7552 SAYILI İKLİM KANUNU BAĞLAMINDA EMİSYON TİCARET SİSTEMİNİN ANAYASAL TEMELİ VE TASARIM SINIRLARI

Ali Bulut

doi:10.66484/ayhd.2001206

TR EN

7552 SAYILI İKLİM KANUNU BAĞLAMINDA EMİSYON TİCARET SİSTEMİNİN ANAYASAL TEMELİ VE TASARIM SINIRLARI

Öz

Emisyon ticaret sistemi, devletlerin iklim değişikliğiyle mücadelede başvurduğu emir, yasak ve teknik standartlara dayalı geleneksel çevre koruma araçlarına alternatif olarak geliştirilmiş bir düzenleme modelidir. Sistem, emisyonlara bir üst sınır getirirken kirleticilere azaltımın yöntemini ve zamanını seçme imkânı tanımaktadır. Böylece çevresel hedeflere daha düşük maliyetle ulaşılması amaçlanmaktadır. Ne var ki bu esneklik, devletin çevrenin korunmasında geri plana çekildiği anlamına gelmemektedir. Aksine sistem, birçok aşamada yoğun kamusal müdahale gerektirmektedir. Emisyon ticaret sisteminde devlet, izin verilen toplam sera gazı emisyonunu belirlemekte ve bu miktarı tahsisat adı verilen ölçülebilir ve standart birimlere ayırmaktadır. Ayrıca tahsisatların dağıtımını gerçekleştirmekte, piyasanın işleyiş kurallarını belirlemekte ve çevresel denetim ile piyasa denetimini yürütmektedir. Bu yönüyle emisyon ticareti, serbestçe oluşan bir piyasadan ziyade, devlet müdahalesinin piyasa biçimi içinde yeniden düzenlendiği bir çevre koruma rejimi niteliği taşımaktadır. Çalışmanın konusunu, 7552 sayılı İklim Kanunu bağlamında hukuki çerçevesi oluşturulan emisyon ticaret sisteminin anayasal temeli ve bu temelden doğan tasarım sınırları oluşturmaktadır. İncelemede öncelikle sistemin iktisadi temelleri ve kirleten öder ilkesiyle ilişkisi ele alınmaktadır. Daha sonra Anayasa’nın sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkını düzenleyen 56’ncı maddesi ile doğal servet ve kaynaklara ilişkin 168’nci maddesi üzerinde yoğunlaşmaktadır. Emisyon üst sınırı, tahsis mekanizması ve izleme-raporlama-doğrulama rejimi kanunilik ilkesi yönünden; üçüncü taraf doğrulayıcılarının konumu ise Anayasa’nın 128’inci maddesi çerçevesinde ele alınmaktadır. Ayrıca, tahsisatlarının hukuki niteliğine ilişkin tartışma da incelemenin bir diğer yönünü oluşturmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Emisyon Ticaret Sistemi, İklim Kanunu, Çevre Hakkı, Tabiî Servetler ve Kaynaklar, Emisyon Tahsisatı

THE CONSTITUTIONAL BASIS AND DESIGN CONSTRAINTS OF THE EMISSIONS TRADING SYSTEM UNDER CLIMATE LAW NO. 7552

Öz

The emissions trading system is a regulatory model developed as an alternative to traditional environmental protection instruments based on commands, prohibitions, and technical standards. While imposing an overall cap on emissions, the system allows polluters to choose the method and timing of their emission reductions. It thereby seeks to achieve environmental objectives at a lower cost. This flexibility, however, does not mean that the state withdraws from environmental protection. On the contrary, the system requires intensive public intervention at several stages. Under an emissions trading system, the state determines the total amount of permissible greenhouse gas emissions and divides this amount into measurable and standardised units known as emission allowances. It also allocates the allowances, establishes the rules governing the operation of the market, and conducts both environmental and market supervision. In this respect, emissions trading constitutes not a freely formed market but an environmental protection regime in which state intervention is reorganised through a market-based structure. This study examines the constitutional basis and resulting design limits of the emissions trading system established under Climate Law No. 7552. It first addresses the economic foundations of the system and its relationship with the polluter pays principle. It then focuses on Article 56 of the Constitution, which guarantees the right to live in a healthy and balanced environment, and Article 168, which governs natural wealth and resources. The emissions cap, allowance allocation mechanism, and monitoring, reporting, and verification regime are examined in light of the principle of legality, while the status of third-party verifiers is assessed under Article 128 of the Constitution. The legal nature of emission allowances constitutes another aspect of the analysis.

Anahtar Kelimeler

Emissions Trading System, Climate Law, Right to Environment, Natural Wealth and Resources, Emission Allowance

Öz

Kaynakça

Ackerman, Bruce A., ve Richard B. Stewart. “Reforming Environmental Law.” Stanford Law Review 37, no. 5 (1985): 1333–1365.
Açımuz, Bige. “Devletin Yükümlülüklerine, Sorumluluğuna ve Yargıcın Yetkilerine Yaklaşımda Dönüştürücü Etkileri Bakımından Sistemik İklim Davaları.” Yeditepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 19, no. 2 (2022): 343–428.
Adler, Jonathan H. “Displacement and Preemption of Climate Nuisance Claims.” Journal of Law, Economics & Policy 17, no. 2 (2022): 217–262.
Akbıyık, Cem, ve Zehra Gizem Ateş. “2872 Sayılı Çevre Kanunu md. 3/g Uyarınca Masraf Kavramı ve Kirletenin Masrafları Ödeme Yükümlülüğü.” İstanbul Kültür Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 16, no. 2-1 (2017): 67–91.
Akça, Kürşat. “Anayasa Mahkemesi Kararlarında Mülkiyet Hakkı.” İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 1, Özel Sayı (2015): 543–596.
Akıllıoğlu, Tekin. İnsan Hakları-I: Kavram, Kaynaklar ve Koruma Sistemleri. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İnsan Hakları Merkezi Yayınları, 1995.
Akın, Yeliz Neslihan. “İlga Hükümler Çerçevesinde 2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu’nun Düzenleme Alanı Hakkında Bir Değerlendirme.” Uyuşmazlık Mahkemesi Dergisi 6, no. 12 (2018): 1–61.
Aksoy, Makbule Duygu. Çevre Hukuku İlkelerinin İdari Yargı Kararlarına Yansıması. Seçkin Yayıncılık, 2024.
Ashford, Nicholas A., ve Charles C. Caldart. Environmental Law, Policy, and Economics: Reclaiming the Environmental Agenda. MIT Press, 2008.
Atay, E. Ethem. İdare Hukuku. Turhan Kitabevi, 2019.

