The Effect of Digital Game Addiction on Physical Activity and Sleep Habits In Secondary School Students

Abstract

Objectıve: The aim of this study is to investigate the effect of digital game addiction on physical activities and sleep habits of secondary school students. Method: The study was conducted on 100 middle school students (F: 56, M: 44) who were 5th, 6th, 7th and 8th grades. Students' digital game addiction was evaluated by the Digital Game Addiction Scale for Children (DGAS-C), physical activity levels was evaluated by the Primary School Students' Physical Activity Questionnaire (PAQ), sleep habits was evaluated by Children’s Sleep Habits Questionnaire (CSHQ). Results: There was no statistically significant relationship between DGAS-C and its subgroups and FAQ). There was no statistically significant difference between students' digital play and sleep habits. Students who played digital games for more than 3 hours and more than 3 hours were found to have higher levels of digital game addiction compared to other students. Fifth grade students were found to have higher physical activity levels than 7th and 8th grade students. Conclusion: In this study, no relationship was found between digital game addiction and physical activity and sleep habits of secondary school students. These results may be due to the fact that students' access to digital tools is under parental control and limited access of children to digital game tools for economic reasons.

Keywords

• Digital game addiction
• Physical activity
• Sleep habits

Ortaokul Öğrencilerinde Dijital Oyun Bağımlılığının Fiziksel Aktivite ve Uyku Alışkanlıklarına Etkisi

Öz

Amaç: Çalışmanın amacı, ortaokul öğrencilerinde dijital oyun bağımlılığının fiziksel aktivite ve uyku alışkanlıklarına olan etkisini araştırmaktır. Yöntem: Çalışma, yaşları 9-14 arasında olan 100 ilkokul öğrencisi (K:56, E:44) üzerinde yapılmıştır. Dijital oyun bağımlılığı Çocuklar İçin Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği (ÇİDOBÖ) ile, fiziksel aktivite düzeyleri İlköğretim Öğrencileri Fiziksel Aktivite Soru Formu (FAS) ile, uyku alışkanlıkları ise Çocuk Uyku Alışkanlıkları Anketi (ÇUAA) ile değerlendirilmiştir. Bulgular: ÇİDOBÖ ve alt parametreleri ile FAS arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Öğrencilerin dijital oyun oynama durumu ile uyku alışkanlıkları arasında da istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Dijital oyunları 3 saat ve 3 saatten fazla oynayan öğrencilerin dijital oyun bağımlılığı düzeylerinin diğer öğrencilere göre yüksek olduğu görülmüştür. Beşinci sınıf öğrencilerinin 7. ve 8. sınıf öğrencilerine göre fiziksel aktivite düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Sonuç: Çalışmada ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ile fiziksel aktivite düzeyleri ve uyku alışkanlıkları arasında anlamlı bir ilişki olmadığı tespit edilmiştir. Öğrencilerin dijital araçlara erişiminin ebeveyn kontrolü altında olması ve ekonomik nedenlerle çocukların dijital oyun araçlarına sınırlı erişimleri nedeni ile bu sonuçların ortaya çıktığını düşünmekteyiz.

Anahtar Kelimeler

• Dijital oyun bağımlılığı
• Fiziksel aktivite
• Uyku alışkanlıkları

Kaynakça

1. Van Rooij AJ, Schoenmakers TM, Vermulst AA, Van Den Eijnden RJ, et al. Online video game addiction: identification of addicted adolescent gamers. Addiction 2011; 106 (Suppl.1): 205-212.
2. Lau C, Stewart SL, Sarmiento C, Saklofske DH, et al. Who is at risk for problematic video gaming? Risk factors in problematic video gaming in clinically referred Canadian children and adolescents. Multimodal Technol Interact 2018; 2 (Suppl.2): 1-16.
3. Gentile D. Pathological video-game use among youth ages 8 to 18: A national study. Psychol Sci 2009; 20 (Suppl.5): 594-602.
4. Irmak AY, Erdoğan S. Ergen ve genç erişkinlerde dijital oyun bağımlılığı: güncel bir bakış. Türk Psikiyatri Dergisi 2016; 27 (Suppl.2): 128-137.
5. Jeong EJ, Kim DJ, Lee DM. Why do some people become addicted to digital games more easily? A study of digital game addiction from a psychosocial health perspective. Hum-Comput Interact 2017; 33 (Suppl.3): 199-214.
6. Mihara S, Higuchi S. Cross‐sectional and longitudinal epidemiological studies of Internet gaming disorder: A systematic review of the literature. Psychiatry Clin Neurosci 2017; 71 (Suppl.7): 425-44.
7. Henchoz Y, Studer J, Deline S, N’Goran AA. et al. Video gaming disorder and sport and exercise in emerging adulthood: A longitudinal study. J Behav Med 2016; 42 (Suppl.2): 105-111.
8. Ballard M, Gray M, Reilly J, Noggle M. Correlates of video game screen time among males: body mass physical activity, and other media use. Eat Behav 2009; 10 (Suppl.3): 161-167.

