A Content Analysis of Workshop Trends in Selected Private Institutions Providing Culinary Arts Education in Türkiye

Öz

The aim of this study is to examine the workshop content, sectoral trends, and curriculum structures of selected private institutions providing education in the field of culinary arts in Türkiye. Purposive sampling was employed as the research method. A total of 17 institutions operating in Istanbul, Ankara, Izmir, Bursa, and Eskişehir were evaluated, and 352 workshop titles listed on their official websites were systematically collected. The obtained data underwent descriptive analysis, followed by a thematic analysis process organized through a hierarchy of main themes, sub-themes, codes, and sub-codes. Research findings indicate that workshops are primarily concentrated in pastry and bakery (31.5%), international cuisines (25.3%), and thematic events (15.3%). In contrast, Turkish cuisine exhibited a more limited presence, mostly represented by restaurant-oriented "showcase" products. The results reveal that culinary arts education is not limited to the transfer of technical skills but has evolved into a structure focused on socialization, entertainment, and the experience economy. This orientation of private institutions produces a pragmatic educational model that reproduces global trends and shapes consumer behavior. While this approach presents certain limitations regarding the transmission and sustainability of local cuisine, the study identifies these gaps in the current curriculum structure, providing insights for development processes and making an original contribution to the academic literature.

Anahtar Kelimeler

• Culinary education
• gastronomy workshop
• edutainment
• experience economy

Türkiye’de Mutfak Sanatları Eğitimi Veren Bazı Özel Kurumlarında Workshop Eğilimlerine Yönelik Bir İçerik Analizi

Öz

Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de mutfak sanatları alanında eğitim veren bazı özel kurumların workshop içerikleri, sektörel eğilimleri ve müfredat yapısını incelemektir. Çalışmada amaçlı örnekleme yöntemi kullanılmıştır. İstanbul, Ankara, İzmir, Bursa ve Eskişehir’de faaliyet gösteren toplam 17 kurum değerlendirilmiş ve resmi web sitelerinde yer alan 352 workshop başlığı sistematik biçimde toplanmıştır. Elde edilen veriler betimsel analize tabi tutulmuş, ardından tematik analiz süreciyle ana tema–alt tema–kod–alt kod doğrultusunda çözümlenmiştir. Araştırma bulguları, workshopların en çok pastacılık ve ekmekçilik (%31,5), dünya mutfakları (%25,3) ve tematik etkinlikler (%15,3) alanlarında yoğunlaştığını göstermektedir. Türk mutfağı ise daha sınırlı bir görünüm sergilemiş, çoğunlukla restoran odaklı vitrin ürünleriyle temsil edilmiştir. Araştırma sonuçları, mutfak sanatları eğitimlerinin yalnızca teknik beceri aktarımıyla sınırlı kalmadığını; aynı zamanda sosyalleşme, eğlence ve deneyim ekonomisi odaklı bir yapıya dönüştüğünü ortaya koymaktadır. Özel kurumların bu yönelimi, küresel trendleri yeniden üreten ve tüketici davranışlarını şekillendiren pragmatik bir eğitim modeli ortaya çıkarmaktadır. Bu yaklaşımın bir sonucu olarak, yerel mutfağın aktarımı ve sürdürülebilirliği noktasında bazı kısıtlılıklar gözlense de çalışma, mevcut müfredat yapısındaki bu boşlukları tespit ederek geliştirme süreçlerine ışık tutmakta ve akademik literatüre özgün katkılar sağlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Aşçılık eğitimi
• gastronomi workshop
• eğlenceli eğitim
• deneyim ekonomisi

Kaynakça

1. Akel, G. (2020). Postmodern dönemde deneyim ekonomisi ve turizm deneyimi unsurlarının memnuniyet ve sadakat ile ilişkisi (Tez no. 659636). [Doktora tezi, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
2. Akıncı, Z. (2015). Meslek yüksekokullarında verilen turizm eğitiminin değerlendirilmesi: Bir odak grup çalışması. Mediterranean Journal of Humanities, 5(1), 43–59. https://doi.org/10.13114/MJH.2015111367
3. Albayrak, A. (2022). Evaluation of gastronomy education quality in Turkey in terms of faculty members. International Journal of Gastronomy and Food Science, 28, 100498. https://doi.org/10.1016/j.ijgfs.2022.100498
4. Ali, F., Hussain, K., Ragavan, N. A. (2014). Memorable customer experience: Examining the effects of customers’ experience on memories and loyalty in Malaysian resort hotels. Procedia – Social and Behavioral Sciences, 144, 273–279. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.07.296
5. Anlı Kurtar, C., Yavan, N. (2019). Deneyim yaratmada mekânın rolü: Starbucks ve Kahve Dünyası’nın deneyim ekonomisi ve üçüncü yer bakımından analizi. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 18(1), 100–132. https://doi.org/10.21547/jss.463205
6. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27–40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
7. Boyraz, M. (2018). Öğrencilerin uygulamalı mutfak workshoplarına yönelik tutumlarının faktör analizi ile incelenmesi. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 2(Ek.1), 324–346. https://dergipark.org.tr/tr/pub/guntad/article/447963
8. Boyraz, M., Çetin, A., Mutlu, H., Soybalı, H. H. (2018). Gastronomi ve mutfak sanatları öğrencilerinin workshop etkinlikleri algısının değerlendirilmesi: Afyon Kocatepe Üniversitesi örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 6(4), 132-149. https://doi.org/10.21325/jotags.2018.3001

