Psikologların Depresif Belirtileri ile Tükenmişlik Düzeyleri Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi: İş Doyumunun Aracı Rolü

Öz

Bu çalışmanın amacı psikologların depresif belirti, tükenmişlik ve iş doyum düzeylerinin incelenmesi ve psikologlardaki tükenmişliğin yordayıcılarının belirlenmesidir. Kamu kurumlarında veya özel kurumlarda görev alan toplam 349 (290 kadın, 59 erkek) psikoloğa ulaşılmıştır. Katılımcılara dair sosyodemografik bilgiler Demografik Bilgi Formu ile toplanmıştır. Araştırma değişkenlerinin ölçümleri için Beck Depresyon Envanteri, Tükenmişlik Ölçeği ve İş Doyumu Ölçeği’nden oluşan anket seti katılımcılara çevrimiçi şekilde sunulmuştur. Araştırmanın amaçları doğrultusunda yürütülen analizler, psikologların depresif belirti ile tükenmişlik seviyeleri arasında pozitif, depresif belirti ile iş doyumu seviyeleri ve tükenmişlik seviyeleri ile iş doyumu seviyeleri arasında ise negatif yönde anlamlı ilişkilerin olduğunu göstermiştir. Aracılık analizi ile depresif belirti ve tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkide iş doyumunun aracılık rolü üstlendiğine ulaşılmıştır. Ulusal ve uluslararası alanyazında psikologlara dair yapılan çalışmalarda genellikle terapötik bağlama dair değişkenler dikkat çekmektedir. Mevcut araştırma ile psikologların psikolojik sağlıklarına ilişkin değişkenler ile iş doyumları incelenmiştir. Bu anlamda alanyazına farklı bir yön sunularak, elde edilen bulgular var olan alanyazın kapsamında tartışılmıştır. Gelecekteki çalışmalar için öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Psikolog
• depresif belirti
• tükenmişlik
• iş doyumu

Examining the Relationships between Psychologists’ Depressive Symptom and Burnout Levels: The Mediator Role of Job Satisfaction

Öz

The aim of this study is to examine the depressive symptoms, burnout, and job satisfaction levels of psychologists and to indicate the predictors of burnout. A total of 349 (290 female, 59 male) psychologists working in public or private institutions were reached. Sociodemographic information was collected with the Demographic Information Form. For the measurement of research variables, a questionnaire set consisting of Beck Depression Inventory, Burnout Scale, and Job Satisfaction Scale was presented to the participants online. Analyses, which were carried out for the purposes of the study, showed a positive correlation between the depressive symptom levels and burnout levels of psychologists. Analyses showed a negative relationship between depressive symptom levels and job satisfaction levels, and a negative significant relationship between burnout levels and job satisfaction levels. In addition, it was found that job satisfaction played a mediating role in the relationship between levels of depressive symptoms and burnout. Studies on psychologists in the national and international literature can often include variables related to the therapeutic context. The present study indicates a correlation between variables related to the psychological health of psychologists and their perceived job satisfaction. In this sense, by presenting a different aspect to the literature, the findings are discussed within the scope of the existing literature. Suggestions for future studies are presented.

Anahtar Kelimeler

• Psychologist
• depressive symptom
• burnout
• job satisfaction

Kaynakça

1. Acar, B. (2021). Çalışanların psikolojik dayanıklılığının psikolojik iyi oluşları üzerine etkisi: ceza infaz kurumlarındaki psikologlar üzerine bir araştırma [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Karabük Üniversitesi.
2. Akkoç, İ. ve Çiftçi, A. F. (2016). Lider-üye etkileşiminin tükenmişliğe etkisinde iş doyumunun aracılık rolü: Eğitim sektöründe bir araştırma. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 2(2), 193-211.
3. Aksu, G., Acuner A. M. ve Tabak, R. S. (2002). Sağlık Bakanlığı merkez ve taşra teşkilatı yöneticilerinin iş doyumuna yönelik bir araştırma (Ankara Örneği). Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, 55(4), 271-282.
