Investigating the Validity and Reliability of the Digital Informal Learning Scale for Language Learning

Öz

Use of digital tools in language learning has increased, and these tools have substantially influenced language learning in informal ways. The relevant studies address diverse dimensions of digital informal language learning. In this study, it was aimed to validate the digital informal learning scale in the Turkish context for language learning. The data were collected from 185 students who learn the Turkish language in a public university. First, the language equivalence of the translated scale with the original scale was ensured through the back translation strategy. Confirmatory factor analysis was performed to test the construct validity, while the AVE values were computed for each factor to ensure the convergent validity. Internal consistency of the scale was tested by computing both Cronbach’s α and McDonald’s ω coefficients. Additionally, item discrimination and corrected item total correlations were examined to further investigate the reliability of the scale. The confirmatory factor analysis indicated that the measurement model with three factors and 12 items adequately fits the collected data. The internal consistency coefficients and item analyses also demonstrated that the adapted scale is satisfactorily reliable. These findings revealed that the digital informal learning scale, validated in the Turkish context, is a valid and reliable scale to measure and evaluate foreign language learners’ digital informal learning behaviors.

Anahtar Kelimeler

• Digital learning
• language learning
• informal learning
• Turkish
• scale adaptation

Dijital İnformel Öğrenme Ölçeği'nin Dil Öğrenimine Yönelik Geçerlik ve Güvenirliğinin İncelenmesi

Öz

Dil öğreniminde dijital araçların kullanımı artmış ve bu araçlar informel yollarla öğrenme süreçlerini önemli ölçüde etkilemiştir. Yapılan araştırmalar da dijital informel dil öğreniminin çeşitli boyutlarını ele almaktadır. Bu çalışmada Dijital İnformel Öğrenme Ölçeği’nin dil öğrenimine yönelik Türkçeye uyarlanması ve geçerliliğinin sağlanması amaçlanmıştır. Çalışmanın verileri bir devlet üniversitesinde Türkçe/dil öğrenen 185 öğrenciden toplanmıştır. Ölçeğin Türkçeye uyarlaması için ilk olarak çeviri-geri çeviri stratejisiyle orijinal ölçek ve çeviri ölçeğin dil eşdeğerliği sağlanmıştır. Ölçeğin yapı geçerliği için Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) yapılmıştır. Ölçeğin yakınsak geçerliğini test etmek için her bir faktör için ortalama açıklanan varyans değerleri hesaplanmıştır. Ölçeğin iç tutarlığının hesaplanmasında kullanılan Cronbach’s α ve McDonald’s ω katsayıları incelenmiştir. Ölçeğin güvenirliğini test etmek için ayrıca madde ayırt ediciliği ve tutarlılığı incelenmiştir. Üç boyutlu 12 maddeden oluşan ölçek için yapılan doğrulayıcı faktör analizi sonuçları modelin gerçek verilerle uyumunun yeterli düzeyde olduğunu göstermektedir. Güvenirliğe ilişkin yapılan analizler sonucunda ise ölçeğin güvenirlik katsayılarının ve madde ayırt ediciliğinin yeterli düzeyde olduğu gözlemlenmiştir. Bu değerlere göre ölçeğin Türkçe formunun güvenilirliğinin yeterli düzeyde olduğu sonucuna varılmıştır. Elde edilen sonuçlar Türkçeye uyarlanan Dijital İnformel Öğrenme Ölçeği’nin yabancı dil öğrenen öğrencilerin dijital informel dil öğrenme davranışlarını ölçmek ve değerlendirmek için kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir araç olarak kullanılabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Dijital öğrenme
• dil öğrenimi
• informel öğrenme
• Türkçe
• ölçek uyarlama