Ayan, Mehmet. Eşya Hukuku II: Mülkiyet. 4. bas. Mimoza, 2012.
Ayata, Zeynep. “Hukukun İktisadi Analizi Çerçevesinde Rekabet Hukuku.” Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi 4, no. 1 (2014): 35–54.
Ayhan, Fatma. “İmar Planlarında Umumi Hizmete Ayrılan Taşınmazların Uzun Süre Kamulaştırılmaması Sorunu.” İdare Hukuku ve İlimleri Dergisi 15, no. 2 (2012): 133–150.
Ballesteros, Marta, Matthieu Wemaere, Leonie Reins, Virginie Rouas, Arne Riedel, Michael Mehling, Benjamin Görlach ve Bart Istvan. Legal Nature of EU ETS Allowances: Final Report. Publications Office of the European Union, 2019. https://doi.org/10.2834/014995.
Bandes, Susan. “The Negative Constitution: A Critique.” Michigan Law Review 88, no. 8 (1990): 2271–2347.
Başoğlu, Başak. “Elle Tutulmayanın Peşinde: Eşya Hukukunun Dönüşümü ve UNIDROIT Çalışmaları Işığında Dijital Varlıklar ile Doğrulanmış Karbon Kredileri Üzerinde Mutlak Hak Sahipliği.” Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 24, no. 1 (2025): 557–586.
Başpınar, Veysel. “Su Mülkiyeti Açısından Türk Medenî Kanunu, Yeraltı Suları Hakkında Kanun ve Su Kanunu Tasarısı Hükümlerinin Değerlendirilmesi.” Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 65, no. 4 (2016): 2725–2754.
Bellassen, Valentin, Nicolas Stephan, Marion Afriat, Emilie Alberola, Alexandra Barker, Jean-Pierre Chang, Caspar Chiquet et al. “Monitoring, Reporting and Verifying Emissions in the Climate Economy.” Nature Climate Change 5, no. 4 (2015): 319–328.
Beyoğlu, Cem Ümit. “Türk Hukukunda İklim Değişikliği ile Mücadele Politikalarının Çevre Hakkı Açısından Değerlendirilmesi.” Adalet Dergisi, no. 76 (2026): 825–866.
Bilgen, Pertev. İdare Hukuku Dersleri: İdare Hukukuna Giriş. Filiz Kitabevi, 1999.
Blumm, Michael C. “A Dozen Landmark Nuisance Cases and Their Environmental Significance.” Arizona Law Review 62, no. 2 (2020): 403–449.
Blumm, Michael C., ve Mary Christina Wood. “‘No Ordinary Lawsuit’: Climate Change, Due Process, and the Public Trust Doctrine.” American University Law Review 67, no. 1 (2017): 1–87.
Bogojević, Sanja. Emissions Trading Schemes: Markets, States and Law. Hart Publishing, 2013.
Boyar, Oya. “Anayasa ve Sürdürülebilir Kalkınma.” İstanbul Hukuk Mecmuası 78, no. 4 (2020): 1921–1957.
Boyd, David R. “The Constitutional Right to a Healthy Environment.” Environment: Science and Policy for Sustainable Development 54, no. 4 (2012): 3–15.
Bryant, Gareth. Carbon Markets in a Climate-Changing Capitalism. Cambridge University Press, 2019.
Calel, Raphael, Antoine Dechezleprêtre ve Frank Venmans. “Policing Carbon Markets.” Climate Policy 25, no. 9 (2025): 1489–1507.
Caney, Simon. “Markets, Morality and Climate Change: What, if Anything, Is Wrong with Emissions Trading?” New Political Economy 15, no. 2 (2010): 197–224.
Castree, Noel. “Commodifying What Nature?” Progress in Human Geography 27, no. 3 (2003): 273–297.
Coase, R. H. “The Problem of Social Cost.” Journal of Law and Economics 3 (1960): 1–44.
Cole, Daniel H. Pollution and Property: Comparing Ownership Institutions for Environmental Protection. Cambridge University Press, 2002.
Cole, Daniel H. “New Forms of Private Property: Property Rights in Environmental Goods.” İçinde Property Law and Economics, ed. Boudewijn Bouckaert, 225–269. Edward Elgar, 2010.
Cooter, Robert D., ve Jody S. Kraus. “The Measure of Law and Economics.” Çalışma tebliği, Berkeley Program in Law and Economics, 2014.
Coria, Jessica, ve Jūratė Jaraitė. “Transaction Costs of Upstream Versus Downstream Pricing of CO₂ Emissions.” Environmental and Resource Economics 72, no. 4 (2019): 965–1001.
Coyle, Sean, ve Karen Morrow. The Philosophical Foundations of Environmental Law: Property, Rights and Nature. Hart Publishing, 2004.
Çağlayan, Ramazan. İdare Hukuku Dersleri. Adalet Yayınevi, 2020.
Çakan, Seher. “İklim Değişikliği ve Yaşam Hakkı: Urgenda Vakfı v. Hollanda Hükümeti Davası.” Maltepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 1, no. 1 (2023): 19–44.
Çal, Sedat. Türk İdare Hukukunda Ruhsat. 2. bas. Seçkin Yayıncılık, 2012.
Çekiç, Muhammed İsmail. İdare Hukuku Açısından Ruhsat. On İki Levha Yayıncılık, 2019.
Dalkılıç, Elvin Evrim. “İdarenin Denetim Yetkisinin Özel Kişilere Devrine Anayasa Mahkemesi’nin Yaklaşımı.” Ankara Barosu Dergisi, no. 2 (2013): 107–124.
Dalkılıç, Elvin Evrim. “Anayasa Mahkemesi’nin Son Dönem Kararlarında Yasa ile Yetkilendirmenin Anlamına İlişkin Gözlemler.” Türkiye Barolar Birliği Dergisi, no. 139 (2018): 11–27.
Damon, Maria, Daniel H. Cole, Elinor Ostrom ve Thomas Sterner. “Grandfathering: Environmental Uses and Impacts.” Review of Environmental Economics and Policy 13, no. 1 (2019): 23–42.
de Cendra de Larragán, Javier. “Too Much Harmonization? An Analysis of the Commission’s Proposal to Amend the EU ETS from the Perspective of Legal Principles.” İçinde Climate Change and European Emissions Trading: Lessons for Theory and Practice, ed. Michael Faure ve Marjan Peeters, 53–87. Edward Elgar, 2008.
de Sadeleer, Nicolas. Environmental Principles: From Political Slogans to Legal Rules. 2. bas. Oxford University Press, 2020.