4. Akyüz, İ. (2015). Hemşirelerin tükenmişlik ve depresyon düzeylerinin çalışma koşulları ve demografik özellikler açısından incelenmesi. İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 3(1), 21-34.
5. Ahola, K. ve Hakanen, J. (2007). Job strain, burnout, and depressive symptoms: A prospective study among dentists. Journal of Affective Disorders, 104(1-3), 103 - 110. https://doi.org/10.1016/j.jad.2007.03.004
6. Aslan Seki, E. (2021). Hemşirelerin iş yükünün işten ayrılma niyetine etkisi: İş doyumu ve örgütsel özdeşleşmenin aracı rolü [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Necbettin Erbakan Üniversitesi.
7. Australian Psychological Society. (2014). 2013 Better accesssurvey: Final report. APS. https://psychology.org.au/inpsych/2017/february/littlefield
8. Bakan, İ., Taşlıyan, M., Taş, F. ve Aka, N. (2015). Örgüt depresyonu ve iş tatmini arasındaki ilişki; bir üniversitedeki akademisyenler üzerinde alan araştırması. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(1), 296-315.

9. Baron, R. M. ve Kenny, D. A. (1986). The moderator–mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173. https://doi.org/10.1037/0022-3514.51.6.1173
10. Beck, A. T., Rush, A. J., Shaw, B. F. ve Emery, G. (1979). Cognitive therapy of depression. Guilford Press.
11. Beck, A. T., Ward, C., Mendelson, M., Mock, J. ve Erbaugh, J. (1961). Beck depression inventory (BDI). Arch Gen Psychiatry, 4(6), 561-571. https://doi.org/10.1001/archpsyc.1961.01710120031004
12. Bono, J. E., & Judge, T. A. (2003). Core self‐evaluations: A review of the trait and its role in job satisfaction and job performance. European Journal of personality, 17(1_suppl), 5-18. https://doi.org/10.1002/per.481
13. Bovier, P. A. ve Perneger, T. V. (2003). Predictors of work satisfaction among physicians. The European Journal of Public Health, 13(4), 299-305. https://doi.org/10.1093/eurpub/13.4.299
14. Bovier, P. A., Arigoni, F., Schneider, M. ve Gallacchi, M. B. (2009). Relationships between work satisfaction, emotional exhaustion and mental health among Swiss primary care physicians. The European Journal of Public Health, 19(6), 611-617. https://doi.org/10.1093/eurpub/ckp056
15. Brewer, E. W. ve Clippard, L. F. (2002). Burnout and job satisfaction among student support services personnel. Human Resource Development Quarterly, 13(2), 169-186. https://doi.org/10.1002/hrdq.1022
16. Büyükyılmaz, O. ve Acar, B. (2022). Ceza infaz kurumlarındaki psikologların iyi oluşları üzerinde psikolojik dayanıklılığın etkisi. İş ve İnsan Dergisi, 9(1), 45-59. https://doi.org/10.18394/iid.1058944
17. Capone, V., & Petrillo, G. (2020). Mental health in teachers: Relationships with job satisfaction, efficacy beliefs, burnout and depression. Current Psychology, 39, 1757-1766. https://doi.org/10.1007/s12144-018-9878-7
18. Chang, E., Eddins-Folensbee, F., ve Coverdale, J. (2012). Survey of the prevalence of burnout, stress, depression, and the use of supports by medical students at one school. Academic Psychiatry, 36, 177-182. https://doi.org/10.1176/appi.ap.11040079
19. Chen, L. H. (2008). Job satisfaction among information system (IS) personnel. Computers In Human Behavior, 24(1), 105-118. https://doi.org/ 10.1016/j.chb.2007.01.012
20. Chen, K. Y., Yang, C. M., Lien, C. H., Chiou, H. Y., Lin, M. R., Chang, H. R., ve Chiu, W. T. (2013). Burnout, job satisfaction, and medical malpractice among physicians. International Journal of Medical Sciences, 10(11), 1471. https://doi.org/10.7150/ijms.6743
21. Coşkuner, S. (2013). Akademisyenlerin iş ve aile karakteristiklerinin evlilik, aile ve yaşam tatmini ile ilişkisi: İş ve aile çatışmasının aracı rolü [Yayımlanmamış doktora tezi]. Hacettepe Üniversitesi.