Kaynakça

1. Alakurt, T. (2015). Bilişim teknolojileri öğretmenlerinin iş ortamlarındaki informal öğrenme davranışları. İlköğretim Online, 14(3), 934-945. https://doi.org/10.17051/io.2015.95928
2. Alan, S. (2024). Gerçek dünyadan sana âleme: iletişim teknoloji edebiyat. Günce Yayınları.
3. Alan, Y. ve Biçer, N. (2020). İlkokul öğrencilerine Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde web uygulamaları ve interaktif ortamlar. Fatih Mehmet Ciğerci (Ed.). İlkokul öğrencilerine Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi (ss. 167-199). Pegem Akademi.
4. Atmojo, A. E. P. (2021). Roles of informal digital learning of English in developing an EFL teachers English proficiency. Research and Innovation in Language Learning 4(3), pp. 266-283 http://dx.doi.org/10.33603/rill. v4i3.5685
5. Avrupa Topluluğu Komisyonu (Commission of European Communities). (2000). A memorandum on lifelong learning. http://tvu.acs.si/dokumenti/ LLLmemorandum_Oct2000.pdf
6. Baş, B. ve Yıldırım, T. (2018). Yabancılara Türkçe öğretiminde teknoloji entegrasyonu. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(3), 827-839.
7. Behbudova, A. ve Günday, R. (2022). Yabancı dil öğretiminde akıllı teknolojiler. International Journal of Language Academy, 10(2), 174-193.
8. Bozdoğan, A. E. (2007). Students interests towards science fields about exhibitions in science centers: Feza Gursey Science Center in Turkey. Natural Science Education. 2(19), 5-17.

