Factors Affecting Mothers' Awareness of Digital Gaming Addiction

Abstract

Objective: This study was conducted to determine the factors affecting mothers' awareness of digital game addiction. Methods: The study is a cross-sectional study. The sample of study consisted of 287 mothers with children aged 1-17. The research data is collected through an online questionnaire using the Personal Information Form and the Awareness of Digital Game Addiction Scale (ADGAS). Results: The mean age of the mothers is 31.21±6.46. 36.9% of mothers have one child, 43.9% of them have been using a smart phone/tablet PC (personal computer) for 6-10 years. In the study, it is found that mothers have high awareness of digital game addiction. The internal awareness of digital game addiction of mothers who have been using a smart phone/tablet PC for 11 or more years was found to be statistically significantly higher than the other mothers. In addition, the external awareness of digital game addiction and the total score of ADGAS of mothers with one child are statistically significantly higher than mothers with two or more children. Conclusion: The mothers' awareness of digital game addiction was high, and the duration of smartphone/tablet PC use and the number of children were affected by their awareness of digital game addiction. It is recommended to plan studies to increase the knowledge of mothers on digital game addiction and to support digital environment and digital parenting roles.

Keywords

• Mother
• addiction
• digital game
• digital gaming addiction

Annelerin Dijital Oyun Bağımlılığına İlişkin Farkındalıklarını Etkileyen Faktörler

Öz

Amaç: Bu çalışma, annelerin dijital oyun bağımlılığına ilişkin farkındalıklarını etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Çalışma, kesitsel bir araştırmadır. Araştırmanın örneklemini, 1-17 yaş arası çocuğa sahip 287 anne oluşturmuştur. Araştırma verileri Kişisel Bilgi Formu ve Dijital Oyun Bağımlılığına İlişkin Farkındalık Ölçeği (DOBİFÖ) kullanılarak, çevrimiçi anket yoluyla toplanmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan annelerin yaş ortalaması 31,21±6,46’dır. Annelerin %36,9’u bir çocuğa sahiptir ve %43,9’u 6-10 yıldır akıllı telefon/tablet PC (personel computer: kişisel bilgisayar) kullanmaktadır. Çalışmada annelerin dijital oyun bağımlılığına ilişkin farkındalıklarının yüksek olduğu bulunmuştur. Çalışmada 11 ve üzeri yıldır akıllı telefon/tablet PC kullanan annelerin dijital oyun bağımlılığına ilişkin içsel farkındalıkları diğer annelere göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur. Ek olarak çocuk sayısı bir olan annelerin dijital oyun bağımlılığına ilişkin dışsal farkındalık ve DOBİFÖ toplam puan düzeyleri, iki veya daha çok çocuğa sahip annelere göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksektir. Sonuç: Annelerin dijital oyun bağımlılığına ilişkin farkındalıklarının yüksek olduğu, akıllı telefon/tablet PC kullanma süresi ve çocuk sayısının dijital oyun bağımlılığına ilişkin farkındalığı etkilendiği saptanmıştır. Annelerin dijital oyun bağımlılığına ilişkin bilgilerinin artırılması, dijital çevrelerinin ve dijital ebeveynlik rollerinin desteklenmesine yönelik çalışmaların planlanması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Anne
• bağımlılık
• dijital oyun
• dijital oyun bağımlılığı

Kaynakça

1. Hazar Z. An analysis of the relationship between digital game playing motivation and digital game addiction among children. Asian Journal of Education and Training 2019; 5(1): 31-38.
2. Mustafaoğlu R, Zirek E, Yasacı Z, et al. The negative effects of digital technology usage on children’s development and health. Addicta: The Turkish Journal on Addictions 2018; 5(2): 13-21.
3. Yalçın Irmak A, Erdoğan S. Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği Türkçe formunun geçerliliği ve güvenilirliği. Anatolian Journal of Psychiatry 2015; 16(Special issue.1): 10-18.
4. Can HC, Demir GT. Sporcuların ve E-spor oyuncularının dijital oyun bağımlılığı ve dijital oyun bağımlılığına ilişkin farkındalık düzeyleri. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi 2020; 5(4): 364-384.
5. Jo YS, Bhang SY, Choi JS, et al. Clinical characteristics of diagnosis for internet gaming disorder: Comparison of DSM-5 IGD and ICD-11 GD diagnosis. Journal of Clinical Medicine 2019; 8(7): 945.
6. Rideout V. Measuring time spent with media: The Common Sense census of media use by US 8-to 18-year-olds. Journal of Children and Media 2016; 10(1): 138-144.
7. Başdaş Ö, Özbey H. Digital game addiction, obesity, and social anxiety among adolescents. Arch Psychiatr Nurs 2020; 34(2): 17-20.
8. American Psychiatric Association. Diagnostic and statistical manual of mental disorders. 5th edition. Arlington: VA American Psychiatric Publishing; 2013.