De Smedt, Kristel, ve Britt Gerritsen. “The Environmental Liability Directive 20 Years On: A Critical Evaluation.” Environmental Liability 28, no. 5 (2024): 199–211.
Driesen, David M. The Economic Dynamics of Environmental Law. MIT Press, 2003.
Durğun, Serpil. “Dağıtılacak Potansiyel Bir Fayda Olarak Doğal Çevre.” Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi 19, no. 2 (2024): 641–662.
Durmuş, Abdurrahim, ve İzzet Arı. “Paris Anlaşması Altında Ulusal Katkı Beyanlarının Raporlama Unsurlarının İncelenmesi.” Ulusal Çevre Bilimleri Araştırma Dergisi 8, no. 1 (2025): 34–42.
Düren, Akın. İdare Malları. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları, 1975.
Dworkin, Ronald. Taking Rights Seriously. Harvard University Press, 1977.
Edenhofer, Ottmar, Christian Flachsland, Michael Jakob ve Kai Lessmann. “The Atmosphere as a Global Commons—Challenges for International Cooperation and Governance.” Discussion Paper 2013-58. Harvard Project on Climate Agreements, 2013.
Ellerman, A. Denny. “The EU Emission Trading Scheme: A Prototype Global System?” Discussion Paper 2008-02. Harvard Project on International Climate Agreements, 2008.
Ellerman, A. Denny, ve Paul L. Joskow. The Current State of Emissions Trading in the US. MIT Center for Energy and Environmental Policy Research, 2008.
Ellerman, A. Denny, Paul L. Joskow, Richard Schmalensee, Juan-Pablo Montero ve Elizabeth M. Bailey. Markets for Clean Air: The U.S. Acid Rain Program. Cambridge University Press, 2000.
Ellerman, A. Denny, Frank J. Convery ve Christian de Perthuis. Pricing Carbon: The European Union Emissions Trading Scheme. Cambridge University Press, 2010.
Erdem, Jülide Gül. “Anayasa Mahkemesi’nin Haklı Beklentilerin Korunması İlkesine Yaklaşımı.” Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 30, no. 52 (2025): 85–110.
Eren, Fikret. Mülkiyet Hukuku. 4. bas. Yetkin Yayınları, 2016.
Esty, Daniel C. “Next Generation Environmental Law: A Response to Richard Stewart.” Capital University Law Review 29, no. 1 (2001): 183–204.
Faure, Michael G., ve David J. Grimeaud. “Financial Assurance Issues of Environmental Liability.” İçinde Deterrence, Insurability and Compensation in Environmental Liability: Future Developments in the European Union, ed. Michael G. Faure, 7–255. Springer, 2003.
Faure, Michael G., ve Roy A. Partain. Environmental Law and Economics: Theory and Practice. Cambridge University Press, 2019.
Financial Markets Law Committee. Issue 116—Emission Allowances: Creating Legal Certainty. Financial Markets Law Committee, 2009.
Godt, Christine. “‘Regulatory Property Rights’: New Insights from Private Property Theory for the Takings Doctrine.” European Property Law Journal 6, no. 2 (2017): 158–195.
Goulder, Lawrence H., ve Ian W. H. Parry. “Instrument Choice in Environmental Policy.” Review of Environmental Economics and Policy 2, no. 2 (2008): 152–174.
Gökalp, Süheyla Suzan. “Çevre Sorunları, Devletin Pozitif Yükümlülüğü ve İdarenin Sorumluluğu.” Memleket Siyaset Yönetim 17, no. 38 (2022): 267–300.
Gözler, Kemal. İdare Hukuku. 2. bas. Cilt 2. Ekin, 2009.
Gözübüyük, A. Şeref, ve Turgut Tan. İdare Hukuku. Cilt 1. Turhan Kitabevi, 2018.
Gronwald, Marc, ve Beat Hintermann, ed. Emissions Trading as a Policy Instrument: Evaluation and Prospects. MIT Press, 2015.
Gülan, Aydın. Kamu Mallarından Yararlanma Usullerinin Tâbi Olduğu Hukuki Rejim. Alfa Yayınları, 1999.
Gülan, Aydın. Maden İdare Hukukumuzun Ana İlkeleri ve Temel Müesseseleri. Lamure Yayınları, 2008.
Güneş, Ahmet M. Avrupa Birliği Çevre Hukuku. On İki Levha Yayıncılık, 2011.
Güneş, Ahmet M. Çevre Hukuku. On İki Levha Yayıncılık, 2015.
Hackett, Steven C. Environmental and Natural Resources Economics: Theory, Policy, and the Sustainable Society. 3. bas. M.E. Sharpe, 2006.
Hahn, Robert W., ve Gordon L. Hester. “Marketable Permits: Lessons for Theory and Practice.” Ecology Law Quarterly 16, no. 2 (1989): 361–406.
Hall, Caleb. “A Right Most Dear: The Case for a Constitutional Environmental Right.” Tulane Environmental Law Journal 30, no. 1 (2016): 85–109.
Hansjürgens, Bernd. “Introduction.” İçinde Emissions Trading for Climate Policy: US and European Perspectives, ed. Bernd Hansjürgens, 1–16. Cambridge University Press, 2005.
Heine, Dirk, Michael G. Faure ve Goran Dominioni. “The Polluter-Pays Principle in Climate Change Law: An Economic Appraisal.” Climate Law 10, no. 1 (2020): 94–115.
Heller, Michael A. “The Tragedy of the Anticommons: Property in the Transition from Marx to Markets.” Harvard Law Review 111 (1998): 621–688.
Hintermann, Beat, ve Marc Gronwald. “The EU ETS.” İçinde Emissions Trading as a Policy Instrument: Evaluation and Prospects, ed. Marc Gronwald ve Beat Hintermann, 15–24. MIT Press, 2015.
Holder, Jane, ve Maria Lee. Environmental Protection, Law and Policy. 2. bas. Cambridge University Press, 2007.
Holligan, Bonnie. “Commodity or Propriety? Unauthorised Transfer of Intangible Entitlements in the EU Emissions Trading System.” Modern Law Review 83, no. 5 (2020): 979–1007.
