YÜKSEKÖĞRETİMDE KALİTE PERSPEKTİFİ: 2007 YILINDA KURULAN DEVLET ÜNİVERSİTELERİNİN KURUM İÇ DEĞERLENDİRME RAPORLARININ KARŞILAŞTIRMALI ANALİZİ

Bilgi çağı/bilgi toplumu olarak isimlendirilen 21’inci yüzyılda sosyo-kültürel ve ekonomik yapılar hızla değişmekte, bilgi potansiyel güç ve zenginliğin temel kaynağı olarak kabul edilmekte, ülke ekonomileri bilgi temelli büyüme modelleri üzerine kurulmaktadır. Bu yüzyılda, üniversiteler sadece eğitim, öğretim ve araştırma faaliyetlerinde bulunan kurumlar olarak değil; aynı zamanda bilgi ekonomisine katkı sağlayan ve bu bağlamda ülkelerin ekonomik gelişimini doğrudan etkileyen kurumlar haline dönüşmüşlerdir. Bu doğrultuda yüksek öğretimde kalite konusu giderek önem kazanmaktadır. Bologna Süreci, yükseköğretimde kalite güvencesi sistemleri ağını oluşturup yaygınlaştırmayı temel hedef olarak benimsemiş ve bu hedef günümüzde yükseköğretim alanının en önemli gündem maddesini oluşturmuştur. Bu bağlamda, Türkiye’de üniversitelerin kurum iç değerlendirme raporu hazırlaması, 2015 yılında yönetmelik ile 2017 yılında ise yasa ile zorunlu hale gelmiştir. Kurum iç değerlendirme raporlarının kalite güvencesi, eğitim, öğretim, araştırma ve geliştirme ve yönetim sistemi olmak üzere dört temel bölümden oluştuğu görülmektedir. Bu çalışmada; 2007 yılında kurulan 2017 yılı bütçesi yüz milyon liranın ve öğrenci sayısı on beş binin üzerinde olan Bingöl, Karabük, Karamanoğlu Mehmetbey, Kırklareli ve Nevşehir Hacı Bektaş Veli üniversitelerinin kurum iç değerlendirme raporları eğitim perspektifinde karşılaştırılmaya çalışılmıştır. Çalışmaya konu olan üniversiteler tarafından hazırlanan kurum iç değerlendirme raporları eğitim öğretim açısından 22 başlığı ele almakta ve bu başlıklardan 15 tanesi çalışmaya konu olan tüm üniversiteler tarafından kabul edilmektedir