9. Braun, V., Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77–101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa
10. Cankül, D. (2019). Assessing the quality of gastronomy education: Turkey case. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(70), 986–1001. https://doi.org/10.17755/esosder.491083
11. Creswell, J. W., Poth, C. N. (2018). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (4. baskı). Sage
12. Çarbuğa, Ü., Aydın, M., Sormaz, Ü., Yılmaz, M. (2018). Gastronomi eğitimi veren yükseköğretim kurumlarının uygulamalı meslek derslerinin değerlendirilmesi. Çatalhöyük Uluslararası Turizm ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, (3), 14–23. https://dergipark.org.tr/tr/pub/cutsad/article/906494
13. Çekiç, İ., Oğan, Y. (2023). A critical outlook on the problems of formation and content of gastronomy and culinary arts education. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2), 407–420. https://doi.org/10.18506/anemon.1274966
14. Çelik Gençoğlu, H. U. (2025). Eko-gastronomi ve sürdürülebilir sağlıklı beslenme ile ilişkisinin değerlendirilmesi. Kapadokya Gastronomi, Gıda ve Turizm Çalışmaları Dergisi, 1(1), 43–50. http://doi.org/10.65665/capgfts.2026.6
15. Çulha, O. (2020). Turizmde deneyim ekonomisi uygulamaları. Alanya Akademik Bakış, 4(2), 495–519. https://doi.org/10.29023/alanyaakademik.699160
16. Dewey, J. (1938). Experience and education. Kappa Delta Pi.
17. Eroğlu, D., Önçel Güler, S. (2025). Bibliometric analysis of studies on gastronomy education in Turkiye. Journal of Tourism Leisure and Hospitality, 7(1), 76–89. https://doi.org/10.48119/toleho.1622322
18. Eşitti Bulduk, B., Bay, E. (2023). Gastronomi eğitimi alanında yayınlanan lisansüstü tezlerin bibliyometrik analizi. Sivas Interdisipliner Turizm Araştırmaları Dergisi, 6(2), 31–41. http://sita.cumhuriyet.edu.tr/tr/pub/article/1358338
19. Fırat, A., Fırat, Z. (2022). Deneyim ekonomisi bağlamında restoran müşterilerinin tatmin ve tekrar ziyaret etme niyetlerinin belirlenmesi. Journal of Gastronomy, Hospitality and Travel, 5(1), 182–192. https://doi.org/10.33083/joghat.2022.123
20. Gillespie, C., Cousins, J. A. (2001). European gastronomy into the 21st century. Butterworth-Heinemann.
21. Girgin, G. K., Demir, Ö. (2023). Türkiye’deki gastronomi ve mutfak sanatları eğitimine genel bir bakış. Journal of Gastronomy, Hospitality and Travel, 6(1), 266–275. https://doi.org/10.33083/joghat.2023.263
22. Görkem, O., Sevim, B. (2016). Gastronomi eğitiminde geç mi kalındı acele mi ediliyor? Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(58), 977–988. https://doi.org/10.17755/esosder.06573
23. Harrington, R. J., Mandabach, K. H., VanLeeuwen, D., Thibodeaux, W. (2005). A multi-lens framework explaining structural differences across foodservice and culinary education. International Journal of Hospitality Management, 24(2), 195–218. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2004.06.005
24. Hegarty, J. A. (2011). Achieving excellence by means of critical reflection and cultural imagination in culinary arts and gastronomy education. Journal of Culinary Science and Technology, 9(2), 55–65. https://doi.org/10.1080/15428052.2011.580705
25. Hertzman, J. L., Ackerman, R. (2010). Evaluating quality in associate degree culinary arts programs. Quality Assurance in Education, 18(3), 209–226.
26. Horng, J. S., Lee, Y. C. (2009). What environmental factors influence creative culinary studies? International Journal of Contemporary Hospitality Management, 21(1), 100–117. https://doi.org/10.1108/09596110910930214
27. Kaya, H. E. (2015). Türkiye’nin halk eğitim merkezleri. International Journal of Science Culture and Sport, 3, 268–277. https://doi.org/10.14486/IJSCS289
28. Lai, I. K. W., Lu, D. (2019). Experience economy in ethnic cuisine: A case of Chengdu cuisine. British Food Journal, 122(6), 1801–1817. https://doi.org/10.1108/BFJ-08-2018-0517
29. Mak, A. H., Lumbers, M., Eves, A. (2012). Globalisation and food consumption in tourism. Annals of Tourism Research, 39(1), 171–196. https://doi.org/10.1016/j.annals.2011.05.010
30. Mehmetoglu, M., Engen, M. (2011). Pine and Gilmore’s concept of experience economy and its dimensions: An empirical examination in tourism. Journal of Quality Assurance in Hospitality and Tourism, 12(4), 237–255. https://doi.org/10.1080/1528008X.2011.541847
