TÜRKİYE’DE 1950-1960 DÖNEMİNDE UYGULANAN İKTİSAT POLİTİKALARININ YOKSULLUK BAĞLAMINDA İNCELENMESİ

1946’dan 1950’ye kadar geçen zaman diliminde iç ve dış konjonktür şartlarınca çerçevesi çizilen bir zeminde Türkiye, devletçi iktisat politikalarından vazgeçerek liberal iktisat politikalarını benimsemiştir. 1950-54 döneminde gerek hükümetin tercihi gerekse uluslararası arenada biçilen role uygun iktisat politikaları uygulayan Türkiye, son derece elverişli iklim şartları ve Kore Savaşı’nın oluşturduğu lehteki konjonktürün de tesiriyle önemli büyüme oranlarını yakalamıştır. Bu gelişmeye paralel olarak kırsal alanda mutlak yoksulluk azalmıştır. Şehirlerde maaş ve ücretle çalışanların göreli yoksulluğunda bir azalma yaşanmamış, kira, kâr ve faiz geliri elde eden kesimin refahı artmıştır.1954-60 döneminde milli gelirdeki artış hızının yavaşlamasının yanısıra 1958 Krizi ve krizi izleyen durgunluk yıllarına rağmen tarım ve sanayi sektörlerinin üretiminde mutlak düşüşler yaşanmamıştır. Bu dönemde ücret ve maaşla çalışanların milli gelirden aldıkları paylar artmıştır. 1950-54 döneminde mutlak yoksullukta bir düşüş yaşanırken, 1954-60 döneminde göreli yoksullukta bir azalma yaşanmıştır.

In the period from 1946 to 1950, Turkey abandoned its statist economic policies and adopted liberal economic policies on a ground framed by domestic and foreign conjuncture conditions. In the 1950-54 period, Turkey, implementing economic policies in line with both the government's preference and its role in the international arena, achieved significant growth rates due to the extremely favourable climatic conditions and the favourable conjuncture created by the Korean War. In parallel with this development, absolute poverty in rural areas has decreased. In the cities, the relative poverty of wage and salary earners has not decreased, while the welfare of those earning rent, profit and interest income has increased.Despite the slowdown in the rate of increase in national income in the 1954-60 period, as well as the 1958 Crisis and the years of stagnation following the crisis, there was no absolute decline in the production of agricultural and industrial sectors. In this period, the share of wage and salary earners in national income increased. While there was a decline in absolute poverty in the 1950-54 period, there was a decline in relative poverty in the 1954-60 period.