Video Sanatında Zaman ve Mekân Kullanımı Üzerine
Öz
Sanatta zaman ve mekân algısının kullanımı erken dönem sanat eserlerinden başlayarak izlenebilir. Resim sanatında öyküleyici konularda üretilen sanat yapıtlarında zaman etkeni önemli yer tutmaktadır. Bu öyküleyici sanat yapıtlarında olaylar birbiri ardına aynı düzlemde resmedilmekteydi. 20. yüzyıla gelindiğinde ise 1960’lı yıllardan sonra sanat alanında yaygın biçimde kullanılmaya başlayan video sanatı zaman ve mekân dönüştürebilme özelliği ile diğer sanat üretim biçimlerinden ayrı bir yere sahiptir. Hareketli görüntünün güncel sanat alanında kullanılması teknolojinin getirdiği yeni olanaklar ile birlikte gerçekleşmiştir. Sanatçıya yeni anlatım olanakları açan video sanatı, sanat izleyicisinin algısını yönlendirebilme olanağına da sahip olmuştur. İstanbul Bienallerinden seçilen örnekler doğrultusunda video sanatının zaman ve mekân üzerine gerçekleştirdiği sanatsal etki açığa çıkarılmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Armes, R., (1995). “Toplumsal Düzen” (Çev. Hakan Uğurlu), Video Sanatı : Eleştirel Bir Bakış (Der. Levent Kılıç), Hil Yayın, İstanbul, 17-32.
- Berger, J., (1995). Görme Biçimleri (Çev. Yurdanur Salman), Metis Yayınları, İstanbul.
- Bozkurt, N., (1995). Sanat ve Estetik Kuramları, Sarmal Yayınları, İstanbul.
- Ergüven, M., (1992). Yoruma Doğru,YKY, İstanbul.
- Germaner, S., (1997). 1960 Sonrası Sanat: Akımlar, Eğilimler, Gruplar, Sanatçılar, Kabalcı Yayınevi, İstanbul.
- Gombrich, E.H., (1992). Sanat ve Yanılsama, Ahmet Cemal (Çev.), Remzi Kitabevi, İstanbul.
- Kaprow, A. (1995)., “Assemblanges, Environments and Happenings”, Art in Theory, C. Harrison, P. Wood (ed.), Blackwell, Oxford.
- Kılıçkaya, A. (y.y.) Santa Sophia y Chora, Silk Road Publications, İstanbul.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Lale Yılmaz
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
21 Haziran 2018
Gönderilme Tarihi
5 Kasım 2017
Kabul Tarihi
30 Kasım 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 4 Sayı: 7
