Zeytinyağı Sanayii Yan Ürünü Karasuyun Mısır Silajlarının Kalitesi ve Mikrobiyolojik Özelliklerine Etkisi
Öz
Amaç: Çalışmada amaç zeytinyağı sanayii yan ürünü olan karasuyun mısır silajlarına farklı oranlarda ilavesinin kimyasal kompozisyon, fermentasyon, fiziksel, mikrobiyolojik özellikleri ve in vitro sindirilebilirlikleri üzerine etkilerini belirlemektir. Materyal ve Yöntem: Araştırma grupları şu şekilde oluşturulmuştur: (i) % 100 mısır silajı (kontrol); (ii) % 95 mısır + % 5 karasu; (iii) % 90 mısır + % 10 karasu; (iv) % 85 Mısır + % 15 karasu; (v) % 80 mısır + % 20 karasu karışımlarından oluşan silaj. Siloma süresi 56 gün sürmüştür. Araştırma sonuçlarının analizinde, One-way ANOVA prosedürü ve grupların farklılıklarının karşılaştırılmasında Duncan Çoklu Karşılaştırma Testi kullanılmıştır.
Araştırma Bulguları: Denemede elde edilen sonuca göre, % 90 mısır + % 10 karasu silajı grubunda koku, strüktür ve ham protein değerleri, % 90 mısır + % 20 karasu silajında ham selüloz değeri, tüm gruplarda organik madde miktarı ve in vitro kuru madde içerikleri azalmış, kuru madde, ham kül, ham yağ, asit deterjan fiber, pH, Fleig puanı değerleri artmıştır. Nötral deterjan fiber, suda çözünebilir karbonhidrat, amonyak azotu, in vitro organik madde içeriği bakımından görülen farklılıklar önemsizdir. Araştırma silajlarında Sülfit indirgeyen anaeroblar, listeria spp. ve enterobactericeae içeriğine rastlanmamıştır. Herhangi bir örnekte küf-maya içeriğine rastlanmamıştır.
Sonuç: Araştırmada elde edilen sonuca göre, mısır silajlarına % 20 düzeyine kadar karasu ilavesinin herhangi bir etkisinin olmadığı sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akgün, M. (2012). Zeytin Karasuyundan Hidrojen ve Biyoyakıt Üretimi. TÜBİTAK, Proje No: 108M546, Ankara. Aksu, T., Baytok, E. & Bolat, D. (2004). Effects of a bacterial silage inoculant on corn silage fermentation and nutrient digestibility. Small Ruminant Research, 55(1-3), 249-252.
- Aktaş, A. & Özer, S. (2014). Ham Pirina Yağının Biyodizel Potansiyelinin Araştırılması. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 9(1), 132–139.
- Ankom (1998). Procedures for Fibre and In vitro Analysis. Asseda http://www.ankom.com.
- AOAC (1999). Official Methods of Analysis. Association of Official Analytical Chemists, (16th ed.). Arlington VA.
- Arslan Duru, A. & Kaya, Ş. (2016). Farklı oranlardaki zeytin posası-mısır hasılı karışımlarının silaj kalitesinin belirlenmesi. Türk Tarım–Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi, 4(12), 1201-1206.
- Arslan Duru, A., Aksu Elmalı, D., Yüksel, O. & Kutay, H. (2021). The effects of addition malic acid and whey on some parameters of vetch-wheat silages. Fresenius Environmental Bulletin, 30(09), 10435-10440.
- Arslan M., Erdurmuş, C., Öten, M., Aydınoğlu, B. & Çakmakçı S. (2016). Mısır ile soyanın farklı oranlarda karıştırılmasıyla elde edilen silajlarda besin değerinin belirlenmesi. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 31, 417-422.
- Broderick, G.A. & Kang, J.H. (1980). Automated simultaneous determination of ammonia and total amino acids in ruminalfluid and in vitro media. Journal of Dairy Science, 63, 64-75.
- Demirel, M., Cengiz, F., Çelik, S. & Erdoğan, S. (2001). Van ekolojik koşullarında yetiştirilen mısır ve macar fiği karışımlarının silaj kaliteleri ve besin maddelerinin rumende parçalanabilirlikleri üzerine bir araştırma, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Bilimleri Dergisi, 11(1), 69-78.
- DLG (1987). Energie- und Na¨hrstoffbedarf landwirtschaftlicher Nutztiere. 4. Schweine. DLG-Verlag GmbH, Frankfurt, Germany.