9. Bransford, J. D., Brown, A. L., & Cocking, R. R. (2000). How people learn: brain, mind, experience, and school. National Academies Press.
10. Colardyn, C., & Bjornavold, J. (2004). Validation of formal, non formal and informal learning: policy and practices in EU Member States. European Journal of Education, 39(1), 70-89.
11. Dabbagh, N., & Kitsantas, A. (2012). Personal learning environments, social media, and self-regulated learning: a natural formula for connecting formal and informal learning. The Internet and Higher Education, 15(1), 3-8.
12. Eraut, M. (2004). Informal learning in the workplace. Studies in Continuing Education, 26( 2), 24 273.
13. Eroğlu, S. ve Eroğlu Z. (2023). Yabancı dil öğretiminde dijital platformlar: Youtube, Spotify, Netflix ve Podcast. A. Okur ve G.H. Demirdöven (Ed.), Yabancı Dil Olarak Dijital Türkçe Öğretimi (s.689-715). Sakarya Üniversitesi Yayınları.
14. Ersoy, Y. (2003). Teknoloji destekli matematik eğitimi-I: Gelişmeler, politikalar ve stratejiler. İlköğretim Online. 2(1), 18-27.
15. Field, A. P. (2009). Discovering statistics using SPSS (3rd ed.). Sage.
16. Garrick, J. (2001 ). Informal learning in the workplace: Unmasking human resource development. Routledge.
17. Gerber, B. L., & Marek, E. A. (2001). Development of an informal learning opportunities assay. International Journal of Science Education, 23(6), 569-583.
18. Gherhes, V., Stoian, C.E., Farcaşiu, M.A., & Stanici, M. (2021). E-Learning students’ preferences and behaviors. Sustainability. 13, 4381. https://doi.org/10.3390/su13084381
19. Godwin-Jones, R. (2019). Riding the digital wilds: learner autonomy and informal language learning. Language Learning & Technology, 23(1), 8–25. https://doi.org/10125/44667
20. Günday, R. (2015). Yabancı dil öğretiminde yaklaşımlar, yöntemler, teknikler ve multimedya araç ve materyalleri. Favori Yayınları.
21. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Cengage.
22. He, T., & Li, S. (2019). A comparative study of digital informal learning: The effects of digital competence and technology expectancy. British Journal of Educational Technology, 50(4), 1744-1758. https://doi. org/10.1111/bjet.12778
23. He, T., & Zhu, C. (2017). Digital informal learning among Chinese university students: The effects of digital competence and personal factors. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 14(44), 1-19. https://doi.org/10.1186/s41239-017-0082-x
24. He, T., Huang, Q., Yu, X., & Li, S. (2021). Exploring students’ digital informal learning: The roles of digital competence and DTPB factors. Behaviour & information technology, 40(13), 1406-1416. https://doi.org/10. 1080/0144929X.2020.1752800
25. He, T., Zhu, C., & Questier, F. (2018). Predicting digital informal learning: An empirical study among Chinese university students. Asia Pacific Education Review, 19(1), 79-90. https://doi.org/10.1007/s12564-018- 9517-x
26. Hillman, T., Rensfeldt, A.B., & Ivarsson, J. (2020). Brave new platforms: A possible platform future for highly decentralised schooling. Learning, Media and Technology, 45(1), 7–16. https://doi. org/10.1080/1743 9884.2020.1683748.
27. Howard, S. K., & Mozejko, A. (2015). Considering the history of digital technologies in education. In M. Henderson & G. Romero (Eds.), Teaching and digital technologies: Big issues and critical questions.(pp. 157-168). Cambridge University Press.
28. Huang, H. S., Chiou, C., Chiang, H. K., Lai, S. H., & Huang, C.-Y. (2012) Effects of multidimensional concept maps on fourth graders' learning in web-based computer course. Computers and Education, 58, 863-873.
29. Indrayani, N., Cahyono, B. Y., Mukminatien, N., & Ivone, F. M. (2024). Exploring informal digital language learning: how learning frequency counts. JOLLT Journal of Languages and Language Teaching, 12(3), 1392–1404. https://doi.org/10.33394/jollt.v12i3.11366
30. Kartal, E. (2005). Çoklu ortamlı yazılımların Fransızcanın yabancı dil olarak öğretimindeki yeri ve işlevleri. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, XVII(2), 231-244.
31. Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). The Guilford Press.
32. Küçükahmet, L. (2015). Eğitim bilimine giriş. Nobel Akademik Yayıncılık.
33. Lai, C., Wang, Q., & Lei, J. (2012). What factors predict undergraduate students' use of technology for learning? A case from Hong Kong. Computers & Education, 59(2), 569-579. https://doi.org/10.1016/j.compedu. 2012.03.006
34. Lee, J. S. (2021). Informal digital learning of English: research to practice (1st ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781003043454
35. Lee, J. S., & Lee, K. (2019), Informal digital learning of English and English as an international language: The path less traveled. BJET, 50, 1447-1461. https://doi.org/10.1111/bjet.12652