22. Çakıroğlu, M. (2018). Ceza infaz kurumları ve denetimli serbestlik müdürlüklerinde görev yapan psikologlarda ikincil travmatik stres ile ilişkili faktörler. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Kocaeli Üniversitesi.
23. Çan, E., Topbaş, M., Yavuzyılmaz, A., Çan, G. ve Özgün, Ş. (2006). Karadeniz teknik üniversitesi tıp fakültesindeki araştırma görevlisi hekimlerin tükenmişlik sendromu ile iş doyumu düzeleri ve ilişkili faktörler. Journal of Experimental and Clinical Medicine, 23(1), 17-24.
24. Çaparlar, C. Ö. ve Dönmez, A. (2016). Bilimsel araştırma nedir, nasıl yapılır. Turk J Anaesthesiol Reanim, 44(4), 212-8.
25. Çapri, B. (2006). Tükenmişlik ölçeğinin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 62-77.
26. Çekmecelioğlu, H. (2006). İş tatmini ve örgütsel bağlılık tutumlarının iş ten ayrılma niyeti ve verimlilik üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi: Bir araştırma. İş, Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 8(2), 153-168.
27. Çiftçi, B. (2010). İşte var ol ama ma sorunu ve işletmelerin uygulayabileceği çözüm önerileri. Çalışma ve Toplum, 1(24), 153-174.
28. Di Benedetto, M. ve Swadling, M. (2014). Burnout in Australian psychologists: Correlations with work- setting, mindfulness and self-care behaviours. Psychology, Health & Medicine, 19(6), 705-715. https://doi.org/10.1080/13548506.2013.861602
29. Doğan, M. ve Akandere, M. (2019). Taekwondo antrenörlerinin iş doyumu ve tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 154-162.
30. Dolgun, U. (2015). Tükenmişlik sendromu. İçinde N. D. Ergun Özler (Ed.), Örgütsel Davranışta Güncel Konular (ss. 287-310). Ekin Yayınevi.
31. Erdoğan, V. (2019). Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde sağlık profesyonellerinin mobbingle karşılaşma durumlarının iş doyumu ve örgütsel bağlılıkla ilişkisi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Yakın Doğu Üniversitesi.
32. Eren, E. (2001). Yönetim ve organizasyon (5. Basım). İstanbul: Beta Yayınevi. Erol, A., Sarıçiçek, A. ve Gülseren, Ş. (2007). Asistan hekimlerde tükenmişlik: İş doyumu ve depresyonla ilişkisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 8(4), 241-247.
33. Ersan, Ç. (2021). Psikologların iş doyumları ve tükenmişlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Gelişim Üniversitesi.
34. Feng, D., Su, S., Wang, L., ve Liu, F. (2018). The protective role of self‐esteem, perceived social support and job satisfaction against psychological distress among Chinese nurses. Journal of Nursing Management, 26(4), 366-372. https://doi.org/10.1111/jonm.12523
35. Freudenberger, H. J. (1974). Staff burn-out. Journal of Social Issues, 30(1), 159-165. https://doi.org/10.1111/j.1540-4560.1974.tb00706.x
36. Gilroy, P. J., Carroll, L. ve Murra, J. (2002). A preliminary survey of counseling psychologists' personal experiences with depression and treatment. Professional Psychology: Research and Practice, 33(4), 402-407. https://doi.org/10.1037/0735-7028.33.4.402
37. Gigantesco, A., Picardi, A., Chiaia, E., Balbi, A. ve Morosini, P. (2003). Brief report: job satisfaction among mental health professionals in Rome, Italy. Community Mental Health Journal, 39(4), 349-355. https://doi.org/10.1023/a:1024076209376
38. Gito, M., Ihara, H. ve Ogata, H. (2013). The relationship of resilience, hardiness, depression and burnout among Japanese psychiatric hospital nurses. Journal of Nursing Education and Practice, 3(11), 12-18. https://doi.org/ 10.5430/jnep.v3n11p12
39. Goh, K. K., Liu, Y. W., Kuo, P. H., Chung, Y. C. E., Lu, M. L. ve Chen, C. H. (2019). Effect of probiotics on depressive symptoms: A meta-analysis of human studies. Psychiatry Research, 282, 112568. https://doi.org/10.1016/j.psychres.2019.112568
40. Günbayı, İ. ve Tokel, A. (2012). İlköğretim okulu öğretmenlerinin iş doyumu ve iş stresi düzeylerinin karşılaştırmalı analizi. ODÜ Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 3(5), 77-95.
