

Kaynakça

1. “Annan: Türkiye, 1100 Kişilik Birlik Yollayacak”, Akşam Gazetesi, 10 Eylül 2006.
2. Aras, Bülent (2009), “Turkey's Rise in the Greater Middle East: Peace-Building in the Periphery”, Journal of Balkan and Near Eastern Studies, 11 (1):29-41.
3. Basım, Nejat (2000), “Belirsizlikten Kaçınma ve Güç Mesafesi Kültürel Boyutları Bağlamında Asker Yöneticiler Üzerine Görgül Bir Araştırma”, Kara Harp Okulu Bilim Dergisi, 10 (2):33-52.
4. Brown, Carl L. (2000), İmparatorluk Mirası (İstanbul: İletişim Yayınları) (Çev.:Gül Çağalı Güven).
5. BM (2007), United Nations Peacekeeping Operations Principles and Guidelines, Consultation Draft, http://pbpu.unlb.org/pbps/library/Capstone%20Doctrine%20--%20Consultation %20Draft. pdf, (29 Aralık 2009).
6. Bodur, Muzaffer ve Hayat Kabasakal (2002), “Türkiye Arap Kümesinde Kurumsal Kültür: Globe Araştırması”, Başkent Üniversitesi Yönetim Araştırmaları Dergisi, 2 (1), 5-22.
7. Christman, Daniel, Emile El-Hokayem ve Michael Eisenstadt (2006), “Making the Lebanon Cease Fire Work: Security Requirements and Implications for an International Force”, PolicyWatch #1143: Special Forum Report, 30 Ağustos 2006, https://www.washingtoninstitute.org/templateC05.php?CID=2510 (25 Aralık 2009).
8. Cody, Edward (2006), “Italian Troops Land in Southern Lebanon”, Washington Post, 03 Eylül 2006, http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2006/09/02/ AR2006090200244.html?nav=emailpage (22 Aralık 2011).

9. Daily Star, “Turkey Can Help Longlasting Peace in Lebanon”, 14 Eylül 2006, http://www.dailystar.com.lb (25 Aralık 2009).
10. Demirel, Tufan (2006), “Birleşmiş Milletler Uluslararası Barış Misyonları ve Türk Polis Teşkilatının Etkileşimi (Katkı, Kazanım Ve Karşılaştığı Güçlükler)”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, (Ankara: Polis Akademisi Güvenlik Bilimleri Enstitüsü).
11. Erdem, Ferda (1996), İşletme Kültürü, (Ankara: Friedrich-Nauman Vakfı Yayını)
12. Gönül, Vecdi (2011), “Birleşmiş Milletler Geçici Görev Gücü Bünyesinde Türk Silahlı Kuvvetlerinin 5 Eylül 2011 tarihinden itibaren bir yıl daha UNIFIL Harekâtına iştirak etmesi hususunda Anayasa’nın 92’nci maddesi uyarınca Hükûmete izin verilmesine dair Başbakanlık tezkeresine ilişkin gerekçenin açıklanmasına ilişkin konuşma”, http://www.tbmm.gov.tr/tutanak/donem24/yil1/ham/b00301h.htm, (17 Temmuz 2011).
13. Gürbüz, Sait ve Dursun Bingöl (2007) “Çeşitli Örgüt Yöneticilerinin Güç Mesafesi, Belirsizlikten Kaçınma, Eril-Dişil ve Bireyci- Toplulukçu Kültür Boyutlarına Yönelik Eğilimleri Üzerine Görgül Bir Araştırma”, Savunma Bilimleri Dergisi, 6(2):68-87.
14. Hall, Edward T. ve Mildred R. Hall (1997), "Key Concepts: Underlying Structures of Culture", H.W. Lane et al. (eds.) International Management, 3. Baskı (Cambridge, MA: Blackwell, Publishers).
