Bazı Pleurotus Türlerinin Farklı Besi Ortamlarındaki Misel Gelişim Performanslarının Belirlenmesi

Objective: The research was carried out to determine the optimization conditions for seed mycelium production with mycelia obtained from 3 Pleurotus (Pleurotus ostreatus (POA), P. djamor (PDJ), P. citrinopileatus (PCA)) species found in the natural flora of our country. Materials and Methods: For this purpose, commercial mycelia of P. ostreatus (POS) and P. citrinopileatus (PCS) were used as control, as well as seed mycelia obtained from pure cultures of three species. Mycelial growth was investigated on 4 different agar mediums (wheat extract agar, millet extract agar, oat extract agar and rye extract agar) for each species potato dextrose agar (PDA) was taken as a control. Results: At the end of the research, the best growth in terms of mycelial growth rate and mycelial density occurred in PDA and oat media. Species inoculated on PDA and oat medium wrap the petri dish at the end of the 8th and 10th days, while PCS (6.40cm), PCA (5.38cm), PDJ (6.65cm) inoculated in millet medium and PCA (6.55cm) and PDJ (6.73cm) inoculated in rye medium. The diameter averages of the samples could not reach the desired level. Although the samples inoculated on the wheat medium completely covered the petri dish, the mycelium density was not as dense as in PDA (4.5 scale value) and oat (4.4 scale value) mediums. Conclusion: POS, PCA and PDJ species inoculated on PDA medium and POS, PCS and POA species inoculated into oat flour agar medium wrapped the petri dish in 8 days and provided the best medium fungal match. As can be seen from the results, mycelial growth and quality vary according to the mushroom culture medium, and different medium trials should be carried out in accordance with the product pattern of the species-specific countries.

Amaç: Araştırma, ülkemizin doğal florasında bulunan 3 Pleurotus (Pleurotus ostreatus (POA), P. djamor (PDJ), P. citrinopileatus (PCA)) türüne ait saf kültürler vasıtası ile yapılacak tohumluk misel üretiminin optimizasyon koşullarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Yöntem: Bu amaçla üç türe ait saf kültürlerden elde edilen tohumluk miseller yanında P. ostreatus (POS) ve P. citrinopileatus (PCS) türlerine ait ticari tohumluk miseller de kontrol olarak kullanılmıştır. Misel gelişimi her bir tür için 4 farklı besiyer ortamında (buğday özü agarı, darı özü agarı, yulaf unu agarı ve çavdar özü agarı) incelenmiştir. Patates dekstroz agarı (PDA) kontrol ortamı olarak kullanılmıştır. Araştırma Bulguları: Araştırma sonunda misel gelişim hızı ve misel yoğunluğu bakımından en iyi gelişme PDA ve yulaf unu agarı ortamlarında meydana gelmiştir. PDA ve yulaf unu agarı ortamına aşılanan türler 8 ve 10. günün sonunda petriyi sararken, darı özü agarı ortamına aşılanan PCS (6.40cm), PCA (5.38cm), PDJ (6.65cm) ve çavdar özü agarı ortamına aşılanan PCA (6.55cm) ve PDJ (6.73cm) örneklerinin çap ortalamalarında istenen düzeye ulaşılamamıştır. Buğday özü agarı ortamına aşılanan örnekler petriyi tamamen sarmasına rağmen, misel yoğunluğu 1-5 skalasına göre PDA (4.5 skala değeri) ve yulaf (4.4 skala değeri) ortamlarındaki kadar yoğun olmamıştır. PDA ortamında misel gelişim hızı yönünden en iyi tür 5.28 mm/gün ile PDJ olmuş, 5.13 mm/gün ile PCS ve 4.69 mm/gün ile POS takip etmiştir. Yulaf unu agar ortamında POS 5.21 mm/gün ile en iyi gelişim hızına ulaşırken POA 4.92 mm/gün ve PCS 4.65 mm/gün ile takip etmiştir. Sonuç: PDA ortamına aşılanan POS, PCA ve PDJ türleri ile yulaf unu agarı ortamına aşılanan POS, PCS ve POA türleri 8 günde petriyi sararak en iyi besiyer ortamı- mantar eşleşmesini sağlamışlardır. Sonuçlarından da görüldüğü gibi, misel gelişimi ve kalitesi mantar türü kültür ortamına göre değişim göstermektedir ve türlere özgü ülkelerin ürün desenine uygun farklı ortam denemeleri yapılmalıdır.