Elmacık, Koçpınar, İncesu Köyleri ve çevresinin florası (Aksaray-Türkiye)

Öz

Bu araştırma Elmacık, Koçpınar ve İncesu Köyleri ve çevresinin Aksaray florasını tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışma alanından 2013-2014 yılları arasında 691 bitki örneği toplanmıştır. 55 familya Pteridophyta 1, Pinophytina 2, Magnoliophytina 52 ve 220 cinse Pteridophyta 1, Pinophytina 4, Magnoliophytina 215 ait 366 takson Pteridophyta 1, Pinophytina 4, Magnoliophytina 361 tespit edilmiştir. Çalışma alanının yer aldığı B5 karesinde 16 takson yeni kayıt olarak belirlenmiştir. Toplam 45 takson Türkiye için endemiktir ve endemizm oranı % 12,29’dur. Taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı ise şöyledir: İran-Turan elementi 78 % 21,3 , Akdeniz elementi 22 % 6,0 , ise AvrupaSibirya elementi 24 % 6,5 ve çok bölgeli ve bölgesi bilinemeyen 242 % 66,1 ’dir.

Anahtar Kelimeler

• Aksaray
• Elmacık
• Flora
• İncesu
• Koçpınar

Flora of Elmacık, Koçpınar and Incesu Villages and environment Aksaray-­Turkey

Öz

This research was carried out to determine the flora of Elmacık, Koçpınar and İncesu Villages and environment Aksaray . As a result of the examination of 691 plant specimens collected from the area, in 2013 and 2014. 366 taxa Pteridophyta 1, Pinophytina 4, Magnoliophytina 361 that belong to 55 families Pteridophyta 1, Pinophytina 2, Magnoliophytina 52 , 220 genera Pteridophyta 1, Pinophytina 4, Magnoliophytina 215 were determined. 16 taxa are new records for B5 Grid square. The 45 of the total taxa are endemic to Turkey and the rate of endemizm is 12.29 %. The phytogeografic elements are represented as follows; Irano- Turanian 78 taxa 21. 3 % , Mediterranean 22 taxa 6. 0 % , Euro-Siberian 24 taxa 6.5 % and widespread and others which their regions unclarified 320 taxa 66.12 %

Anahtar Kelimeler

• Aksaray
• Elmacık
• Flora
• Incesu
• Koçpınar

Kaynakça

1. Akman, Y. (2011). İklim ve Biyoiklim, s. 214-225, 258-265. Palme Yayınları, Ankara.
2. Aksakal, Ö. ve Kaya, Y. (2005). Endemik bitkilerin dünya ve Türkiye’deki dağılımı. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi 7(1): 85-99.
3. Aksaray Meteoroloji İl Müdürlüğü, (2013). Aksaray ili iklim verileri. Aksaray. Aslan, S. ve Vural, M. (2009). Flora of Kıbrıs Köyü valley (Mamak-Ankara, Turkey). Biological Diversity and Conservation 2(3): 34-64.
4. Aytaç, Z. (1997). The revision of the section Dasyphyllum Bunge of the genus Astragalus L. of Turkey. Turkish J. Bot. 21: 31-57.
5. Başköse, İ. ve Dural, H. (2011). The flora of Hasan (Aksaray region, Turkey) Mountain. Biological Diversity and Conservation 4(2): 125-148. Baytop, A. (2004). Türkiye’de Botanik Tarihi Araştırmaları. TÜBİTAK Yayınları Akademik Dizi 3, Ankara.
6. Çelik, N. ve Dönmez, E., (1999). Ihlara vadisi (Aksaray) florası. C.Ü. Fen Bilimleri Dergisi 21. (1): 63-74.
7. Davis P.H. (1965-1985). Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Vols. 1-9. Edinburgh Univ. Press, Edinburgh.
8. Davis, P.H., Mill, R.R. ve Tan, K. (edlr.) (1988). Flora of Turkey and the East Aegean Islands 10. Edinburgh University Press, Edinburgh.