15. Hechanova, Regina, Terry A. Beehr ve Neil D. Christiansen (2003), “Antecedents and Consequences of Employees’ Adjustment to Overseas Assignment: A Meta-Analytic Review”, Applied Psychology: An International Review, 52 (2):213-236.
16. Hofstede, Geert (1980), Cultures Consequences (Beverly Hills, CA: Sage).
17. Hofstede, Geert (1991), Cultures and Organizations: Software of the Mind (London: McGraw-Hill Book).
18. Hofstede, Geert (2001), Culture’s Consequences, 2. Baskı (Thousand Oaks, California: Sage Publications).
19. Hofstede, Geert, Gert Jan Hofstede ve Michael Minkov (2010), Cultures and Organizations: Software of the Mind, 3.Baskı (NY: McGraw Hill).
20. Howard, Michael (1962). “The Use and Abuse of Military History,” Journal of the Royal United Services Institute, Vol:107, Janauary 1962, s. 4–10.
21. http://www.tsk.tr/4_ULUSLARARASI_ILISKILER/4_6_Turkiyenin_Barisi_Destekleme_Harekâtina_ Katkilari/konular/Turk_Silahli_%20Kuvvetlerinin_Barisi_Destekleme_Harekâtina_Katkil ari.htm (25 Aralık 2009).
22. http://www.tsk.tr/4_ULUSLARARASI_ILISKILER/4_22_BM_Lubnangecicikuvveti/BM_UNIFIL.htm (25 Aralık 2009).
23. http://un.org, (25.12.2009).
24. İbas, Selahattin (2007), “Contributions of the Turkish Armed Forces to Middle East Peace Operations”, UN Policy Watch #1199, 15 Şubat 2007, http://www.washingtoninstitute.org/templateC05.php?CID=2568 (14 Ekim 2009).
25. Juvan, Jelena ve Janja Vuga (2011), “What Motivates Slovenian 'Peacekeepers'?”, International Peacekeeping, 18 (1):96-109.
26. Kaynak, Mahir ve Emin Gürses (2007), Yeni Ortadoğu Haritası (İstanbul: Profil Yayıncılık).
27. Kemal, İsmail (2006), “Türkiye Asker Göndermeli Mi?” http://www.kibrisgazetesi.com /index.php/cat/2/col/94/art/3935/PageName/Ic_Haberler (17 Temmuz 2011).
28. Keskin, Funda (1998), Uluslararası Hukukta Kuvvet Kullanma: Savaş, Karışma ve Birleşmiş Milletler (Ankara: Mülkiyeliler Birliği Vakfı Yayınları).
29. Köse, Sevinç, Semra Tetik ve Cuma Ercan (2001), “Örgüt Kültürünü Oluşturan Faktörler”, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 7 (1), 220-240.
30. Laçiner, Sedat (2006), “Lübnan'a Türk Askeri”, http://www.usakgundem.com/yazar/ 392/l%C3%BCbnana-t%C3%BCrk-askeri.html (17 Temmuz 2011).
31. Lebovic, James H. (2004), “Uniting for Peace?: Democracies and United Nations Peace Operations after the Cold War”, Journal of Conflict Resolution, 48 (6): 910-936.
32. Murray, Williamson (1999) “Military Culture Matters”, Strategic Review, 134-151.
33. Orhan, Oytun (2006), “Türkiye’nin Lübnan’a Asker Göndermesi: Riskler, Fırsatlar”, http://levantwatch.blogspot.com/2006/09/trkiyenin-lbnana-asker-gndermesi.html (17 Temmuz 2011).
34. Podsakoff, Philip M. ve Dennis W. Organ (1986), “Self- Reports in Organizational Research: Problems and Prospects”, Journal of Management, 12 (4): 531-544.
35. Rubinstein, Robert A. (1993), “Cross-Cultural Considerations in Complex Peace Operations”, Negotiation Journal, 19 (1): 29-49.
