Araştırma Makalesi

Farklı Sıcaklıkta Üretilen Biyokömür Uygulamasının Mısır Bitkisinin Verimi, Besin Elementi Alımı ve Karbon Mineralizasyonuna Etkisi

Cilt: 13 Sayı: 2 31 Aralık 2024
PDF İndir
EN TR

Farklı Sıcaklıkta Üretilen Biyokömür Uygulamasının Mısır Bitkisinin Verimi, Besin Elementi Alımı ve Karbon Mineralizasyonuna Etkisi

Öz

Amaç: Bu çalışmada Türkiye’de önemli düzeyde üretimi yapılan fındığın (Coryllus sp.) nuks tipindeki meyvelerinin kupululalarından iki farklı sıcaklıkta (400 oC - 500 oC) elde edilen biyokömürün, % 0, % 1, % 2, % 3 ve % 4 (w/w) oranında toprağa ilave edilerek mısır bitkisinin kuru madde üretimi, % C, % N, C/N, K, P, Fe, Mn, Zn, Cu içerikleri ve topraktaki % karbon mineralizasyon oranlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Yöntem: Çalışmada Ordu ili Mesudiye ilçesinden toplanan fındık kupulaları, Sivas Koyulhisar ilçesinden alınan tarım toprakları kullanılmıştır. Tarım alanlarından alınan topraklarda, tekstür tipi Bouyoucos yöntemiyle, pH’sı ve total tuz içerikleri pH-metre ve Wheatstone köprüsü yöntemiyle, kireç içerikleri Scheibler kalsimetresiyle, tarla kapasitesi 1/3 atm’lik basınçlı tencere, organik C içeriği Anne metoduyla, toplam N içeriği Kjeldahl yöntemiyle belirlenmiştir. Sera koşullarında tesadüfi parselleri deneme desenine göre, plastik saksılarda 5 farklı dozda ve temel gübreleme, iki farklı sıcaklıkta üretilen biyokömür kullanılarak mısır bitkisi yetiştirilmiştir. Bitki örneklerinde % C Anne metodu, N Kjeldahl destilasyon yöntemi, P kolorimetrik spektrofotometre cihazında, K, Mg, Zn, Mn, Fe ve Cu ise Atomik Absorbsiyon Spektrofotometre yöntemiyle belirlenmiştir. Topraklarda sera denemesine paralel olarak biyokömür ve temel gübreleme uygulamaları kontrollü koşullarda 28 oC, ortam sıcaklığında, tarla kapasitesinin %80’i nem içeriğinde 70 gün süreyle CO2 respirasyon metodu kullanılarak karbon mineralizasyonları belirlenmiş ve literatürdeki formüller ile karbon mineralleşme oranları hesaplanmıştır. Araştırma Bulguları: Araştırma bulguları, en yüksek kuru madde üretiminin 14.57 g/saksı ile %1 BD400 (400 °C’de üretilmiş Biyokömür) uygulamasında elde edildiğini göstermiştir. Azot konsantrasyonunda %3 BD500 (500 °C’de üretilmiş Biyokömür), fosfor konsantrasyonunda %2 BD400, potasyum konsantrasyonunda ise %4 BD400 uygulamaları önemli uygulamalar olmuştur. Karbon mineralizasyonu bakımından 400 °C’de üretilen biyokömürün %0, %1, %2, %3, %4 dozları ve temel gübreleme uygulamalarında, kontrol grubundan (% 0 BD) sadece % 3 BD400 uygulamasının düşük olduğu diğer uygulamaların ise kontrol grubuna göre biraz daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Toprakların 70 günlük karbon mineralizasyonlarına göre kontrol grubunda % 0 BD 1581 µg CO2-C g kuru toprak-1 iken; 400 °C’de üretilen biyokömür uygulamalarınında %1, %2, %3, %4 dozlarında sırasıyla 1628, 1639, 1572, 1603 µg CO2-C gkt-1; 500 °C’de üretilen biyokömürün %1, %2, %3, %4 dozlarında sırasıyla 1563, 1528, 1500, 1522 µg CO2-C gkt-1 ve temel gübre uygulamasında ise 1039 µg CO2-C gkt-1 olarak belirlenmiştir. Sonuç: Genel olarak, mısır bitkilerinin makro element konsantrasyonlarına 400 oC’de üretilen biyokömür uygulamaları, mikro element konsantrasyonlarına ise 500 oC’de üretilen biyokömür uygulamaları daha fazla etkide bulunmuştur. 500 °C’de üretilen biyokömürün %1, %2, %3, %4 dozları ve temel gübreleme uygulamalarında toprakların karbon mineralizasyonu, kontrol grubundan düşük olarak bulunmuştur. Uygulamada toprak karbonlarının mineralleşme oranlarında ise 400 °C’deki oranlar 500 °C’dekine göre daha yüksek olup her iki derecede elde edilen biyokömürün eklenmesi sonucunda en yüksek toprak karbon mineralleşme oranı kontrol grubunda belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Biyokömür, Besin elementi alımı, Karbon mineralizasyonu, Mısır

Destekleyen Kurum

Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi CÜBAP birimi

Proje Numarası

KMYO-006 CÜBAP

Teşekkür

Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Ziraat Fakültesi Toprak Bilimi ve Bitki Besleme Bölümü- Prof. Dr. Ali ÇOŞKAN