41. Güner, F., Çiçek, H. ve Can, A. (2014). Banka çalışanlarının mesleki stres ve tükenmişlik düzeylerinin iş doyumu ve yaşam doyumu düzeyleri ile ilişkisi. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 6(3), 59-76.
42. Güzel, E., Güzel, D., Yıldırım, M., ve Taşpınar, M. S. (2023). Okul Yöneticilerinde İş Yaşam Dengesi ve Sonuçları. Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Dergisi, 6(3), 355-368.
43. Havle, N., İlnem, M. C., Yener, F. ve Gümüş, H. (2008). İstanbul’da çalışan psikiyatristlerde tükenmişlik, iş doyumu ve bunların çeşitli değişkenlerle ilişkisi. Düşünen Adam, 21(1-4), 4-13.
44. Hayes, A. F. (2013). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis: A regression-based approach. Journal of Educational Measurement, 51(3), 335–337. https://doi.org/10.1111/jedm.12050
45. Hisli, N. (1989). Beck Depresyon Envanteri’nin üniversite öğrencileri için geçerliği, güvenirliği. Türk Psikoloji Dergisi, 6(23), 3-13.
46. Hoppock, R. (1935). Job satisfaction. Harper.
47. Hyman, S. A., Shotwell, M. S., Michaels, D. R., Han, X., Card, E. B., Morse, J. L., ve Weinger, M. B. (2017). A survey evaluating burnout, health status, depression, reported alcohol and substance use, and social support of anesthesiologists. Anesthesia & Analgesia, 125(6), 2009-2018. https://doi.org/10.1213/ANE.0000000000002298
48. İçigen, E. T. ve Uzut, İ. (2012). Yiyecek-İçecek Bölümü Çalışanlarının Mesleki Tükenmişlikleri ve İş Doyumları Üzerine Bir Araştırma. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 5(2), 107-118.
49. Jou, R. C., Kuo, C. W. ve Tang, M. L. (2013). A study of job stress and turnover tendency among air traffic controllers: The mediating effects of job satisfaction. Transportation research part E: Logistics and transportation review. 57, 95-104. https://doi.org/10.1016/j.tre.2013.01.009
50. Karasar, N. (2022). Bilimsel Araştırma Yöntemi (37. Basım). Nobel Yayın Dağıtım.
51. Katmer, A. N., Kul, A. ve Demir, R. (2020, 10-13 Eylül). Psikolojik danışmanlarda bilişsel esnekliğin yaşam doyumuna etkisinin incelenmesi: İş doyumunun aracı rolü [Konferans sunumu] International Eurasian Educational Research Congress, Türkiye.
52. Kavlu, İ. (2008). Acil servislerde çalışan hemşirelerin tükenmişlik ve iş doyumlarının yaşam kalitesine etkisi [Yayımlamamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
53. Li, A., Early, S. F., Mahrer, N. E., Klaristenfeld, J. L., ve Gold, J. I. (2014). Group cohesion and organizational commitment: protective factors for nurse residents' job satisfaction, compassion fatigue, compassion satisfaction, and burnout. Journal of Professional Nursing, 30(1), 89-99. https://doi.org/10.1016/j.profnurs.2013.04.004
54. Lin, T. C., Lin, H. S., Cheng, S. F., Wu, L. M. ve Ou-Yang, M. C. (2016). Work stress, occupational burnout and depression levels: A clinical study of paediatric intensive care unit nurses in Taiwan. Journal of Clinical Nursing, 25(7-8), 1120-1130. https://doi.org/ 10.1111/jocn.13119
55. McCormack, H. M., MacIntyre, T. E., O'Shea, D., Herring, M. P., ve Campbell, M. J. (2018). The prevalence and cause (s) of burnout among applied psychologists: A systematic review. Frontiers in Psychology, 9, 1897. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.01897
56. Meier, S. T., & Kim, S. (2022). Meta-regression analyses of relationships between burnout and depression with sampling and measurement methodological moderators. Journal of Occupational Health Psychology, 27(2), 195-206. https://doi.org/10.1037/ocp0000273
57. Mizmizlioğlu, E. (2018). Bir grup ruh sağlığı çalışanında iş doyumunun psikolojik dayanıklılık ve sağlıklı yaşam biçimiyle ilişkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Işık Üniversitesi.