36. Sargut, Selami (1994), “Bireycilik ve Ortaklaşa Davranış İkileminde Yönetim ve Örgüt Kuramları”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 49 (1-2): 321-332.
37. Satana, Nil (2008), “Transformation of the Turkish Military and the Path to Democracy”, Armed Forces & Society, 34(3): 357-388.
38. Schneider, Susan ve Jean-Louis Barsoux (1998), Managing Across Cultures (NY: Prentice Hall).
39. Sığrı, Ünsal (2005), “Ulusal Güvenlik Hizmeti ve Savaşın Sevk ve İdaresi Kapsamında Askerlik Kurumunun ve Subaylık Mesleğinin Analizi: Dünyada ve Türk Toplumunda Askerliğe Bakış”, Güvenlik Stratejileri Dergisi, 1 (2): 95-111.
40. Sığrı, Ünsal (2006a), “Geleceğin Askeri Liderliğine Dair Değerlendirmeler”, Güvenlik Stratejileri Dergisi, 2 (3): 95-114.
41. Sığrı, Ünsal (2006b), “Türk Askerlik Kültürünün Kültürel Farklılaşma Boyutları ve Yönetim Kültürü Kapsamında Değerlendirilmesi”, Savunma Bilimleri Dergisi, 5 (2), 53-73.
42. Siebold, Guy L. (2001), “Core Issues and Theory in Military Sociology”, Journal of Political & Military Sociology, 29 (1): 140-159.
43. Soeters, Joseph, Coen E. van den Berg, Kadir Varoğlu ve Ünsal Sığrı (2007), “Accepting Death in the Military: A Turkish-Dutch Comparison”, The International Journal of Intercultural Relations, 31 (3): 299-315.
44. Soeters, Joseph, Erhan Tanercan, Kadir Varoğlu ve Ünsal Sığrı (2007), “Turkish-Dutch Encounters in Peace Operations”, International Peacekeeping, 11 (2): 354-368.
45. Soeters, Joseph, Erhan Tanercan, Kadir Varoğlu ve Ünsal Sığrı (2006), “Barış Gücü Operasyonlarında Türkiye-Hollanda Buluşması”, Uluslararası İlişkiler, 3 (11): 71-102.
46. Spector, Paul E. (1994), “Using Self-Report Questionnaires in OB Research: A Comment on the Use of a Controversial Method”, Journal of Organizational Behavior, 15 (5): 385-392.
47. Üstündağ, Gülten ve Kerim Balcı (2006), “Gitmek de zor kalmak da!”, Aksiyon, 611, http://www.aksiyon.biz/detay.php?id=25080 (17 Temmuz 2011).
48. Van Emmerick, J.Hetty ve Martin C. Euwema (2009), “The International Assignments of Peacekeepers: What Drives Them to Seek Future Expatriation?”, Human Resource Management, 48 (1):135–151.
49. Varoğlu, Kadir A. ve Adnan Bıçaksız (2005), “Volunteering for Risk: The Culture of the Turkish Armed Forces”, Armed Forces & Society, 31 (4):583–598.
50. Varoğlu, Kadir A., Ünsal Sığrı ve Erbil Işın (2005), “Part: VIII: The Turkish Military Ethos and Its Compatibility with the National Turkish Culture, Military Missions and Their Implications”, Caforio, Giuseppe ve Gerhard Kummel (eds.) Reconsidered: Aftermath of September 11th. (Amsterdam: Elsevier Publishing Company): 557-563.
51. Wasti, Arzu (1995), “Kültürlerarası Farklılaşmanın Örgütsel Yapı ve Davranışa Etkileri: Karşılaştırmalı Bir İnceleme”, ODTÜ Gelişme Dergisi, 22 (4), 503-529.
52. Yapar, Hakan (2001), “Organizasyonlarda Çatışma ve Liderlik: Barış Gücü Kuvvetlerinde Bir Alan Çalışması”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi (Ankara:Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).