Kaynakça

  1. Abdullah, H., Mediaswanti, K.A., & Wu, H.W. (2010). Biochar as a fuel: 2. Significant differences in fuel quality and ash properties of biochars from various biomass components of mallee trees. Energy Fuels, 24,1972-1979.
  2. Ahmad, M., Rajapaksha, A.U., Lim, J.E., Zhang, M., Bolan, N., Mohan, D., Vithanage, M., Lee, S.S., & Ok, Y.S. (2014). Biochar as a sorbent for contaminant management in soil and water: A Review. Chemosphere 99, 19-33.
  3. Ahmed, F., Islam, M., & Iqbal, M. (2017). Biochar amendment improves soil fertility and productivity of mulberry plant. Eurasian Journal of Soil Science, 6 (3), 226-237.
  4. Akça, M.O., & Namli, A. (2015). Effects of poultry litter biochar on soil enzyme activities and tomato, pepper and lettuce plants growth. Eurasian Journal of Soil Science, 4, (3), 161-168.
  5. Alef, K. 1995. Soil Respiration. K. Alef and P. Nannipieri (Ed.), Methods in applied Soil Microbiology and Biochemistry, 214-219. ss.).San Diego: Academic Press.
  6. Arın, A., & Coşkan, A. (2021). Biyokömür uygulamalarının karadeniz bölgesi toprağının ph’sına ve bazı biyolojik aktivite parametrelerine etkileri. Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 16(2), 187-199.
  7. Atkinson, C.J., Fitzgerald, J.D., & Hipps, N.A. (2010).Potential mechanisms for achieving agricultural benefits from biyokömür application to temperate soils: A review. Plant and Soil 337, 1-18.
  8. Azargohar, R., & Dalai, A.K. (2008). Steam and KOH activation of biochar: Experimental and modeling studies. Microporous Mesoporous Mater, 110, 413-421.
  9. Bouyoucos, G.S. (1951). A recalibration of the hydrometer for mohing mechanical analysis of soil. Agronomy Journal. 43(9), 434-438.
  10. Brantley, K.E., Savin, M.C., Brye, K.R., & Longer, D.E. (2015). Pine woodchip biochar impact on soil nutrient concentrations and maize yield in a silt loam in the Mid-Southern U.S. Agriculture 5(1), 30-47. https://doi.org/10.3390/agriculture5010030

Kaynak Göster

APA
Kutlay, A., & Demirbaş, A. (2024). Farklı Sıcaklıkta Üretilen Biyokömür Uygulamasının Mısır Bitkisinin Verimi, Besin Elementi Alımı ve Karbon Mineralizasyonuna Etkisi. Akademik Ziraat Dergisi, 13(2), 376-390. https://doi.org/10.29278/azd.1532898
AMA
1.Kutlay A, Demirbaş A. Farklı Sıcaklıkta Üretilen Biyokömür Uygulamasının Mısır Bitkisinin Verimi, Besin Elementi Alımı ve Karbon Mineralizasyonuna Etkisi. Akademik Ziraat Dergisi. 2024;13(2):376-390. doi:10.29278/azd.1532898
Chicago
Kutlay, Ahu, ve Ahmet Demirbaş. 2024. “Farklı Sıcaklıkta Üretilen Biyokömür Uygulamasının Mısır Bitkisinin Verimi, Besin Elementi Alımı ve Karbon Mineralizasyonuna Etkisi”. Akademik Ziraat Dergisi 13 (2): 376-90. https://doi.org/10.29278/azd.1532898.
EndNote
Kutlay A, Demirbaş A (01 Aralık 2024) Farklı Sıcaklıkta Üretilen Biyokömür Uygulamasının Mısır Bitkisinin Verimi, Besin Elementi Alımı ve Karbon Mineralizasyonuna Etkisi. Akademik Ziraat Dergisi 13 2 376–390.
IEEE
[1]A. Kutlay ve A. Demirbaş, “Farklı Sıcaklıkta Üretilen Biyokömür Uygulamasının Mısır Bitkisinin Verimi, Besin Elementi Alımı ve Karbon Mineralizasyonuna Etkisi”, Akademik Ziraat Dergisi, c. 13, sy 2, ss. 376–390, Ara. 2024, doi: 10.29278/azd.1532898.
ISNAD
Kutlay, Ahu - Demirbaş, Ahmet. “Farklı Sıcaklıkta Üretilen Biyokömür Uygulamasının Mısır Bitkisinin Verimi, Besin Elementi Alımı ve Karbon Mineralizasyonuna Etkisi”. Akademik Ziraat Dergisi 13/2 (01 Aralık 2024): 376-390. https://doi.org/10.29278/azd.1532898.
JAMA
1.Kutlay A, Demirbaş A. Farklı Sıcaklıkta Üretilen Biyokömür Uygulamasının Mısır Bitkisinin Verimi, Besin Elementi Alımı ve Karbon Mineralizasyonuna Etkisi. Akademik Ziraat Dergisi. 2024;13:376–390.
MLA
Kutlay, Ahu, ve Ahmet Demirbaş. “Farklı Sıcaklıkta Üretilen Biyokömür Uygulamasının Mısır Bitkisinin Verimi, Besin Elementi Alımı ve Karbon Mineralizasyonuna Etkisi”. Akademik Ziraat Dergisi, c. 13, sy 2, Aralık 2024, ss. 376-90, doi:10.29278/azd.1532898.
Vancouver
1.Ahu Kutlay, Ahmet Demirbaş. Farklı Sıcaklıkta Üretilen Biyokömür Uygulamasının Mısır Bitkisinin Verimi, Besin Elementi Alımı ve Karbon Mineralizasyonuna Etkisi. Akademik Ziraat Dergisi. 01 Aralık 2024;13(2):376-90. doi:10.29278/azd.1532898