36. Liu, G. L., Soyoof, A., Lee, J. S., & Zhang, L. J. (2025). Informal digital learning of English in Asian English as a foreign language contexts: A Thematic Review. RELC Journal. https://doi.org/10.1177/00336882251332309
37. Maarif Vakfı. (2020). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretimi Programı. https://turkiyemaarif.org/uploads/editions/files/16436c1b843a4d.pdf
38. Maden, S. ve Dincel, Ö. (2015). İnformal öğrenme yaklaşımının yabancı dil olarak Türkçe sözcük öğretimine etkisi. Milli Eğitim Dergisi, 45(206), 30-53.
39. MEB. (2025). Yabancılara Türkçe öğretimi programı (A1 öncesi, A1, A2, A2+ ve B1 dil düzeyleri). Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
40. Melber, L. H., & Abraham, L.M. (1999). Beyond the classroom: linking with informal education. Science Activities Classroom Projects and Curriculum Ideas, 36(1), 3-4.
41. Moore, A. L., & Klein, J.D. (2020). Facilitating informal learning at work. TechTrends 64, 219-228. https://doi.org/10.1007/s11528-019- 00458-3
42. Nugroho, A. (2021). Learners’ willingness to communicate in a foreign language: the role of ınformal digital learning of English. ELE Reviews: English Language Education Reviews, 1(2), 125-133
43. Ocak, G., Ütebay, G. ve Yurtseven, R. (2024). Dijital araçlarla informal öğrenme yeterlilik ölçeğinin geliştirilmesi. Bilişim Teknolojileri Dergisi, 17(4), 267-279. https://doi.org/10.17671/gazibtd.1431471
44. Okur, Ş. (2024). Yabancılara Türkçe öğretiminde dijital araçların kullanımı. Uluslararası Türkçe Öğretimi Araştırmaları Dergisi (UTÖAD), 4(1), 25-44. https://zenodo.org/doi/10.5281/zenodo.12095906
45. Özdemir, O. (2017). Türkçe öğretiminde dijital teknolojilerin kullanımı ve bir web uygulaması örneği. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 12(4), 427-444. http:// dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.11283
46. Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants part 1. On the horizon, 9(5), 1-6.
47. Rezai A. (2025). Informal digital learning of English in teachers: development and validation of a scale. ReCALL. 37(3), 299-314. doi:10.1017/ S0958344024000247
48. Robertson, S. L. (2019). Comparing platforms and the new value economy in the academy. In R. Gorur, S. Sellar, & G. Steiner Khamsi, (Eds.), World yearbook of education 2019 (pp. 169–186). Routledge. https://doi. org/10.4324/9781315147338-14
49. Sarar Kuzu, T. ve Durna, C. (2020). The effect of intellegent and mind games on secondary school students writing success. TOJET, The Turkish Online Journal of Educational Technology, 19(3).
50. Sarar Kuzu, T. ve Yalçınalp, S. (2023). Ana dili ve yabancı dil öğretiminde dijital öykü kullanımı araştırmalarının içerik analizi. Milli Eğitim Dergisi, 52(238), 933-952. https://doi.org/10.37669/milliegitim.1098377
51. Schugurensky, D. (2000). The forms of informal learning: Towards a conceptualization of the field (Working paper). Centre for the Study of Education and Work, OISE/UT. https://utoronto.scholaris.ca/server/api/ core/bitstreams/2d91687e-a45f-4e36-9666-cd78356ee49c/content
52. Sockett, G. (2022). Input in the digital wild: online informal and non-formal learning and their interactions with study abroad. Second Language Research, 39(1), 115-132. https://doi.org/10.1177/02676583221122384
53. Soyoof, A., Reynolds, B. L., Vazquez-Calvo, B., & McLay, K. (2023). Informal digital learning of English (IDLE): a scoping review of what has been done and a look towards what is to come. Computer Assisted Language Learning, 36(4), 608–640. https://doi.org/10.1080/09588221.2021.19 36562
54. Türkmen, H. (2010). İnformal (sınıf-dışı) fen bilgisi eğitimine tarihsel bakış ve eğitimimize entegrasyonu. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(39), 46-59.
55. UNESCO. (2015). Education 2030: Incheon declaration and framework for action for the implementation of sustainable development goal 4: ensure inclusive and equitable quality education and promote lifelong learning opportunities for all. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/ pf0000245656
56. Williamson, B. (2019). Policy networks, performance metrics and platform markets: Charting the expanding data infrastructure of higher education. British Journal of Educational Technology, 50(6), 2794–2809. https://doi.org/10.1111/bjet.12849.
57. Yurieva, O., Musiichuk, T. & Baisan, D. (2021). Informal English learning with online digital tools: non-linguist students. Advanced Education, 8(17), 90–102. https://doi.org/10.20535/2410-8286.223896
58. Zakian, M., Xodabande, I., Valizadeh, M., & Yousefvan, M. (2022). Out-of-the-classroom learning of English vocabulary by EFL learners: Investigating the effectiveness of mobile-assisted learning with digital flashcards. Asian-Pac. J. Second Foreign Lang. Educ, 7(1), 16-28.