Hondur, Ayşe. “Emisyon Ticaret Sistemi ve Türkiye: Emisyon Ticaret Sistemi Yönetmelik Taslağı Üzerine Değerlendirme.” Selçuk Üniversitesi Adalet Meslek Yüksekokulu Dergisi 8, no. 2 (2025): 85–108.
Honoré, A. M. “Ownership.” İçinde Oxford Essays in Jurisprudence, ed. A. G. Guest, 107–147. Clarendon Press, 1961.
Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC). Climate Change 2023: Synthesis Report—Longer Report. IPCC, 2023.
Işıklar, Celâl. “İdare ile Kamu Malları Arasındaki Hukuki İlişki Bağlamında Devletin Hüküm ve Tasarrufunda Altında Olma.” Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 31, no. 2 (2023): 703–753.
Jackson, Vicki C. “Constitutional Law in an Age of Proportionality.” Yale Law Journal 124, no. 8 (2015): 3094–3196.
Jans, Jan H., ve Hans H. B. Vedder. European Environmental Law. 3. bas. Europa Law Publishing, 2008.
Johannsen, Bengt, Louis J. Kotzé ve Chiara Macchi. “An Empty Victory? Shell v. Milieudefensie et al. 2024, the Legal Obligations of Carbon Majors, and the Prospects for Future Climate Litigation Action.” Review of European, Comparative & International Environmental Law 34, no. 1 (2025): 270–278.
“Juliana v. United States.” Harvard Law Review 134, no. 5 (2021): 1929–1936.
Kaplan, Onur. İdare Hukuku Perspektifinden Avcılık Faaliyetleri ile Av ve Yaban Hayatı Yönetimi. On İki Levha Yayıncılık, 2023.
Karahanoğulları, Onur. İdare Hukuku. 3. bas. Turhan Kitabevi, 2025.
Karakaya, Etem, Gamze Akkoyun ve Burcu Hiçyılmaz. “Sera Gazı Emisyonu Azaltımı İçin Karbonun Fiyatlanması: Karbon Vergisi mi Emisyon Ticareti mi?” Ekonomi Politika ve Finans Araştırmaları Dergisi 8, no. 4 (2023): 813–841.
Kayhan, Ali Kerem. “Uluslararası Hukukta İnsanlığın Ortak Kaygısı Kavramı.” Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, no. 1 (2018): 221–246.
Khan, Mizan R. “Polluter-Pays-Principle: The Cardinal Instrument for Addressing Climate Change.” Laws 4, no. 3 (2015): 638–653.
Kotzampasakis, Manolis, ve Edwin Woerdman. “The Legal Objectives of the EU Emissions Trading System: An Evaluation Framework.” Transnational Environmental Law 13, no. 2 (2024): 312–336.
Köybaşı, Serkan, ve Nihal Özkardeş. “İnsan Hakları Çerçevesinde İklim Değişikliğinden Meydana Gelecek Felaketlerden İdarenin Sorumluluğu.” İstanbul Hukuk Mecmuası 83, no. 3 (2025): 1228–1266.
Krämer-Hoppe, Rike. “The Climate Protection Order of the Federal Constitutional Court of Germany and the North-South Divide.” German Law Journal 22, no. 8 (2021): 1393–1408.
Kuehn, Robert R. “A Taxonomy of Environmental Justice.” Environmental Law Reporter 30, no. 9 (2000): 10681–10703.
Lazarus, Richard J. The Making of Environmental Law. 2. bas. University of Chicago Press, 2022.
Lefevere, Jürgen. “The EU Greenhouse Gas Emission Allowance Trading Scheme.” İçinde Climate Change and Carbon Markets: A Handbook of Emissions Reduction Mechanisms, ed. Farhana Yamin, 75–151. Earthscan, 2005.
Lohmann, Larry. “Uncertainty Markets and Carbon Markets: Variations on Polanyian Themes.” New Political Economy 15, no. 2 (2010): 225–254.
MacKenzie, Donald. “Making Things the Same: Gases, Emission Rights and the Politics of Carbon Markets.” Accounting, Organizations and Society 34, nos. 3–4 (2009): 440–455.
Mariotti, Caterina. “Theory and Practice of Emissions Trading in the European Union: Some Reflections on Allowance Allocation in Light of the DK Recycling Case.” European Papers 1, no. 3 (2016): 1153–1170.
Markkanen, Sanna, ve Annela Anger-Kraavi. “Social Impacts of Climate Change Mitigation Policies and Their Implications for Inequality.” Climate Policy 19, no. 7 (2019): 827–844.
Mathie, Alex. “Must a Just Distribution of Emissions Shares Respect Territorial Claims to Terrestrial Sink Capacity?” Res Publica 29, no. 1 (2023): 41–67.
Mathis, Klaus. Efficiency Instead of Justice? Searching for the Philosophical Foundations of the Economic Analysis of Law. Çev. Deborah Shannon. Springer, 2009.
Mathis, Klaus. “Sustainable Development, Economic Growth and Environmental Regulation.” İçinde Environmental Law and Economics, ed. Klaus Mathis ve Bruce R. Huber, 3–42. Springer, 2017.
May, James R., ve Erin Daly. Global Environmental Constitutionalism. Cambridge University Press, 2015.
McAllister, Lesley K. “The Enforcement Challenge of Cap-and-Trade Regulation.” Environmental Law 40, no. 4 (2010): 1195–1230.
McAllister, Lesley K. “Regulation by Third-Party Verification.” Boston College Law Review 53, no. 1 (2012): 1–64.
McGuire, Chad J. Environmental Law from the Policy Perspective: Understanding How Legal Frameworks Influence Environmental Problem Solving. CRC Press, 2014.
Mullins, Fiona. “Implementation Challenges: Insights from the European Union Emission Allowance Trading Scheme.” İçinde Climate Change and Carbon Markets: A Handbook of Emissions Reduction Mechanisms, ed. Farhana Yamin, 183–200. Earthscan, 2005.
Nalbant Efe, Gözde. “İklim Değişikliğiyle Mücadelede Maliye Politikası: Türkiye İçin Emisyon Ticaret Sistemi ve Karbon Vergisi Seçenekleri.” Maliye ve Finans Yazıları 40, Özel Sayı 3 (2025): 44–70.
Nash, Jonathan Remy. “Too Much Market? Conflict Between Tradable Pollution Allowances and the ‘Polluter Pays’ Principle.” Harvard Environmental Law Review 24, no. 2 (2000): 465–535.
