Ionuț Cojocaru, România și Turcia actori importanți în sistemul de relații interbelice: 1918-1940 [Romanya ve Türkiye: İki Savaş Arasındaki İlişki Sisteminde Önemli Aktörler], Cetatea de Scaun

Öz

Paradoksal bir şekilde, I. Dünya Savaşı sonrası dönemde, Rumen coğrafyasında egemenlik kuran eski güçlerden en yakın ilişkilerin Türkiye ile kurulduğu bilinmektedir. Millî hedefi gerçekleştirdikten sonra (1918) bölgesel ittifaklara katılarak (Little Entente ve Balkan Antantı) Romanya bir status quo’yu sürdürme politikası izlemiştir. Dönemin ilk yarısında, diplomasi
konusunda Bükreş’e verilen teminat klasik müttefikleri olan Fransa ve Birleşik Krallık’a dayanmıştır. Ancak Almanya’nın, Renanya’yı yeniden işgal etmesi (7 Mart 1936) ve Münih Deklarasyonu’nun ardından Fransız diplomatik sistemi Doğu Avrupa’da sona ermiştir. Türkiye’ye bakıldığında, Berlin ile önemli ekonomik ilişkilerine rağmen, coğrafî uzaklığı sebebiyle diğer Balkan ülkelerine göre nispeten daha özgür ve bağımsız bir politika takip edebilmiştir.