DOĞU TÜRKİSTANLI KASIMİ AİLESİNE AİT UYGUR (HAKANİYE) YAZISI DESENLİ BAZI HALILARA DAİR

Ahmet Aytaç

doi:10.33692/avrasyad.628256

DOĞU TÜRKİSTANLI KASIMİ AİLESİNE AİT UYGUR (HAKANİYE) YAZISI DESENLİ BAZI HALILARA DAİR

Öz

Geleneksel Türk sanatları içerisinde el dokumaları önemli bir yere sahiptir. Türkler için hayvancılık Orta Asya’da önemli bir geçim kaynağı olmuştur. Büyük hayvan sürüleri vardı. Dolayısıyla hayvanlarının kıl ve yünlerinden faydalanmışlardır. Türkler tarih boyunca dokuma sanatına öncülük etmişlerdir. Dokumacılık Orta Asya’dan Anadolu’ya kadar Türklerin uğraştığı önemli bir meslek olmuştur. Dokumacılık geçmişle günümüz arasında kültürel anlamda da değerli bir ürün olmuştur. İnsanlık hayatının her dönemi dokumalarla iç içe olmuştur. Doğu Türkistan tarih boyunca Türklerin hâkimiyetinde kalan önemli bir coğrafya olarak dikkat çeker. Hun, Tabgaç, Göktürk, Uygur, Karluk, Karahanlı gibi Türk devletleri bu topraklarda yaşamıştır. Yüzyıllardır Türk yurdu olmakla birlikte günümüz de özerk yapısına rağmen Doğu Türkistan, Çin hükümeti ile sorunlar yaşamaktadır. Bölgedeki baskıcı sistem nedeniyle Doğu Türkistan kültürü hakkında yeterli alan çalışması da yapılamamıştır. Kasımi ailesi Doğu Türkistan’da yaşadıkları zamanlarda halıcılık mesleğini yapmışlardır. Doğu Türkistan’da ki baskıcı yönetim neticesinde İstanbul’a yerleşen Kasımi ailesi beraberlerinde dokudukları bir kısım duvar halılarını da getirmişleridir. Desensiz olan bu halılara Uygur (Hakaniye) Türkçesi ile hat şeklinde bir düzen ile yazılar işlenmiştir. Duvar halısı olarak dokunmuşturlar. Bu araştırmada Kasımi ailesi koleksiyonunda bulunan halılar teknik ve desen özellikleri bakımından incelenecektir. Araştırmaya üç halı dahil edilmiştir. Halılardan birisinde Yusuf Hac Hacib’in bir şiiri vardır. Diğerinde Luptulla Muttalib’in bir şiiri vardır. Üçüncü halıda ise besmele vardır.

Anahtar Kelimeler

halı,dokuma,desen

Kaynakça

ADALIOĞLU, Hasan Hüseyin, (2011). “Bir Siyasetname Olarak Kutadgu Bilig”, Doğumunun 990. Yılında Yusuf Has Hacib ve Eseri Kutadgu Bilig Bildirileri, Ankara

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Ahmet Aytaç ^* Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

30 Eylül 2019

Gönderilme Tarihi

3 Ağustos 19

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Cilt: 7 Sayı: 19

DOI

https://doi.org/10.33692/avrasyad.628256

IZ

https://izlik.org/JA73TJ44GZ

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Aytaç, A. (2019). DOĞU TÜRKİSTANLI KASIMİ AİLESİNE AİT UYGUR (HAKANİYE) YAZISI DESENLİ BAZI HALILARA DAİR. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 7(19), 226-236. https://doi.org/10.33692/avrasyad.628256

AMA

1.Aytaç A. DOĞU TÜRKİSTANLI KASIMİ AİLESİNE AİT UYGUR (HAKANİYE) YAZISI DESENLİ BAZI HALILARA DAİR. Avrasyad. 2019;7(19):226-236. doi:10.33692/avrasyad.628256

Chicago

Aytaç, Ahmet. 2019. “DOĞU TÜRKİSTANLI KASIMİ AİLESİNE AİT UYGUR (HAKANİYE) YAZISI DESENLİ BAZI HALILARA DAİR”. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi 7 (19): 226-36. https://doi.org/10.33692/avrasyad.628256.

EndNote

Aytaç A (01 Eylül 2019) DOĞU TÜRKİSTANLI KASIMİ AİLESİNE AİT UYGUR (HAKANİYE) YAZISI DESENLİ BAZI HALILARA DAİR. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi 7 19 226–236.

IEEE

[1]A. Aytaç, “DOĞU TÜRKİSTANLI KASIMİ AİLESİNE AİT UYGUR (HAKANİYE) YAZISI DESENLİ BAZI HALILARA DAİR”, Avrasyad, c. 7, sy 19, ss. 226–236, Eyl. 2019, doi: 10.33692/avrasyad.628256.

ISNAD

Aytaç, Ahmet. “DOĞU TÜRKİSTANLI KASIMİ AİLESİNE AİT UYGUR (HAKANİYE) YAZISI DESENLİ BAZI HALILARA DAİR”. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi 7/19 (01 Eylül 2019): 226-236. https://doi.org/10.33692/avrasyad.628256.

JAMA

1.Aytaç A. DOĞU TÜRKİSTANLI KASIMİ AİLESİNE AİT UYGUR (HAKANİYE) YAZISI DESENLİ BAZI HALILARA DAİR. Avrasyad. 2019;7:226–236.

MLA

Aytaç, Ahmet. “DOĞU TÜRKİSTANLI KASIMİ AİLESİNE AİT UYGUR (HAKANİYE) YAZISI DESENLİ BAZI HALILARA DAİR”. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, c. 7, sy 19, Eylül 2019, ss. 226-3, doi:10.33692/avrasyad.628256.

Vancouver

1.Ahmet Aytaç. DOĞU TÜRKİSTANLI KASIMİ AİLESİNE AİT UYGUR (HAKANİYE) YAZISI DESENLİ BAZI HALILARA DAİR. Avrasyad. 01 Eylül 2019;7(19):226-3. doi:10.33692/avrasyad.628256