Odabaşı, Nazım Sinan. “Anayasalarda Sürdürülebilir Gelişme.” Anayasa Hukuku Dergisi 10, no. 19 (2021): 167–208.
Oğuzman, M. Kemal, Özer Seliçi ve Saibe Oktay-Özdemir. Eşya Hukuku. 25. bas. Filiz Kitabevi, 2023.
Ohlendorf, Nils, Michael Jakob, Jan Christoph Minx, Carsten Schröder ve Jan Christoph Steckel. “Distributional Impacts of Carbon Pricing: A Meta-Analysis.” Environmental and Resource Economics 78, no. 1 (2021): 1–42.
Özdemir, Hakan. “Deniz Kaynaklı Kirliliğin Finansal Sorumluluğu: Türkiye’de Kirleten Öder İlkesi Çerçevesinde Mali Araçların Değerlendirilmesi.” Ankara Üniversitesi Deniz Hukuku Ulusal Araştırma Merkezi Dergisi (DEHUKAMDER) 8, 10. Yıl Özel Sayısı (2025): 381–440.
Özgen, Sümeyra. “İdarenin Düzenleme Yetkisi ve Sınırı, Anayasa Mahkemesi Tarafından Belirlenen Ölçütler ve Cumhurbaşkanlığı Kararnameleri.” Danıştay Dergisi, no. 154 (2022): 197–251.
Özkaya Özlüer, Ilgın. “İklimin Piyasalaşması: Planlama Hukuku Örneğinde Kamu Yönetiminin Değişen Paradigmaları.” Ankara Üniversitesi SBF Dergisi 81, no. 1 (2026): 67–90.
Partnership for Market Readiness ve International Carbon Action Partnership. Governance of Emissions Trading Systems. World Bank, 2022.
Peeters, Marjan. “Inspection and Market-Based Regulation through Emissions Trading: The Striking Reliance on Self-Monitoring, Self-Reporting and Verification.” Utrecht Law Review 2, no. 1 (2006): 177–195.
Percival, Robert V., Christopher H. Schroeder, Alan S. Miller ve James P. Leape. Environmental Regulation: Law, Science, and Policy. 8. bas. Wolters Kluwer, 2018.
Posner, Richard A. The Economics of Justice. Harvard University Press, 1983.
Republic of Türkiye. The Second Nationally Determined Contribution (NDC 3.0). 2025.
Revesz, Richard L., ve Robert N. Stavins. “Environmental Law and Policy.” NBER Working Paper 13575. National Bureau of Economic Research, 2007.
Rohleder, Jennifer. “The Role of Third-Party Verification in Emissions Trading Systems: Developing Best Practices.” Sustainable Development Law & Policy 6, no. 2 (2006): 26–29, 69.
Rostron, Jack, ed. Environmental Law for the Built Environment. Cavendish Publishing, 2001.
Saint-Exupéry, Antoine de. Küçük Prens. Çev. Cemal Süreya ve Tomris Uyar. Can Yayınları, 2015. E-kitap.
Sancakdar, Oğuz, Uğur Samancı, Hande Sena Çalış ve Merve Işık. Sular Hukuku. 1. bas. Yetkin Yayınları, 2020.
Sanlı, Kerem Cem. Hukuk ve Ekonomi Perspektifinden Sözleşme Hukuku ve Sözleşme Yaptırımlarının Ekonomik Analizi. On İki Levha Yayıncılık, 2015.
Sax, Joseph L. “The Public Trust Doctrine in Natural Resource Law: Effective Judicial Intervention.” Michigan Law Review 68, no. 3 (1970): 471–566.
Schläpfer, Felix, ve Arild Vatn. “Regulation of Externalities: Rights, Options, and Procedure.” Frontiers in Environmental Economics 2 (2023): 1188700.
Schmalensee, Richard, ve Robert N. Stavins. “The SO₂ Allowance Trading System: The Ironic History of a Grand Policy Experiment.” Journal of Economic Perspectives 27, no. 1 (2013): 103–122.
Seyhan, Serkan. Yapay Zekâ Teknolojileri Kapsamında İdarenin Sorumluluğu. On İki Levha Yayıncılık, 2023.
Sirmen, Lale. Eşya Hukuku. 10. bas. Yetkin Yayınları, 2022.
Skjærseth, Jon Birger, ve Jørgen Wettestad. EU Emissions Trading: Initiation, Decision-Making and Implementation. Ashgate, 2008.
Sorrell, Steven, ve Jos Sijm. “Carbon Trading in the Policy Mix.” Oxford Review of Economic Policy 19, no. 3 (2003): 420–437.
Soylu, Ahmet Cemil. İdarenin Gıda Güvenliğine İlişkin Faaliyetleri. On İki Levha Yayıncılık, 2023.
Söyler, İlhami. “Hava Kamu Malı mıdır? İdare Hukuku ve Mali Hukuk Açısından Normatif Bir Yaklaşım.” Mali Hukuk Dergisi, no. 127 (Ocak–Şubat 2007).
Söyler, İlhami. “Kamu Malları Teorisi Açısından Devletin Hüküm ve Tasarrufundaki Yerler.” Sayıştay Dergisi, no. 83 (2011): 57–68.
Stavins, Robert N. “Experience with Market-Based Environmental Policy Instruments.” İçinde Handbook of Environmental Economics, cilt 1, ed. Karl-Göran Mäler ve Jeffrey R. Vincent, 355–435. Elsevier, 2003.
Stephan, Benjamin, ve Matthew Paterson. “The Politics of Carbon Markets: An Introduction.” Environmental Politics 21, no. 4 (2012): 545–562.
Stiglitz, Joseph E. Economics of the Public Sector. 3. bas. W.W. Norton, 2000.
Sunstein, Cass R. The Second Bill of Rights: FDR’s Unfinished Revolution and Why We Need It More Than Ever. Basic Books, 2004.
Şenel, Leyla. “Hak ve Özgürlüklerin Çatışması.” Kırklareli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 1, no. 2 (2023): 347–379.
Şimşek, Suat. “Mülkiyet Hakkının Kapsamı, Sınırlandırma Nedenleri ve Şartları Açısından 1982 Anayasası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi: Karşılaştırmalı Bir Analiz-I.” Türkiye Barolar Birliği Dergisi, no. 91 (2010): 181–228.
Şirin, Tolga. Çevre Devleti: Cumhuriyetin Gizli Niteliği. Haklar ve Araştırmalar Derneği Yayınları, 2022.
Tan, Turgut. İdare Hukuku. Turhan Kitabevi, 2016.
Taştan, Furkan Güven. “Karbon Kredisinin Hukuki Niteliği ve Mülkiyete Konu Olması.” Ticaret ve Fikri Mülkiyet Hukuku Dergisi 11, no. 2 (2025): 347–367.
