REFORM SONRASI BİR İL GENEL MECLİSİ:ARZUHALCİ İLE NOTER ARASI SİYASAL BİR ORGANIN DOĞUŞU

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

REFORM SONRASI BİR İL GENEL MECLİSİ: ARZUHALCİ İLE NOTER ARASI SİYASAL BİR ORGANIN DOĞUŞU

Öz

Siyaseti, Laswell'in tanımından hareketle “kimin neyi, ne zaman ve nasıl elde etmesine” karar verilen süreç olarak tarif edersek, 2005 yılında gerçekleştirilen yerel yönetim reformlarının yerel siyaset bağlamında önemli dönüşümlere yol açmasını bekleyebiliriz. Böylesi bir değişimin özellikle reformlardan en karlı çıkan yerel yönetim kurumu sayılabilecek il özel idareleri çerçevesinde daha muhtemel olduğu hipotezinden hareket eden yazımız, bu savı Mersin örneğinde sınıyor. Makale, artan yetkilere ne derece sahip çıkıldığını tartışmanın ardından, il özel idarelerinin kurumsal işleyişinde seçilmişlerden oluşan siyasi kanadın yani il genel meclislerinin ne derece etkili olduklarını, reformun farklı boyutlarına odaklanarak anlamaya çalışıyor. Reformdan oldukça güçlenmiş olarak çıkan il genel meclislerinin siyasal karakterinde radikal değişimler olmadığını ve bu yetkilerin kullanımında hala diğer yerel siyasal dinamiklerin ve/veya bürokrasinin ağırlığını taşıdığı gözlemiyle biten çalışmamız, il genel meclisleri bağlamında il özel idarelerinin henüz yerel siyaset sahnesinde özerk ve muktedir bir siyasal güç olarak yer almadıklarını en azından Mersin örneğinde tespit ediyor.

Anahtar Kelimeler

• İl özel idareleri, il genel meclisleri, yerel yönetimler, yerel siyaset, idari reform

Kaynakça

1. Kaynakça
2. BACHRACH, Peter/BARATZ, Morton S. (1963), “Decisions and non-decisions: An analytical framework,” The American Political Science Review (57/3): 632-642.
3. BAYRAKTAR, Ulaş (2009), “Yerel Yönetimler 'For Rent',” Express: 29.
4. BOURNAZEL, Alain (1984), Le Nouveau Conseil Général et l'Administration du Département (Paris: Editions du Moniteur).
5. CAN, Hasan H. (2007), “Uygulamada Yeni Mahalli İdare Yasaları,” GÖKTÜRK, Atilla/ÖZFİDANER, Mahmut/ÜNLÜ, Güler (eds.), KAYFOR IV Kuramdan Uygulamaya Bildiriler Kitabı (Muğla: Muğla Belediyesi Yayınları): 9-24.
6. COŞKUN, Bayram/UZUN, Turgay (2005), “İl Özel İdaresi'nde Yeniden Yapılanma,” ÖZGÜR,Hüseyin/KÖSECİK, Muhammet (eds.), Yerel Yönetimler Üzerine Güncel Yazılar-I (Ankara: Nobel Yayıncılık):157-174. 56 z Ankara Üniversitesi SBF Dergisi z 65-1
7. DERDİMAN, R. Cengiz (2007), “İl Özel İdaresi Kanununun Uygulamasında Ortaya Çıkan Bazı Sorunlar ve Çözüm Önerileri,” ÖZGÜR,Hüseyin/KÖSECİK, Muhammet (eds.), Yerel Yönetimler Üzerine Güncel Yazılar-II (Ankara: Nobel Yayıncılık): 3-24.
8. GÜLER, Birgül Ayman (2005), Devlette Reform Yazıları (Ankara: Paragraf Yayınları).

9. KELEŞ, Ruşen (2000), Yerinden Yönetim ve Siyaset (İstanbul: Cem Yayınları).
10. LASWELL, Harold Dwight (1936), Politics: Who Gets What, When, How (New York: McGraw-Hill).
11. ÖMÜRGÖNÜLŞEN, Uğur/SADİOĞLU, Uğur (2009), “Türkiye'de Yakın Dönemde Yapılan Yerel Yönetim Reform Çalışmalarının İl Özel İdarelerine Yansımaları,” Çağdaş Yerel Yönetimler (18/1): 1-22.
12. PARLAK, Bekir (2005), “Tarihi Perspektifte ve Reform Sürecinde İl Özel İdareleri,”
13. ÖZGÜR,Hüseyin/KÖSECİK, Muhammet (eds.), Yerel Yönetimler Üzerine Güncel Yazılar-I (Ankara: Nobel Yayıncılık):175-200.