A New Name (Rosa vuraliana Aslan) for the Late Homonym Rosa pisiformis (Christ) Sosn. (Al Gül) and Validation of the Turkish Scientific Name for the Rosa × ozcelikii Korkmaz & Kandemir (Sarıkırmızı Gül)

Öz

The name Rosa vuraliana has been proposed as a new name for the late homonym Rosa pisiformis (Christ) Sosn. [(not Gray's, (1881)]. Additionally, the Turkish scientific name “algül” used for Rosa pisiformis (Christ) Sosn. has been transferred to Rosa vuraliana. Additionally, validation has been performed for the Turkish scientific name of the Rosa × ozcelikii hybrid species.

Anahtar Kelimeler

• Algül
• Rosa pisiformis
• Rosa vuraliana
• Rosa × ozcelikii
• Sarıkırmızı Gül
• Türkiye
• Endemic

Geç Homonim Olan Algül [Rosa pisiformis (Christ) Sosn.] İçin Yeni Bir Ad (Rosa vuraliana Aslan) ve Sarıkırmızı Gül (Rosa × ozcelikii Korkmaz & Kandemir) Taksonu Türkçe Bilimsel Adı İçin Doğrulama

Öz

Rosa vuraliana adı, geç homonim olan Rosa pisiformis (Christ) Sosn [(Gray’inki değil, (1881)] için yeni bir ad olarak önerilmiştir. Ayrıca, Rosa pisiformis (Christ) Sosn. için kullanılan Türkçe bilimsel ad “algül” adı, Rosa vuraliana’ya aktarılmıştır. Ek olarak Rosa × ozcelikii melez türünün Türkçe bilimsel adı için doğrulama yapılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Algül
• Rosa pisiformis
• Rosa vuraliana
• Rosa × ozcelikii
• Sarıkırmızı Gül
• Türkiye
• Endemik

Kaynakça

1. Acatay, A. (1969). Gül (Rosa damascena Mill.) ve Gül Yağı. Özaydın Matbaası, İstanbul.
2. Aslan, S. (2012). Rosa L. Şu eserde: Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M. ve Babaç, M.T. (edlr.) (2012b). Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler), s. 810-812. Flora Araştırmaları Derneği, Ali Nihat Gökyiğit Vakfı, İstanbul.
3. Boissier, E. (1888). Flora Orientalis: Sive, Enumeratio Plantarum in Oriente a Graecia et Aegypto ad Indiae Fines Hucusque Observatarum. Supplementum, H. Georg, Basileae: Cenevre.
4. Engelmann, G. (1881). Some additions to the North American flora. Bot. Gaz. 6(7): 235–238.
5. GBIF.org (2025). GBIF Backbone Taxonomy. “, er. tar.: 12 xi 2025”.
6. IPNI (2025). International Plant Names Index. The Royal Botanic Gardens, Kew, Harvard University Herbaria & Libraries and Australian National Herbarium. ", er. tar.: 12 xi 2025".
7. Kew Data Portal (2025). “, er. tar.: 03 xii 2025”.
8. Korkmaz, M., Kandemir, A. ve Nalan, Y.D. (2016). A new natural hybrid of Rosa (Rosaceae) from Turkey. Phytotaxa 245(3): 207–215. doi: 10.11646/phytotaxa.245.3.3.

9. Mandenova, I.P. (1970). A revision of Rosa in Turkey. Notes Roy. Bot. Gard. Edinburgh 30(2): 327–340.
10. Menemen, Y., Aytaç, Z. ve Kandemir, A. (2013). Türkçe bilimsel bitki adları yönergesi. Bağbahçe 47: 28–31.
11. Nilsson, Ö. (1972). Rosa L. Şu eserde: Davis, P.H. (ed.) (1972). Flora of Turkey and the East Aegean Islands, 4: 106-128, Edinburgh Univ. Press, Edinburgh.
12. Turland, N. J., Wiersema, J. H., Barrie, F. R., Greuter, W., Hawksworth, D. L., Herendeen, P. S., Knapp, S., Kusber, W.-H., Li, D.-Z., Marhold, K., May, T. W., McNeill, J., Monro, A. M., Prado, J., Price, M. J. ve Smith, G. F. (edlr.) (2018). International Code of Nomenclature for algae, fungi, and plants (Shenzhen Code) adopted by the Nineteenth International Botanical Congress Shenzhen, China, July 2017. Regnum Vegetabile 159. Koeltz Botanical Books, Glashütten. doi: 10.12705/Code.2018.