Tietenberg, Thomas H. Emissions Trading: Principles and Practice. 2. bas. Resources for the Future, 2006.
Tietenberg, Thomas H. “Tradable Permits in Principle and Practice.” Penn State Environmental Law Review 14, no. 2 (2006): 251–281.
Tietenberg, Thomas H. “Tradable Permits in Principle and Practice.” İçinde Moving to Markets in Environmental Regulation: Lessons from Twenty Years of Experience, ed. Jody Freeman ve Charles D. Kolstad, 63–94. Oxford University Press, 2007.
Tietenberg, Tom, ve Lynne Lewis. Environmental and Natural Resource Economics. 11. bas. Routledge, 2018.
Tiryaki, Refik. Ekonomik Özgürlükler ve Anayasa. Yetkin Yayınları, 2008.
Turgut, Nükhet. “Kirleten Öder İlkesi ve Çevre Hukuku.” Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 44, nos. 1–4 (1995): 607–654.
Turgut, Nükhet. “İhtiyat İlkesi.” Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 45, nos. 1–4 (1996): 67–102.
Türkoğlu Üstün, Kamile. “Anayasa Mahkemesinin Bireysel Başvuru Kararlarında Çevre Hakkına Yaklaşımı.” Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 29, no. 3 (2021): 2545–2593.
Üstün, Gül. “Madencilik Faaliyetlerinde Halkın Katılımı: Sürdürülebilir Kalkınma ve Kanada Maden Hukuku Perspektifi.” Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi 30, no. 2 (2024): 486–494. https://doi.org/10.33433/maruhad.1558984.
Voigt, Christina, ed. Rule of Law for Nature: New Dimensions and Ideas in Environmental Law. Cambridge University Press, 2013.
Voß, Jan-Peter. “Innovation Processes in Governance: The Development of ‘Emissions Trading’ as a New Policy Instrument.” Science and Public Policy 34, no. 5 (2007): 329–343.
Wang, Jianfu, Shiping Jin, Weiguo Bai, Yongliang Li ve Yuhui Jin. “Comparative Analysis of the International Carbon Verification Policies and Systems.” Natural Hazards 84, suppl. 1 (2016): S381–S397.
Wegener, Lennart. “Can the Paris Agreement Help Climate Change Litigation and Vice Versa?” Transnational Environmental Law 9, no. 1 (2020): 17–36.
Weishaar, Stefan E. Emissions Trading Design: A Critical Overview. Edward Elgar, 2014.
Winter, Gerd. “The Intergenerational Effect of Fundamental Rights: A Contribution of the German Federal Constitutional Court to Climate Protection.” Journal of Environmental Law 34, no. 1 (2022): 209–221.
Woerdman, Edwin, Oscar Couwenberg ve Andries Nentjes. “Energy Prices and Emissions Trading: Windfall Profits from Grandfathering?” European Journal of Law and Economics 28, no. 2 (2009): 185–202.
Woerdman, Edwin, Stefano Clò ve Alessandra Arcuri. “European Emissions Trading and the Polluter-Pays Principle: Assessing Grandfathering and Over-Allocation.” İçinde Climate Change and European Emissions Trading: Lessons for Theory and Practice, ed. Michael Faure ve Marjan Peeters, 128–150. Edward Elgar, 2008.
World Bank ve International Carbon Action Partnership. Emissions Trading in Practice: A Handbook on Design and Implementation. 2. bas. World Bank, 2021.
Wråke, Markus, Dallas Burtraw, Åsa Löfgren ve Lars Zetterberg. “What Have We Learnt from the European Union’s Emissions Trading System?” Ambio 41, suppl. 1 (2012): 12–22.
Yaşar, Hasan Nuri. İdare Hukuku. 2. bas. Der Yayınları, 2014.
Yayla, Yıldızhan. İdare Hukuku. Filiz Kitabevi, 2009.
Yıldırım, Turan, Melikşah Yasin, Nur Kaman, H. Eyüp Özdemir, Gül Üstün ve Özge Okay Tekinsoy. İdare Hukuku. 8. bas. On İki Levha Yayıncılık, 2020.
Yıldırım, Turan, Melikşah Yasin, Nur Kaman, H. Eyüp Özdemir, Gül Üstün ve Özge Okay Tekinsoy. İdare Hukuku. 9. bas. On İki Levha Yayıncılık, 2024.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası. Kanun No. 2709. Resmî Gazete, 9 Kasım 1982, no. 17863 (Mükerrer).
Çevre Kanunu. Kanun No. 2872. Resmî Gazete, 11 Ağustos 1983, no. 18132.
Devlet İhale Kanunu. Kanun No. 2886. Resmî Gazete, 10 Eylül 1983, no. 18161.
Türk Medenî Kanunu. Kanun No. 4721. Resmî Gazete, 8 Aralık 2001, no. 24607.
Kamu İhale Kanunu. Kanun No. 4734. Resmî Gazete, 22 Ocak 2002, no. 24648.
İklim Kanunu. Kanun No. 7552. Resmî Gazete, 9 Temmuz 2025, no. 32951.
İklim Değişikliği Başkanlığı. Türkiye Emisyon Ticaret Sistemi Yönetmeliği Taslağı. 22 Temmuz 2025.,
Birleşmiş Milletler. Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi. 9 Mayıs 1992.
Birleşmiş Milletler. Rio Declaration on Environment and Development. U.N. Doc. A/CONF.151/26 (Vol. I), annex I. 1992.
Birleşmiş Milletler. Paris Anlaşması. 12 Aralık 2015.
Paris Anlaşması Taraflar Toplantısı. Karar 1/CMA.3, “Glasgow Climate Pact.” FCCC/PA/CMA/2021/10/Add.1. 2021.
Paris Anlaşması Taraflar Toplantısı. Karar 1/CMA.5, “Outcome of the First Global Stocktake.” FCCC/PA/CMA/2023/16/Add.1. 2023.
OECD. Recommendation of the Council on Guiding Principles concerning International Economic Aspects of Environmental Policies. OECD/LEGAL/0102, C(72)128. 26 Mayıs 1972.
OECD. Recommendation of the Council on the Implementation of the Polluter-Pays Principle. OECD/LEGAL/0132, C(74)223. 14 Kasım 1974.
OECD. Recommendation of the Council concerning the Application of the Polluter-Pays Principle to Accidental Pollution. OECD/LEGAL/0251, C(89)88/FINAL. 7 Temmuz 1989.
