Amaç: Sağlık hizmetlerine erişebilirliğin arttırılması için 2003 yılından bu yana Türkiye’de ciddi reformlar uygulanmaktadır. Bu çalışma, yapılan sağlık reformlarının Türkiye’de hanehalkı düzeyindeki memnuniyete etkisini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Aynı zamanda memnuniyet ile sosyoekonomik özellikler arasındaki ilişki, sağlık eşitsizliğinin bir göstergesi olarak incelenmiştir.
Yöntem: 2003 ve 2012 yıllarına ait Türkiye Yaşam Memnuniyeti Anketleri kullanılarak kesit veri analizi gerçekleştirilmiştir. Bu çalışma, sağlık merkezlerine yapılan son ziyaret sırasında hastaların sağlık memnuniyetini ve karşılaştıkları sorunları esas almaktadır. Sağlık hizmetleri ve sağlıkla ilgili konulardaki genel memnuniyet t-testi ve Ki-Kare gibi istatistiksel testlerle kamu/özel ayrımı yapılarak analiz edilirken, sosyoekonomik özelliklerin sağlık memnuniyeti üzerindeki etkisini analiz etmek için Stereotip Sıralı Lojistik regresyon modeli kullanılmıştır.
Bulgular: Sağlıkta Dönüşüm Programı sonucunda sağlık hizmetlerinden memnuniyet açısından “çok memnun” ve “memnun” kişi oranı 2003 yılında % 39'ken, bu sayı 2012'de % 76'ya yükselmiştir. Çalışılan her iki yılda da erkeklerin, evli olanların ve yaşlı insanların sağlık hizmetlerinden memnun olma olasılıkları daha yüksektir. Ele alınan zaman diliminde, reformların bir sonucu olarak, temel sağlık hizmetlerinden şikâyet oranı yaklaşık % 20 – 25 puan azalmıştır.
Sonuç: Bir taraftan genel hasta memnuniyeti artarken; diğer taraftan kamu ve özel sağlık merkezlerindeki sağlık hizmetleri memnuniyet farkı azalmıştır. Çalışma sonucunda elde edilen sonuçlar ışığında sağlık alanında yapılan reformların, sağlık hizmetlerine erişimi arttırdığı ve dolaylı da olsa sağlık eşitsizliğini azalttığı görülmüştür.
Birincil Dil | İngilizce |
---|---|
Konular | Sağlık Kurumları Yönetimi |
Bölüm | Araştırma Makaleleri |
Yazarlar | |
Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2020 |
Yayımlandığı Sayı | Yıl 2020 Cilt: 9 Sayı: 2 |