Araştırma Makalesi

BİNGÖL ZAZA KÖYLERİNDEN EMTAĞ’DA KULLANILAN LAKAPLAR ÜZERİNE BİR İNCELEME

Cilt: 7 Sayı: 2 29 Haziran 2021
PDF İndir

BİNGÖL ZAZA KÖYLERİNDEN EMTAĞ’DA KULLANILAN LAKAPLAR ÜZERİNE BİR İNCELEME

Öz

Tabiattaki bütün canlı ve cansız varlıklar hakkında bilgi edinilmesini sağlayan, duygu, düşünce, olay ve durumları ifade etmeye yarayan unsurların başında şüphesiz isimler gelmektedir. Bir milletin kültürel geçmişini ve birikimini duygu ve düşüncelerini, inanç yapısını, olaylara karşı yaklaşım tarzını yansıtan isimler bu hususta önemlidir. İsimlerin özellikle belli bir bölümünü oluşturan kişi adları dışında, bireylerin bazı özellikleri hakkında bilgi edinilmesini sağlayan unsurlar arasında lakaplar yer almaktadır. Arapça kökenli bir kelime olan “lakap” TDK’de “Bir kimseye, bir aileye kendi adından ayrı olarak sonradan takılan, o kimsenin veya o ailenin bir özelliğinden kaynaklanan ad” şeklinde tarif edilmiştir. Tarih boyunca farklı coğrafya ve milletlerde lakap takma geleneği var olmuştur. Bu gelenek günümüze dek süregelmiştir. Her milletin kendi kültürel yapısına göre lakap verme tarzı farklıdır. Bu çalışmada, Bingöl’ün merkeze bağlı Zaza köylerinden biri olan Emtağ’da kullanılan lakaplar ele alınmıştır. Çalışma kaynak kişiler tarafından derlenen veriler, nitel çalışma yöntemine dayanan yüz yüze görüşme tekniği neticesinde meydana gelmiştir. Dört mahallesi bulunan köyde yaklaşık olarak 30 kaynak kişi ile görüşme yapılmıştır. Çalışmanın giriş kısmında lakap ve lakap verme geleneğine ilişkin kısa bilgiler verilmiştir. Akabinde Emtağ köyünde derlenen Zazaca lakapların özellikleri ve verilme nedenleri esas alınarak tasnifi yapılmıştır. Tespiti yapılan lakapların Türkçe anlamları “Grûba Xebate ya Vateyî” tarafından hazırlanan sözlükten yararlanılarak yazılmıştır. Söz konusu lakapların veriliş sebebi, kaynak kişilerin verdiği bilgiler doğrultusunda değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Lakaplar , Emtağ Köyü , Bingöl , Zaza , Kültür

Kaynakça

  1. AKDAĞ, Ömer (2015). “Çeşmelisebil’de Lakaplar ve 1934 Lakap Kanunu”, Tarih, Kültür, Sanat, Turizm ve Tarım Açısından Uluslararası Sarayönü Sempozyumu (24-26 Ekim 2014 Konya) Bildiri Kitabı, Konya: Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Yayınları: 8, ss. 725-734.
  2. AKSAN, Doğan (2003). Her Yönüyle Dil-Ana Çizgileriyle Dilbilim, Cilt: 1-2-3, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  3. ATSIZ, Bedriye (1984). “Lâkaplar”, Tarih ve Toplum Aylık Ansiklopedik Dergi, Kasım, Sayı: 11, ss. 26-28.
  4. ATLI, Sagıp (2017), “Manisa’nın Demirci İlçesindeki Lakaplar Üzerine Bir İnceleme” CÜ Sosyal Bilimler Dergisi, Haziran Cilt: 41, Sayı: 1. ss. 102-131.
  5. BOYRAZ, Şeref (1998). “Lakaplar Konusunda Bazı Dikkatler ve Bir Yöre Örneği”, Türklük Bilimi Araştırmaları, Sayı: VII, ss. 107-138.
  6. BOZKURT, Nebi (2003). “Lakaplar”, İA, Cilt: 27, İstanbul: Diyanet Vakfı Yayınları, ss. 65-67.
  7. ÇOŞAR, Asiye Mevhibe (2003). “Trabzon’da Kullanılan Lakaplar Üzerine Bir Derleme/Değerlendirme”, TDAY-Belleten, Cilt: 1, ss. 27-40.
  8. DUNDES, Alan (2006). “Halk Kimdir?”, Çev. M. Ekici. “Halk Biliminde Kuramlar ve Yaklaşımlar” 1 (Yay. Haz.: M. Öcal Oğuz vd.) Ankara: Geleneksel Yayınları, 3. Baskı, s. 11-26.
  9. EKİNCİ, Ramazan (2014). Uşşâkîzâde Hasib’in Zeyl-i Şakâiki (İnceleme-Metin Dizin), Basılmamış Doktora Tezi, Manisa: Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  10. GRÛBA XEBATE YA VATEYÎ (2009), Türkçe-Kırmancca (Zazaca) Sözlük, Wesanxaneyê Vateyî (Genişletilmiş 3. Baskı), İstanbul s. 625.

Kaynak Göster

APA
Bulukgiray, İ. (2021). BİNGÖL ZAZA KÖYLERİNDEN EMTAĞ’DA KULLANILAN LAKAPLAR ÜZERİNE BİR İNCELEME. Bingöl Araştırmaları Dergisi, 7(2), 61-95. https://doi.org/10.53440/bad.905359