Avrupa Birliği’nin İşleyişi Hakkında Antlaşma (konsolide metin). OJ C 202, 7 Haziran 2016.
Avrupa Parlamentosu ve Konsey Direktifi 2003/87/AT, 13 Ekim 2003. OJ L 275, 25 Ekim 2003, 32.
Avrupa Parlamentosu ve Konsey Direktifi 2014/65/AB, 15 Mayıs 2014. OJ L 173, 12 Haziran 2014, 349.
Komisyon Uygulama Tüzüğü (AB) 2018/2066, 19 Aralık 2018. OJ L 334, 31 Aralık 2018, 1.
Komisyon Uygulama Tüzüğü (AB) 2018/2067, 19 Aralık 2018. OJ L 334, 31 Aralık 2018, 94.
Komisyonun Yetki Devrine Dayanan Tüzüğü (AB) 2019/1122, 12 Mart 2019. OJ L 177, 2 Temmuz 2019, 3.
Avrupa Parlamentosu ve Konsey Direktifi (AB) 2023/959, 10 Mayıs 2023. OJ L 130, 16 Mayıs 2023, 134.
Canadian Environmental Protection Act, 1999, S.C. 1999, c. 33.
Charte de l’environnement de 2004 [Fransız Çevre Şartı], m. 4.
Constitution fédérale de la Confédération suisse [İsviçre Federal Anayasası], m. 74(2).
National Environmental Management Act 107 of 1998 (Güney Afrika).
United States Clean Air Act, 42 U.S.C. §§ 7401 vd.; özellikle § 7651b(f).
AYM, E. 1963/126, K. 1965/7, 16 Şubat 1965.
AYM, E. 1985/11, K. 1986/29, 11 Aralık 1986.
AYM, E. 1985/20, K. 1986/30, 24 Aralık 1986.
AYM, E. 1994/43, K. 1994/42-2, 9 Aralık 1994.
AYM, E. 2001/377, K. 2002/59, 26 Haziran 2002.
AYM, E. 2004/81, K. 2008/48, 31 Ocak 2008.
AYM, E. 2005/138, K. 2008/124, 19 Haziran 2008.
AYM, E. 2007/2, K. 2011/13, 13 Ocak 2011.
AYM, E. 2010/73, K. 2011/176, 29 Aralık 2011.
AYM, E. 2011/27, K. 2012/101, 5 Temmuz 2012.
AYM, E. 2011/106, K. 2012/192, 29 Kasım 2012.
AYM, E. 2011/110, K. 2012/79, 24 Mayıs 2012.
AYM, E. 2012/6, K. 2012/131, 27 Eylül 2012.
AYM, E. 2012/102, K. 2012/207, 27 Aralık 2012.
AYM, E. 2013/43, K. 2013/168, 26 Aralık 2013.
AYM, E. 2013/50, K. 2015/38, 1 Nisan 2015.
AYM, E. 2013/65, K. 2014/93, 22 Mayıs 2014.
AYM, E. 2013/72, K. 2013/126, 31 Ekim 2013.
AYM, E. 2015/72, K. 2016/44, 26 Mayıs 2016.
AYM, E. 2016/150, K. 2017/179, 28 Aralık 2017.
AYM, E. 2019/89, K. 2021/10, 4 Şubat 2021.
AYM, E. 2020/34, K. 2023/25, 16 Şubat 2023.
AYM, E. 2023/68, K. 2024/190, 5 Kasım 2024.
AYM. Kemal Yeler ve Ali Arslan Çelebi. B. No. 2012/636, 15 Nisan 2014.
AYM. Selçuk Emiroğlu. B. No. 2013/5660, 20 Mart 2014.
AYM. Mehmet Kurt [GK]. B. No. 2013/2552, 25 Şubat 2016.
AYM. Hüseyin Tunç Karlık ve Zahide Şadan Karluk. B. No. 2013/6587, 24 Mart 2016.
AYM. Muharrem Karabulut. B. No. 2017/28126, 10 Aralık 2019.
AYM. Halide Demirel. B. No. 2017/17378, 13 Şubat 2020.
Danıştay 6. D., E. 2017/4387, K. 2020/7413, 9 Eylül 2020.
Danıştay 6. D., E. 2020/3564, K. 2022/5386, 9 Mayıs 2022.
Danıştay 6. D., E. 2021/3877, K. 2025/601, 12 Şubat 2025.
AİHM. Tre Traktörer Aktiebolag/İsveç. B. No. 10873/84, 7 Temmuz 1989.
AİHM. Fredin/İsveç (No. 1). B. No. 12033/86, 18 Şubat 1991.
AİHM [BD]. Kopecký/Slovakya. B. No. 44912/98, 28 Eylül 2004.
AİHM [BD]. Anheuser-Busch Inc./Portekiz. B. No. 73049/01, 11 Ocak 2007.
AİHM [BD]. Verein KlimaSeniorinnen Schweiz ve Diğerleri/İsviçre. B. No. 53600/20, 9 Nisan 2024.
ABAD. The Queen v. Secretary of State for the Environment and Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte H. A. Standley ve Diğerleri ve D. G. D. Metson ve Diğerleri. C-293/97, ECLI:EU: C:1999:215, 29 Nisan 1999.
Genel Mahkeme. Republic of Poland v. Commission of the European Communities. T-183/07, ECLI:EU:T:2009:350, 23 Eylül 2009.
ABAD [Büyük Daire]. Air Transport Association of America and Others v. Secretary of State for Energy and Climate Change. C-366/10, ECLI:EU:C:2011:864, 21 Aralık 2011.
ABAD. European Commission v. Republic of Poland. C-504/09 P, ECLI:EU:C:2012:178, 29 Mart 2012.
ABAD. Ministero dell’Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare ve Diğerleri v. Fipa Group Srl ve Diğerleri. C-534/13, ECLI:EU:C:2015:140, 4 Mart 2015.
ABAD. Criminal Proceedings against A and B. C-453/15, ECLI:EU:C:2016:933, 8 Aralık 2016.
ABAD. Túrkevei Tejtermelő Kft. v. Országos Környezetvédelmi és Természetvédelmi Főfelügyelőség. C-129/16, ECLI:EU:C:2017:547, 13 Temmuz 2017.
BVerfG, BVerfGE 49, 89.
BVerfG, BVerfGE 83, 130.
BVerfG. Neubauer et al. 1 BvR 2656/18, 1 BvR 78/20, 1 BvR 96/20 ve 1 BvR 288/20, 24 Mart 2021. ECLI:DE:BVerfG:2021: rs20210324.1bvr265618.
Guinn v. United States, 238 U.S. 347 (1915).
Ormet Corp. v. Ohio Power Co., 98 F.3d 799 (4th Cir. 1996).
Juliana v. United States, 217 F. Supp. 3d 1224 (D. Or. 2016).
Juliana v. United States, 947 F.3d 1159 (9th Cir. 2020).
West Virginia v. EPA, 597 U.S. 697 (2022).
Hindistan Yüksek Mahkemesi. Vellore Citizens’ Welfare Forum v. Union of India. (1996) 5 SCC 647.
Fransa Anayasa Konseyi. Décision n° 2008-564 DC, 19 Haziran 2008.
Hollanda Yüksek Mahkemesi. The State of the Netherlands v. Urgenda Foundation. No. 19/00135, ECLI:NL:HR:2019:2007, 20 Aralık 2019.
Lahey Bölge Mahkemesi. Milieudefensie et al. v. Royal Dutch Shell plc. ECLI:NL:RBDHA:2021:5339, 26 Mayıs 2021.
Amsterdam Bölge Mahkemesi. Fossielvrij NL v. KLM. ECLI:NL:RBAMS:2024:1512, 20 Mart 2024.
Lahey İstinaf Mahkemesi. Shell plc v. Milieudefensie et al. ECLI:NL:GHDHA:2024:2100, 12 Kasım 2024.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Kamu Hukuku (Diğer)

