The Effects of Online Art Group Therapy on University Students’ Personal and Emotional Awareness: A Qualitative Study

Öz

The aim of this study was to evaluate online art group psychotherapy’s effects on university students’ personal and emotional awareness. Before online art therapy workshops continued for six weeks, preassessment tests about anxiety, depression and emotional self-awareness were applied to all participants. Findings were analyzed through a qualitative analysis method known as interpretative phenomenological analysis. The scales used for preassessment were Turkish version of “Emotional Self-Awareness Scale” and “Hospital Anxiety and Depression Scale”. Qualitative data were obtained through participants’ responses to the open-ended questions presented in “Art Therapy Session Evaluation Survey” and “Group Period Evaluation Survey”. Participants were asked to evaluate personal impacts of each session and all of the sessions as a whole. According to emergent themes, the insight gained during art therapy workshops seem to have some impacts on personal awareness. Besides, the findings yielded that art group therapy workshops were associated with enhanced emotional awareness, emotional expression, and emotional regulation skills. On the basis of participants’ written feedbacks, some other positive impacts were also noted. These were opening up thanks to supportive group communication, feeling relaxed because of group sharing, identification with others in the group, gaining awareness and learning from the sharing.

Anahtar Kelimeler

• online art group therapy
• emotional awareness
• emotional self-awareness
• personal awareness
• self-awareness

Çevrimiçi Sanatla Grup Terapisinin Üniversite Öğrencilerinin Kişisel ve Duygusal Farkındalıkları Üzerine Etkileri: Nitel Bir Çalışma

Öz

Bu araştırmanın amacı, bir grup üniversite öğrencisi ile gerçekleştirilen çevrimiçi sanatla grup terapinin öğrencilerin kişisel ve duygusal farkındalıkları üzerindeki etkilerini incelemektir. 6 hafta süresince uygulanan çevrimiçi sanatla grup terapi atölyeleri öncesinde tüm katılımcılara duygusal öz farkındalık, kaygı ve depresyon ön değerlendirme testleri uygulanmıştır. Ön değerlendirme için kullanılan ölçekler, geçerlilik ve güvenirliği ispatlanmış olan “Duygusal Öz Farkındalık Ölçeği-10” ve “Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği’dir. Niteliksel bulgular, katılımcıların her oturum sonrası ve tüm oturumlar sonrasında doldurdukları açık uçlu sorulardan oluşan “Sanat Terapi Oturumunu Değerlendirme Anketi” ve “Grup Sürecini Değerlendirme Anketi” yanıtlarının fenomenolojik analizinden elde edilmiştir. Yorumlayıcı fenomenolojik analiz sonucundan elde edilen içgörü kazanımı teması ile yapılan sanatla grup terapi oturumlarının, kişisel farkındalık edinimi üzerinde etkili olduğu; bunun yanı sıra duygusal farkındalık edinimi, duygusal dışavurum ve duygusal regülasyon becerisi üzerinde etkileri olduğu görülmektedir. Bunlarla birlikte katılımcıların yazılı geribildirimlerinden çevrimiçi sanatla grup terapi sürecindeki grup içi iletişimin kendilerini açmayı sağladığı, grupta yapılan paylaşımların kendilerini rahatlattığı, gruptakilerle özdeşim kurma, paylaşımlardan öğrenme ve farkındalık edinme gibi etkileri olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• çevrimiçi sanatla grup terapi
• duygusal farkındalık
• duygusal öz farkındalık
• kişisel farkındalık

Kaynakça

1. Altınçapa, B., Adalı Kaya, B. Y. ve Eren N. (2018). Inter-model dışavurumcu grup sanat terapisinin hemşirelik son sınıf öğrencilerinin stresle başa çıkma düzeylerine etkisi. Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 4(1), 11-19. https://doi.org/10.30934/kusbed.341762.
2. Arkonaç, S.A. (2017). Niteliksel Psikolojide Araştırma Düzeni. Psikolojide Söz ve Anlam Analizi: Niteliksel Duruş içinde (ss. 33-60). Hiperyayın.
3. Aydemir, Ö., Güvenir, T., Küey, L. ve Kültür, S. (1997). Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği Türkçe formunun geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 8(4), 280-287.
4. Bodur Atalay, G. (2019). Sanatla Grup Psikoterapinin Üniversite Öğrencilerinin Bilinçli Farkındalık ve Öznel İyi Oluşlarına Etkisi. H. Ekşi, M. Yüksel ve A. N. Canel (Edl.), IX. Uluslararası Yükseköğretimde Rehberlik Araştırmaları Kongresi Bildiriler Kitabı içinde (ss. 1-9.). Nobel Akademi Yayıncılık.
5. Brooke, S. L. (2006). Creative Arts Therapies Manual. Charles C. Thomas Publisher.
6. Chien-hsing H. (2007). Consciousness and self-awareness. Asian Philosophy, 17(3), 213-230. https://doi.org/10.1080/09552360701625460.
7. Datlen, G. W., ve Pandolfi, C. (2020). Developing an online art therapy group for learning disabled young adults using WhatsApp. International Journal of Art Therapy, 25(4), 192-201. https://doi.org/10.1080/17454832.2020.1845758.
8. Damasio, A. A (1999). Emotion and Feeling. The Feeling of What Happens: Body and Emotion in The Making of Consciousness içinde (ss. 35-81). Heinemann.