58. Naldan, M. E., Karayağmurlu, A., Yayık, M.ve Arı, M. A. (2019). Ameliyathanede çalışan sağlık profesyonellerinde tükenmişlik, iş doyumu ve depresyon. Selçuk Tıp Dergisi, 35(3), 152-158.
59. Nazim, A. ve Arshad, A. (2014). The mediating effect of job satisfaction between psychological capital and job burnout of Pakistani nurses. Pakistan Journal of Commerce and Social Sciences, 8(2), 399-412. http://hdl.handle.net/10419/188145
60. Oğuzberk, M. ve Aydın, A. (2008). Ruh sağlığı çalışanlarında tükenmişlik. Klinik Psikiyatri Dergisi, 11(4), 167-179.
61. Pines, A. M. ve Aronson, E. (1988). Career burnout: Causes and cures. Free Press.
62. Preacher, K. J. ve Hayes, A. F. (2008). Asymptotic and resampling strategies for assessing and comparing indirect effects in multiple mediator models. Behavior Research Methods, 40(3), 879-891. https://doi.org/10.3758/brm.40.3.879
63. Reyes-Torres, M., Ríos-Santos, J. V., López-Jiménez, A., Herro-Climet, M. ve Bullon, P. (2012). Job satisfaction and depression in the Spanish Society of Periodontology and Research (SEPA) members, and their relation to the burnout syndrome. Creation of a structural model. Medicina oral, patologia oral y cirugia bucal, 17(5), e821. https://doi.org/10.4317/medoral.17478
64. Rinehart, J. S. ve Short, P. (1994). Job satisfaction and empowerment among teacher leaders, reading recovery teachers and regular classroom teachers. Education, 114, 570-80.
65. Rupert, P. A., ve Morgan, D. J. (2005). Work setting and burnout among professional psychologists. Professional Psychology: Research and Practice, 36(5), 544-550. https://doi.org/10.1037/0735-7028.36.5.544
66. Sağır, M. (2015). Öğretmenlerin örgütsel depresyon ve mesleki tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişki. Turkish Journal of Education, 4(3), 29-42. https://doi.org/10.19128/turje.181133
67. Satuf, C., Monteiro, S., Pereira, H., Esgalhado, G., Marina Afonso, R., ve Loureiro, M. (2018). The protective effect of job satisfaction in health, happiness, well-being and self- esteem. International Journal of Occupational Safety and Ergonomics, 24(2), 181-189. https://doi.org/10.1080/10803548.2016.1216365
68. Schneider, M. B., Greif, T. R., Galsky, A. P., Gomez, P., Anderson, C., Edwards, D. S., Cherry, A. S. ve Mehari, K. (2021). Giving psychology trainees a voice during the COVID-19 pandemic: Trainee mental health, perceived safety, and support. Training and Education in Professional Psychology, 15(1), 76–85. https://doi.org/10.1037/tep0000343
69. Serrão, C., Duarte, I., Castro, L., ve Teixeira, A. (2021). Burnout and depression in portuguese healthcare workers during the covid-19 pandemic—the mediating role of psychological resilience. International Journal of Environmental Research and Public Health, 18(2), 636. https://doi.org/10.3390/ijerph18020636
70. Senter, A., Morgan, R. D., Serna-McDonald, C., ve Bewley, M. (2010). Correctional psychologist burnout, job satisfaction, and life satisfaction. Psychological Services, 7(3), 190-201. https://doi.org/10.1037/a0020433
71. Simionato, G. K. ve Simpson, S. (2018). Personal risk factors associated with burnout among psychotherapists: A systematic review of the literature. Journal of Clinical Psychology, 74(9), 1431-1456. https://doi.org/10.1002/jclp.22615
72. Tarcan-İçigen, E. ve Uzut, İ. (2012). Yiyecek-içecek bölümü çalışanlarının mesleki tükenmişlikleri ve iş doyumları üzerine bir araştırma. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 5(2), 107-118.