9. Pontes HM, Griffiths MD. Internet gaming disorder and its associated cognitions and cognitive-related impairments: A systematic review using PRISMA guidelines. Rev Argent Cienc Comport 2015; 7 (Suppl.3): 102-108.
10. Rosen LD, Lim A, Felt J, Carrier LM, et al. Media and technology use predicts ill-being among children, preteens and teenagers independent of the negative health impacts of exercise and eating habits. Comput Hum Behav 2014; 35: 364-375.
11. Mustafaoğlu R, Zirek E, Yasacı Z, Özdinçler AR. The negative effects of digital technology usage on children’s development and health. Addicta: The Turkish Journal on Addictions 2018; 5 (Suppl.2): 13-21.
12. Tomczyk Ł, Solecki R. Problematic internet use and protective factors related to family and free time activities among young people. Educational Sciences:Theory & Practice 2019; 19 (Suppl.3): 1-13.
13. Hazar Z, Tekkurşun DG, Namlı S, Türkeli A. Investıgatıon of the relatıonshıp between dıgıtal game addıctıon and physıcal actıvıty levels of secondary school students. J Phys Educ Sport 2017; 11 (Suppl.3): 320-332.
14. Hazar Z, Hazar M. Digital game addiction scale for children. J Hum Sci 2017; 14 (Suppl 1): 203-216.
15. Kowalski KC, Crocker PR, Faulkner RA. Validation of the physical activity questionnaire for older children. Pediatr Exerc Sci 1997; 9 (Suppl.2): 174-186.
16. Sert ZE, Temel AB. İlköğretim öğrencileri için fiziksel aktivite soru formunun Türk toplumuna uyarlanması: geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi 2014; 7 (Suppl.2): 109-114.
17. Owens JA, Spirito A, Mc Guinn M. The children's sleep habits questionnaire (CSHQ): psychometric properties of a survey instrument for school-aged children. Sleep-New York 2000; 23 (Suppl. 8): 1043-1052.
18. Fiş NP, Arman A, Ay P, Topuzoğlu A. et al. Çocuk uyku alışkanlıkları anketinin Türkçe geçerliliği ve güvenilirliği. Anadolu Psikiyatri Dergisi 2010; 11(Suppl.2): 151-160.
19. Karababa A. Examining ınternet addiction of early adolescents in terms of parenting styles. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi 2020; 10 (Suppl. 57): 229-254.
20. Tahiroglu AY, Celik GG, Uzel M, Ozcan N, et al. Internet use among Turkish adolescents. Cyber Psychol Behav Soc Netw 2008; 11 (Suppl.5): 537-543.
21. Hur, MH. Demographic, habitual, and socioeconomic determinants of Internet addiction disorder: an empirical study of Korean teenagers. Cyber Psychol Behav Soc Netw 2006; 9 (Suppl.5): 514-525.
22. Leung L. Net-generation attributes and seductive properties of the internet as predictors of online activities and internet addiction. Cyber Psychol Behav Soc Netw 2004; 7 (Suppl.3): 333-348.
23. Özgur H. Online Game Addiction among Turkish adolescents: The effect of ınternet parenting style. Malays Online J Educ Technol 2019; 7 (Suppl.1): 47-68.
24. Sahin M, Gumus YY, Dincel S. Game addiction and academic achievement. Educ Psychol Rev 2016; 36 (Suppl.9): 1533-1543.
25. Gökçearslan Ş, Durakoğlu A. Ortaokul öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi 2014; 23 (Suppl.23): 419-435.
26. Talan T, Kalınkara Y. Ortaokul öğrencilerinin dijital oyun oynama eğilimlerinin ve bilgisayar oyun bağımlılık düzeylerinin incelenmesi: Malatya ili örneği. Öğretim Teknolojileri ve Öğretmen Eğitimi Dergisi 2020; 9 (Suppl.1): 1-13.
27. Hazar Z, Tekkurşun DG, Dalkıran H. Ortaokul öğrencilerinin geleneksel oyun ve dijital oyun algılarının incelenmesi: Karşılaştırmalı metafor çalışması. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi 2017; 15 (Suppl.4): 179-190.
28. Frölich J, Lehmkuhl G, Orawa H, Bromba M. Computer game misuse and addiction of adolescents in a clinically referred study sample. Comput Hum Behav 2016; 55: 9-15.
29. Chi X, Hong X, Chen X. Profiles and sociodemographic correlates of Internet addiction in early adolescents in southern China. Addict Behav 2020; 12 (Suppl.4): 106-108.
30. Bilgin E, Bulca Y, Demirhan G. Fiziksel aktivite düzeyi, fiziksel uygunluk, akademik başarı ve akademik benlik kavramı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim 2020; 45 (Suppl.20): 46-48.
31. Männikkö N, Billieux J, Kääriäinen M. Problematic digital gaming behavior and its relation to the psychological, social and physical health of Finnish adolescents and young adults. J Behav Addict 2015; 4 (Suppl.4): 281-288.
32. Mota J, Ribeiro J, Santos MP, Gomes H. Obesity, physical activity, computer use, and TV viewing in Portuguese adolescents. Pediatr Exerc Sci 2006; 18(Suppl.1): 113-121.
33. Hazar Z, Hazar K, Gökyürek B, Hazar M, et al. Ortaokul öğrencilerinin oyunsallık, dijital oyun bağımlılığı ve saldırganlık düzeyleri arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Journal of Human Sciences 2017; 14 (Suppl.4): 4320-4332.
34. Bener A, Yildirim E, Torun P, Çatan F. Internet addiction, fatigue, and sleep problems among adolescent students: a large-scale study. Int J Ment Health Addict 2019; 17 (Suppl.4): 959-969.
35. Ekinci Ö, Celik T, Savaş N, Toros F. Association between Internet use and sleep problems in adolescents. Nöro Psikiyatri Arşivi 2014; 51 (Suppl.2): 120-128.