Marmara Bölgesi Anadolu Yakası Örtü Altı Sebze Yetiştiriciliği

Öz

Bu çalışmada, Marmara Bölgesi Anadolu yakasında örtüaltı sebzeciliği yapılan ve yapılmasına uygun olan alanlar belirlenmiştir. Bunun yanında bölgenin örtüaltı sebzeciliği incelenerek üretim yöntemleri değerlendirilmiş ve önemli sorunlar belirlenerek örtüaltı sebzeciliğinin geliştirilmesi olanakları üze rinde durulmuştur. Bölgede, örtualtında bazı yazlık sebzelerin fidelerinin yetiştirilmesi ve sebze üretimi, Balıkesir’in Bigadiç, Manyas, Ayvalık; Bilecik’in Osmaneli: Bursa’nın Karacabey, Mustafakemalpaşa, Yenişehir, Orhangazi; Çanakkale’nin Biga, İstanbul’un Yalova ilçelerinde yapılmaktadır. Fide üretiminde sıcak ve ılık yas tıklar ile yastık görevi gören tünellerden, son donların geçmesine kadar yararlanılmaktadır. Sebze üretiminde ise sera ile plastik tüneller kullanılmakta ve ısıtma yapılmamaktadır. Buna rağmen 20 güne yakın erkencilik sağlanmaktadır. Sera ve yüksek tünellerin jeotermal sıcak sularla ısıtıldığı Balıkesir’in Gönen, Edremit, Sındırgı ilçeleri ile Çanakkale’nin Ezine ilçesinde bütün kış boyunca hıyar ve domates üretimi yapılabilmektedir. Diğer taraftan İznik gölü çevresi, Karacabey ilçesinin Boğaz yöresi, İzmit Körfezi kıyı şeridinde yer alan Gebze, Gölcük, Karamürsel, Çanakkale ve Balıkesir’in Ege kıyısındaki kesimlerin örtüaltı sebze yetiştiriciliğine uygun olduğu görülmektedir. Bölgedeki üreticilerin genelde örtüaltı yetiştiriciliği konusunda bilgilerinin yetersiz olduğu, teknik yönden kusurlu örtü sistemlerinde çalıştıkları ve ısıtmaya yer vermedikleri gözlenmiştir. Havalandırmanın ye tersiz yapılışı sonucunda mantari hastalıklar sorun oluşturmaktadır. Bölgede örtüaltı sebzeciliğinin geliştirilmesi için dikkate alınması gereken konular ve öneriler incelemelerin sonucunda ayrıntıları ile verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Marmara Bölgesi
• Anadolu Yakası
• Örtü Altı Sebze Yetiştiriciliği

Growing of Vegetable in Greenhouses in The Anatolian Part of Marmara Region

Öz

In this study, both the present under-cover vegetable growing and potential areas which are suitable for this purpose are investigated in the Anatolian part of the Marmara Region. Besides, production methods used in under-cover vegetable growing are determined, and developmental problems and solutions are also investigated. Seedlings of some summer vegetables are widely produced in Bigadiç, Manyas (Balıkesir); Karacabey, Mustafakemalpaşa, Yenişehir (Bursa); Biga (Çanakkale); Yalova (İstanbul) locations in this region. Hot and tepid nursery beds and plastic tunnels are used to produce the seedlings until the end of the latest frost. In Gönen, Edremit, Sındırgı (Balıkesir); Ezine (Çanakkale) districts where the geothermal water sources are being used cucumbers and tomatoes can be grown during winter in greenhouses and high plastic tunnels. On the other hand, it is possible to say that the areas around İznik Lake, beach part of Karacabey and Gebze, Gölcük and Karamürsel districts which are around the İzmit Gulf, and the coastal areas of Çanakkale and Balıkesir are all favorable for under-cover vegetable growing. It was observed that the farmers of this region have insufficient knowledge about under cover vegetable growing, additionally they don’t use modern growing methods and also heating systems. Some fungous diseases are being an important problem because of insufficient ventilation. Basically, the subjects and recommendations related to the development of vegetable growing in greenhouses are given in this investigation.

Anahtar Kelimeler

• Marmara Region
• Anatolian Side
• Greenhouse Vegetable Cultivation

Kaynakça

1. Alkan, Z., 1977. Sera Planlama ve İnşa Tekniği. Ege Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Fakültesi Önlisans Yüksek Okulu, Denizli, 69 s.
2. Anonim. 1984-a. Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı İl Müdürlükleri Kayıtları (Balıkesir, Bilecik, Bursa, Çanakkale, İstanbul, Kocaeli, Sakarya).
3. Anonim, 1984-b. Balıkesir, Bursa ve Çanakkale İllerindeki Salça Fabrikalarının Kayıtları (Akfa, Dosan, Tat, Vatan, Beytaş, Pınar, Demko, Oba).
4. Anonim, 1985-a. Alçak Plastik Tünellerde Domates, Kabak, Hıyar Yetiştiriciliği. Atatürk Bahçe Kültürleri Araştırma Enstitüsü, Yalova, 5s.
5. Anonim, 1985-b. Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı Bilecik İl Müdürlüğü Kayıtları.
6. Anonim, 1985-c. Bursa Belediyesi Hal Müdürlüğü Kayıtları.
7. Çadırcı, E., 1985. Ser Tarımında Kredi. Türkiye’de Seracılık Sempozyumu. Cam Pazarlama A.Ş., 2:63-85.
8. Dinçer, H., 1981. Tarımsal Kuvvet Makinaları. A.Ü. Ziraat Fakültesi Yayın No:751, 286 s.

9. Eşder, T., 1981. Türkiye’nin Jeotermal Enerji Kaynakları ve Seracılıktaki Önemi. 1. Türkiye Seracılık Kongresi, Antalya, s:81-108.
10. Gibson, W.B., 1971. Türkiye’de Sera Yetiştiriciliğinin Genel Prensipleri. Yalova Bahçe Kültürleri Araştırma ve Eğitim Merkezi, Yayın No:26, 100s.
11. Günay, A., 1980. Serler. Cilt 1. Çağ Matbaası, Ankara, 400s.
12. Günay, A., 1984. Serlerimiz. Türkiye Şişe ve Cam Fabrikaları A.Ş., 16s.
13. Langhans, R.W., 1980. Greenhouse Management. Halcyon Press of Ithaca, 270s.
14. Macit, I., 1981. Türkiye Seracılığı ve Uluslararası Seracılıktaki Yeri. 1. Türkiye Seracılık Kongresi, Antalya, s:24-36.
15. Macit, I., 1985. Türkiye’de Seracılığın Genel Görünümü. Türkiye’de Seracılık Sempozyumu. Cam Pazarlama A.Ş. Yayın No:2, s:25-32.
16. Mastalerz, J.W., 1977. The Greenhouse Environment. John Wiley and Sons, New York, 629s.
17. Tesi, R., 1980. Colture Protette Ortoflorovivaismo Edagricole. Via Emilia Levante, 31-Bologna, 321s.
18. Walls, I.G., 1973. The Greenhouse. Ward Lock Limited, London, 447s.