9. Dönmez, M., Akçay, A.E., Kara, H., Türkecen, A. ve Yergök, F.A. (2005). Türkiye Jeoloji Haritaları Serisi Aksaray L32 Paftası. MTA Genel Müdürlüğü, Jeoloji Etütleri Dairesi, Ankara. Düzenli, A. (1976). Hasan Dağı’nın bitki ekolojisi ve bitki sosyolojisi yönünden araştırılması. Ormancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi 22(2): 7-53.
10. Ekim, T., Koyuncu, M., Vural, M., Duman, H., Aytaç, Z. ve Adıgüzel, N. (2000). Türkiye Bitkileri Kırmızı Kitabı. Türkiye Tabiatı Koruma Derneği, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Ankara.
11. Ercan, T. (2005). Orta Anadoludaki senozoyik volkanizması. MTA Dergisi 107: 119-140.
12. Google Inc. (2014). Google Earth (Version 7.0.2.8415) [Software]. http://www.google.com/earth/index.html
13. Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M. ve Babaç, M.T. (edlr.) (2012). Türkiye bitkileri listesi (Damarlı bitkiler). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayını, İstanbul.
14. Güner, A., Özhatay, N., Ekim, T. ve Başer, K.H.C. (edlr.) (2000). Flora of Turkey and the East Aegean Islands 11. Edinburgh University Press, Edinburg.
15. IUCN, (2010). Guidelines for Using the IUCN Red List Categories and Criteria. Ver. 8.1: http://www.iucn.org, (erişim tarihi: 22.08.2014).
16. Haston, E., Richardson,J.E., Stevens, P.F., Chase, M.W. ve Harris, D.J. (2009). The linear angiosperm phylogeny group (LAPG) III: A linear sequence of the families in APG III. Botanical Journal of Linnean Society 161: 128- 131.
17. Karavelioğulları, F.A. ve Aytaç, Z. (2008). Revision of the genus Verbascum L. (Grup A) in Turkey. Botany Research Journal 1: 9-32.
18. Kiraz, S.E. ve Tekşen, M. (2014). Mamasın barajı ve çevresinin (Aksaray-Türkiye) florası. Bağbahçe Bilim Dergisi 1(1): 68-93.
19. Martin, E. ve Aydoğdu, M. (2005). Niğde-Ulukışla arasında kalan bölgenin floristik yönden incelenmesi. Ot Sistematik Botanik Dergisi 12(1): 73-92.
20. Örün, G.N. ve Tekşen, M. (2014). Nenezi Dağı (Aksaray-Türkiye) ve çevresinin florası. Bağbahçe Bilim Dergisi 1(1): 44-67.
21. Öztürk, M. ve Dinç, M. (2008). Nizip bölgesinin (Aksaray) florası. Ot Sistematik Botanik Dergisi 14(2): 103-132. Reveal, J.L. ve Chase M.W. (2011). APG III: Bibliographical information and synonymy of Magnoliidae. Phytotaxa 19: 71-134.
22. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü (1993). Niğde ili arazi varlığı ve arazilerin tarımsal kullanma uygunluğu raporu, Niğde ili arazi varlığı haritası. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü yayınları, Baskı No: 186, Ankara.
23. Ünal, A. ve Dinç, M. (2000). Ekicek Dağı (Aksaray) ve çevresinin florası. Ot Sistematik Botanik Dergisi 7(2): 89- 110.
24. Vural, C. ve Aytaç, Z. (2005). The flora of Erciyes Dağı (Kayseri, Turkey). Turkish Journal of Botany 29: 435-461. Yıldırımlı Ş. (1997). The chorology of the Turkish species of Apiaceae family. Ot Sistematik Botanik Dergisi 4(2): 105-128.
25. Yıldırımlı Ş. (1999). The chorology of the Turkish species of Asteraceae family. Ot Sistematik Botanik Dergisi 6(2): 75-123.
26. Yıldırımlı Ş. (2001). The chorology of the Turkish species of Brassicaceae, Buddlejaceae ve Buxaceae families. Ot Sistematik Botanik Dergisi 8(1): 141-171.
27. Yıldırımlı Ş. (2002). The chorology of the Turkish species of Caryophyllaceae, Casuarinaceae, Celastraceae, Ceratophyllaceae and Cercidiphyllaceae families. Ot Sistematik Botanik Dergisi 9(2): 175-199.
28. Yıldırımlı Ş. (2007). The chorology of the Turkish species of Lamiaceae family. Ot Sistematik Botanik Dergisi 14(1): 151-200.
29. Yıldız, K. ve Çırpıcı, A.H. (2013). Taxonomic revision of Silene (Caryophyllaceae) sections Siphonomorpha, Lasiostemones, Sclerocalycinae, Chloranthae, Tataricae, and Otites in Turkey. Turkish J. Bot. 37: 191-218.