TR
EN
Farklı DNA İzolasyon Yöntemlerinin Miktar ve Kalite Üzerine Etkilerinin Belirlenmesi
Öz
Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı DNA ekstraksiyon yöntemlerinin (CTAB, fenol-kloroform, silika kolonlar, manyetik boncuklar) mısır (Zea mays L.), fasulye (P. vulgaris L.), meşe (Q. robur L.) ve sarıçamdan (P. sylvestris L.) elde edilen DNA verimi ve saflığı üzerindeki etkilerinin karşılaştırılmasıdır.
Materyal ve Yöntem: Bu çalışmada, mısır, fasulye, meşe ve sarıçam türlerine ait genç apikal yapraklar (bitkinin en uç kısmındaki tam olarak gelişmiş yapraklar) kullanılmıştır. Her bir türden, 2024 vejetasyon dönemi süresince Çanakkale ilinin Bayramiç ilçesinde yer alan farklı lokasyonlarındaki bitki plantasyonlarına ait genç apikal yapraklardan 10 adet yaprak doku örneği toplanmıştır. DNA izolasyonu, CTAB, fenol-kloroform, silika bazlı kolonlar ve manyetik boncuklar olmak üzere dört farklı yöntem kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bu yöntemler, her bir bitki türü için genetik analizlere uygunlukları açısından karşılaştırılmıştır.
Bulgular: Fenol-kloroform yöntemi kullanılarak P. sylvestris L. örneklerinden oldukça yüksek düzeyde DNA verimi elde edilmiştir (371.75 ng/µL). Benzer şekilde, Q. robur L. türü de yüksek bir DNA verimi (352.00 ng/µL) göstermiştir. Bu durum, her iki türün de özellikle bu yöntemle yüksek uyum sağladığını ortaya koymaktadır. CTAB yöntemi de başarılı sonuçlar vermiştir. P. sylvestris L., bu yöntemle 323.75 ng/µL DNA verimi göstererek CTAB yöntemine genetik materyal açısından oldukça uyumlu olduğunu kanıtlamıştır. Q. robur L. için elde edilen DNA verimi ise 308.00 ng/µL olup, bu sonuç protein uzaklaştırma için ek adımlar gerekebileceğine işaret etmektedir. Silika kolon yöntemi ile elde edilen DNA verimleri, genellikle diğer üç yöntemle karşılaştırıldığında daha düşük kalmıştır. Bu yöntemde, P. sylvestris L. için 230.75 ng/µL, Q. robur L. için ise 222.25 ng/µL DNA verimi kaydedilmiştir. Zea mays L. türünde 211.75 ng/µL DNA verimi gözlenirken, P. vulgaris L. türünde bu değer 171.75 ng/µL olarak ölçülmüştür. Düşük DNA verimi, silika kolonlarının sınırlı bağlama kapasitesinden ya da yetersiz başlangıç materyalinden kaynaklanmış olabilir. Manyetik boncuk yöntemi ile elde edilen DNA verimleri ise tüm yöntemler arasında en düşük seviyelerde kalmıştır. Bu yöntemde; P. sylvestris L. için 206.25 ng/µL, Q. robur L. için 201.75 ng/µL, Zea mays L. için 173.50 ng/µL ve P. vulgaris L. için 151.75 ng/µL DNA verimleri kaydedilmiştir.
Sonuç: Bu çalışmada Z. mays L., P. vulgaris L., Q. robur L. ve P. sylvestris L. türleri için CTAB, fenol-kloroform, silika kolonlar ve manyetik boncuklar gibi farklı DNA izolasyon yöntemleri karşılaştırılmıştır. Elde edilen bulgular, DNA verimi ve saflığındaki farklılıkların bitki türlerine ve doku özelliklerine bağlı olduğunu ortaya koymaktadır. Tüm bitki türlerinde en yüksek DNA verimi ve saflığı fenol-kloroform yöntemi ile elde edilmiştir. Bu yöntem proteinler, polisakkaritler ve fenolik bileşiklerden arındırılmış DNA izolasyonu sağlayarak yüksek moleküler bütünlükte DNA elde edilmesine olanak tanımaktadır. Sonuçlar, lignin ve fenolik bileşikler açısından zengin olan Q. robur L. ve P. sylvestris L. türlerinin en yüksek DNA verimine sahip olduğunu ve moleküler bütünlüğün korunduğunu göstermektedir. Bu durum, yüksek kaliteli DNA gerektiren moleküler analizler için fenol-kloroform yönteminin tercih edilmesini desteklemektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akbulut, H.M. (2024). Hücre dışı DNA izolasyonlarında belirli parametrelerin optimizasyonu. (Master's thesis). Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi-Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Tıbbi Biyoloji Anabilim Dalı, ss.57.
- Aljanabi, SM. & Martinez, I. (1997). Universal and rapid salt-extraction of high quality genomic DNA for PCR-based techniques. Nucleic Acids Research, 25(22), 4692-4693.
- Cetinkaya, R. & Aysan, Y. (2022). Doğu Akdeniz bölgesinde yetişen mısır (Zea mays) bitkisinin yeni bir bakteriyel hastalığı: Dickeya zeae’nın neden olduğu bakteriyel sap çürüklüğü. Mustafa Kemal University Journal of Agricultural Sciences/Mustafa Kemal Universitesi Tarim Bilimleri Dergisi, 27(3), 493-501.
- Deka, P.C. (2024). Gene cloning. In Research Anthology on Bioinformatics, Genomics and Computational Biology, 650-689. IGI Global.
- Dogdu, E.M. (2025). Türkiye’de yayılış gösteren pinus türlerine özgü bir dna izolasyon protokolü geliştirilmesi (Doctoral dissertation), Harran Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Moleküler Biyoloji ve Genetik Anabilim Dalı, ss.94
- Doyle, J.J. & Doyle, J.L. (1987). A rapid DNA isolation procedure for small quantities of fresh leaf tissue. Phytochemical bulletin, 19, 11-15.
- Du, X., Lu, M., Lan, H., Cai, Z., Pan, D. & Wu, Y. (2024). Development of a high-throughput DNA isolation method for livestock and poultry meat based on mesoporous metal-organic framework-coated solid-phase microextraction device. Journal of Food Composition and Analysis, 127, 105977.
- Dutta, M., Sharma, P., Raturi, V., Bhargava, B. & Zinta, G. (2024). SarCTAB: An efficient and cost-effective DNA isolation protocol from geophytes. 3 Biotech, 14(2), 36.
Ayrıntılar
Birincil Dil
İngilizce
Konular
Bitki Biyoteknolojisi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2025
Gönderilme Tarihi
1 Mayıs 2025
Kabul Tarihi
16 Haziran 2025
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Cilt: 14 Sayı: 1