ROSSENBERG’İN ŞİDDETSİZ İLETİŞİM MODELİNE GÖRE KELOĞLAN MASALLARININ ANALİZİ VE ÇOCUKLARLA ŞİDDETSİZ İLETİŞİM

Şiddetsiz iletişim, temelinde empatinin yer aldığı bir iletişim türüdür. Yüz yüze iletişimin empati temelli formudur. Rossenberg tarafından geliştirilen bu model ile insanların birbirini anlayarak, duygu ve düşüncelerine önem vererek iletişim kurdukları takdirde, olumsuz duygulara temel olan yanlış anlama ve algılamalardan arınılacağına inanılmaktadır. Çocuklarla da bu minvalde kurulan iletişim, onların sağlıklı ilişkiler kurmasına yardım edecektir. Şiddetsiz iletişimde çocuklara empati, şefkat, sorunların barışçıl çözümleri öğretilerek şiddetsiz bir şekilde ilişki ve iletişim kurmaları amaçlanmaktadır. Çocukların kişilerarası iletişim yeteneklerinin gelişmesinde aile, medya içerikleri, okul ve sosyal çevre oldukça etkilidir. Çocuklar dış dünyaya ilişkin bilgileri çevresinden ve medya içeriklerinden edinmekte, buradan edindiği bilgilere dayanarak diğer insanlarla ve dünyayla ilgili tutum geliştirmektedir. Bu tutum ise çocuğun başkalarıyla kuracağı iletişimin biçimini belirlemektedir. Şiddete maruz kalan çocukların daha saldırgan ilişkiler kurup, sorunlarda çözüm yolu olarak şiddeti seçtiği araştırmalarla ortaya koyulmuştur. Güven ve empati ortamında büyüyen, bu içeriklere sahip medya ürünlerini tüketen çocuklar ise daha barışçıl ilişki ve iletişim kurmakta, sorunlar için barışçıl çözüm yolları bulmaktadır. Çocuklar okuduğu masal ve hikayelerdeki kahramanlarla kendini özdeşleştirmekte, onların yaşadığı deneyimleri ve onların özelliklerini içselleştirmektedir. İçinde şiddet ve korku unsurları taşıyan bir masalla çocuk şiddeti normalleştirebilmektedir. Bu bağlamda Milli masal kahramanı olarak, Tük insanı prototipi olarak sunulan Keloğlan Masalları kitabı içindeki şiddet ve şiddetsizlik unsurları içerik analizi yöntemi ile Rosenberg Şiddetsiz İletişim Modeline göre analiz edilmiştir. Analizde masalların yoğun biçimde şiddet unsuru içerdiği ve çocukları psikososyal gelişimi için uygun olmadığı görülmüştür.