31. Milheim, K. L. (2012). Towards a better experience: Examining student needs in the online classroom through Maslow’s hierarchy of needs model. Journal of Online Learning and Teaching, 8(2), 159–171. https://jolt.merlot.org/vol8no2/milheim_0612.htm
32. Okumus, F., Bilgihan, A., Giritlioglu, I. (2022). Guest editorial: Creating, managing, and marketing culinary experiences. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 34(9), 3201–3207. https://doi.org/10.1108/IJCHM-09-2022-117252
33. Okumus, F., Bilgihan, A., Ozturk, A. B., Zhao, X. (2021). Evolving research perspectives on food and gastronomy: A bibliometric review. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 33(3), 1037–1066. https://doi.org/10.1108/IJCHM-08-2020-0843
34. Özaslan, Y., Doğan, S. (2025). Investigation of studies on gastronomy tourism using bibliometric analysis method. Aydın Gastronomy, 9(2), 375–398. https://doi.org/10.17932/IAU.GASTRONOMY.2017.016/gastronomy_v09i2008
35. Patton, M. Q. (2015). Qualitative research ve evaluation methods (4.. baskı). Sage.
36. Pine, B. J., Gilmore, J. H. (1998). Welcome to the experience economy. Harvard Business Review, 76(4), 97–105. https://hbr.org/1998/07/welcome-to-the-experience-economy
37. Pine, B. J., Gilmore, J. H. (1999). The experience economy: Work is theatre ve every business a stage. Harvard Business School Press.
38. Richards, G. (2021). Evolving research perspectives on food and gastronomic experiences in tourism. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 33(3), 1037–1058. https://doi.org/10.1108/IJCHM-10-2020-1217
39. Santich, B. (2004). The study of gastronomy and its relevance to hospitality education and training. International Journal of Hospitality Management, 23(1), 15–24. https://doi.org/10.1016/S0278-4319(03)00069-0
40. Santich, B. (2015). The study of gastronomy and its relevance to hospitality education and training. Journal of Gastronomy and Tourism, 1(1), 5–22. https://doi.org/10.3727/216929715X14298190828777
41. Sarıoğlan, M. (2014). A theoretical research on the constraints of development of gastronomy education in Turkey. Procedia – Social and Behavioral Sciences, 116, 260–264. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.01.205
42. Sarıoğlan, M. (2018). Yaygın gastronomi eğitiminde arz ve talep etkileşiminin değerlendirilmesine yönelik bir araştırma. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(1), 267–283. https://doi.org/10.26468/trakyasobed.438933
43. Sarıoğlan, M., Avcıkurt, C., Sezen, T. S. (2020). Gastronomi eğitiminde kavram yanılgıları. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 8(4), 3408–3425. https://doi.org/10.21325/jotags.2020.769
44. Sarıoğlan, M., Bostan Sarıoğlan, A., Ünüvar, R. T. (2024). Applicability of out-of-classroom education in gastronomy education in Turkey. Livre de Lyon.
45. Scarpato, R. (2002). Gastronomy as a tourist product: The perspective of gastronomy studies. A. M. Hjalager ve G. Richards (Ed.), Tourism and gastronomy içinde (s. 51–70). Routledge.
46. Semint, S., Şen, A. (2024). Türkiye’de pastacılık ve ekmekçilik eğitiminin güncel durumu. Journal of Sustainable Gastronomy and Tourism Research, 6(1), 55–66. https://doi.org/10.5281/zenodo.14536816
47. Sökmen, A., Karamustafa, A. T. (2024). Gastronomi eğitimi ile ilgili yapılan araştırmalar üzerine bir inceleme. Uluslararası Türk Dünyası Turizm Araştırmaları Dergisi, 9(1), 18–38. https://doi.org/10.37847/tdtad.1448149
48. Şat, R., Sezen, T. S., Doğdubay, M. (2023). Türkiye’de gastronomi eğitiminin tarihi ve gelişimi. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 34(3), 318–334. https://doi.org/10.17123/atad.1316644
49. Tekeli, M., Yıldırım, İ., Çıtak, B. (2024). Kültürel miras unsuru olarak ulusal mutfağın sürdürülebilirliği: gastromilliyetçilik çerçevesinde nitel bir araştırma. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 8(1), 45–65. https://doi.org/10.32572/guntad.1318209
50. Yaşlı, F.,Yüncü, H. R. (2023). A new curriculum evaluation model for gastronomy education in Turkey. Journal of Hospitality, Leisure, Sport and Tourism Education, 32, 100420. https://doi.org/10.1016/j.jhlste.2023.100420
51. Yiğit, S. (2025). What motivates students to study gastronomy? The case of Türkiye. Journal of Culinary Science and Technology, 23(6), 1538–1555. https://doi.org/10.1080/15428052.2024.2427961
52. Zopiatis, A., Theodosiou, P., Constanti, P. (2014). Quality and satisfaction with culinary education: Evidence from Cyprus. Journal of Hospitality and Tourism Education, 26(2), 87–98.