Sürdürülebilir Şeker Pancarı Üretimi için Üreticilerin Münavebe Uygulamalarını Etkileyen Faktörlerin Analizi

Objective: Sugar beet production; is a product discussed in terms of its economic, social, political, and environmental effects. Production is carried out in the form of rotation agriculture within the framework of the contract made with the producers every year. With this application, it is aimed to contribute to sustainability in agricultural production by protecting soil fertility. This study, it is aimed to reveal the socio-demographic and technical characteristics of sugar beet producers in the Yeşilhisar district of Kayseri province, which has an important place in sugar beet production in Turkey and to determine the factors affecting the crop rotation of producers. Materials and Methods: In accordance with these purposes, descriptive statistics and Binary Logit Model were used in the study. Results: It was determined that 68.3% of the producers in the research area crop rotation and the average duration of this crop rotation was 2.73 years. When the effect of some variables on the crop rotation situation is examined; It was determined that age, land width, participation in agricultural extension activities, soil analysis, and use of organic fertilizers affected on the crop rotation, but no relationship was found between sugar beet production experience and education level and the status of the crop rotation. Conclusion: In sugar beet production, more importance should be given to crop rotation practices to preserve soil fertility, reduce the negative effects of diseases and pests, prevent environmental and soil pollution, make better use of nutrients in the soil, and increase the yield and quality of the products obtained. Agricultural extension and training studies that will increase the awareness of producers on this subject should be done more and agricultural environmental policies should be designed to encourage the applications of sustainable agricultural techniques.

Amaç: Şeker pancarı üretimi; ekonomik, sosyal, politik ve çevresel etkileri açısından tartışılan bir üründür. Üretim, üreticilerle her yıl yapılan sözleşme çerçevesinde münavebeli tarım şeklinde yapılmaktadır. Bu uygulama ile toprak verimliliği korunarak tarımsal üretimde sürdürülebilirliğe katkı sağlamak amaçlanmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye’de şeker pancarı üretiminde önemli bir yere sahip olan Kayseri ilinin Yeşilhisar ilçesinde şeker pancarı üreticilerinin sosyo-demografik ve teknik özelliklerinin ortaya konulması ve üreticilerin münavebe yapma durumunu etkileyen faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Yöntem: Amaçlara uygun olarak çalışmada, tanımlayıcı istatistikler ve Binary Logit Modeli kullanılmıştır. Araştırma Bulguları: Araştırma alanında üreticilerin %68.3’ünün münavebe yaptığı ve bu münavebe süresinin ortalama 2.73 yıl olduğu belirlenmiştir. Bazı değişkenlerin münavebe yapma durumuna etkisi incelendiğinde; yaş, arazi genişliği, tarımsal yayım faaliyetlerine katılım, toprak analizi yapma ve organik gübre kullanımının münavebe yapma üzerinde etkisinin olduğu saptanmış, ancak şeker pancarı üretim deneyimi ve eğitim düzeyi ile münavebe yapma durumu arasında herhangi bir ilişki tespit edilmemiştir. Sonuç: Şeker pancarı üretiminde toprak verimliliğin korunması, hastalık ve zararlıların olumsuz etkisinin azaltılması, çevre ve toprak kirliliğinin önlenmesi, topraktaki besin maddelerinden daha iyi faydalanılması, elde edilen ürünlerin verim ve kalitesinin artırılması için münavebe uygulamalarına daha çok önem verilmelidir. Bu konuda üreticilerin farkındalığını artıracak tarımsal yayım ve eğitim çalışmaları daha çok yapılmalı ve sürdürebilir tarım teknikleri uygulamalarını teşvik edici tarım çevre politikaları tasarlanmalıdır.