Asi Tepe (Demirci/Manisa-Türkiye) Florası

Öz

Bu çalışmada, Manisa ilinin Demirci ilçe sınırlarında yer alan Asi Tepe’nin florası araştırılmıştır. Bu kapsamda, 2021–2023 yılları arasında toplam 18 arazi çalışması gerçekleştirilmiştir. Araştırma süresince 1263 bitki örneği toplanmış ve incelenmiştir. Çalışma sonucunda 61 familya ve 228 cinse ait toplam 431 takson belirlenmiştir. Bu taksonlardan 32’si endemiktir ve endemizm oranı %7,4’tür. Çalışma sahasından 120 takson Akdeniz elementi, 25 takson İran-Turan elementi, 23 takson Avrupa-Sibirya elementi olarak belirlenmiştir. Araştırma alanında en fazla takson içeren familyalar Asteraceae (62), Fabaceae (55), Caryophyllaceae (36) ve Poaceae (35)’tir. Elde edilen sonuçlar, Demirci bölgesinin floristik yapısını ve fitocoğrafik özelliklerinin anlaşılmasına katkı sağlamakta olup, Batı Anadolu’daki gelecekteki botanik ve ekolojik çalışmalara değerli veriler sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Asi Tepe
• Demirci
• flora
• Manisa
• Türkiye

Flora of Asi Tepe (Demirci/Manisa-Türkiye)

Öz

This study investigates the flora of Asi Tepe, located in the Demirci district of Manisa Province, Türkiye. A total of 18 field works were conducted between 2021 and 2023. During during fieldwork, 1263 plant specimens were collected and examined. As a result, 431 taxa belonging to 228 genera and 61 families were identified. Among these, 32 taxa are endemic, corresponding to an endemism rate of 7.4%. From the study area, 120 taxa were identified as Mediterranean elements, 25 taxa as Irano-Turanian elements, and 23 taxa as European-Siberian elements. The families with the highest number of taxa in the research area are Asteraceae (62), Fabaceae (55), Caryophyllaceae (36), and Poaceae (35). These results contribute to the understanding of the floristic composition and phytogeographical characteristics of the Demirci region, providing valuable data for future botanical and ecological studies in Western Anatolia.

Anahtar Kelimeler

• Asi Tepe
• Demirci
• flora
• Manisa
• Türkiye

Kaynakça

1. BizimBitkiler. (2023). “, er. tar.: 20.07.2026”.
2. Çırpıcı, A. (1981). “Murat Dağı (Kütahya- Uşak)’nın florası”. Doğa Türk Botanik Dergisi 13(2): 157-222.
3. Davis, P.H. (ed.) (1965-1985) Flora of Turkey and The East Eagean Islands 1-9. Edinburg Universty Press, Edinburgh.
4. Davis, P.H., Mill, R.R. ve Tan, K. (edlr.) (1988). Flora of Turkey and The East Eagean Islands 10. Edinburg Universty Press, Edinburg.
5. Dora, O.Ö., Kun, N. ve Candan, O. (1992). Menderes Masifi'nin metamorfik tarihçesi ve jeotektonik konumu. Türkiye Jeoloji Bülteni 35: 1-14.
6. Ekim, T. (1978). Orta Anadolu (Eskişehir) Türkmen Dağı’nın floristik çalışması, (Yayınlanmamış TÜBİTAK Projesi), Proje No: TBAG-258, 94s.
7. Ekim, T., Koyuncu, M, Vural, M., Duman, H., Aytaç, Z. ve Adıgüzel, N. (2000). Türkiye Bitkileri Kırmızı Kitabı. Barışcan Ofset, Ankara.
8. Google Earth. (2021). Uydu görüntüleri. “, er. tar. 15.12.2025”.

9. Güner, A. ve Ekim, T. (edlr.), (2014). Resimli Türkiye Florası 1. NGBB Yayınları Flora Dizisi 2, Flora Araştırmaları Derneği ve Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul.
10. Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M. ve Babaç, M.T., (edlr.). (2012). Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayını, İstanbul.
11. Işık, V. (2004). Kuzey Menderes Masifinde Simav Makaslama Zonunun Mikro-tektonik özellikleri. Batı Anadolu, Türkiye. Türkiye Jeoloji Bülteni 47(2): 49-91.
12. Ketenoğlu, O., Vural, M., Kurt, L. ve Körüklü, T. (2014). Vejetasyon. Şu eserde: Güner, A. ve Ekim, T. (edlr.), (2014). Resimli Türkiye Florası 1. NGBB Yayınları Flora Dizisi 2, Flora Araştırmaları Derneği ve Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları yayını, İstanbul.
13. Kılıç, M., Kutbay, G., Yalçın, E. ve Bilgin, A. (2006). Bitki Ekolojisi ve Bitki Sosyolojisi Uygulamaları. Palme Yayıncılık, Ankara.
14. MOBOT. (2023) Angiosperm Phylogeny Website. “http://www.mobot.org/MOBOT/research/APweb/, er tar.: 20.07.2023”.
15. Oygür, V. ve Erler, A. (2000). Simav grabeninin metalojenisi (tç-Batı Anadolu, Türkiye). Türkiye Jeoloji Bülteni 43(1):7-19.
16. Özdemir, R. (2019). Manisa-Demirci Yöresinde Farklı Arazi Kullanım Şekilleri Altındaki Toprakların Bazı Fiziksel ve Kimyasal Özelliklerinin Araştırılması (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Orman Mühendisliği Anabilim Dalı, Isparta.
17. POWO. (2023). Plants of the World Online. “https://powo.science.kew.org/, er. tar.: 20.07.2023”.
18. Saygılı, A. (2008). Demirci Havzası (İçikler Çevresi) Doğu Kenarının Jeolojisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Jeoloji Mühendisliği Bölümü, Uygulamalı Jeoloji Anabilim Dalı, İzmir.
19. Şenkul, Ç. ve Kaya, S. (2017). Türkiye endemik bitkilerinin coğrafi dağılışı. Türk Coğrafya Dergisi (69): 109-120.
20. Şık, L. (1992). Yunt Dağı (Manısa) Flora ve Vejetasyonu (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ege Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
21. TC. Başbakanlık Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü. (2001). İzmir İl Arazi Varlığı. Ankara.
22. Tehditaltındabitkiler. (2023). “, er. tar.: 20.07.2023”.
23. Tel, A.Z. (2011). Şaphane Dağı (Kütahya/Türkiye) flora ve genel vejetasyon yapısına katkılar. Biyoloji Bilimleri Araştırma Dergisi 4 (2):63-72.
24. TUBİVES. (2023). Türkiye Bitkileri Veri Servisi, “http://www.tubives.com/, er. tar.: 20.07.2026”.
25. Yayıntaş, A. (1982). Simav Dağı Flora ve Vejetasyonu (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
26. Yücel, E. (2021). Bitki Coğrafyası Ders Notları, 20. Baskı, ISBN, 978-975-93746. Eskişehir.