Examining Positive Emotions from the Perspective of Object Relations in Depressive Personalities

Öz

The current paper focuses on the conceptualization of depression from Kleinian perspective, which had a great influence on the development of object relations theories. In this frame, Klein’s definitions of paranoid-schizoid position and depressive position are discussed and the developmental processes, associated defense mechanisms, and functioning for healthy resolution of these positions are presented. Moreover, the relationship of these issues to depressive symptomatology is examined with some supporting empirical data. Following, common transferential and countertransferential reactions in working with depressive patients, especially positive transference and idealizing transference are introduced. Throughout the text, these theoretical discussions about the relationship between object relational functioning, transference and countertransference reactions and depressive symptomatology is clarified with the presentation of a case who had depressive symptoms as a result of recurrent losses since her childhood and whose therapeutic process has been conducted in AYNA Clinical Psychology Unit for nearly one year. The paper emphasizes that the assessment of object relational functioning as well as the transferential and countertransferential reactions while working with depressive patients provide important source of information about the therapeutic process.

Anahtar Kelimeler

• Object relations,positive transference,idealizing transference,countertransference reactions,depressive personality organization

Depresif Kişiliklerle Psikoterapide Olumlu Duyguların Nesne İlişkisel İncelenmesi

Öz

Bu makale nesne ilişkileri teorilerinin gelişiminde önemli bir etkisi olan Kleincı bir bakış açısıyla depresyonun kavramsallaştırılmasına odaklanmaktadır. Bu çerçevede Klein’ın paranoid-şizoid konum ve depresif konum tanımlamaları tartışılmakta ve bu konumların gelişim süreçleri, içerdiği savunma mekanizmaları ve sağlıklı çözümlenebilmesi için gereken işleyişler sunulmaktadır. Ayrıca, bunların depresif semptomatolojiyle olan ilişkisi destekleyici bilimsel bulgularla değerlendirilmektedir. Sonrasında depresif hastalarla çalışırken sıklıkla ortaya çıkan aktarım ve karşı aktarım tepkileri, özellikle olumlu aktarım ve yücelten aktarım tanıtılmaktadır. Nesne ilişkisel işleyiş, aktarım ve karşı aktarım tepkileri ve depresif semptomatoloji arasındaki ilişkiye yönelik teorik tartışmalar, metin boyunca yaklaşık bir senedir AYNA Klinik Psikoloji Ünitesi’nde takip edilen ve çocukluktan itibaren yaşadığı kayıplar sonucunda depresif bir kişilik örgütlenmesi gösterdiği düşünülen bir vakanın sunumuyla örneklendirilmektedir. Metin boyunca, depresif kişilik örgütlenmesine sahip hastalarla yapılan çalışmalarda, nesne ilişkisel işleyiş göz önünde bulundurularak terapi sürecinde ortaya çıkan aktarım ve karşı aktarım tepkilerinin değerlendirilmesinin devam eden terapötik sürece yönelik önemli bir bilgi kaynağı olduğu vurgulanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Nesne ilişkileri, olumlu aktarım, yücelten aktarım, karşı aktarım tepkileri, depresif kişilik örgütlenmesi

Kaynakça

1. Bellino, S., Zizza, M., Rinaldi, C., ve Bogetto, F. (2006). Combined treatment of major depression in patients with borderline personality disorder: A comparison with pharmacotherapy. Canadian Journal of Psychiatry, 51(7), 453-460.
2. Brody, E. M. ve Farber, B. A. (1996). The effects of therapist experience and patient diagnosis on countertransference. Psychotherapy, 33(3), 372-380.
3. Chance, S. E. ve Glickauf-Hughes, C. (1995). Understanding and differentiating clients’ positive feelings in psychotherapy. American Journal of Psychotherapy, 49(4), 514-525.
4. de Jonghe, F., Kool, S., van Aalst, G., ve Peen, D. K. (2001). Combining psychotherapy and antidepressants in the treatment of depression. Journal of Affective Disorders, 64, 217-229.
5. Feist, J. ve Feist, G. J. (2008). Theories of personality (7. basım). New York, NY: McGraw-Hill Companies, Inc.
6. Gelso, C. J. ve Hayes, J. A. (2007). Countertransference and the therapist’s inner experience: Perils and possibilities. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates, Inc.
7. Gelso, C. J. (2013). A tripartite model of the therapeutic relationship: Theory, research, and practice. Psychotherapy Research, 24(2), 117-131.
8. Gelso, C. J., Palma, B., ve Bhatia, A. (2013). Attachment theory as a guide to understanding and working with transference and the real relationship in psychotherapy. Journal of Clinical Psychology: In Session, 69(11), 1160-1171.