9. Dizen, M., Berenbaum, H., Kerns, J. (2010). Emotional awareness and psychological needs. Cognition and Emotion, 19(8), 1140-1157. https://doi.org/10.1080/02699930500260468.
10. Edwards, D. (2014). Art Therapy. Sage Publications.
11. Erkan S., Çankaya Z. C., Terzi Ş., ve Özbay Y. (2011). Üniversite psikolojik danışma ve rehberlik merkezlerinin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1), 174-198. https://dergipark.org.tr/tr/pub/maeuefd/issue/19395/206011.
12. Haeyen S., Kleijberg M. ve Hinz L. (2018) Art therapy for patients diagnosed with personality disorders cluster B/C: A thematic analysis of emotion regulation from patient and art therapist perspectives. International Journal of Art Therapy, 23(4), 156-168. https://doi.org/10.1080/174548 32.2017.1406966.
13. Husserl, E. (2012). Ideas: General Introduction to Pure Phenomenology. Routledge.
14. John, P.S. (2006). A Short History of Art Therapy Practice in United States. Brooke, S.L. Creative Arts Therapies Manual içinde (ss. 3-20). Charles C. Thomas Publisher.
15. Karataş, E., Yavuz Güler, Ç. (2020). Grup sanat terapisi programının ergenlerin mutluluk düzeyleri, duygularını ifade etme eğilimi ve duygu düzenleme güçlüğüne etkisi. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 15(25), 3330-3359. https://doi.org/10.26466/opus.644988.
16. Kranzler A., Young J. F., Hankin B. L., Abela J. R. Z., Elias M. J. ve Selby E. A. (2016). Emotional awareness: a transdiagnostic predictor of depression and anxiety for children and adolescents. Journal of Clinical Child and Adolescent Psychology, 45(3), 262-269. https://doi.org/10.1080/15374416.2014.987379.
17. Kring, A. M. (2008). Emotion Disturbances as Transdiagnostic Processes in Psychopathology. M. Lewis, J. M. Haviland-Jones ve L. F. Barrett (Edl.), Handbook of Emotions içinde (ss. 691-705). The Guilford Press.
18. Kumanlı Güneş A. (2015). Grup Çalışmaları. Yurtsever F. ve Paker. M. (Edl.), Üniversitede Psikolojik Danışmanlık El Kitabı içinde (ss. 89-104). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
19. Lipgar, R. M. (1998). Beyond Bion’s Experiences in Groups: Group Relations Research and Learning. Talamao, P.M., Borgogno, F. ve Merciai, S. A. (Edl.), Bion’s Legacy to Groups içinde (ss. 25-38). Karnac Books.
20. Mc Neilly G., Pines M. (2006). Group Analytic Art Therapy. Jessica Kingsley Publishers.
21. Narae, K. (2017). How art therapy can assist college students from diverse backgrounds in overcoming cultural differences [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. University of Wisconsin. Paolo, K. (1978). Intermodal expression [Yayımlanmamış doktora tezi]. Union Institute and University.
22. Price, E. W., ve Swan. A. M. (2020). Connecting, coping, and creating: An expressive arts group for first year college students. Journal of Creativity in Mental Health, 15(3), 378-392. https://doi.org/10.1080/15401383.2019.1685924.
23. Robinson, M. (2005). Metabolizing projective identification in group. Relational Group Psychotherapy, 29(4), 447-452. https://www.jstor.org/stable/41719101.
24. Sart, G. (2021). Fenomenoloji ve Yorumlayıcı Fenomenolojik Analiz. Seggie F. M. ve Bayyurt Y. Nitel Araştırma Yöntem, Teknik, Analiz ve Yaklaşımları içinde (ss. 74-84). Anı Yayıncılık.
25. Silvia, P. J. (2002). Self-awareness and emotional intensity. Cognition and Emotion, 16(2), 195- 216. https://doi.org/10.1080/02699930143000310.
26. Sperry, S. H., Eckland, N. S., ve Kwapil, T. R. (2021). Emotional awareness, affective dysregulation, and bipolar spectrum psychopathology: A path analysis. Psychiatry Research, 297(2), 1-8. https://doi.org/10.1016/j.psychres.2021.113739.
27. Tatar, A., Özdemir, H., Çelikbaş, B., ve Özmen H. E. (2018). A Duygusal Öz Farkındalık Ölçeğinin geliştirilmesi ve klinik olmayan örneklemde duygusal öz farkındalığın kaygı ve depresyondaki rolünün incelenmesi. Social, Mentality and Researcher Thinkers Journal, 4(13), 793-806. https://doi.org/10.31576/smryj.125.
28. Van Lith, T., Beerse M., ve Smalley Q. (2020). A qualitative inquiry comparing mindfulness-based art therapy versus neutral clay tasks as a proactive mental health solution for college students. Journal of American College Health, 1, 1-9. https://doi.org/10.1080/07448481.2020.1841211
29. Wicklund, R. A. (1975). Objective self-awareness. Advances in Experimental Social Psychology, 8(1), 233-275. https://doi.org/10.1016/S0065-2601(08)60252-X.
30. Williams, K., Woolliams M., Spiro J. (2020). Reflective Writing. Bloomsbery Publishing.
31. Yalom, I. (2002). Grup Psikoterapisinin Teori ve Pratiği (A. Tangör ve Ö. Karaçam, Çev.). Kabalcı Yayınevi. (1995).