73. Taşlıyan, M., Engizek, H. ve Gül, N. (2017). Tükenmişlik, iş tatmini ve esnek çalışma saatleri: Çalışan kadınlar üzerine bir çalışma. Tübav Bilim Dergisi, 10(2), 111-125.
74. Tengilimoğlu, D. ve Yiğit, A. (2005). Hastanelerde liderlik davranışlarının personel iş doyumuna etkisini belirlemeye yönelik bir alan çalışması. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 8(3), 374-400.
75. Tezer, E. (1991). İş doyumu ölçeği. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Hizmetler Yüksekokulu Dergisi, 9(1–2–3), 55-76.
76. Tezer, E. (2001). İş doyumu ölçeğinin güvenilirlik ve geçerliği. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(16), 33-39.
77. Türkiye İstatistik Kurumu. (2021, Mart 13). Türkiye İstatistik Kurumu. Tarımsal veriler. http://www.tuik.gov.tr
78. Türkiye İstatistik Kurumu (2020). Sağlık Harcamaları İstatistikleri. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Saglik-Harcamalari-Istatistikleri-2020-37192
79. Toplumsal Dayanışma İçin Psikologlar Derneği. (2013, Mayıs 6). Psikolog meslek yasası önerisi. https://todap.org/images/raporlar_brosurler/MeslekYasasiDosyası.pdf
80. Türk Psikologlar Derneği. (2011). Sağlık meslek yasası – psikolog – klinik psikolog tanımı. https://www.psikolog.org.tr/assets/files/ozluk-haklari/Tanimlar-Komisyonu-Raporu-2011.pdf
81. Tziner, A., Rabenu, E., Radomski, R. ve Belkin, A. (2015). Work stress and turnover intentions among hospital physicians: The mediating role of burnout and work satisfaction. Revista de Psicología del Trabajo y de las Organizaciones, 31 (3), 207 - 213. https://doi.org/10.1016/j.rpto.2015.05.001
82. Urhan, S. (2019). Adliyede çalışan personelin iş stresi, tükenmişlik ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Hasan Kalyoncu Üniversitesi.
83. Üçer, S. (2010). Esnek çalışma bağlamında psikologlar, işçi hareketleri ve sendikal kriz bağlamında TODAP. Eleştirel Psikoloji Bülteni, 103-111.
84. Ünal, İ. (2018). Psikologların mobbing algısı ve depresyon, anksiyete ve tükenmişlik sendromuyla ilişkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Üsküdar Üniversitesi.
85. Yıldırım, F. (2018). Tükenmişlik düzeyinin sanal kaytarma davranışına etkisinde iş doyumunun aracılık rolü. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(13), 302-313.
86. Yıldız, K. (2018). Bireysel iş uyuşmazlıklarının nedenleri, yoğunlaştığı konular ve çalışma ve iş kurumu’nun bu uyuşmazlıkları çözme yeteneği. Çalışma ve Toplum, 3(58), 1361-1380.
87. Yilmaz, A. (2018). Burnout, job satisfaction, and anxiety-depression among family physicians: A cross-sectional study. Journal of Family Medicine and Primary Care, 7(5), 952-956. https://doi.org/10.4103/jfmpc.jfmpc_59_18
88. Wang, P., Chu, P., Wang, J., Pan, R., Sun, Y., Yan, M., Jialo, L., Zhan, X. ve Zhang, D. (2020). Association between job stress and organizational commitment in three types of Chinese university teachers: mediating effects of job burnout and job satisfaction. Frontiers in Psychology, 11. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2020.576768