9. Greenberg, J. R. ve Mitchell, S. A. (2000). Object relations in psychoanalytic theory. Cambridge, MA: Harvard University Press.
10. Herbert, G. L., McCormack, V., ve Callahan, J. L. (2010). An investigation of the object relations theory of depression. Psychoanalytic Psychology, 27(2), 219-234.
11. Hinshelwood, R. D. (2007). The Kleinian theory of therapeutic action. Psychoanalytic Quarterly, (Suppl), 1479-1498.
12. Huprich, S. K. (2001). Object loss and object relations in depressive personality analogues. Bulletin of the Menninger Center, 65(4), 549-558.
13. Huprich, S. K., Pouliot, G. S., ve Bruner, R. (2012). Self-other representations mediate the relationship between five-factor model depression and depressive states. Psychiatry, 75(2), 176-189.
14. Klein, M. (1928/2012). Oidipus çatışmasının erken dönemleri. (İ. Anlı, Çev.). B. Habip (Ed.) içinde, Sevgi, suçluluk ve onarım (2. basım). İstanbul: Kanat Kitap (1975).
15. Klein, M. (1935/2012). Manik depresif durumların psikogenezine bir katkı. (Ş. S. Postacı, Çev.). B. Habip (Ed.) içinde, Sevgi, suçluluk ve onarım (2.basım). İstanbul: Kanat Kitap (1975).
16. Klein, M. (1937/2012). Sevgi, suçluluk ve onarım. (A. A. Köşkdere, Çev.). B. Habip (Ed.) içinde, Sevgi, suçluluk ve onarım (2.basım). İstanbul: Kanat Kitap (1975).
17. Klein, M. (1940/2012). Yas tutmak ve manik depresif durumlarla ilişkisi. (Z. Koçak, Çev.). B. Habip (Ed.) içinde, Sevgi, suçluluk ve onarım (2.basım). İstanbul: Kanat Kitap. (1975).
18. Klein, M. (2011). Haset ve şükran (3rd ed.). (O. Koçak ve Y. Erten, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları. (1975).
19. Klein, M. (2012). Sevgi, suçluluk ve onarım (2.basım). B. Habip (Ed.). İstanbul: Kanat Kitap.
20. McWilliams, N. (2010). Psikanalitik tanı: Klinik süreç içinde kişilik yapısını anlamak (2.basım; E. Kalem, Çev.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları (1994).
21. Mitchell, S. A. ve Black, M. J. (2012). Freud ve sonrası: Modern psikanalitik düşüncenin tarihi (A. Eğilmez, Çev.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları. (1995).
22. O’Neil, M. K., Lancee, W. J., ve Freeman, S. J. (1987). Loss and depression: A controversial link. Journal of Nervous and Mental Disease, 175(6), 354-357.
23. Shapiro, R. (1986). The objectionable positive transference. Contemporary Psychoanalysis, 23, 491-502.
24. Summers, F. (2014). Object relations theories and psychopathology: A comprehensive text. New York, NY: Psychology Press.
25. Tura, S. M. (1998). Editörün önsözü. In M. Klein, Haset ve şükran (O. Koçak, ve Y. Erten, Çev.; ss. 7-13). İstanbul: Metis Yayınları. (1957).
26. Van, H. L., Hendriksen, M., Schoevers, R. A., Peen, J., Abraham, R. A., ve Dekker, J. (2008). Predictive value of object relations for therapeutic alliance and outcome in psychotherapy for depression: An exploratory study. The Journal of Nervous and Mental Disease, 196(9), 655-662.
27. Weiss, H. ve Lang, H. (2000). Object relations and intersubjectivity in depression. American Journal of Psychotherapy, 54(3), 317-328.
28. Zilcha-Mano, S., McCarthy, K. S., Dinger, U., ve Barber, J. P. (2014). To what extent is alliance affected by transference? An empirical exploration. Psychotherapy, 51(3), 424-433.