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Ali Bulut ^*
0009-0009-9205-6813
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

22 Eylül 2026

Gönderilme Tarihi

22 Temmuz 2026

Kabul Tarihi

2 Ağustos 2026

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Cilt: 15 Sayı: 29

DOI

https://doi.org/10.66484/ayhd.2001206

IZ

https://izlik.org/JA57KN88YM

APA

Bulut, A. (2026). 7552 SAYILI İKLİM KANUNU BAĞLAMINDA EMİSYON TİCARET SİSTEMİNİN ANAYASAL TEMELİ VE TASARIM SINIRLARI. Anayasa Hukuku Dergisi, 15(29), 159-252. https://doi.org/10.66484/ayhd.2001206

AMA

1.Bulut A. 7552 SAYILI İKLİM KANUNU BAĞLAMINDA EMİSYON TİCARET SİSTEMİNİN ANAYASAL TEMELİ VE TASARIM SINIRLARI. AYHD. 2026;15(29):159-252. doi:10.66484/ayhd.2001206

Chicago

Bulut, Ali. 2026. “7552 SAYILI İKLİM KANUNU BAĞLAMINDA EMİSYON TİCARET SİSTEMİNİN ANAYASAL TEMELİ VE TASARIM SINIRLARI”. Anayasa Hukuku Dergisi 15 (29): 159-252. https://doi.org/10.66484/ayhd.2001206.

EndNote

Bulut A (01 Eylül 2026) 7552 SAYILI İKLİM KANUNU BAĞLAMINDA EMİSYON TİCARET SİSTEMİNİN ANAYASAL TEMELİ VE TASARIM SINIRLARI. Anayasa Hukuku Dergisi 15 29 159–252.

IEEE

[1]A. Bulut, “7552 SAYILI İKLİM KANUNU BAĞLAMINDA EMİSYON TİCARET SİSTEMİNİN ANAYASAL TEMELİ VE TASARIM SINIRLARI”, AYHD, c. 15, sy 29, ss. 159–252, Eyl. 2026, doi: 10.66484/ayhd.2001206.

ISNAD

Bulut, Ali. “7552 SAYILI İKLİM KANUNU BAĞLAMINDA EMİSYON TİCARET SİSTEMİNİN ANAYASAL TEMELİ VE TASARIM SINIRLARI”. Anayasa Hukuku Dergisi 15/29 (01 Eylül 2026): 159-252. https://doi.org/10.66484/ayhd.2001206.

JAMA

1.Bulut A. 7552 SAYILI İKLİM KANUNU BAĞLAMINDA EMİSYON TİCARET SİSTEMİNİN ANAYASAL TEMELİ VE TASARIM SINIRLARI. AYHD. 2026;15:159–252.

MLA

Bulut, Ali. “7552 SAYILI İKLİM KANUNU BAĞLAMINDA EMİSYON TİCARET SİSTEMİNİN ANAYASAL TEMELİ VE TASARIM SINIRLARI”. Anayasa Hukuku Dergisi, c. 15, sy 29, Eylül 2026, ss. 159-2, doi:10.66484/ayhd.2001206.

Vancouver

1.Ali Bulut. 7552 SAYILI İKLİM KANUNU BAĞLAMINDA EMİSYON TİCARET SİSTEMİNİN ANAYASAL TEMELİ VE TASARIM SINIRLARI. AYHD. 01 Eylül 2026;15(29):159-22. doi:10.66484/ayhd.2001206

7552 SAYILI İKLİM KANUNU BAĞLAMINDA EMİSYON TİCARET SİSTEMİNİN ANAYASAL TEMELİ VE TASARIM SINIRLARI

Öz

Anahtar Kelimeler

THE CONSTITUTIONAL BASIS AND DESIGN CONSTRAINTS OF THE EMISSIONS TRADING SYSTEM UNDER CLIMATE LAW NO. 7552

Öz

Anahtar Kelimeler

Öz

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster