Rediscovery of the Endemic Polygonum cappadocicum (Özge Madımak) Species After Decades in Sivas, Türkiye

Yıl 2025, Cilt: 12 Sayı: 3, 125 - 133, 31.12.2025

Suzan Kundakçı , Ergin Hamzaoğlu , Serdar Makbul , Mutlu Gültepe , Kamil Coşkunçelebi

https://izlik.org/JA39GK26CH

Öz

Polygonum cappadocicum Boiss. & Balansa (özge madımak), is an endemic species described to the scientific community by Pierre Edmond Boissier in 1859 from Kayseri Province, Türkiye. Despite studies conducted by various researchers in the type locality and its surroundings, this species had not been observed for many years; however, a new population was discovered during field surveys carried out in the province of Sivas. Sufficient material was collected from this newly discovered population to conduct detailed morphological, palynological, and molecular studies. The collected specimens were prepared as herbarium vouchers and deposited in the Herbaria of the Department of Biology, Recep Tayyip Erdoğan University, and Gazi University for preservation. Through detailed morphological examinations conducted on the collected specimens, and the type materials preserved in herbaria G and P, the major deficiencies present in the original description of the species have been resolved. In addition, all morphological characteristics of the taxon were re-evaluated, and an expanded description, an identification key, and a reassessment of its global conservation status were provided.

Anahtar Kelimeler

Polygonum cappadocicum , Kapadokya , Morphology , Özge Madımak

Destekleyen Kurum

TUBİTAK

Proje Numarası

219Z024

Teşekkür

This study was supported by Scientific and Technological Research Council of Turkey (TUBITAK) under the Grant Number 219Z024. The authors thank to TUBITAK for their supports.

Uzun Yıllardır Bulunamayan Endemik Özge Madımak (Polygonum cappadocicum Boiss. & Balansa) Türünün Sivas İlinden Yeniden Keşfi

https://izlik.org/JA39GK26CH

Öz

Polygonum cappadocicum Boiss. & Balansa (özge madımak), Pierre Edmond Boissier tarafından 1859 yılında Kayseri ilinden bilim dünyasına tanıtılmış endemik bir türdür. Farklı araştırıcıların tip alanı ve çevresinde yaptıkları çalışmalara rağmen uzun yıllardır izine rastlanamayan bu türe ait yeni bir popülasyona Sivas ilinde yapılan saha çalışması sırasında rastlanılmıştır. Tespit edilen bu yeni popülasyondan detaylı morfolojik, palinolojik ve moleküler çalışmalar yapmak üzere yeterli örnek toplanmıştır. Toplanan bu örnekler herbaryum örneği haline getirilerek Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Biyoloji Bölümü ve Gazi Üniversitesi Herbaryumlarında koruma altına alınmıştır. Toplanan örnekler ile G ve P herbaryumlarında saklanan tip örnekleri üzerinde yapılan ayrıntılı morfolojik incelemeler ile türün betiminde var olan önemli eksiklikler giderilmiştir. Ayrıca türün tüm morfolojik özellikleri yeniden gözden geçirilerek genişletilmiş bir betimi ve teşhis anahtarı verilmiş olup küresel ölçekteki tehdit durumu yeniden değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Kapadokya , Polygonum cappadocicum , Morfoloji , Özge Madımak

Destekleyen Kurum

TUBİTAK

Proje Numarası

219Z024

Teşekkür

Bu çalışma, Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu (TÜBİTAK) tarafından 219Z024 numaralı proje ile desteklenmiştir. Projeye verdiği destekten ötürü TÜBİTAK’a teşekkürlerimizi sunarız.

Kaynakça

• Aydınözü, D., Çoban, A ve Tunç, H. (2017). Tüylü Meşe’nin (Quercus pubescens) Türkiye’de yeni bir yayılış alanı: Elmalı Dağı (Kayseri). Doğu Coğrafya Dergisi 22(37): 83–98.
• Bachman, S., Moat, J., Hill, A.W., De La Torre, J ve Scott B (2011). Supporting Red List threat assessments with GeoCAT: geospatial conservation assessment tool. ZooKeys 150: 117–126. https://doi.org/10.3897/zookeys.150.2109
• Behçet, L., Gülbasan, İ.H. ve Gokcimen, S.S. (2025). Polygonum elazigense sp. nov. (Polygonaceae), a new species from Eastern Anatolia (Türkiye). Phytotaxa 696(2): 181–191. https://doi.org/10.11646/phytotaxa.696.2.7
• Boissier, E.P. (1859). Polygonum L. Şu eserde: Boissier, E.P. (ed.). Diagnoses Plantarum Novarum Praesertim Orientalium. 4. (2): 146. Leipzig (B. Hermann) ve Paris (J.-B. Baillière).
• Boissier, E.P. (1867). Polygonum L. Şu eserde: Boissier, E.P. (ed.). Flora Orientalis, 1: 1025-1043. H. Georg., Basileae.
• Coode, M.J.E. ve Cullen, J. (1966). Polygonum L. Şu eserde: Flora of Turkey and the East Aegean Islands 2: 269−280. Edinburgh Univ. Press, Edinburgh.
• Çiçek, E. ve Sungur, S. (2023). Use of Cappadocia name in binomial nomenclature. Acta Biologica Turcica 37(2): 1–5.
• Doğan, U., Şenkul, Ç. ve Yeşilyurt, S. (2019). First paleo-fairy chimney findings in the Cappadocia Region, Turkey: a possible geomorphosite. Geoheritage 11(2): 653–664. https://doi.org/10.1007/s12371-018-0320-1
• Decraene, L.P.R., Hong, S.P. ve Smets, E. (2000). Systematic significance of fruit morphology and anatomy in tribes Persicarieae and Polygoneae (Polygonaceae). J. Linn. Soc. 134(1–2): 301–337.
• Eker, İ. ve Keskin, M. (2025). Polygonum anatolicum (Polygonaceae): a new unique species from Türkiye. Phytotaxa 696(2): 192–200. https://doi.org/10.11646/phytotaxa.696.2.8
• Ekim, T., Koyuncu, M., Vural, M., Duman, H., Aytaç, Z. ve Adıgüzel N. (2000). Türkiye Bitkileri Kırmızı Kitabı, s. 45-196. Türkiye Tabiatını Koruma Derneği ve Yüzüncüyıl Üniversitesi, Ankara.
• Esri. (2014). ArcGIS Desktop: Release 10.2.2. Redlands, CA: Environmental Systems Research Institute
• Galasso, G., Banfi, E., De Mattia, F., Grassi, F., Sgorbati, S. ve Labra, M. (2009). Molecular phylogeny of Polygonum L. sl (Polygonoideae, Polygonaceae), focusing on European taxa: preliminary results and systematic considerations based on rbcL plastidial sequence data. Atti della Società italiana di scienze naturali e del Museo civico di storia naturale di Milano 150(1): 113–148.
• Gallien, L., Douzet, R., Pratte, S., Zimmermann, N.E. ve Thuiller, W. (2012). Invasive species distribution models–how violating the equilibrium assumption can create new insights. Glob. Ecol. Biogeogr. 21(11): 1126-1136.
• Gökkaya, E. (2023). Sivas Jips Karstının Jeomorfolojik Evrimi. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
• Hijmans, R.J., Cameron, S.E., Parra, J.L., Jones, P.G. ve Jarvis, A. (2005). Very high resolution interpolated climate surfaces for global land areas. Int. J. Climatol. 25: 1965-1978.
• IUCN (2024). Guidelines for Application of IUCN Red List Criteria at Regional and National Levels: Version 4.0. (Çev. H. Reşit Akçakaya), iii, 41. Gland, Switzerland and Cambridge, UK.
• Jarvis, A., Reuter, H.I., Nelson, A. ve Guevara, E. (2008). Hole-filled SRTM for the globe Version 4, available from the CGIAR-CSI SRTM 90 m Database: “http://srtm.csi.cgiar.org>, er. tar. 10.08.2025”
• Keskin (2012). Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M. ve Babaç, M.T. (edlr.). Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayını, İstanbul.
• Keskin, M. (2025). Polygonum oktaysinanoglui sp. nov. (Polygonaceae) from Türkiye and Multi-Access Key to Turkish Polygonum. Phytotaxa 716(1): 45−54. https://doi.org/10.11646/phytotaxa.716.1.5
• Leblebici, E., 1990. The genus Polygonum L. in Turkey. Doğa, Türk Botanik Dergisi 14(3): 203-214.
• Komarov, V.L. (1936). Polygonum L. Şu eserde: Komarov, V.L., Grigor’ev Yu, S. (edlr.). Flora of the USSR 5: 594-701. House of the Academy of Sciences of the USSR.
• Kundakçı, S. (2025). Türkiye’de Yayılış Gösteren Polygonum L. (Polygonaceae) Taksonlarının Morfolojik, Palinolojik ve Moleküler Yönden İncelenmesi. Doktora Tezi, Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Rize.
• Makbul, S. Çoşkunçelebi, K. ve Gültepe, M. (2024). Ülkemiz Polygonum L. (Polygonaceae) Taksonlarının Biyosistematik Yönden İncelenmesi. (TÜBİTAK Proje No. 219Z024). Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu.
• Özhancı, E. (2021). Koruma statüsüne sahip kentsel periferik peyzajın, peyzaj değeri ve ekoturizm potansiyeli açısından analizi. Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 18(2): 253–265. doi: 10.25308/aduziraat.954433
• Phillips, S.J., Anderson, R.P. ve Schapire, R.E. (2006). Maximum entropy modeling of species geographic distributions. Ecol. Model. 190 (3-4): 231–259.
• POWO (2025). Polygonum olivieri Jaub. & Spach in Plants of the World Online. Royal Botanic Garden, Kew. “, er. tar. 10.08.2025”
• Raes, N. ve Ter Steege, H. (2007). A null-model for significance testing of presence-only species distribution models. Ecography 30 (5): 727–736.
• Schuster, T.M., Reveal, J.L., Bayly, M. J. ve Kron, K.A. (2015). An updated molecular phylogeny of Polygonoideae (Polygonaceae): Relationships of Oxygonum, Pteroxygonum, and Rumex, and a new circumscription of Koenigia. Taxon 64(6): 1188–1208.
• Yurtseva, O.V. (2001). Ultrasculpture of achene surface in Polygonum section Polygonum (Polygonaceae) in Russia. Nord. J. Bot. 21(5): 513–528.