9. Jeong EJ, Kim DJ, Lee DM. Why do some people become addicted to digital games more easily? A study of digital game addiction from a psychosocial health perspective. Int J Hum Comput Interact 2017; 33(3): 199-214.
10. Bilginer Ç, Karadeniz S, Arslan E. Digital gaming among adolescents in clinical settings: Do we underestimate this issue? Entertainment Computing 2021; 36: 100392.
11. Tekkurşun Demir G, Cicioğlu H. Dijital oyun bağımlılığına ilişkin farkındalık ölçeği (DOBİFÖ): Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Avrasya Spor Bilimleri ve Eğitim Dergisi 2020; 2(1): 1-17.
12. Manap A, Durmuş E. Dijital ebeveynlik farkındalığının çeşitli değişkenler, aile içi roller ve çocukta internet bağımlılığı açısından incelenmesi. E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi 2021; 12(1): 141-156.
13. Huang G, Li X, Chen W, et al. Fall-behind parents? The influential factors on digital parenting self-efficacy in disadvantaged communities. American Behavioral Scientist 2018; 62(9): 1186-1206.
14. Livingstone S, Byrne J. Parenting in the digital age: The challenges of parental responsibility in comparative perspective. Available from: URL: https://www.nordicom.gu.se/sites/default/files/kapitel-pdf/01_livingstone_byrne.pdf Accessed date:16.01.2021.
15. Benedetto L, Ingrassia M. Digital parenting: Raising and protecting Children in Media World. Available from: URL:https://www.intechopen.com/online-first/digital-parenting-raisingand-protecting-children-in-media-world. Accessed date:16.01.2021.
16. Rahayu NW, Haningsih S. Digital parenting competence of mother as informal educator is not inline with internet access. Int J Child Comput Interact 2021; 29: 100291.
17. Yiğit E, Günüç S. Çocukların dijital oyun bağımlılığına göre aile profillerinin belirlenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 2020; 17(1): 144-174.
18. Coşkun TK, Filiz O. Okul öncesi öğretmen adaylarının dijital oyun bağımlılığına yönelik farkındalıkları. Addicta: The Turkish Journal on Addictions 2019; 6(2): 239-267.
19. Livingstone S, Leslie H, Anke G, et al. Risks and safety on the internet: The perspective of european children report, EU Kids online deliverable d4: core findings to the european commission safer İnternet programme online gaming. Cyberpsychology & Behavior 2011; 6(1): 81-91.
20. Brown KW, Ryan RM, Creswell JD. Mindfulness: Theoretical foundations and evidence for its salutary effects. Psychological Inquiry 2007; 18(4): 211-237.
21. Akçay D. Ebeveynlerin çocukların dijital video oyunları bağımlılığı karşısında tutum ve davranışları. Middle Black Sea Journal of Communication Studies 2020; 5(2): 65-71.
22. Günüc S, Dogan A. The relationships between Turkish adolescents’ Internet addiction, their perceived social support and family activities. Comput Human Behav. 2013; 29(6): 2197-2207.
23. Kaya A. Adölesanlarda dijital oyun bağımlılığının mutluluk ve yaşamın anlamına etkisi. Bağımlılık Dergisi 2021; 22(3): 297-304.
24. Türkiye İstatistik Kurumu (TUİK). Hanehalkı Bilişim Teknolojileri (BT) Kullanım Araştırması. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Hanehalki-Bilisim-Teknolojileri-(BT)-Kullanim-Arastirmasi-2021-37437. (22 Eylül 2021’de ulaşıldı).
25. Rosen LD, Cheever NA, Carrier LM. The association of parenting style and child age with parental limit setting and adolescent MySpace behavior. J Appl Dev Psychol. 2008; 29(6): 459-471.
26. Göldağ B. Lise öğrencilerinin dijital oyun bağımlılık düzeylerinin demografik özelliklerine göre incelenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 2018; 15(1): 1287-1315.
27. Kırık AM. Aile ve çocuk ilişkisinde internetin yeri: Nitel bir araştırma. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi 2014; 3(1): 2146-9199.
28. CASA-National Center on Addiction and Substance Abuse. National Survey of American Attitudes on Substance Abuse XVI: Teens and Parents, http://www.casacolumbia.org. (06 Eylül 2021’de ulaşıldı).
29. Terras MM, Yousaf F, Ramsay J. The relationship between parent and child digital technology use. Proceedings of the British Psychological Society Annual Conference, Nottingham, UK; 2016.
30. Bae SM. The relationships between perceived parenting style, learning motivation, friendship satisfaction, and the addictive use of smartphones with elementary school students of South Korea: Using multivariate latent growth modeling. School Psychol. Int. 2015; 36: 513-531.
31. Chang FC, Chiu CH, Miao NF. The relationship between parental mediation and Internet addiction among adolescents, and the association with cyberbullying and depression. Compr Psychiatry. 2015; 57: 21-28.
32. Rode JA. Digital parenting: designing children’s safety. People and Computers XXIII Celebrating People and Technology; 2009; 244-251.
33. Geçkil E. Çocuklarda fiziksel istismar ve hemşirelik yaklaşımı. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 2017; 6(1): 129-139.
34. Pelendecioğlu B, Bulut S. Çocuğa yönelik aile içi fiziksel istismar. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 2009; 9(1): 49-62.
35. İşmen AE. Aile içi çocuk istismarı ölçek geliştirme. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi 2007; 1: 207-221.